خلیفه الله

إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً

إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ

خدای تبارک وتعالی افتخار خلیفه بودن را به انسان داده است به شرطی که رفتار وخلق وخوی خدایی داشته باشیم وگرنه این شرافت را از ما میگیرد واز لباس خلیفه الهی خلع میشویم خداوند زنان رسول خدا را ام المومنیین نامید واین شرافت را به انان عطا فرمود اما در زمان حیات سول خدا ص رو به عایشه کرد وفرمود شما ام المونیین هستید اما بعد از مرگ یکی از زنان من به جنگ ولی خدا میرود وسگان منطقه ای بنام حوآب بر او پارس می کنند مواظب باش تو ان زن نباشی چون شرافت ام المومنیین از او سلب میشود

تویی تو نسخهٔ نقشِ الهی

بجو از خویش هر چیزی که خواهی

توی تو نسخه نقش الهی

«بلاذری» یکی از علمای بزرگ اهل سنت و شخصیتی برجسته است تا جایی که آقای «ذهبی» در کتاب «سیر أعلام النبلاء» جلد سیزدهم در مورد او می‌نویسد:

«العلامة الأدیب المصنف أبو بکر أحمد بن یحیی بن جابر البغدادی البلاذری الکاتب صاحب التاریخ الکبیر»

همچنین در جلد شانزدهم می‌نویسد:

«فأما البلاذری الکبیر فهو أحمد بن یحیی صاحب التاریخ الکبیر حافظ أخباری علامة»

همین شخصی که «ذهبی» از او به «علامه» تعبیر می‌کند، در کتاب «أنساب الأشراف» جلد 3 همین تعبیر را نقل می‌کند که وقتی عایشه همسر پیغمبر اکرم به آنجا رسید تصمیم گرفت برگردد؛

«فَأَتَاهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَیرِ فَقَالَ: کذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ هَذَا الْمَاءَ الْحَوْأَبُ»

عبدالله بن زبیر آمد و گفت: دروغ گفته است هرکسی تصور کرده است که این آب حوأب است.

«وَجَاءَ بِخَمْسِینَ مِنْ بَنِی عَامِرٍ فَشَهِدُوا وَحَلَفُوا عَلَی صِدْقِ عَبْدِ الله»

چهل نفر از قبیله بنی عامر شهادت دادند و قسم خوردند که این آب حوأب نیست.

عایشه گفت:

«والله أنا صاحبة الحوأب ردونی ردونی ردونی»

والله این همان آبی است که پیغمبر اکرم آن را پیشگویی می‌کرد. مرا بر‌گردانید، مرا بر‌گردانید، مرا بر‌گردانید.

«فعند ذلک یقال إن طلحة والزبیر أحضرا خمسین رجلا شهدوا أن هذا لیس بماء الحوأب وأن المخبر لها کذاب»

طلحه و زبیر پنجاه نفر را آوردند تا شهادت دهند که این آب، آب حوأب نیست و شخصی که چنین مطلبی گفته کذاب بوده است.

«شعبی» که امیرالمؤمنین در حدیث است، می‌گوید:

«وهی أول شهادة زورت فی الإسلام»

این شهادت، اولین شهادت دروغی بود که در اسلام بنا نهاده شد.

ماجرای عجیب «سگ های حوأب» در جنگ جمل

ماجرای «کلاب حوأب» چیست؟! آیا قضیه «کلاب حوأب» با سند صحیح در کتب اهل سنت آمده است، یا خیر؟!

وقتی سگان حوأب بر عایشه پارس می‌کردند!!

ماجرای «کلاب حوأب» یکی از أعلام نبوت و پیشگویی‌های نبی گرامی اسلام و دلیل بر علم غیب آن بزرگوار است. ما نمی‌دانیم آقایانی که تعابیر وقیحی را به کار می‌برند و نسبت به کسانی که معتقد به علم غیب پیغمبر اکرم باشند اهانت می‌کنند چکار می‌کنند!!

بنده اولاً از قول «ابن کثیر دمشقی» شاگرد «ابن تیمیه» خدای وهابیت مطالبی نقل می‌کنم. در کتاب «البدایة و النهایة» جلد هفتم صفحه 231 نقل شده است زمانی که عایشه همسر پیغمبر اکرم همراه با «عبدالله بن زبیر»، «طلحه»، «زبیر» و «مروان» به طرف بصره می‌رفتند؛

«وقد مروا فی مسیرهم لیلا بماء یقال له الحوأب»

گذرشان در مسیر به آبی برخورد کرد که به آن حوأب می‌گفتند.

«فنبحتهم کلاب عنده»

سگ‌های آنجا شروع به سروصدا کردند.

«فلما سمعت ذلک عائشة قالت ما اسم هذا المکان»

زمانی که عایشه صدای سگ‌ها را شنید، گفت: اسم این مکان چیست؟

عزیزان اهل سنت شما را به خداوند متعال و رسول گرامی اسلام که آن بزرگوار را دوست دارید سوگند می‌دهم به این مطالب خوب دقت کنید. این مطالب از قول «ابن کثیر دمشقی» شاگرد «ابن تیمیه» است که از قدم تا قرنش مملو از بغض اهلبیت و تشیع است.

«قالوا الحوأب»

گفتند: الحوأب.

«فضربت بإحدی یدی‌ها علی الأخری وقالت إنا لله وإنا إلیه راجعون ما أظننی إلا راجعة»

عایشه دستش را بر دست دیگرش زد و گفت: همه ما از خداوند هستیم و به سوی او برمی‌گردیم، من باید برگردم.

«قالوا ولم»

پرسیدند: چرا؟!

«قالت سمعت رسول الله یقول لنسائه لیت شعری أیتکن آلتی تنبحها کلاب الحوأب»

عایشه گفت از پیغمبر اکرم شنیدم که فرمودند: ای کاش می‌دانستم کدامیک از شما همسران من هستید که سگان حوأب بر او عو عو می‌کنند.

«ثم ضربت عضد بعیرها فأناخته وقالت ردونی ردونی أنا والله صاحبة ماء الحوأب»

سپس ضربه‌ای به پا و عضد شتر زد تا خوابید و گفت: مرا برگردانید؛ به خدا سوگند من همان صاحب آب حوأب هستم که پیغمبر اکرم از آن خبر داده بود.

«أحمد بن یحیی»، «ابن حبان» در کتاب «صحیح»، «ابن عدی» در کتاب «الکامل»، «بزار» و «ابو یعلی» نقل کردند؛

«أن عائشة لما أتت علی الحوأب سمعت نباح الکلاب»

زمانی که عایشه به آب حوأب رسید، صدای سگ‌ها را شنید.

«فقالت: "ما أظننی إلا راجعة، إن رسول الله صلی الله علیه وسلم قال لنا: (فذکره)»

او گفت: من برمی‌گردم، زیرا پیغمبر اکرم از این امر خبر داده بود.

«فقال لها الزبیر: ترجعین عسی الله عز وجل أن یصلح بک بین الناس "»

زبیر گفت: برنگرد تا شاید از طریق تو اصلاحی میان مردم صورت بگیرد.

حوأب

حَوأَب آبگیری نزدیک بصره در راه مکه بود[۱] که سپاهیان جنگ جمل از کنار آن عبور کردند. این آبگیر به حوأب دختر کلب بن وبرة سرسلسلۀ قبیله بنی کلب بن وبرة تعلق داشت.[۲] به‌گفته ابن‌قتیبه دینوری از مورخان قرن سوم قمری، پیامبر(ص) همسرش عایشه را به دوری از حَوأَب و واقعهٔ آن (جنگ جمل) توصیه کرده بود. پیامبر(ص) گفته بود: «روزی را می‌بینم که سگ‌های حوأب به یکی از شما زنان واق‌واق می‌کنند، حمیرا (عایشه) مبادا تو باشی».[۳]

به‌گزارش احمد بن حنبل پیشوای مذهب حنبلی، در ماجرای جنگ جمل و خارج‌شدن گروه ناکِثین از بصره برای جنگ با امام علی(ع)، عایشه در بین راه به هر جا می‌رسید، نام آنجا را می‌پرسید، تا اینکه به آب‌های حوأب رسیدند و سگ‌های آنجا واق واق کردند. او وقتی نام آنجا را دانست، تصمیم گرفت از سپاه جدا شود و به مکه باز گردد؛[۴] اما عبدالله بن زبیر پنجاه نفر را جمع کرد که قسم خوردند اینجا حوأب نیست.[۵] بدین ترتیب عایشه را از تصمیمش منصرف کردند.[۶]

تلنگر ....روز قیامت بتها هم به دوستی خداوند اعتراف میکنند

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَأَنتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبَادِي هَٰؤُلَاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ* قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنبَغِي لَنَا أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَلَٰكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَآبَاءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُوا الذِّكْرَ وَكَانُوا قَوْمًا بُورًا ‎

و روزی که آنان را با آنچه به جای خدا می‌پرستند، محشور می‌کند، پس می‌فرماید: «آیا شما این بندگان مرا به بیراهه کشاندید یا خود گمراه شدند؟

مى‌گويند: «منزهى تو، ما را نسزد كه جز تو دوستى براى خود بگيريم، ولى تو آنان و پدرانشان را برخوردار كردى تا [آنجا كه‌] ياد [تو] را فراموش كردند و گروهى هلاك‌شده، بودند.»

روز قیامت حتی بت ها هم زیر بار گمراهی بندگان خداوند نمیروند واقرار به دوستی خداوند میکنند وگناه را گردن بندگان خدا میاندازند وفریاد میزنند خدایا تو ایشان وپدرانشان را با نعمتهای خود متنعم کردی اما انان ترا فراموش کردند وبه هلاکت افتادند

مژده....مژده

هِجران بَلای ماشد یارب بلا بگردان

مَقدور نیست وِصالت حُکمِ قَضا بِگردان

وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ اللَّيْلِ ۚ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّاكِرِينَ

و در دو طرف روز [=اول و آخر آن‌] و نخستین ساعات شب نماز را برپا دار، زیرا خوبیها بدیها را از میان می‌برد. این برای پندگیرندگان، پندی است.

در طول زندگی خود چندین بار کتاب قران ختم کردم هزاران بار این کتاب را زیر و رو کردم هزاران بار به این گنجینه الهی سرک کشیدم ودر اخر دریافتم ان چیزی که بزرگترین امید را برای رستگاری در من بوجود میاورد این است که نماز خوان هستم ان چیزی که مرا امیدوار میکند این است که مولایی که در عالم هستی خدا است را عاشق شدم به او دل بستم وبرای ستودن او وتمجید او ویاد او روزی 5 بار رو به سوی خانه او کعبه در روی کره خاکی به سجده میافتم واین یک افتخار است بزرگترین افتخار ایمان است هر کس را دیدی نماز نمی خواند شک نکن فقر روحی دارد یک فکر غنی یک ذهن فهیم خداوند را به حقیقت درک میکند وبا نماز خود اثبات میکند رسولان او در طول تاریخ به حق ظهور کردند

كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ *‏ إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ ‎‏ فِي جَنَّاتٍ * يَتَسَاءَلُونَ ‎‏ عَنِ الْمُجْرِمِينَ *‏ مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ‎* قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ‎* وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ *‏ وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ * وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ * حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ

یقین داشته باشید که بهشت وجهنم حق است وسقر یکی از نامهای جهنم است ود رانجا فرشتگان عذاب خداوند از مجرمین میپرسند چه چیزی شما را جهنمی کرد اولین کلامشان این است لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ما نماز خوان نبودیم لذا به این کلام خداوند خوب دقت کنیید واگر از کسانی هستید که نماز نمیخوانیید بدانیید که دریچه رحمت خداوند را بر خود بسته اید

ابوحمزه ثمالی از امام سجاد یا امام محمدباقر(ع) نقل می‎کند روزی امام علی‎(ع) رو به مردم کرد و فرمود از نظر شما کدام آیه قرآن امیدوارکننده ‎تر است. برخی گفتند آیه «إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاء؛ مسلّماً خدا، این را که به او شرک ورزیده شود نمی‎بخشاید و غیر از آن را برای هر که بخواهد می‎بخشاید». علی(ع) فرمود آیه نیکویی است، اما این آیه نیست. برخی گفتند «وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحیما؛ و هر کس کار بدی کند، یا بر خویشتن ستم ورزد؛ سپس از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزنده مهربان خواهد یافت.» علی(ع) فرمود آیه نیکویی است، اما این آیه نیست

برخی گفتند آیه «قُلْ یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلی‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیم‏؛ بگو:«ای بندگان من -که بر خویشتن زیاده ‏روی روا داشته‏ اید- از رحمت خدا نومید مشوید. در حقیقت، خدا همه گناهان را می‎آمرزد، که او خود آمرزنده مهربان است.» علی(ع) فرمود آیه نیکویی است، اما این آیه نیست.
سپس حضرت پرسیدند:آیا آیه دیگری نمی‏دانید که به نظر شما امیدوارکننده‎ترین آیات قرآن باشد؟ اصحاب گفتند نه یا امیرالمومنین، به خدا سوگند چیزی در نزد ما نیست که بخوانیم.

امام(ع) فرمود:از حبیبم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شنیدم که فرمودند:امیدوارکننده‎ترین آیه در قرآن این آیه شریفه است:«وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَیِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّیْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ ذلِکَ ذِکْری‏ لِلذَّاکِرِینَ؛ و در دو طرف روز [=اول و آخر آن‏] و نخستین ساعات شب نماز را برپا دار، زیرا خوبی‎ها بدی‎ها را از میان می‎‏برد. این ذکری است برای ذکرکنندگان.»
سپس پیامبر(ص) فرمود:یا علی قسم به خدایی که مرا بشیر و نذیر قرار داد و مبعوث به رسالت کرد، اگر یکی از شما با وضو قیام به نماز کند، گناهان او از اعضای او فرو می‎ریزد؛ یَا عَلِیُّ وَ الَّذِی بَعَثَنِی بِالْحَقِّ بَشِیراً وَ نَذِیراً إِنَّ أَحَدَکُمْ لَیَقُومُ إِلَی وُضُوئِهِ فَتَسَاقَطُ عَنْ جَوَارِحِهِ الذُّنُوب‏»

چون با چهره و دل خود به خدا روی کند، هنوز نماز را به پایان نبرده، تمام گناهانش پاک شود، مانند روزی که از مادر متولد شده است و گناهانی که در فاصله دو نماز کرده نیز پک شود؛ فَإِذَا اسْتَقْبَلَ اللَّهَ بِوَجْهِهِ وَ قَلْبِهِ لَمْ یَنْفَتِلْ عَنْ صَلَاتِهِ وَ عَلَیْهِ مِنْ ذُنُوبِهِ شَیْ‏ءٌ کَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّهُ فَإِنْ أَصَابَ شَیْئاً بَیْنَ الصَّلَاتَیْنِ کَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِک.‏» حضرت به همین ترتیب نمازهای پنجگانه را بر شمرد.
سپس پیامبراکرم(ص) فرمود:یاعلی! بدان که منزلت نماز های پنجگانه برای امت من مانند نهری است که بر درِ خانه یکی از شما باشد. آیا اگر شخصی در بدن او چرک باشد و هر روز پنج بار در آن نهر شستشو کند، آیا در بدن او از آن چرک باقی خواهد ماند؟ به خدا سوگند که نمازهای پنجگانه نیز برای امّت من چنین حکمی دارند؛ یَا عَلِیُّ إِنَّمَا مَنْزِلَةُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ لِأُمَّتِی کَنَهَرٍ جَارٍ عَلَی بَابِ أَحَدِکُمْ فَمَا ظَنَّ أَحَدُکُمْ لَوْ کَانَ فِی جَسَدِهِ دَرَنٌ ثُمَّ اغْتَسَلَ فِی ذَلِکَ النَّهَرِ خَمْسَ مَرَّاتٍ فِی الْیَوْمِ أَ کَانَ یَبْقَی فِی جَسَدِهِ دَرَنٌ فَکَذَلِکَ وَ اللَّهِ الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ لِأُمَّتِی.»

در داستان جالبى از امیر المومنین حضرت على علیه السلام به این مضمون نقل شده است که روزى رو به سوى مردم کرد و فرمود:
به نظر شما امیدبخش ترین آیه قرآن کدام آیه است ؟

بعضى گفتند آیه “ان الله لا یغفر ان یشرک به و یغفر ما دون ذلک لمن یشاء”
“خداوند هرگز شرک را نمى بخشد و پائین تر از آن را براى هر کس که بخواهد مى بخشد”
سوره نساء آیه ۴۸

امام فرمود: خوب است ، ولى آنچه من میخواهم نیست ،
بعضى گفتند آیه “و من یعمل سوء او یظلم نفسه ثم یستغفرالله یجد الله غفورا رحیما”
“هر کس عمل زشتى انجام دهد یا بر خویشتن ستم کند و سپس از خدا آمرزش بخواهد خدا را غفور و رحیم خواهد یافت”
سوره نساء آیه۱۱۰

امام فرمود: خوبست ولى آنچه را مى خواهم نیست .
بعضى دیگر گفتند آیه “قل یا عبادى الذین اسرفوا على انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا انه هو الغفور الرحیم”
“اى بندگان من که در اثر گناه، بر خویشتن زیاده روی کرده اید، از رحمت خدا مأیوس نشوید در حقیقت ‏خدا همه گناهان را مى‌‏آمرزد که او خود آمرزنده مهربان است”
سوره زمر آیه ۵۳

امام فرمود خوبست اما آنچه مى خواهم نیست !
بعضى دیگر گفتند آیه “و الذین اذا فعلوا فاحشه او ظلموا نفسهم ذکروا الله فاستغفروا لذنوبهم و من یغفر الذنوب الا الله”
“پرهیزکاران کسانى هستند که هنگامى که کار زشتى انجام مى دهند یا به خود ستم مى کنند به یاد خدا مى افتند، از گناهان خویش آمرزش مى طلبند و چه کسى است جز خدا که گناهان را بیامرزد”
سوره آل عمران آیه۱۳۵

باز امام فرمود خوبست ولى آنچه مى خواهم نیست.
در این هنگام مردم از هر طرف به سوى امام متوجه شدند و همهمه کردند
فرمود: چه خبر است اى مسلمانان؟
عرض کردند: به خدا سوگند ما آیه دیگرى در این زمینه سراغ نداریم.
امام فرمود: از حبیب خودم رسول خدا شنیدم که فرمود:

امید بخش ترین آیه قرآن این آیه است :
“واقم الصلوه طرفى النهار و زلفا من اللیل ان الحسنات یذهبن السیئات ذلک ذکرى للذاکرین”
سوره هود آیه۱۱۴

و فرمود: اى على!
آن خدایى که مرا به حق مبعوث کرده و بشیر و نذیرم قرار داده، یکى از شما که برمى‏‌خیزد براى وضو گرفتن، گناهانش از جوارحش مى‌‏ریزد، و وقتى به روى خود و به قلب خود متوجه خدا مى‌شود، از نمازش کنار نمى‌‏رود مگر آنکه از گناهانش چیزى نمى‏‌ماند، و مانند روزى که متولد شده پاک مى‏‌شود، و اگر بین هر دو نماز گناهى بکند؛ نماز بعدى پاکش می‏کند، آن گاه نمازهاى پنجگانه را شمرد.

بعد فرمود:
یا على جز این نیست که نمازهاى پنجگانه براى امت من حکم نهر جارى را دارد، که در خانه آنها واقع باشد؛ حال چگونه است وضع کسى که بدنش آلودگى داشته باشد، و خود را روزى پنج نوبت در آن آب بشوید؟
نمازهاى پنجگانه هم به خدا سوگند براى امت من همین حکم را دارد.

قال رسول الله محمد ص

حُبِّبَ إِلَيَّ مِنَ اَلدُّنْيَا اَلنِّسَاءُ وَ اَلطِّيبُ وَ قُرَّةُ عَيْنِي فِي اَلصَّلاَةِ.

رسول خدا(ص)فرمود: از دنيا سه چيز به نظر من خوش آيند است زنان و عطر ولي روشني چشم من در نماز است.

رسول خدا محمد که کاملترین انسان تاریخ بوده است وخوش سلیقه بوده است از زخارف دنیا سه چیز را دوست داشت زنان عطر و نماز در مورد زنان که این امر صحیح است ود ر طول زندگی خود 8همسر داشته است زنان موجودات دوست داشتنی خداوند هستند واگر کسی به این موجود عشق نداشته باشد در انسان بودن او باید شک کرد واما عطررا نیز همگی همگی دوست داریم اما در مورد نماز فرق میکند بعضی از نماز روی گردان هستند درحالی که رسول خدا فرموده است نماز نور چشم من است یعنی عشق وعلاقه او به نماز هم از زنان بیشتر بوده است لذتی که از نماز برده است از زنان نصیب او نشده است لذا اگر کسی از نماز رویگردان بود باید در انسان بودن خود شک کند

شعر “وزن جهان” شفیعی کدکنی

«جهان» معنای ژرف و تازه ای بود
به شیوایی برون ز اندازه ای بود

به خود گفتم که در این عمر کوتاه
سرودن خواهمش در وزن دلخواه

به وزنی آرَمَش پُر شور و شیرین
که مانَد همچنان تا دیر و دیرین

حریفان ناگهش از من ربودند
به وزن دیگری آن را سرودند

به وزنی ناخوش و نظمی نه دلخواه
به هنجاری کژ و کوژ و روانکاه

هنر گوید: مرنج ای شاعر از این
که این معنی نخواهد کرد تمکین

نپاید هیچ رمزی از حقایق
مگر در وزنِ دلخواه خلایق

اگر ماندی به وزنی دیگرش آر
جهان را صورتی نو کن پدیدار

یکی صورت که انسانی نو آیین
پدید آری در آن، آزاد از کین

و گر رفتی و ماند این نظم باقی
مرنج از این خلاف و بی وفاقی

پس از تو شاعرانی دیگر آیند
به ضرباهنگِ دلخواهش سُرایند

به وزنی هم طنین با جست و جوها
به نظمی در عروضِ آرزوها

به اسلوب درخت و باد و باران
پُر از تصویرِ باران و بهاران

جهان با این بدی مقرون نماند
چنین کژ نظم و ناموزون نماند.

آیت‌الله مصباح یزدی:

من از بچگی وقتی می‌شنیدم که در آن روایت دارد که وقتی حضرت زهرا سلام الله علیها در محراب عبادت می‌ایستادند بدنشان می‌لرزید، خدای متعال وحی می‌کرد به فرشتگان اُنظُروا إلى أمَتي کیف تَرتَعِدُ فَرائصُها خدا مباهات می‌کرد به عبادت حضرت زهرا (س) بر فرشتگان، به فرشتگان می‌فرمود بروید نگاه کنید ببینید این بنده من، این کنیز من چگونه عبادت می‌کند؟ که بند بند بدنش می‌لرزد. اما از همان بچگی این برای من سوال بود که آخر یعنی چه آدم در مقابل خدا اینجور باشد مخصوصا با توجه به این که حضرت زهرا سلام الله علیها معصوم بودند گناهی مرتکب نشده بودند حالا آنها که خیلی از سطح فهم امثال بنده بالاتر است آیت الله بهجت رضوان الله علیه ایشان حتی آن وقتی که صلوات می‌فرستادند اَلَّسلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا النَّبِىُّ می‌گفتند آنچنان گریه می‌کردند صداشون می‌شکست که بنده که یادم نمی‌آید برای توبه از هیچ گناهی همچون گریه‌ای کرده باشم چرا اصلا این نماز را اینجور می‌خواند که این قدر گریه کند؟ حالا اضافه کنید به این سوال مطلبی که از ایشان نقل شده به نقل موثق که فرمودند اگر سلاطین عالم می‌دانستند که در نماز چه لذتی هست حاضر بودند دست از سلطنت بکشند برای اینکه به آن لذت برسند معنایش این است که ایشان که اینجور در نمازش گریه می‌کرد، حالا نماز شبش را که ما ندیدیم خودشان مدعی بودند که این نماز با این گریه لذتش از همه لذائذ عالم بالاتر است و تا این لذت نباشد اینجور عاشقانه آدم دل به عبادت نمی‌سپارد هر فرصتی پیدا کند دو رکعت نماز بخواند یک زیارتی بخواند یک نماز جعفر بخواند یک زیارت عاشورا بخواند تا عاشق نباشد نمی‌تواند این کار را بکند مگر می‌شود تصنعی یا با تحمیل آدم شبانه روزش را به این حالات بگذارند.

حکایت یک جوان تهرانی وراز فریاد آیت‌الله بهجت(ره) هنگام سلام نماز

فریادهای آقای بهجت (ره) هنگام سلام نماز برای من سئوال شده بود، گفتم اگر ندانم چرا فریاد می‌کشد دیگر برای نماز به قم نمی‌روم.

«تهران زندگی می‌کردم، کارم در زمینه کامپیوتر بود، روزی از تلویزیون یکی از نمازهایی را که آیت‌الله بهجت (ره) می‌خواندند را دیدم و لذت بردم.

تصمیم گرفتم به قم بروم و نماز جماعتم را به امامت آیت‌الله بهجت (ره) بخوانم، همین کار را هم کردم، به قم رفتم، دیدم بله همان نماز باشکوهی که در تلویزیون دیدم در قم اقامه می‌شود، نمازهای پشت آقا بسیار برایم شیرین و لذت بخش بود، برنامه‌ام را طوری تنظیم کردم که هر روز صبح بروم قم و نماز صبحم را به امامت آقای بهجت بخوانم و به تهران برگردم.

یک سال کارم همین شده بود، هر روز صبح می‌رفتم قم نماز می‌خواندم و برمی‌گشتم، در این زمان شیطان هم بیکار ننشسته بود، هر روز مرا وسوسه می‌کرد که چرا از کار و زندگی می‌زنی و به قم می‌روی؟ خوب همین نماز را در تهران بخوان و … .

کم کم نسبت به فریادهای آیت‌الله بهجت (ره) هنگام سلام دادن آخر نماز حساس شده بودم، آخه چرا آقا فریاد می‌کشه؟ چرا داد می‌زنه؟ چرا با درد سلام می‌ده؟ حساسیتم طوری شده بود که خودم قبل از سلام‌های آقا سلام می‌دادم.

به خودم گفتم من اگر نفهمم چرا آقا موقع سلام آخر نماز فریاد می‌کشه دیگه نمیام قم نماز بخونم، همون تهران می‌خونم، این هفته هفته آخرمه …

یک روز آومدم و رفتم دم درب منزل آقا، در زدم، گفتم باید بپرسم دلیل این فریادهای بلند چیه، رفتم دیدم آقا میهمان داشتند، گوشه اتاق نشستم و در افکار خودم غوطه‌ور شدم، تو ذهن خودم با آقا حرف می‌زدم، آقا اگر بهم نگی می‌رم هان! آقا دیگه نمیام پشتت نماز بخونم هان! تو همین افکار بودم که آیت‌الله بهجت انگار حرفامو شنیده باشه سر بلند کرد و به من خیره شد، به خودم لرزیدم، یعنی آقا فهمیده من چی می‌گفتم؟ من که تو دلم گفتم، بلند حرفی نزدم، چطور شنید؟

سرم را پایین انداختم و آرام از مجلس خارج شدم و به تهران برگشتم، در راه دائما با خودم می‌گفتم آقا چطور حرف‌های من را شنید؟ در همین افکار بودم تا اینکه شب شد و خوابیدم، در خواب دیدم پشت آیت‌الله بهجت (ره) ایستادم و در صف اول نماز می‌خوانم، متعجب شدم، در بیداری اصلا نمی‌توانستم به چند صف جلو برسم چه برسد به اینکه برم صف اول!

خوشحال بودم و پشت آقا نماز می‌خواندم، یک دفعه تعجب کردم، دیدم در جلوی آقا، روبروی محراب یک دربی باز است به یک باغ بزرگ و آباد، آخه این در رو کی باز کردند؟ اصلا قم چنین باغ بزرگی نداره، تعجب کردم، باغ سر سبز و پر از میوه‌ای بود، خدای من این باغ کجا بوده؟ در همین افکار بودم که به سلام آخر نماز رسیدیم، در انتهای نماز و هنگام سلام نماز درب باغ محکم بسته شد، یک لحظه از خواب پریدم.

یعنی من خواب بودم؟ آقا جواب سئوال من رو در خواب دادند، پس راز این فریاد بلند آقا هنگام سلام نماز درد دل کندن از آن باغ آباد و بازگشت به زمین خاکی بود؟ به دلیل این درد آقا فریاد می‌کشید، من جواب سئوالم رو گرفته بودم و پس از آن سه سال دیگر عاشقانه هر روز صبح برای نماز به قم می‌رفتم و سپس به تهران بازمی‌گشتم تا آقا رحلت کردند.»

آیت الله بهجت (ره) در مورد نماز می‌فرمودند: ” اگر سلاطین عالم لذت نماز را درک می‌کردند به دنبال لذائذ دیگر دنیا نمی‌رفتند.”

همه چیز در دست مولی

قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ

قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّه

قُل لَّن يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا ۚ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ

مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَا ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ‎*لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ

وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـٰكِن يُضِلُّ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ وَلَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‎

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا ‎* إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ

و هیچ کس پند نمی‌گیرد مگر اینکه خدا بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!

. وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا

. وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ

و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نیز] نخواهید خواست.

إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَـٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ

در حقیقت، تو هر که را دوست داری نمی‌توانی راهنمایی کنی، لیکن خداست که هر که را بخواهد راهنمایی می‌کند، و او به راه‌یافتگان داناتر است.

این ایه اخر خیلی تکان دهنده است ای پیامبر ای محمد ص فکر نکن اگر کسی را دوست داشتی قادر به هدایت او هستی تا خداوند نخواهد کسی هدایت نمیشود همه چیز تحت قدرت خداوند است خداوند میداند چه کسی لیاقت هدایت را دارد او دانای به این امر است

همه چیز در دستان خداست نفع وضرر مصیبت ها بدست اوردن چیزی وازدست دادن چیزی همه در کتاب مبین او ثبت شده است روزی ما کم یا زیاد هدایت ما وگمراهی ما وابسته به اوست هرکس را که اراده کند عذاب میکند هر کس را که بخواهد میبخشد چون او مالک اسمانها وزمین وهستی است ارباب مقتدر تمام عالم هستی است

عیبِ رندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزه‌سرشت

که گناهِ دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

هر کسی آن دِرَوَد عاقبتِ کار، که کِشت

همه کس طالبِ یارند چه هشیار و چه مست

همه جا خانهٔ عشق است چه مسجد چه کِنِشت

سرِ تسلیمِ من و خشتِ درِ میکده‌ها

مدعی گر نکند فهمِ سخن، گو سر و خشت

ناامیدم مکن از سابقهٔ لطفِ ازل

تو پسِ پرده چه دانی که که خوب است و که زشت

نه من از پردهٔ تقوا به درافتادم و بس

پدرم نیز بهشتِ ابد از دست بهشت

حافظا روزِ اجل گر به کف آری جامی

یک سر از کویِ خرابات بَرَندَت به بهشت

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ اَنتَ قُلتَ وقُولُکَ الحَق قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ

قُل لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَلَا نَفْعًا إِلَّا مَا شَاءَ اللَّه ۗ وَاَنتَ قُلتَ وقُولُکَ الحَق قُل لَّن يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا

إِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ لا اَملِكُ لِنِفسی نَفعاً وَلا ضَرا وَلا مُوتاً وَلا حَیاة وَلا نُشُورا وَلا اَستَطیعُ اَن آخَذُ إلاّ ما اَعطَیتَنی وَلا اَن اَتقیَ إِلاّ ما وَقَیتَنی ,

اَللهُمَ وَفِقنی لِما تُحِبُ وَتَرضى مِنَ القُولِ وَالعَمَلی فی عافیهَ))

ای خدای من، ای پروردگار من، ای آقای من و مولای من، من بر خودم نفع و ضرر، مرگ و زندگی، زنده شدن بعد از مرگ را اختیار ندارم. و نمی‌توانم چیزی را بگیرم مگر آنچه تو به من داده‌ای و نمی‌توانم از چیزی خودداری کنم مگر آنچه تو مرا از آن حفظ کرده‌ای. خدایا، تو مرا به راهی که دوست داری و از آن راضی هستی، توفیق بده، در سخن و عمل، در سلامتی.

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ بِیدِکَ وَلابِیدِ غَیرِکَ زِیادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی.

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ أَعُوذُ بِک مِنْ غَضَبِک وَ حُلُولِ سَخَطِک وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ ‎‏ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ وَرَبِّ أَعُوذُ بِكَ أَنْ أُذَلَّ أَوْ أُخْزىٰ.

و أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ

‏ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذابِ النَّارِ، وَفَضِيحَةِ الْعارِ، إِذَا امْتازَ الْأَخْيارُ مِنَ الْأَشْرارِ يَا جَبَّارُ يَا قَهَّارُ،

اللَّهُمَّ إنِّي أَعوذُ بك مِنْ زوالِ نعمتِكَ، وتحوُّلِ عافيتِكَ، وفُجاءةِ نقْمتِكَ، وجَميعِ سَخَطِكَ»

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ لَمْ یزَلْ بِرُّک عَلَی أَیامَ حَیاتِی فَلاتَقْطَعْ بِرَّکَ عَنِّی فِی مَمَاتِی.إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ قَدْ سَتَرْتَ عَلَی ذُنُوبا فِی الدُّنْیا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَی سَتْرِهَا عَلَی مِنْک فِی الْأُخْرَی فَلاتَفْضَحْنِی یوْمَ الْقِیامَةِ عَلَی رُءُوسِ الْأَشْهَادِ

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ جُودُک بَسَطَ أَمَلِی وَ عَفْوُک أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِی فَسُرَّنِی بِلِقَائِکَ یوْمَ تَقْضِی فِیهِ بَینَ عِبَادِک

إِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ (( فَضْلُكَ رَجَائِي، وَ كَرَمُكَ وَ رَحْمَتُكَ أَمَلِي، لا عَمَلَ لِي أَسْتَحِقُّ بِهِ الْجَنَّةَ، وَ لا طَاعَةَ لِي أَسْتَوْجِبُ بِهَا الرِّضْوَانَ،

إِلا أَنِّي اعْتَقَدْتُ تَوْحِيدَكَ وَ عَدْلَكَ، وَ ارْتَجَيْتُ إِحْسَانَكَ وَ فَضْلَكَ، وَ أَنْتَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ، وَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ،))

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ إِنْ دَعَانِی إِلَی النَّارِ عَظِیمُ عِقَابِکَ فَقَدْ دَعَانِی إِلَی الْجَنَّةِ جَزِیلُ ثَوَابِکَ
إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ فَلَک أَسْأَلُ وَ إِلَیک أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ وَ أَسْأَلُک أَنْ تُصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
وَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِمَّنْ یدِیمُ ذِکرَک وَ لاینْقُضُ عَهْدَکَ وَ لایغْفُلُ عَنْ شُکرِکَ وَ لایسْتَخِفُّ بِأَمْرِکَ یا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکرَامِ يَا ذَا الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ، يَا ذَا النَّعْماءِ وَالْجُودِ، يَا ذَا الْمَنِّ وَالطَّوْلِ، حَرِّمْ شَيْبَتِي عَلَى النَّارِ.

إِلَهِی وَ رَبِّي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ ((اِنَّ ذُنُوبی لا تَضُرُّکَ وَاِنَّ مَغْفِرَتَکَ لی لا تَنْقُصُکَ فَاَعْطِنی ما لایَنْقُصُکَ وَاغْفِرْ لی ما لایَضُرُّکَ))

اِلهى وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ اِرْحَمْ عَبْدَک الذَّلیلَ ذَاالّلِسانِ الْکلیلِ وَالْعَمَلِ الْقَلیلِ وَامْنُنْ عَلَیهِ بِطَوْلِک الْجَزیلِ

وَاکنُفْهُ تَحْتَ ظِلِّک الظَّلیلِ یا کریمُ یا جَمیلُ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

- إِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ ((مَغْفِرَتُکَ أوْسَعُ مِنْ ذُنُوبی وَرَحْمَتُکَ أرْجَی عِنْدِیِ مِنْ عَمَلِی، فَاغْفِرْلی ذُنُوبی یَا حَیَّاً لاَ یَمُوتُ؛ ))

إِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ ((یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ یَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ یَا رَحْمَانَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ وَ رَحِیمَهُمَا یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ یَا إِلَهَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ (( ِاغْفِرْلى‏ ذُنُوبى‏، وَاسْتُرْ عَلَىَّ عيوُبى‏، وَافْتَحْ لى‏ مِنْ لَدُنْک‏ رَحْمَةً، وَرِزْقاً واسِعاً، يااَرْحَمَ الرَّاحِمينَ))

إِلَهِی وَ رَبِّی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ یا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْع یا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ السّآئِلُونَ،"

"وَیا مَنْ لا یُبْرِمُهُ اِلْحاحُ الْمُلِحّینَ اَذِقْنی بَرْدَ عَفْوِکَ،"

وَمَغْفِرَتِکَ وَحَلاوَةَ رَحْمَتِکَ

الهی ؛
خلقِ تو شکرِ نعمت‌هایِ تو کنند،
من شکرِ بودنِ تو کنم ...
نعمت، بودنِ توست ...

#شیخ‌ابوالحسن_خرقانی

حوادث و امور، تسليم تقديرها هستند تا آن جا که گاه مرگ انسان در تدبير (و هوشيارى او) است

این حکمت از امام علی (ع) به این معناست که تمام امور و اتفاقات در این دنیا، تحت تأثیر تقدیر الهی هستند و هیچ چیزی از آن خارج نیست، حتی مرگ که گاهی ممکن است به خاطر تدبیر و برنامه‌ریزی اشتباه انسان، اتفاق بیفتد.

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌ فرمود:

ای علی، چون مردمان در تکثر عبادت رنج برند، تو در ادراک معقول رنج بر، تا بر همه سبقت گیری…

امام صادق علیه‌السلام فرماید: هنگامى که سر مبارک حسین بن على علیه‌السلام را نزد یزید بن معاویه لعنه‌الله آوردند على بن الحسین و دختران امیرالمؤمنین علیهم‌السلام را نیز وارد بارگاه یزید نمودند و دست و کتف على بن الحسین در این هنگام به غل و زنجیر بسته شده بود.
یزید به عنوان شماتت به على بن الحسین رو کرد و گفت: شکر و سپاس مر خدائى راست که پدر تو را به قتل رسانید. زین العابدین در پاسخ او فرمود: لعنت خدا بر کسانى باد که به چنین قتل ناروائى اقدام کردند.
یزید از جواب على بن الحسین در خشم شد دستور داد گردن او را بزنند. على بن الحسین فرمود: اى یزید اگر تو مرا بکشى چه کسى این دختران رسول خدا ص را به منازل ایشان در مدینه خواهد رسانید. در حالتى که آنان سرپرست و محرمى جز من ندارند.
در اینجا خشم یزید فرو نشست و گفت: اى على بن الحسین جز تو دیگرى آنان را به منازل خویش نخواهد رسانید سپس دستور داد سوهانى حاضر کردند و خود با دست خویش به وسیله سوهان زنجیر گردن على بن الحسین را برید و از گردن او بیرون آورد سپس گفت: اى ابومحمد آیا می‌دانى چرا زنجیر را از گردن تو باز کردم. فرمود: بلى، خواست بدین وسیله منتى بر ما گذاشته باشى. یزید گفت: آرى به خدا قسم جز این قصد دیگرى نداشتم سپس این آیه را خواند «وَ ما أَصابَکمْ مِنْ مُصِیبَةٍ فَبِما کسَبَتْ أَیدِیکمْ؛ آنچه رنج و مصیبت به شما برسد از اثر اعمالى است که انجام داده اید.»
على بن الحسین فرمود: اى یزید این آیة درباره ما نازل نشده است بلکه این آیات (آیه 22 و آیه 23 سوره حدید) درباره ما نازل شده است و آن را قرائت کرد و فرمود:
مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ(22) لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ(23)
زیرا ما از آن کسانى هستیم که اگر چیزى از ما در این دنیا فائت شده و از دست برود، دلتنگ و آزرده خاطر نمى شویم و نیز اگر اقبال و خوبى به ما برسد شادخاطر و مغرور نگردیم.
تفسیر على بن ابراهیم قمی

ارد حکیم نوظهور ایران زمین

زندگی نامه حکیم ارد بزرگ

حکیم ارد بزرگ شاخص ترین فیلسوف حال حاضر است . اهل اندیشه او را چهارمین حکیم تاریخ ایران زمین معرفی می کنند ، سه حکیم پیش از او عبارتند از : حکیم بزرگمهر ، حکیم فردوسی توسی و حکیم خیام نیشابوری . گفته می شود ریشه خانوادگی حکیم ارد بزرگ به دودمان سلجوقیان و ملک شاه سلجوقی می رسد . در تاریخ آمده است نزدیک به هزار سال پیش ملک شاه ، دستور تکثیر شاهنامه را داد و از خواجه نظام الملک خواست تاریخ خورشیدی را در برابر تاریخ قمری توسط دانشمندان آن دوره همانند حکیم خیام نیشابوری فراهم آورد.



نام مهمترین اثر حکیم ارد بزرگ کتاب سرخ می باشد .

حکیم در 34 فرگرد (فصل) کتاب نامه سرخ نظرات خردمندانه خود را پیرامون هستی بیان کرده است این کتاب در مجموع دارای ۱۰۴۳ سخن برگزیده است .

کتاب سرخ :

آنچه حکیم ارد بزرگ را برای همگان قابل لمس نموده سخنان حکیمانه اوست .

کتاب سرخ مجموعه سخنان حکیم ارد بزرگ است . این جملات به زبان های گوناگون ترجمه و در کشورهای دیگر منتشر شده است . استقبال فارسی زبانان دنیا از جملات قصار و حکیمانه ارد بزرگ ، شگفتی بسیاری را برانگیخته است روزانه بجز هزاران سایت و وبلاگی که یه اندیشه های حکیم می پردازند ، بسیاری از نشریات و روزنامه های کثیر الانتشار فارسی زبان جملات قصار حکیم را نقل قول می کنند .

حکیم ارد بزرگ از زبان دوستداران او :

احمد شاه مسعود می گوید :
من و ارد [حکیم ارد بزرگ ایرانی] زاده یک سرزمین بزرگ هستیم . احمد شاه مسعود چند ماه پیش از کشته شدنش می گوید : هنگامی که نوشته های ارد دانا را می خوانم می بینم آرزو هایم را نوشته است .

بی نظیر بوتو می گوید :

ما با کشورهای منطقه و بخصوص ایران ، اساطیر ، فرهنگ و تاریخی مشترک داریم من هم همانند بزرگانی نظیر "اقبال لاهوری" و "ارد بزرگ" تمایل دارم کشورهای ما بر اساس فرهنگ و ریشه های مشترک هر روز بیشتر از پیش به هم نزدیک شوند .



حکیم و فیلسوف معاصر "ارد بزرگ" Orod Bozorg مطرح ترین اندیشمند و متفکر حوزه تمدنی ایران است ، این حوزه که در نظریه قاره کهن ارد بزرگ به شکلی کامل آمده است عبارتند از : کشورهای ایران ، ترکیه ، پاکستان ، افغانستان ، قزاقستان ، ازبکستان ، تاجیکستان ، قرقیزستان ، ترکمنستان ، شمال غربی هندوستان ( سرزمین کشمیر ) ، عراق ، سوریه ، لبنان ، قبرس ، جنوبی ترین بخش روسیه در میانه استراخان در شمال دریای خزر تا جنوب اکراین ، آذربایجان ، ارمنستان و گرجستان .

حکیم بزرگ معتقد است این بیست کشور باید تحت عنوان یک قاره گرد هم آیند ، این کشورها می توانند همانند کشورهای قاره اروپا تامین کننده منافع یکدیگر باشند . ارد بزرگ معتقد است نقش ایران در قاره کهن (نامی که او به سرزمین های حوزه تمدنی ایران داده است) می تواند همچون یونان در اروپا به عنوان یک مادر فرهنگی غنی و پربار باشد .

او بر این باور است که آسیا و اروپا قاره کهن را بلعیده اند تا بدین شکل تمدن باستانی و تاریخی ایران زمین و نقش فاخر و تاریخی آن را نادیده بگیرند همچنین قاره کهن به هیچ وجه شرقی نیست ، قاره کهن بخش مرکزی جهان است و شرق و غرب در دو سوی آن یعنی حوزه های تمدنی چین ، یونان و مصر قرار دارند .



شکستن سکوت 14 ساله :



حکیم ارد بزرگ پس از 14 سال ، سکوت خویش را شکست آخرین سخنزانی ایشان مربوط به تیرماه 1376 در آمفی تئاتر شهید بهرامی دانشگاه علم و صنعت ایران بود .

متن سخنرانی حکیم ارد

- نباید به خود مشرقی بگوییم ایرانیان شرقی نیستند و این اشتباه است .ما آسیایی نیز نیستیم . ایرانیان در مرکز گیتی قرار دارند و شرق و غرب در دوسوی سرزمین ما هستند . او گفت یونان نقش "مادر فرهنگی" اروپا را بر عهده دارد و چین "مادر فرهنگی" آسیا است آسیایی که اکثریت آن را چینی تباران تشکیل می دهند و ایران "مادر فرهنگی" قاره کهن است "قاره کهن" نامی است که حکیم بر حوزه فرهنگی ایران که از پامیر آغاز و تا مدیترانه ادامه می یابد و از شمال به آستارخان در شمال دریاچه خزر و از جنوب به خلیج فارس و دریای ایران (عمان) می رسد گذاشته است .
- حکیم به داستان کشته شدن ایرج اولین پادشاه اساطیری ایران زمین اشاره نمود که توسط دو برادر خود سلم و تور که بر غرب و شرق جهان فرمانروایی می کردند اشاره کرد و گفت از آغاز شرق و غرب بدنبال یورش به سرزمین ما بوده اند و ایران ایرج هم اکنون به 20 کشور تقسیم شده است که باید تحت نام قاره کهن این بیست کشور را دوباره گرد هم جمع نمود تا در برابر زیاده خواهی های شرق و غرب توان ایستادگی داشته باشیم .

- حکیم ارد بزرگ به استفاده از نام جاده ابریشم اعتراض نمود و گفت برای اولین بار این واژه 50 سال پیش وارد ایران شد حال آنکه چین در طی 4000 هزار سال گذشته از همین راه که "راه ایران" است فرهنگ و تمدن ما را گرفته است آیین میترایزم و مهر ما را گرفتند و کنفوسیوس و تائوئیزم از درون آن برون آوردند . شاهنامه ما را گرفته و چهارصد سال پس از فردوسی آن را به زبان چینی ترجمه و در نهایت اسامی را هم چینی نمودند بر رستم ما نام تانگ نهادند و .... حکیم ارد بزرگ نام جاده ابریشم را سلطه طلبانه و برای تحمیل فرهنگ چینی بر دیگر کشورها دانستند. خواهر خواندگی شهرهای ایران با چین بر اساس این نام را اشتباه دانستند و خواستار تجدید نظر در این مورد شدند .
- دومین بحث حکیم پیرامون نظریه کهکشان اندیشه بود این نظریه نظریه دهکده کوچک جهانی غرب را رد می کند . حکیم معتقد است با این که غرب تصور می کرد با در اختیار داشتن سخت افزار اینترنت می تواند با کوبیدن بر طبل جهانی سازی و دهکده کوچک جهانی قادر خواهد بود فرهنگ خود را بر کل جهان تحمیل نموده و فرهنگ های بومی را نابود کند اما دیدیم که کشورهای گوناگون خیلی زود توانستند فرهنگ بومی خود را به به درون جهان مجازی منتقل نموده و مروج فرهنگ خویش نیز باشند . حکیم ارد بزرگ معتقد است اگر ایران خود را از اینترنت جهانی جدا کند عملا از انتشار افکار جوانان خویش در گستره جهانی جلوگیری کرده است ما قادر خواهیم بود با ترجمه دادهای ملی مان و انتقال سریع فرهنگ خویش به درون جهان مجازی ، غرب و شرق را وادار به کرنش در برابر فرهنگ کهن و تاریخی خویش نماییم .

الله....مولای ما شما را به دارالسلام دعوت کرده است

وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ۖ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ ۗ

سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَىٰ دَارِ السَّلَامِ

وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا وکَلام

تَبَارَكَ الَّذِي إِن شَاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْرًا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَيَجْعَل لَّكَ قُصُورًا

بزرگ [و خجسته‌] است کسی که اگر بخواهد بهتر از این را برای تو قرار می‌دهد: باغهایی که جویبارها از زیر [درختان‌] آن روان خواهد بود، و برای تو کاخها پدید می‌آورد.

خدای تبارک وتعالی محمد ص را وعده به بهشتی داده است که در ان قصرهایی وجود دارند ان هم قصری که خدای تبارک وتعالی برای اهل ایمان ودوستان خود ساخته باشد انجا دار السلام است چون مرگ وجود ندارد ونعمتهای ان جاودانه است اگر به قول خداوند این یک ساعت دنیا را با صبر وبردباری در اطاعت بگذرانی وححب دنیا را به دل نگیری چون حب دنیا سرچشمه همه خطاها است

خدای تبارک وتعالی ما را به دار السلام که همان بهشت است ومغفرت خود دعوت کرده است واز ما انتظار دارد به سوی بهشت ومغفرت او بشتابیم لذا فرمود سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ان هم چگونه بهشتی خوشا به سعادت کسانی که در ان وقصرهای ان سکونت کنند انان رستگاران دنیا هستند یهشت او به وسعت زمین واسمانهای دنیا لایتناهی است هر چقدر دران گردش کنند انتها ندارد بهشتی پر ز نعمتهای خدا که هیچ چشمی انا را به خود ندیده است

سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تُتْرَكُوا أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ ... أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ ‏ أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَىٰ إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَـٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ‎ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَىٰ لَهُمْ وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْسًا لَّهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ ‎ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا ‎

مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِّن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ . مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوا وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ

وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ‎ الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ

خدای تبارک وتعالی ما را تشویق کرده است که بشتابید به سوی دو چیز یکی مغفرت خود ودیگری بهشت است واین دو چیز در سایه ایمان به خدا وروز قیامت وعمل صالح بدست میاید خدای تبارک وتعالی در قران کریم در سه جا فرموده است أَمْ حَسِبْتُمْ ((ایا گمان کردید )) یعنی گمان بد نکنیید دچار شک وتردید نشوید أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تُتْرَكُوا گمان کردید شما را رها کردیم ودر دنیا شما را امتحان نمیکنم وبرای رسیدن به بهشت گذشتگان شما را در سختی ها وضرر وزیانها امتحان کردیم تا مجاهدان وصابران شما را غربال کنم وانان هستند که وارثان بهشت هستند علی ع رسول الله (صلى الله عليه و آله) مى فرمود «كه بهشت در سختيها احاطه شده و آتش در خواهشهاى نفسانى. إِنَّ الْجَنَّةَ حُفَّتْ بِالْمَكَارِهِ وَإِنَّ النَّارَ حُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ

علی ع میفرماید بهشت با تمنا بدست نمی اید این طور گمان نکنیید هر کس بگوید خدایا به تو ایمان اوردم بعد از این امتحان خدا شروع میشود تا ببیند لیاقت بهشتی را که وعده داده است دارد یا ندارد بهشت جایگاه اهل ایمان است وجهنم جایگاه کافران است برای اینکه اهل ایمان مولی دارند وکافران مولی ندارند بهشتی که خداوند وعده داده است بزرگی آن به اندازه عرض اسمانها وزمین که ما ساکن هستیم علم نجوم بزرگی عالم دنیا را در حد بی نهایت تصور میکند ببین بهشت خداوند چقدر بزرگ است ببین برای این گروه اندک بهشتی چه جایگاه بزرگی درست کرده است واین بهشت را خداوند توصیف کرده است دو چیز بهشت دائمی است خوردنی های ان وسایه بهشت دائمی است أُكُلُهَا دَائِمٌ وَظِلُّهَا دیگر خبری از فصل پاییز نیست همیشه بهار وتابستان است ودیگر انکه هر نوشابه ای در انجا پاکتی نیست به شکل یک جوی روان است آب شیر عسل شربت همه به شکل جوی اب در باغ های بهشت روان است واما میوه های ان چگونه است وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍلَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ خدای تبارک وتعالی فرموده است میوه های بسیار که هیچگاه نه قطع میشود ونه ممنوع میشوند حال تصور کن خدای تبارک وتعالی که این همه عظمت وجلال وجبروت دارد بگوید کثیره معنای این کلمه در نزد او بسیار بزرگ است اگر یک بچه ای به شما بگوید پول زیادی به شما میدهم ویک ادم ثروتمند بالغ هم این جمله را بگویید به کثرت کدامشان بیشتر یقین دارید حال کلام خداوند نیز بر این منوال است هنگامی که او بگوید وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ میوه بسیاری در بهشت است یعنی تقریبا در حد بی نهایت است طوری که از اول دنیا تا اخر دنیا از هر میوه ای یکبار بخوری هر بار میوه ای جدید را تجربه کنی بهشت مثل این دنیا میوه محدودی ندارد این حدیث که از حضرت رسول ص امده است إِنَّ الْجَنَّةَ حُفَّتْ بِالْمَكَارِهِ وَإِنَّ النَّارَ حُفَّتْ بِالشَّهَوَاتِ در کتاب اهل سنت هم هست بهشت با سختی بدست میاید وجهنم با شهوات پوشیده شده است بهشت با سختی ها ورنج در راه خدا حاصل میگردد واتش جهنم نیز با لذت ها وشهوت ها وپیروی از انها حاصل میشود

مسلم در صحيح خود از انس بن مالک رضي الله عنه روايت مي کند که پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمودند:

«حفت الجنة بالمكاره وحفت النار بالشهوات». مسلم (2822) و ترمذي (2559).

يعني: بهشت با سختيها پوشيده و جهنم نيز با شهوات پوشيده شده است.

جوانی حسرتا بامن وداع جاودانی کرد .........

جهان سر‌بسر چون فسانه‌ست و بس
نماند بد و نیک بر هیچ‌کس

فردوسی🌷

خداوند به شما چه چیزی عطا کرده است

وَاللَّهُ أَخْرَجَكُم مِّن بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لَا تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ كَذَٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ

وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَىٰ

و خدا شما را از شکم مادرانتان -در حالی که چیزی نمی‌دانستید- بیرون آورد، و برای شما گوش و چشمها و دلها قرار داد، باشد که سپاسگزاری کنید. اين گونه وى نعمتش را بر شما تمام مى‌گرداند، اميد كه شما [به فرمانش‌] گردن نهيد.

و از همان‌گاه که در شکمهای مادرانتان [در زهدان‌] نهفته بودید به [حال ]شما داناتر است، پس خودتان را پاک مشمارید. او به [حال‌] کسی که پرهیزگاری نموده داناتر است.

هر کسی باید به نعمتهایی که خداوند به او عطا کرده است نگاه کند به داشته های خود نظر کند که خداوند چه نعمتهایی به او عطا فرموده است خداوند در مقابل نعمتهای خود انتظار دو چیز را از مما دارد اول لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ یعنی شکر نعمتهای خداوند بر ما واجب است دوم لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ یعنی هرگاه میبینی خداوند این همه لطف به تو کرده است وتمام نعمتهای تو از او است وسر سفره او نشسته ای باید تسلیم اوامر او باشی واوامر او در کتابی که بر بنده خود محمد نازل کرده است امده است وحجت ودلیل های خود کامل وبدون نقص است مو لای درز ان نمیرود وقد تبین الرشد من الغی راه خوب وبد را بوسیله قران مثل روز اشکار کرده است لذا خوشا به سعادت کسی که در نعمتهایی که خداوند به او عطا کرده است نظر افکند وابتدا با شکرگذاری ان نعمتها را از خود دور نکند بلکه بر انها بیفزاید ودر ثانی تسلیم اوامر خداوند باشد

برای اینکه به مولایم خدای تبارک وتعالی بگویم تسلیم اوامر تو هستم بنده حقیر قبل از تکبیر نماز واجب این دعا را که از امام مهدی ع اموخته ام میخوانم بعد تکبیرمیگویم ونماز را شروع میکنم

دعای افتتاح نماز یومیه

إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا مُسلِما عَلی مِلَةِ اِبراهیمَ وَدینِ مُحمَد وَهَدیَ اَمیرَالمُومنینَ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَامِنَ الْمُسْلِمِينَ اَللهُمَ الاجعَلنی مِنَ المُسلِمینَ اَعُوذُ بِاللهِ سَمیعُ العَلیم مِنَ الشَیطانِ رَجیم

بشنو این نی چون شکایت می‌کند

از جدایی ها حکایت می‌کند

کز نیستان تا مرا ببریده‌اند

در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

تا بگویم شرح درد اشتیاق

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش

باز جوید روزگار وصل خویش

من به هر جمعیتی نالان شدم

جفت بدحالان و خوش‌حالان شدم

هرکسی از ظن خود شد یار من

از درون من نجست اسرار من

سر من از نالهٔ من دور نیست

لیک چشم و گوش را آن نور نیست

تن ز جان و جان ز تن مستور نیست

لیک کس را دید جان دستور نیست

آتشست این بانگ نای و نیست باد

هر که این آتش ندارد نیست باد

آتش عشقست کاندر نی فتاد

جوشش عشقست کاندر می فتاد

نی حریف هرکه از یاری برید

پرده‌هااش پرده‌های ما درید

همچو نی زهری و تریاقی کی دید

همچو نی دمساز و مشتاقی کی دید

نی حدیث راه پر خون می‌کند

قصه‌های عشق مجنون می‌کند

محرم این هوش جز بیهوش نیست

مر زبان را مشتری جز گوش نیست

در غم ما روزها بیگاه شد

روزها با سوزها همراه شد

روزها گر رفت گو رو باک نیست

تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست

هر که جز ماهی ز آبش سیر شد

هرکه بی روزیست روزش دیر شد

در نیابد حال پخته هیچ خام

پس سخن کوتاه باید والسلام

بند بگسل باش آزاد ای پسر

چند باشی بند سیم و بند زر

گر بریزی بحر را در کوزه‌ای

چند گنجد قسمت یک روزه‌ای

کوزهٔ چشم حریصان پر نشد

تا صدف قانع نشد پر در نشد

هر که را جامه ز عشقی چاک شد

او ز حرص و عیب کلی پاک شد

شاد باش ای عشق خوش سودای ما

ای طبیب جمله علتهای ما

ای دوای نخوت و ناموس ما

ای تو افلاطون و جالینوس ما

جسم خاک از عشق بر افلاک شد

کوه در رقص آمد و چالاک شد

عشق جان طور آمد عاشقا

طور مست و خر موسی صاعقا

با لب دمساز خود گر جفتمی

همچو نی من گفتنیها گفتمی

هر که او از هم‌زبانی شد جدا

بی زبان شد گرچه دارد صد نوا

چونک گل رفت و گلستان درگذشت

نشنوی زان پس ز بلبل سر گذشت

جمله معشوقست و عاشق پرده‌ای

زنده معشوقست و عاشق مرده‌ای

چون نباشد عشق را پروای او

او چو مرغی ماند بی‌پر وای او

من چگونه هوش دارم پیش و پس

چون نباشد نور یارم پیش و پس

عشق خواهد کین سخن بیرون بود

آینه غماز نبود چون بود

آینت دانی چرا غماز نیست

زانک زنگار از رخش ممتاز نیست

در این شعر شاعر به ما تذکر می دهد که راه زندگی وسیع و آرام در تسلیم شدن و پیوستن حقیقی و نه ظاهری به آیین مسلمانی است. این به معنی تسلیم حق، تسلیم نسبت به آن چه که هست و تسلیم واقعیتی که در وجود ماست.

در بیت آرام تر از آهو بی باک تر از شیرم منظور شاعرا در این است که هنگامی تسلیم حق و حقیقت هستم دو کیفیت مهم در زندگی من زنده می شود: اول اینکه از آهویی زیبا آرام‌تر هستم. یعنی اولین کیفیتی که در من بیدار می‌شود آرامش است و هرگاه تسلیم وجود حقیقی خودم می‌شوم ترس‌های من فرو می‌ریزد و به عنوان دومین کیفیت من از یک شیر بی‌باک‌تر و جسورتر می‌شوم.

شاعر شعر هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر عقیده دارد که ریشه تغییر نکردن در عدم پذیرش واقعیت است. راه شاعر این است که ذهن نمی‌تواند ذهن را نجات دهد. تدبیر‌ها و راه و روش ذهن نمی‌تواند خرابی‌های آن را مرمت و اصلاح کند. آیا متوجه نشده اید که هر گاه با ذهن‌ خود رفته‌اید خرابی‌های ذهنتان را درست کنید رنج از پی رنج آمده و زنجیر پی زنجیر؟ پس چگونه می‌توان این خرابی‌ها را درست کرد؟

تسلیم حق شدن به معنای نفی اختیار نیست. وقتی شما به خداوند توکل می‌کنید این طور نیست که همه اختیارات ازشما گرفته و سلب شده است. وقتی من به خدا توکل می‌کنم و معتقدم که خداوند روزی‌رسان است، این نیست که در پی روزی نروم و در مغازه‌ام را ببندم. من باید پی روزی بروم و مغازه ام را باز ‌کنم، اما بدانم که باز کردن مغازه و پی روزی رفتن به این معنا نیست که من روزی خلق می‌کنم. در واقع در پس آن مغازه و در پس آن رفتن به سوی مغازه روزی‌رسانی هست که خود را در حجاب مشتری‌هایی که می‌فرستد در حجاب داد و ستد نشان می‌دهد، بنابراین وقتی من اندکی از این حجاب‌ها را کنار بزنم و ببینم که حتی آن قوتی که در من برای تکلم با مشتری‌ها و برای رفتن به مغازه وجود دارد، حتی آن قوت هم متعلق به من نیست، آرام می‌گیرم و بی‌قراری‌ها از من رخت برمی‌بندد، چون اگر آرام باشم روزی خود را خواهم یافت و بی‌جهت خود را خسته و هلاک نخواهم کرد.

ما به ندرت درباره‌ی چیزی که داریم، فکر می‌کنیم،
در حالی که پیوسته در اندیشه‌ی چیزهایی هستیم که نداریم!

شوپنهاور

غم...

تا کی غــــــــــــــم دنیای دنی ای دل دانا

حیف است زخوبی که شود عاشق زشتی

ز روز گذر کردن اندیشه کن
پرستیدن دادگر پیشه کن

بترس از خدا و میازار کس
ره رستگاری همین است و بس

*

به نیکی گرای و میازار کس
ره رستگاری همین است و بس

*

چنین است رسم و سرای سپنج
گهی ناز و نوش و گهی درد و رنج

*

چنین است کردار گردون سپهر
نه نامهربانیش پیدا، نه مهر

*

چنین است آیین چرخ روان
توانا به هرکار و ما ناتوان

*

چنین است گردنده گوژپشت
چو نرمی نمودی بیابی درشت

فَاقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ خودتان را بکشید

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

و چون موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من، شما با [به پرستش‌] گرفتن گوساله، برخود ستم کردید، پس به درگاه آفریننده خود توبه کنید، و [خطاکاران‌] خودتان را به قتل برسانید، که این [کار] نزد آفریدگارتان برای شما بهتر است.» پس [خدا] توبه شما را پذیرفت، که او توبه‌پذیر مهربان است.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِّنكُمْ ۚ وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا وَمَن یَفْعَلْ ذَٰلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِیهِ نَارًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّـهِ یَسِیرًا

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اموال همدیگر را به ناروا مخورید -مگر آنکه داد و ستدی با تراضی یکدیگر، از شما [انجام گرفته‌] باشد- و خودتان را مکشید، زیرا خدا همواره با شما مهربان است.و هر کس از روی تجاوز و ستم چنین کند، به زودی وی را در آتشی درآوریم، و این کار بر خدا آسان است.

به این دو ایه در قران توجه کنیید هیچ چیز در عالم دنیا مطلق نیست این دوایه کاملا متضاد هم هستند یک جایی هست خدا میگوید هم دیگر را بکشید تا کفاره گناهانتان باشد وتوبه شما را بپذیرد یک جایی دیگر میفرماید اگر خودکشی کنیید یا دیگران را به قتل برسانیید وعده اتش دوزخ داده است پس در این عالم دنیا هیچ فعلی مطلق خوب یا مطلق بد نیست بلکه فعل خوب ان است که مورد پذیرش حق باشد این دو ایه از شگفتی های قران است وتامل در انان لازم است لذا توجه داشته باشیم که در عالم دنیا گاهی یک فعل خوب ممکن است فتنه ای بپا کند وگاهی یک فعل بد ممکن است فتنه ای بدتر را خاموش کند یک مثال دراین عصر که با چشمان خود حقیقت ان را درک کردیم مثلا عملیات حماس در غزه یک جهاد فی سبیل الله برای نابودی یهودیان صهونیست انجام شد یک فعل خوب یا بد خدا میداند اما چه فتنه ای ایجاد شد اولا سعدی شیرازی حکیم فرموده است

چو جنگد آید با کسی در ستیز

که از وی گزیرت بود یا گـــــریز

سعدی رحمت الله علیه میفرماید اگر با کسی جنگ کردی با کسی جنگ کند که یا بتوانی با او مقابله کنی یا از دست او فرار کنی الان مردم مظلوم دو ملیون نفری غزه گرفتار این فتنه شده اند ودنیا هم چشمان خود را روی مظلومیت این مردم بسته است این مردم نه میتوانند از خود دفاع کنند ونه جایی برای فرار دارند حماس مسئول این فتنه است ؟؟؟ خیر یا شر بودن کار انان را خدا تعین میکند یک عملیات چند ساعته انجام دادند گروهی را فقط اسیر کردند تا بحال 100هزار نفر کشته ویک ملیون مجروح بهای کار انان را پرداخته اند ؟؟؟وهنوز هم تمام شدنی نیست که این فتنه سر دراز دارد.....

قبلا هر گاه قران را میخواندم ان ایه اول که خودتان را بکشید برایم قابل درک نبود تا اینکه کتاب مقدس را خواندم دو تورات موسی دیدم که حقیقت دارد ودر تورات نیز امده است در انجا این طور بیان شده است که موسی ع فرمود من سی شب با خداوند در کوه طور مناجات دارم واز میان قوم خداحافظی کرد لذا خداوند برای امتحان قوم بنی اسراییل که از سرزمین مصر رانده شده بودند ود ر نزدیک سرزمین فعلی فلسطین در کوه طور اردو زده بوند وحدود ششصد هزار نفر بودند

خداوند بعد ازز وحی وصدور ده فرمان مهم برای هدایت قوم وایندگان وان ده فرمود بر الواح سنگی نقش بسته بود به این سی روز ده روز اضافه تا مراسم چله نشینی یا اربعین موسی کامل شود لذا این قوم ده روز صبر نکردند از طلاهایی که از سرزمین مصر ربوده بودند بوسیله شخصی ماهر بنام سامری بتی زرین ساختند ومشغول عبادت او همچون عادت مصریان که چهارصد سال دربین انان زندگی کرده بودند پرداختند وهر چه هارون برادر بزرگ موسی ع انان را نهی کرد فایده نبخشید وحتی قصد کشتن او را کردند هنگامی که اربعین موسی ع تمام شد وبا دل شاد الواح سنگی که ده فرمان مهم خداوند برای هدایت قوم بنی اسراییل بود را برداشت واز کوه طور سرازیر شد وبه نزدیک اردوگاه که رسید وهمهمه قوم را دید که دارند به عبادت بتی زرین ساخته شده سامری پرداخته اند الواح سنگی را به زمین کوبید وهمه را شکست برادر ش هارون را به زمین زد وریش او را کشید اما فتنه اغاز شده بود مخشم وغضب خداوند برای نابودی قوم اشکار شده بود لذا موسی وهارون تمام شب را به عبادت وراز ونیاز با یهوه خدای تبارک وتعالی سپری کردند تا قوم را نابود نکند خداوند دعای انان را قبول کرد لذا فرمود فردا تمام قوم با شمشیر اویخته از این سر ارودگاه تا دروازه بعدی حرکت کردند وهر کس مجاز است دیگری را بکشد تا کفاره این گناه انان باشد وان روز تا غروب هزاران نفر یکدیگر را کشتند تا خشم خداوند فرو نشت وخداوند وعده داده بود به موسی ع که هنگام خروج از مصر تمام سرزمین فلسطین ولبنان واردن به دست شما فتح میشود واز دست بت پرستان خارج میشود خداوند فرمود به ذاتم سوگند این وعده را به خاطر این کار انان در پرستیدن گوساله سامری محقق نخواهد شد وچهل سال تمام ان وعده از شما دور شد تا تو ای موسی وهمه این قوم بمیرند لذا فرزندان این قوم با رهبری یوشع بن نون ان سرزمین ها را فتح خواهند کرد لذا وعده خداوند محقق شد موسی وهارون وتمام قوم ششصد هزار نفری بنی اسراییل چهل سال تمام در یک بیابان اردو زدندوهمه مردند اما فرزندان انان که بر بت سجده نکرده بوند سرزمین فلسطین اردن ولبنان چنان که خداوند وعده داده بود را فتح کردند وبا دلی ارام به عبادت یهوه خدای واحد پرداختند ودر اینده از نسل ان قوم داوود ع وسلیمان ع ظهور کرد که خانه خداوند بیت المقدس را در شهر اور شلیم بنا کردند وبعد از انان نیز مسیح ع حضرت عیسی ظهور کرد که دین محبت را به جهانیان عرضه کرد

واما در روایات شیعه از امام صادق ع امده است که این ایه دوم قران در باره خودکشی است وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا وَمَن یَفْعَلْ ذَٰلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِیهِ نَارًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّـهِ یَسِیرًا

هرکس خودکشی کند جایگاه او در آتش است چون ما مالک جان خود نیستیم دیگران را کشتن هم بزرگترین گناه است چون خداوند فرموده است اگر کسی را بکشید مثل این است که همه افراد دنیا راکشته است مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا ۚ

امام صادق (عليه السلام ) فرمود: كسى كه خود را عمدا به قتل رساند براى هميشه در آتش جهنم خواهد ماند، چون خداى تعالى فرموده : (و لاتقتلوا انفسكم ان اللّه كان بكم رحيما و من يفعل ذلك عدوانا و ظلما فسوف نصليه نارا و كان ذلك على اللّه يسيرا).

#نیایش_

✍ مهربان خدای من...

🍃 بهترین درسها را در زمان سختی آموختم

🍃و دانستم صبور بودن با تمام سختی اش یک ایمان است و در نهایت حلاوت شیرینی دارد

🍃و خویشتن داری یک عبادت

🍃 فهمیدم ناکامی به معنای تاخیر است، نه شکست

🍃 و خندیدن یک نیایش است و انتقال حال خوب به دیگران

🍃 فهمیدم جز به تو نمی توان امید داشت و جز با عشق به تو نمی توان زندگی کرد،

🍃 پروردگارا ما را در پناه خود قرار بده ، دریافتم که همه چیز فقط به دست ذات مقدس توست

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎ ستایش خداوند هنگام صبح وشب

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظِيمِ ‎

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

1-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ‎

2-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجًا

3-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

4-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَهُ الْحَـمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَهُوَ الْحَكِـيمُ الْخَبِيرُ ‎وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَىٰ وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَـعُونَ

فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ يَا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ يَا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

اَللهُم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

فَلَک الْحَمْدُيَا رَبِّ فَلَک الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یزِیدُ وَ لایبِیدُ کمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

5-اَلْحَمْدُ لله الَّذی لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُاللَّطیفُ الْخَبیرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْءٍ قَدیرٌ

6-اَلْحَمْدُ للهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُللهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

7-اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُـــــــــــــــــــــــــورٌ، وَ بِالْفَخْرِ مَشْـــــــــــــــــــــــــهُورٌ،وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْــــــــــــــــــــــــــــــــــکُورٌ

8--اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ، الْمُدَبِّرُ بِلا وَزِيرٍ، وَلَا خَلْقٍ مِنْ عِبادِهِ يَسْتَشِيرُ، الْأَوَّلُ غَيْرُ مَوْصُوفٍ، وَالْباقِى بَعْدَ فَناءِ الْخَلْقِ، الْعَظِيمُ الرُّبُوبِيَّةِ

نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرَضِينَ وَفاطِرُهُما وَمُبْتَدِعُهُما، بِغَيْرِ عَمَدٍ خَلَقَهُما فَأَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ لَارافِعَ لِما وَضَعْتَ، وَلَا واضِعَ لِما رَفَعْتَ، وَلَا مُعِزَّ لِمَنْ أَذْلَلْتَ، وَلَا مُذِلَّ لِمَنْ أَعْزَزْتَ، وَلَا مانِعَ لِما أَعْطَيْتَ، وَلَا مُعْطِىَ لِما مَنَعْتَ،وَأَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ،كُنْتَ قَبْلَ كُلِّ شَىْءٍ، وَكَوَّنْتَ كُلَّ شَىْءٍ، وَقَدَرْتَ عَلىٰ كُلِّ شَىْءٍ، وَابْتَدَعْتَ كُلَّ شَىْءٍ،

تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا

تَبَارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُّنِيرًا ‎وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‎تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ‎فَتَبارَكْتَ يَا اللّٰهُ وَتَعالَيْتَ،فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ‎

سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا سُبْحَانَكَ أَنتَ مَوْلَانَا سُبْحَانَكَ أَنتَ حَبیبَنا سُبْحَانَكَ أَنتَ سَیِدَناوشَفیعَنا

سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

سُبْحانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلَالِ،سُبْحانَكَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

سُبْحانَكَ وبِحَمدِکَ عَلی حِلمکَ بَعدَ عِلمِکَ سُبْحانَكَ وبِحمدِکَ عَلی عَفوِک َبَعدَ قُدرتِکَ

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ*‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظِيمِ ‎

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

اَلْــــــــــــحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ‎

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُـــــــــورٌ، وَ بِالْفَخْــهُورٌ،وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْــــــــــــــــــــــــــــــــــکُورٌ

الحمد لله الَّذی لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُاللَّطیفُ الْخَبیرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْءٍ قَدیرٌ

اَلْــــــــــــــــحَمْدُ للهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُللهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

فَلِلَّهِ الْحَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ يَا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ يَا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللهُم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

فَلَک الْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُيَا رَبِّ فَلَک الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یزِیدُ وَ لایبِیدُ کمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

سُبْحـــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلَالِ،سُبْحانَكَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

سُبْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا سُبْحَانَكَ أَنتَ مَوْلَانَا سُبْحَانَكَ أَنتَ حَبیبَنا سُبْحَانَكَ أَنتَ سَیِدَناوشَفیعَنا

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ وبِحَمدِکَ عَلی حِلمکَ بَعدَ عِلمِکَ سُبْحانَكَ وبِحمدِکَ عَلی عَفوِک َبَعدَ قُدرتِکَ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ*‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظِيمِ ‎

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

اَلْــــــــــــحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ‎

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُـــــــــورٌ، وَ بِالْفَخْــهُورٌ،وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْــــــــــــــــــــــــــــــــــکُورٌ

الحمد لله الَّذی لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُاللَّطیفُ الْخَبیرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْءٍ قَدیرٌ

اَلْــــــــــــــــحَمْدُ للهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُللهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

فَلِلَّهِ الْحَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ يَا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ يَا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللهُم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

فَلَک الْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُيَا رَبِّ فَلَک الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یزِیدُ وَ لایبِیدُ کمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

سُبْحـــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلَالِ،سُبْحانَكَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

سُبْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا سُبْحَانَكَ أَنتَ مَوْلَانَا سُبْحَانَكَ أَنتَ حَبیبَنا سُبْحَانَكَ أَنتَ سَیِدَناوشَفیعَنا

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ وبِحَمدِکَ عَلی حِلمکَ بَعدَ عِلمِکَ سُبْحانَكَ وبِحمدِکَ عَلی عَفوِک َبَعدَ قُدرتِکَ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ*‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظِيمِ ‎

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

اَلْــــــــــــحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ‎

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُـــــــــورٌ، وَ بِالْفَخْــهُورٌ،وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْــــــــــــــــــــــــــــــــــکُورٌ

الحمد لله الَّذی لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُاللَّطیفُ الْخَبیرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْءٍ قَدیرٌ

اَلْــــــــــــــــحَمْدُ للهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُللهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

فَلِلَّهِ الْحَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ يَا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ يَا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللهُم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

فَلَک الْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُيَا رَبِّ فَلَک الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یزِیدُ وَ لایبِیدُ کمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

سُبْحـــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلَالِ،سُبْحانَكَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

سُبْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا سُبْحَانَكَ أَنتَ مَوْلَانَا سُبْحَانَكَ أَنتَ حَبیبَنا سُبْحَانَكَ أَنتَ سَیِدَناوشَفیعَنا

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ وبِحَمدِکَ عَلی حِلمکَ بَعدَ عِلمِکَ سُبْحانَكَ وبِحمدِکَ عَلی عَفوِک َبَعدَ قُدرتِکَ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ*‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظِيمِ ‎

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

اَلْــــــــــــحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ‎

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُـــــــــورٌ، وَ بِالْفَخْــهُورٌ،وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْــــــــــــــــــــــــــــــــــکُورٌ

الحمد لله الَّذی لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُاللَّطیفُ الْخَبیرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْءٍ قَدیرٌ

اَلْــــــــــــــــحَمْدُ للهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُللهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

فَلِلَّهِ الْحَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ يَا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ يَا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللهُم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

فَلَک الْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُيَا رَبِّ فَلَک الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یزِیدُ وَ لایبِیدُ کمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

سُبْحـــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلَالِ،سُبْحانَكَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

سُبْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا سُبْحَانَكَ أَنتَ مَوْلَانَا سُبْحَانَكَ أَنتَ حَبیبَنا سُبْحَانَكَ أَنتَ سَیِدَناوشَفیعَنا

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ وبِحَمدِکَ عَلی حِلمکَ بَعدَ عِلمِکَ سُبْحانَكَ وبِحمدِکَ عَلی عَفوِک َبَعدَ قُدرتِکَ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ*‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظِيمِ ‎

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

اَلْــــــــــــحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ‎

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُـــــــــورٌ، وَ بِالْفَخْــهُورٌ،وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْــــــــــــــــــــــــــــــــــکُورٌ

الحمد لله الَّذی لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُاللَّطیفُ الْخَبیرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْءٍ قَدیرٌ

اَلْــــــــــــــــحَمْدُ للهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُللهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

فَلِلَّهِ الْحَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ يَا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ يَا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللهُم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

فَلَک الْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــمْدُيَا رَبِّ فَلَک الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یزِیدُ وَ لایبِیدُ کمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

سُبْحـــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلَالِ،سُبْحانَكَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

سُبْحَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا سُبْحَانَكَ أَنتَ مَوْلَانَا سُبْحَانَكَ أَنتَ حَبیبَنا سُبْحَانَكَ أَنتَ سَیِدَناوشَفیعَنا

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ وبِحَمدِکَ عَلی حِلمکَ بَعدَ عِلمِکَ سُبْحانَكَ وبِحمدِکَ عَلی عَفوِک َبَعدَ قُدرتِکَ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ*‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

سُبْحانَ الدائِم الْقائِمِ سُبحانَ القائِم الدائِم

سُبْحانَ الْواحِدِ الاَحَدِ سُبْــــــــــــــــــحانَ الْفَرْدِ الصّمَدِ

سُبْحانَ الْحَیَّ الْقَیُّومِ سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ الْحَیَّ الَّذی لا یَمُوتُ

سُبْحانَ الْمَلِکِ القَدوُس سُبْــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ رَبَ الْمَلائِکَهِ الرُّوحِ

سُبْحانَ الْعَلِیَّ الاَعْلی سُبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَهُ وُ تَعالی

سب٘حـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانَ ال٘أَزَلِیِّ ال٘أَزَل٘ ،
سُب٘ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ ال٘أَبَدِیِّ ال٘أَبَد٘ ،
سُب٘ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ ال٘واحِدِ ال٘اَحَد٘ ،
سُب٘ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ ال٘فَر٘دِ ال٘صَّمَد٘ ،
سُب٘حـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــانَ مَن٘ رَفَعَ السَّمآءَ بِغَی٘رِ عَمَد٘ ،
سُب٘ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَن٘ بَسَطَ ال٘أَر٘ضَ عَلَی مَاءِِ فَجَمَد٘ ،

سُب٘ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَن٘ قَسَّمَ الرِّز٘قَ وَ لَم٘ یَن٘سَ أَحَد٘ ،

سُب٘ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَن٘ خَلَقَ ال٘خَل٘قَ فَـأَح٘صاهُم٘ عَدَد٘

، سُب٘ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ الَّذِی لَم٘ یَتَّخِذ٘ صاحِبَةً وَ لا وَلَد٘ ،

سُب٘حانَ الَّذِی لَم٘ یَلِد٘ وَ لَم٘ یُولَد٘ وَ لَم٘ یَکُن٘ لَهُ کُفُواً أَحَد٘ .

سُبحانَ ذِى الْعِزِّ الشّامِخِ الْمُنیفِ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــحانَ ذِى الْجَلالِ الْباذِخِ الْعَظیمِ

سُبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ ذِى الْمُلْک الفاخِر القَدیم

سُبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ لَبِسَ الْبَهْجَةَ وَ الْجَمالَ

سُـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبحانَ مَنْ تَرَدّى بِالنُورِ وَالوَقار

سُبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ یَرى اَثَرَ النَّمْلِ فِى الصَّفا

سُبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ یَری وَقعَ الطَیرَ فِی الهَواءِ

سُبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ هُوَ هکَذا وَلا هکَذا غَیرُهُ

سُبْــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ الاِْلهِ الْجَلیلِ

سُبْــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ لا ینْبَغِى التَّسْبیحُ اِلاّ لَهَ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ الاَْعَزِّ الاَْکرَمِ

سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَهُوَ لَهُ اَهْلٌ

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ هُوَ حَفِيظٌ لَايَغْفُلُ،

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ هُوَ رَحِيمٌ لَايَعْجَلُ،

سُبْــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ هُوَ قائِمٌ لَايَسْهُو،

سُبْـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَ مَنْ هُوَ دائِمٌ لَايَلْهُو.

سُبْــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ

اِغْــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ این فرمان خدا است که آن را به سوی شما فرستاده است؛

إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ يَقُصُّ الْحَقَّ ۖ وَهُوَ خَيْرُ الْفَاصِلِينَ

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ

وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

ۖ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

وَلَدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ اتَّقَوْا ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اُعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ

إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي

اُتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ ۖ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ ۗ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ

إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَّن تَبُورَ

مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

۳. يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ

۴. يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا

وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَىٰ قُلْ إِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ

. وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ‎

يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنفَالِ قُلِ الْأَنفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ

. وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُم مِّنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا ‎

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا ۚ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّه

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ‎﴿٦٣﴾‏ وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا ‎﴿٦٤﴾‏ وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ ۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ‎﴿٦٥﴾‏ إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ‎﴿٦٦﴾‏ وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًا وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًا ‎﴿٦٨﴾‏ يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا ‎﴿٦٩﴾‏ إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَٰئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ‎﴿٧٠﴾‏ وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا ‎﴿٧١﴾‏ وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا ‎﴿٧٢﴾‏ وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا ‎﴿٧٣﴾‏ وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ‎﴿٧٤﴾‏ أُولَٰئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا ‎﴿٧٥﴾‏ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ‎﴿٧٦﴾‏ قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ ۖ

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ‎﴿١﴾‏ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ ‎﴿٢﴾‏ وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ‎﴿٣﴾‏ وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ ‎﴿٤﴾‏ وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ‎﴿٥﴾‏ إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ‎﴿٦﴾‏ فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ‎﴿٧﴾‏ وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ‎﴿٨﴾‏ وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ‎﴿٩﴾‏ أُولَٰئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ ‎﴿١٠﴾‏ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

الم ‎*‏ ذَٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ ‎* اَلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ * وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ *‏ أُولَٰئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا

وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى

كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

وَلَا تَقْرَبُــــــــــــــــوا مَــــــــــــــــــــــــالَ الْيَتِيمِ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنتُمْ سُكَارَىٰ

وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ

((وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَالَمِينَ ))

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَىٰ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا ‎

مولای ما چه چیزی را دوست دارد وچه چیزی را دوست ندارد

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ‎﴿البقرة: ١٩٠﴾‏

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ‎﴿البقرة: ١٩٥﴾‏

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ‎﴿البقرة: ٢٢٢﴾‏

فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ‎﴿آل عمران: ٣٢﴾‏

فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ‎﴿آل عمران: ٧٦﴾‏

وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ‎﴿آل عمران: ١٤٠﴾‏

وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ‎﴿آل عمران: ١٥٩﴾‏

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا ‎﴿النساء: ٣٦﴾‏

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا ‎﴿النساء: ١٠٧﴾‏

۱۴. لَّا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ‎

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ‎﴿المائدة: ١٣﴾‏

وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ

وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ‎﴿المائدة: ٦٤﴾‏

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ‎﴿المائدة: ٨٧﴾‏

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ ‎﴿الأنفال: ٥٨﴾‏

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ‎﴿التوبة: ٧﴾‏

وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ ‎﴿التوبة: ١٠٨﴾‏

إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ ‎﴿النحل: ٢٣﴾‏

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ ‎﴿الحج: ٣٨﴾‏

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ‎﴿القصص: ٧٦﴾‏

إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ‎﴿القصص: ٧٧﴾‏

وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ‎﴿لقمان: ١٨﴾‏

۲۹. وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ‎﴿الشورى: ٤٠﴾

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ‎﴿الحجرات: ٩﴾‏

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ‎﴿الممتحنة: ٨﴾‏

۳۴. إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ

حُکمِ خُدا

1-أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّـهَ
إِلَى اللَّـهِ مَرْجِعُكُمْ

2-وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا

ۚوَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ حُسْنًا ۖ

وَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا ۖ

3-وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِیرًا إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّیَاطِینِ ۖ وَكَانَ الشَّیْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا

4-وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَىٰ ۖ

5-ولَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّـهُ إِلَّا بِالْحَقِّ...مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا

6-وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْیَتِیمِ

7-أَوْفُوا بِالْعَهْدِ ۖ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا

8-وَأَوْفُوا الْكَیْلَ إِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِیمِ

9-وَلَا تَقْفُ مَا لَیْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ

10-وَلَا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ

دعاهای ربنای قرانی

1- رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ
2-رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا
3-رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ
4-رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
5--رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ
6-رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ
7-رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّـٰحِمِينَ
8- رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ
9-رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ
10- رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ 11--رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ
12-رَبَّنَا لَا تُزِغۡ قُلُوبَنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَيۡتَنَا وَهَبۡ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةًۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ
13-رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ

14-رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ

15-رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا
وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
16- رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا
17-رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ
18-رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا نَّهَا سَآءَتۡ مُسۡتَقَرّٗا وَمُقَامٗا
19-رَبَّنَا ٱطۡمِسۡ عَلَىٰٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ وَٱشۡدُدۡ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَلَا يُؤۡمِنُواْ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
20- رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ

«وَ لا تَکُونُوا کَالَّذِینَ نَسُوا اللَّهَ

لا اله الا الله لا اله الا الله

أَلا إِلَى اللهِ تَصيرُ الْأُمُورُ

فلا تغرنک دار الغرور

والله یقول الحق وهو یهدی السبیل

حسبنا الله و نعم الوکیل

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى

يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَىٰ

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ

إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ

إِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ

لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ

إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ

قُلِ اِنتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ

إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُونَ

وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ

اگاه باشید خداوند بر همه امور گواه است وبدرستی که اواغاز کننده وپایان دهنده همه امور است

انا لله انا لله

وما توفیقی الا بالله

وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

و پروردگار تو از آنچه می‌کنید غافل نیست.

وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ

و روزی شما و آنچه وعده داده شده‌اید در آسمان است.

فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ

إِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

وَالسَّلَامُ عَلَىٰ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَىٰ

أَلَّا تَعْلُوا عَلَيَّ وَأْتُونِي مُسْلِمِينَ

بر من بزرگی مکنید و مرا از در اطاعت درآیید.»

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ

پس آیا فرمانبرداران را چون بدکاران قرار خواهیم داد؟

وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الظَّالِمُونَ ‎

و جز ستمگران منکر آیات ما نمی‌شوند.

وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الْكَافِرُونَ ‎

و جز کافران [کسی‌] آیات ما را انکار نمی‌کند.

وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ

وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ ‎

قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ هُوَ الْحَيُّ

قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ

بگو خداوندی که زنده است برای من کافی است

بدرستی که او راه هدایت وگمراهی را برهمگان اشکار کرده است

وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا ۗ

وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ

هــَـلـِــــــــــــــــلُویاه

هــَـلـِــــــــــــــــلُویاه

قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ

وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ

اولین حکم 1-أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّـهَ
إِلَى اللَّـهِ مَرْجِعُكُمْ

2-وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا

ۚوَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ حُسْنًا ۖ

وَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا ۖ

3-
وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِیرًا إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّیَاطِینِ ۖ وَكَانَ الشَّیْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا

4-
وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَىٰ ۖ

5-
ولَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّـهُ إِلَّا بِالْحَقِّ

6-وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْیَتِیمِ

7-
أَوْفُوا بِالْعَهْدِ ۖ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا

8-
وَأَوْفُوا الْكَیْلَ إِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِیمِ

9-وَلَا تَقْفُ مَا لَیْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ

10-وَلَا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ انه لا یحب المستکبرین

11-وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّـهَ كَانَ بِكُمْ رَحِیمًا وَمَن یَفْعَلْ ذَٰلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِیهِ نَارًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّـهِ یَسِیرًا

12-فَاقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَیْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَیْكُمْ ۚ
13-وَلَا تَسُبُّوا الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّـهِ فَیَسُبُّوا اللَّـهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ ۗ

14-وَإِذَا حُیِّیتُم بِتَحِیَّةٍ فَحَیُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا ۗ
15-إِنَّ اللَّـهَ وَمَلَائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ ۚ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا
16-ا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ
17-وَلَا تَجَسَّسُوا
18- وَلَا یَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا ۚ
19-یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّـهِ أَتْقَاكُمْ
20-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیْسِرُ وَالْأَنصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
یَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَیْسِرِ ۖ قُلْ فِیهِمَا إِثْمٌ كَبِیرٌ

21-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَقْتُلُوا الصَّیْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ ۚإِنَّ اللَّـهَ یَحْكُمُ مَا یُرِیدُ
22-حُرِّمَتْ عَلَیْكُمُ الْمَیْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنزِیرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّـهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّیَةُ وَالنَّطِیحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّیْتُمْ

23-وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ ۖ وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّـهَ ۖ إِنَّ اللَّـهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ

24-قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَیْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَیْئًا ۖ

25-وَیَسْأَلُونَكَ مَاذَا یُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ ۗمَّثَلُ الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّـهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّـهُ یُضَاعِفُ لِمَن یَشَاءُ ۗ وَاللَّـهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ یَسْأَلُونَكَ مَاذَا یُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَیْرٍ فَلِلْوَالِدَیْنِ وَالْأَقْرَبِینَ وَالْیَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ
وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّـهَ بِهِ عَلِیمٌ

26-فَاقْرَءُوا مَا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ۚإِنَّ الَّذِینَ یَتْلُونَ كِتَابَ اللَّـهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِیَةً یَرْجُونَ تِجَارَةً لَّن تَبُورَ

26-وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا

27-وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّـهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

28-قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّـهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ

29-قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِّ

30--وَقُل لِّعِبَادِی یَقُولُوا الَّتِی هِیَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ الشَّیْطَانَ یَنزَغُ بَیْنَهُمْ ۚ إِنَّ الشَّیْطَانَ كَانَ لِلْإِنسَانِ عَدُوًّا مُّبِینًا

31-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّـهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِیدًا
وَمَن یُطِعِ اللَّـهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِیمًا
32-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿٢﴾ كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّـهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ
33-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَیْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ
34-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا قِیلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِی الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا یَفْسَحِ اللَّـهُ لَكُمْ ۖ
35-إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِیلَ لَهُمْ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا اللَّـهُ یَسْتَكْبِرُونَ وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّـهُ قَالَ الَّذِینَ كَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ یَشَاءُ اللَّـهُ أَطْعَمَهُ

36-قَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَكُمْ ۚ إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ

37-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّـهَ ذِكْرًا كَثِیرًا فَإِذَا قَضَیْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّـهَ قِیَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ

38-وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِینَ نَسُوا اللَّـهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ ۚ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

39- وَمِنَ النَّاسِ مَن یَتَّخِذُ مِن دُونِ اللَّـهِ أَندَادًا یُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّـهِ وَالَّذِینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِّلَّـهِ

40-وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّـهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ وَلَا تَعْتَدُوا ۚ إِنَّ اللَّـهَ لَا یُحِبُّ الْمُعْتَدِینَ

41-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا الرِّبَا أَضْعَافًا مُّضَاعَفَةً ۖ وَاتَّقُوا اللَّـهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّـهَ وَذَرُوا مَا بَقِیَ مِنَ الرِّبَا یَمْحَقُ اللَّـهُ الرِّبَا وَیُرْبِی الصَّدَقَاتِ ۗ وَأَحَلَّ اللَّـهُ الْبَیْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا ۚ
فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِّنَ اللَّـهِ وَرَسُولِهِ

42-وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَیْدِیَهُمَا جَزَاءً بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللَّـهِ ۗ وَاللَّـهُ عَزِیزٌ حَكِیمٌ

43-مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعًا وَمَنْ أَحْیَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا ۚ

44-وَلِلَّـهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا ۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّـهَ غَنِیٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ

45-یُوصِیكُمُ اللَّـهُ فِی أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَیَیْنِ

46- فَانكِحُوا مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاءِ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً

47-وَیَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِیضِ ۖ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِی الْمَحِیضِ ۖ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ یَطْهُرْنَ

48-لَقَدْ كَفَرَ الَّذِینَ قَالُوا إِنَّ اللَّـهَ هُوَ الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِینَ قَالُوا إِنَّ اللَّـهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ إِلَـٰهٍ إِلَّا إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ ۚأَفَلَا یَتُوبُونَ إِلَى اللَّـهِ وَیَسْتَغْفِرُونَهُ ۚ وَاللَّـهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ مَّا الْمَسِیحُ ابْنُ مَرْیَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ

49-وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِی الْأَرْضِ یُضِلُّوكَ عَن سَبِیلِ اللَّـهِ ۚ إِن یَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِینَةٌوَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ

50-وَهُوَ الَّذِی جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ الْأَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِّیَبْلُوَكُمْ فِی مَا آتَاكُمْ مَن جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا ۖ وَمَن جَاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلَا یُجْزَىٰ إِلَّا مِثْلَهَا وَهَـٰذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

51-قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِّ
وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَالَمِینَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاءِ
وَلُوطًا آتَیْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ الْقَرْیَةِ الَّتِی كَانَت تَّعْمَلُ الْخَبَائِثَ ۗ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِینَ
53-وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
54-إِنَّ اللَّـهَ وَمَلَائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ ۚ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا
55-وَلِلَّـهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا
فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّـهَ مَوْلَاكُمْ ۚ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِیرُ
فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّـهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّـهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ
56-فَسُبْحَانَ اللَّـهِ حِینَ تُمْسُونَ وَحِینَ تُصْبِحُونَ
57-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّـهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ
58-قَدْ خَسِرَ الَّذِینَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّـهِ
وَیَوْمَ یَحْشُرُهُمْ كَأَن لَّمْ یَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِّنَ النَّهَارِ
وَلَوْ أَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِی الْأَرْضِ لَافْتَدَتْ بِهِ ۗ وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ ۖ وَقُضِیَ بَیْنَهُم بِالْقِسْطِ
إِنَّ اللَّـهَ لَا یَظْلِمُ النَّاسَ شَیْئًا
وَأَنَّ اللَّـهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِیدِ

59--وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِینَ لِلَّـهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ ۖ وَلَا یَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۖ
60-إِنَّ اللَّـهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ ۗ
61-قُلِ اللَّـهُ خَالِقُ كُلِّ شَیْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُأَفَمَن یَعْلَمُ أَنَّمَا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَىٰ ۚ إِنَّمَا یَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَاب
61-أَلَا بِذِكْرِ اللَّـهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ

62-- إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ ۖ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ وَیَقُولُ الَّذِینَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا ۚ قُلْ كَفَىٰ بِاللَّـهِ شَهِیدًا بَیْنِی وَبَیْنَكُمْ فَإِنَّمَا عَلَیْكَ الْبَلَاغُ وَعَلَیْنَا الْحِسَابُ

63-فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّـهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ

64-وَلَا تَقُولَنَّ لِشَیْءٍ إِنِّی فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا إِلَّا أَن یَشَاءَ اللَّـهُ ۚمَا شَاءَ اللَّـهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّـهِ

65-فَاقْضِ مَا أَنتَ قَاضٍ لَّن یُصِیبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّـهُ لَنَا لَا ضَیْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
66وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
67أَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّـهُ إِلَیْكَ
68هَـٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّیْطَانِ ۖ رَبِّ إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسِی فَاغْفِرْ لِی
69-وَاللَّـهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِیلٌ
70-رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیرٌ
71-وَمَا تَوْفِیقِی إِلَّا بِاللَّـهِ ۚ عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ
72-وَالسَّلَامُ عَلَىٰ مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَىٰ
73-وَفِی ذَٰلِكَ فَلْیَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْیَعْمَلِ الْعَامِلُونَ
74-وَسَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبُونَ

75-مَا قَدَرُوا اللَّـهَ حَقَّ قَدْرِهِ ۗ

76-أَمَّن یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَیَكْشِفُ السُّوءَ

77-وَاللَّـهُ یَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ یَهْدِی السَّبِیلَ حَسْبُنَا اللَّـهُ وَنِعْمَ الْوَكِیلُ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِیرُ

78-هَـٰذَا فِرَاقُ بَیْنِی وَبَیْنِكَ ۚ
79-لَّا إِلَـٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّی كُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ
80-وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّـهِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ بَصِیرٌ بِالْعِبَادِ
81-وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ چهار بار در قران تکرار شده است
أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ وَأَن لَّیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى وَأَنَّ سَعْیَهُ سَوْفَ یُرَىٰ
كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِینَةٌ
82--قُل رَّبِّ زِدْنِی عِلْمًا
رَبِّ إِنِّی أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَیْسَ لِی بِهِ عِلْمٌ ۖ
وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّیَاطِینِ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن یَحْضُرُونِ

83--هَـٰذَا رَحْمَةٌ مِّن رَّبِّی هَـٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّی لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْیَعْمَلِ الْعَامِلُونَ وَأُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّـهِ ۚ إِنَّ اللَّـهَ بَصِیرٌ بِالْعِبَادِ حَسْبِیَ اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَیْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ قُلْ حَسْبِیَ اللَّـهُ ۖ عَلَیْهِ یَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ
فَسَیَكْفِیكَهُمُ اللَّـهُ ۚ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ
84-یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتًا غَیْرَ بُیُوتِكُمْ حَتَّىٰ تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَىٰ أَهْلِهَا ۚ ذَٰلِكُمْ خَیْرٌ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
-فَإِن لَّمْ تَجِدُوا فِیهَا أَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوهَا حَتَّىٰ یُؤْذَنَ لَكُمْ ۖ وَإِن قِیلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا ۖ هُوَ أَزْكَىٰ لَكُمْ ۚ وَاللَّـهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِیمٌ
85-قُل لِّلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَزْكَىٰ لَهُمْ ۗ

86-
إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ وَإِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ

87-
وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِی أُنزِلَ إِلَیْنَا وَأُنزِلَ إِلَیْكُمْ وَإِلَـٰهُنَا وَإِلَـٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

88-وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّـهِ
افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِی إِن شَاءَ اللَّـهُ مِنَ الصَّابِرِینَ

89-فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

90-يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ

دعای کمیل..گلچین شب جمعه

گـــــــلچـــــــین دعــــــــــای کمیل

یا نُورُ یا قُدُّوسُ یا اَوَّلَ الاْوَّلِینَ وَ یا آخِرَ الآخِرینَ

اَللّهُمَّ اِغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تَهْتِکُ العِــــــــصَمَ

خدایا! بیامرز برای من آن گناهانی را که پرده حرمتم می درد

اَللّهُمَّ اِغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تُنْزِلُ النِّـــــــــــقَمَ

خدایا! بیامرز برای من آن گناهانی را که کیفرها را فرو می بارند

اَللّهُمَّ اِغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تُغَیِّرُ النِّــــــــــعَمَ

خدایا! بیامرز برایم گناهانی را که نعمتها را دگرگون می سازند

اَللّهُمَّ اِغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تَحْبِسُ الـــــدُّعاءَ

خدایا! بیامرز برایم آن گناهانی را که دعا را باز می دارند

اَللّهُمَّ اِغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی تُنْزِلُ الْبَـــــــــــلاءَ

خدایا! بیامرز برایم گناهانی که بلا را نازل می کند.

اَللّهُمَّ عَظُمَ سُلْطانُکَ وَ عَلا مَکانُکَ وَ خَفِیَ مَکْرُکَ وَ ظَهَرَ اَمْرُکَ وَ غَلَبَ قَهْرُکَ وَ جَرَتْ قُدْرَتُکَ وَ لا یُمْکِنُ الْفِرارُ مِنْ حُکُومَتِکَ

خدایا! فرمانروایی بس بزرگ و مقامت والا و تدبیرت پنهان، و فرمانت آشکار، و قهرت چیره، و قدرتت نافذ، و گریز از حکومتت ممکن نیست.

اَللّهُمَّ لا اَجِدُ لِذُنُوبی غافِراً وَ لا لِقَبائِحی ساتِراً غَیْرَکَ

خدایا! آمرزنده ای برای گناهانم و پرده پوشی برای زشتکاری هایم

لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ وَ بِحَمْدِکَ ظَلَمْتُ نَفْسی وَ تَجَرَّأتُ بِجَهْلی

اِلهی وَرَبّی مَنْ لی غَیْرُکَ اَسْئَلُهُ کَشْفَ ضُرّی وَالنَّظَرَ فی اَمْری

خدایا، پروردگارا، جز تو که را دارم؟ تا برطرف شدن ناراحتی و نظر لطف در کارم را از او درخواست کنم.

یا رَبِّ اِرْحَمْ ضَعْفَ بَدَنی وَ رِقَّةَ جِلْدی وَ دِقَّةَ عَظْمی

پروردگارا! بر ناتوانی جسمم و نازکی پوستم و نرمی استخوانم رحم کن.

یا اِلهی وَ سَیِّدی وَ مَوْلایَ وَ مالِکَ رِقّی یا مَنْ بِیَدِهِ ناصِیَتی یا عَلیماً بِضُرّی وَ مَسْکَنَتی یا خَبیراً بِفَقْری وَ فاقَتی

ای خدای من ای سرور من، ای مولای من و اختیار دارم، ای کسی که مهارم به دست اوست، ای آگاه از پریشانی و ناتوانی ام ای دانای تهیدستی و ناداری ام

یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ اَسْئَلُکَ بِحَقِّکَ وَ قُدْسِکَ وَ اَعْظَمِ صِفاتِکَ وَ اَسْمائِکَ اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتی مِنَ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ بِذِکْرِکَ مَعْمُورَةً

پروردگارا! پروردگارا! پروردگارا! از تو درخواست می کنم به حقّت و قدست و بزرگ ترین صفات و نامهایت که همه اوقاتم را از شب و روز به یادت آباد کنی

یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ قَوِّ عَلی خِدْمَتِکَ جَوارِحی ای پروردگارم، ای پروردگارم، ای پروردگارم اعضایم را در راه خدمتت نیرو بخش

«اَللّهُمَّ وَ مَنْ اَرادَنی بِسُوءٍ فَاَرِدْهُ وَ مَنْ کادَنی فَکِدْهُ رَبَّنَا اطْمِسْ عَلَىٰ أَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوا حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ‎

خدایا! هرکس مرا به بدی قصد کند تو قصدش کن، و هرکس با من مکر ورزد تو با او مکر کن پروردگارا، اموالشان را نابود کن و آنان را دل‌سخت گردان که ایمان نیاورند تا عذاب دردناک را ببینند.»

«اَللّهُمَّ وَاجْعَلْ لِسانی بِذِکْرِکَ لَهِجاً وَ قَلْبی بِحُبِّکَ مُتَیَّماً

خدایا و زبانم را به ذکرت گویا کن، و دلم را به محبتت شیفته و شیدا فرما

اللهم اَمَرْتَهُمْ عِبادِکَ بِدُعائِکَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاِْجابَةَ

خدایا تو بندگانت را به دعا و درخواست از خود امر کردی و اجابت دعا را برای آنان ضامن شدی.

«فَاِلَیْکَ یا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهی وَ اِلَیْکَ یا رَبِّ مَدَدْتُ یَدی

پس ای پروردگار من تنها روی به سوی تو داشتم و دستم را تنها به جانب تو دراز کردم

فَبِعِزَّتِکَ اِسْتَجِبْ لی دُعائی وَ بَلِّغْنی مُنایَ وَ لا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِکَ رَجائی وَاکْفِنی شَرَّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ مِنْ اَعْدائی

پس تو را به عزّتت سوگند می دهم که دعایم را اجابت کنی و مرا به آرزویم برسانی، و امیدم را از فضلت ناامید نکنی، و شرّ دشمنانم را از پری و آدمی از من کفایت کنی.

یا سَریعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا یَمْلِکُ اِلا الدُّعاءَ یا مَنِ اسْمُهُ دَواءٌ وَ ذِکْرُهُ شِفاءٌ اِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مالِهِ الرَّجاءُ

ای خدایی که زود از بنده ات خشنود می شوی، بیامرز آن را که جز دعا چیزی ندارد، همانا تو هرچه بخواهی انجام می دهی

اللهم یا عالِماً لا یُعَلَّمُ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بی ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

یا اِلهی وَ سَیِّدی وَ مَوْلایَ ِاغْفِرْ لِى ذُنُوبِى، وَاسْتُرْ عَلَىَّ عُيُوبِى، وَافْتَحْ لِى مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَرِزْقاً وَاسِعاً يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِينَ

ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ ۚاین است فرمان خدا است که آن را به سوی شما فرستاده است؛

ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ

ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا ‎* وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا

فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنفِقُوا خَيْرًا لِّأَنفُسِكُمْ ۗ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

این است فرمان خدا است که آن را به سوی شما فرستاده است؛ و هر کس از خدا پروا کند، بدیهایش را از او بزداید و هر کس از خدا پروا کند، [خدا] برای او راه بیرون‌شدنی قرار می‌دهد. و از جايى كه حسابش را نمى‌كند، به او روزى مى‌رساند هر كس از خدا پروا دارد [خدا] براى او در كارش تسهيلى فراهم سازد.

پس تا می‌توانید از خدا پروا بدارید و بشنوید و فرمان ببرید، و مالی برای خودتان [در راه خدا] انفاق کنید، و کسانی که از خسّت نفس خویش مصون مانند، آنان رستگارانند.

خدا ترسی چه خیر وبرکتهایی فراوانی برای بندگان در پی دارد خداترسی راه خروج از بن بستهای زندگی را به ما نشان میدهد روزی ما را از جایی که فکر وگمان ان را نداریم جلب میکند گناهان ما را پاک میکد امور زندگی ما را سهل واسان میکند خداترسی در حد توان وطاقت ما است لذا کلام خدا را خوب گوش کنییم واطاعت کنییم واز مال خود به دیگران انفاق کنییم چون خیر ما در بخشش است هرکس از بخیلی ذات خود دست بکشد رستگار میشود

قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ

وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ

وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ

وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ ...وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا

لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ

أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ

إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللَّه

پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟و هر نعمتی که دارید از خداست

چه کنم غرق نعمتم کرده دوست

گردنم زیر بار مــــــــــــــــنت اوست

حماد بن عثمان گوید : شنیدم امام صادق صلوات اللَّه علیه می فرمود : مستحب است که بعد از نماز صبح روز جمعه، همه سوره الرحمن را قرائت کنی و هر چه گفتی : «فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ» بعد از آن بگويی : «لَا بِشَیْ ءٍ مِنْ آلَائِکَ رَبِّ أُکَذِّبُ»

امام صادق صلوات اللَّه علیه فرمود : کسی که سوره الرحمن را قرائت کند و بعد از هر بار «فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ» بگوید : «لَا بِشَیْ ءٍ مِنْ آلَائِکَ رَبِّ أُکَذِّبُ»، پس اگر شب آن را قرائت کند و سپس بمیرد، شهید مرده است و اگر آن را در روز قرائت کند و سپس بمیرد، شهید از دنیا رفته است!

در روایتی از امام صادق(ع) نقل شده است که ،هرگاه سوره رحمن را تلاوت میکنییدهرگاه به ایه فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ رسیدید بگویید «لا بِشَیْءٍ مِنْ الائِکَ رَبِّ اُکَذِّبُ: .(( پروردگارا هیچ‌یک از نعمت‌های تو را انکار نمی‌کنم» ))هرگاه این طور بگویید اگر دران شب یاروز بمیرید شهید محسوب می شوید

خدایا سرورم مولایم لازم نبود 31 مرنبه این جمله را در سوره رحمن تکرار کنی حتی اگر یک بار هم بیان میکردی کلام ترا اجابت میکردم ومیفرمودم لا بِشَیْءٍ مِنْ الائِکَ رَبِّ اُکَذِّبُ:(( هیچ یک از نعمتهای ترا انکار نمیکنم ))گویا تو میدانستی که در اخرالزمان گروهی ظهور میکنند که گوشهایشان ودلهایشان نسبت به فهم کلام تو کر وگنگ هستند که این جمله را انقدر تکرار کرده ای ویاد اور شده ای در قران این جمله بالاترین رتبه تکرار را دارد گویا خدای تبارک وتعالی به ما گوشزد میکند که نسبت به نعمت های من بی تفاوت نباشید وگرنه چوب ناسپاسی بر شما نواخته میشود واکنون در سال 1404 بدترین دوران سختی ها بر بشر سایه افکنده است وهمه این بلاها نتیجه ناسپاسی نسبت به نعمت های پرودگار است نتیجه انکار نعمت های اوست هرچه داریم را به تلاش وزحمت خود نسبت میدهیم وخدای تبارک وتعالی ونعمتهای اورا فراموش کرده ایم واین ایه را فراموش کرده ایم

۴- همين عبارت "لا بشيء من آلائک رب أکذب " واستحباب خواندن آن بعد از آيات سوره الرحمن در روايات صحيحه اهل سنت هم آمده است :
بزار و ابن جرير و ابن منذر و دارقطني در کتاب الافراد و ابن مردويه و خطيب در تاريخش با سندي صحيح از ابن عمر نقل کرده اند که رسول گرامي اسلام سوره الرحمن را بر اصحابشان خواندند . پس اصحاب ساکت ماندند ؛ پس حضرت فرمودند چه شده است که جن جوابش را براي پرودگارش از شما بهتر داد ، هنگامي که به قول خداوند رسيدم که فبأي آلاء ربكما تكذبان گفتند :((لا بِشيء مِن آلائِكَ رَبَنا نُكَذِبُ فَلَكَ الحَمد))

لا بِشيء مِن آلائِكَ رَبَنا نُكَذِبُ فَلَكَ الحَـــمد

لَا بِشَيْ ءٍ مِنْ آلَائِكَ رَبِّ أُكَــــــذِّبُ

الله

قیامت حق است ....

قیــــــــــــــــــــــــامت

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ ‎* يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ‎*‏ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ‎*‏ وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ ‎*‏ يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَىٰ ‎*‏ وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ‎* فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ‎* وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‎* فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ ‎*‏ وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ ‎*فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ‎* وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ؟

إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ‎*‏ وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ‎* وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا ‎*‏ يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ‎* بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ‎* يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ‎* فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ‎*‏ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ ۚ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ ‎*‏ يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَىٰ وَمَا هُم بِسُكَارَىٰ وَلَٰكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ‎*‏ وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ‎* لِيَوْمٍ عَظِيمٍ *‏ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

امام محمد غزالی 30 سال تمام مردم را به راه خداوند موعظه کرد یک روز مردم را فرمود 30سال است شما را موعظه میکنم ولب کلام مرا فردوسی در دوبیت بیان فرموده است

ز روز گذر کردن اندیشه کن

پرستیدن دادگر پیشه کن

بترس از خدا و میازار کس

ره رستگاری همین است و بس

شکسته‌حالی من پیش یار باید دید

خزانِ رنگ مرا در بهار باید دید

اگر چه چون دل شب فیض من نمایان نیست

مرا به دیدهٔ شب‌زنده‌دار باید دید

اگر چه در خَمُشی نیز جوهرم گویاست

مرا چو تیغ دَمِ کارزار باید دید

خراب‌حالی این قصرهای محکم را

ز روزنِ نظرِ اعتبار باید دید

مرا ز روز قیامت غمی که هست این است

که روی مردم عالم دوبار باید دید!

کجاست فرصتِ گرداندنِ ورق صائب

به‌ روی کار هم از پشتِ کار باید دید

يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ

الله

قال الله تعالی

يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ

ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟

عین عفو تو عاصی طلب

عرصهٔ عصیان گرفتم زین سبب

چون بستاریت دیدم کارساز

هم بدست خود دریدم پرده باز

قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ هُوَ الْحَيُّ

قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ

بگو خداوندی که زنده است برای من کافی است

بدرستی که او راه هدایت وگمراهی را برهمگان اشکار کرده است

حکایت فرعون مصر هنگام غرق شدن در دریای سرخ

وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُهُ بَغْيًا وَعَدْوًا ۖ حَتَّىٰ إِذَا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ

وبنی اسرائیل را از دریا گذراندیم، پس فرعون و لشکریانش آنان را از روی ستم و تجاوز دنبال کردند تا هنگامی که بلای غرق شدن، او را فروگرفت، گفت: ایمان آوردم که هیچ معبودی جز همان که بنی اسرائیل به او ایمان آوردند، نیست و من از تسلیم شدگان [در برابر فرمان های حق] هستم.

فرعون هنگام مرگ خواست لااله الا الله را کامل بیان کند اما هنگامی که نصف ان رابیان کرد جبرئیل مشتی از لجن دریای سرخ را وارد دهان او کرد وجان او را گرفت خداوند به جبرئیل فرمود اگر این جمله توحیدی راکامل بیان کرده بود اگر 400سال هم گناه کرده بود او را میبخشیدیم

چون همی شد غرقه فرعون آن زمان

از لجن پر کرد جبریلش دهان

نیمهٔ قول شهادت گفته بود

در دگر نیمه ز عالم رفته بود

از کرم گفتی که ای روح الامین

گر تمام این قول گفتی آن لعین

چارصد سالش گناه کافری

کردمی محو از کمال قادری

حکایت عجیب از ابوذر غفاری

ابوذر روایت می کند که روزی نزد رسول الله صلی الله علیه و آله رفتم، در حالی که پارچه ای سفید رنگ بر خود انداخته و خوابیده بود. پس از لحظاتی دوباره خدمت ایشان رسیدم در حالی که بیدار شده بود و گفت: «هیچ بنده ای نیست که «لا اله الا الله» بگوید و بر آن بمیرد، مگر آن که وارد بهشت می شود». گفتم: «هر چند زنا و دزدی انجام دهد؟». رسول الله صلی الله علیه و آله پاسخ داد: «هر چند زنا کند و هر چند دزدی نماید!». [از روی تعجب دوباره] گفتم: «هر چند زنا و دزدی انجام دهد؟». رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هر چند زنا کند و هر چند دزدی نماید!». [از روی تعجب برای بار سوم] گفتم: «هر چند زنا و دزدی انجام دهد؟». آن حضرت گفت: «آری! برخلاف میل تو، هر چند زنا کند و هر چند دزدی نماید»!

بزرگترین ذکر در عالم دنیا

1- از دیدگاه قران ------إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَاكُمْ

2- از دیدگاه شیعه

رسول اکرم ص فرمود ایمان هفتاد واندی شاخه دارد برترین آنها قول لااله

الا الله است وکمترین آنها برداشتن چیزهای آزار دهنده از سر راه مردم

است وحیا نیز شاخه ای از ایمان است

لا اله الا اللهُ اُفنی بِها عُمری

با لا اله الا الله عمر خود را تمام می كنم

لا اله الا اللهُ اَدخُل بِها قَبری

با لا اله الا الله داخل قبر میشوم

لا اله الا اللهُ اَخلُوا بِها وَحدی

با لا اله الا الله در قبر انس و الفت میگیرم

لا اله الا اللهُ اُلقی بِها رَبی

با لا اله الا الله در قیامت به ملاقات پروردگارم می شتابم

دو نکته مهم تاریخی در باره کلام لا اله الا الله

هنگامی که محمد ص در غار حرا به پیامبری رسید خداوند به وی فرمود به مردم بگو باگفتن این کلام رستگار میشوند ودر ان موقع هیچ خبری از شریعت ونماز نبود وان کلام این بود یَا اَیُّهَا النَّاسُ قُولُوا لَا اِلَهَ‌ اِلَّا اللَّهُ‌ تُفْلِحُوا؛ ‌ای مردم! لااله الا الله بگوئید تا رستگار شوید

202سال بعد از هجرت امام رضا هنگام رفتن به سوی شهر طوس (مشهد امروزی ) از نیشابور عبور کرد تمام علما وباسوادان ان عصر جلو کجاوه او راگرفتند تا حدیثی بیان کند که دنیا واخرت انان را اصلاح کند امام رضا ع فرمود

«كَلِمَةُ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ حِصْني فَمَنْ دَخَلَ حِصْني اَمِنَ مِنْ عَذابي»

امام رضا علیه‌السلام هنگام عزيمت به خراسان در مسير خود به نيشابور رسيد، جمعيت بسياری از آن حضرت استقبال كردند و از ایشان خواستند تا حديثی از آباء گرامیش كه صاحبان انديشه توحيدی بودند، نقل كند.

امام سایبان مرکب را كنار زدند، مردم در حال هجوم بودند و سر و صدا می‌ كردند، امام از مردم خواست تا ساكت گردند آنگاه فرمود: «پدرم از پدرش تا اميرالمؤمنين علي عليه السلام و او از پيامبر صلی الله عليه و آله و او از جبرئيل نقل كرد كه خداوند فرمود:

«كَلِمَةُ لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ حِصْني فَمَنْ دَخَلَ حِصْني اَمِنَ مِنْ عَذابي»

(کلمه) لا اله الا اللّه حصار من است و هر کس وارد حصار من شود از عذابم در امان است.

اين حديث به جهت مسلسل بودن آن از ائمه اطهار علیهم‌السلام تا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به ونوشتن کاتبان با اب طلا «سلسلة الذهب» معروف شده است

أَلَيْسَ ...

أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ

خدایا از این جمله تو شرم میکنم این چه حرفی است ؟؟ برای کسانی که سر سفره مولای خود نشسته اند و ریزه خوار سر سفره او هستند این سوال عرق شرم را بر پیشانی انان جاری میکند این جمله تو بی شک برای ناسپاسان ونمک نشناسان است ؟؟من اعتراف میکنم تو برای هفت پشت من کافی هستی ؟؟؟

أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِــــيدٌ

أَلَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انتِقَامٍ ‏

أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ

أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ

جمله زیبا از حضرت لوط برادر زاده حضرت ابراهیم ع که هردو به خاطر خدا از سرزمین مادری خود مهاجرت کردند وهردو در یک عصر پیامبری کردند در دو سرزمین نزدیک به هم لوط در شهر عموره فلسطین نبوت میکرد که همه لواط وبدکاره بود عملی خبیث وعملی فاحشه مثل زنا که خداوند از ان نهی کرده است هنگام که فرشتگان عذاب خداوند ابتدا از اسمان نزول کردند ابتدا به خانه ابراهیم ع نازل شدند وابراهیم را به اوردن فرزندی از ساره همسر اول او که 80سال داشت ونازا بود بشارت دادند طوری که ساره از روی شرم وحیا که چطور پیرزنی دراین سن باردار شود چنگ به صورت خود زد وفرشتگان فرمودند ایا از کار خداوند وفعل او تعجب میکنیید ((قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ ۖ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ ۚ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَّجِيدٌ)) انگاه فرشتگان که مهمان ابراهیم بودند وارد شهر عموره شدند به شکل مردانی بسیار زیبا وارد خانه لوط شدند وجمعیت شهر عموره از زیبایی ان جوانان به وجد امدند دسته جمعی دربخانه لوط امدند تا به انان تجاوز کنند انان گروهی لواط وبدکاره بودند که زنان را رها کرده بودند وشیطان این عمل خبیث را برای انان زینت داده بود هنگامی که درب خانه لوط را گرفتند لوط فرمود ای مردم اینها مهمان من هستند مهمان مرا رسوا نکنیید این دو دختر من برای شما اما مهمان مرا خوار نکنیید هنگامی که دید گوش نمیگیرند برای اخرین بار اه از نهاد او درامد واین جمله زیبا را بیان کرد

أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌ رَّشِيدٌ ایا در بین شما مردم آدمی عاقل وغیرتمند پیدا نمیشود که از این عمل خجالت بکشد ومرا یاری کند تا از این فعل خبیث جلوگیری کنند فرشتگان فرمودند ای لوط نگران ما نباش خشم وغصب خداوند بر این قوم واین شهر نازل شده است فردا قبل از طلوع خورشید شهر را ترک کن کل شهر نابود میشود انگاه فرشتگان از خانه لوط نازل شدند چنان نوری ازانان ساطع شد که چشم همه انان را نابینا کرد ونجات یافتند وشب بعد نزدیک طلوع صبح تمام شهر نابود شد أَلَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انتِقَامٍ ‏ایا خداوند مقتدر قادر به انتقام نیست ؟؟؟؟

تعقیبات نماز صبح وشب

از توفیقات ربانی سیری در قران رمضان 1403 و1404 تعقیبات نماز با توجه به ایات قران بود که این تعقیبات در دلم خطور کرد وان را مکتوب نوشتم تا به یادگار بماند وخود نیز مقید به انجام ان هستم مولای من خدای تبارک وتعالی این تعقیبات را بعد از نماز صبح ومغرب بعد از نمازهای یومیه از ما بپذیرد

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْــــــــــــــبِحُونَ ‎

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظِيمِ ‎

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اَللَّهِ اَلْعَظِيمِ

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ

1-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا ‎

2-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجًا

3-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

4-اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَهُ الْحَـمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَهُوَ الْحَكِـيمُ الْخَبِيرُ ‎وَهُوَ اللَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَىٰ وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَـعُونَ فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ يَا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ يَا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

اَللهُم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛ وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ

فَلَک الْحَمْدُيَا رَبِّ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یزِیدُ وَ لایبِیدُ کمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

5-اَلْحَمْدُ لله الَّذی لَیْسَ لِقَضآئِهِ دافِعٌ وَلا لِعَطائِهِ مانِعٌ وَهُوَ الْجَوادُ الْواسِعُ وَلَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُاللَّطیفُ الْخَبیرُ وَهُوَ عَلی کُلِّشَیْءٍ قَدیرٌ

6-اَلْحَمْدُ للهِ الَّذى عَلا فَقَهَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى بَطَنَ فَخَبَرَ وَالْحَمْدُللهِ الَّذى مَلَکَ فَقَدَرَ وَالْحَمْدُ للهِ الَّذى یُحْیىِ الْمَوْتى وَ یُمیتُ الاَْحْیآءَ وَ هُوَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ

7-اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُـــــــــــــــــــــــــورٌ، وَ بِالْفَخْرِ مَشْـــــــــــــــــــــــــهُورٌ،وَ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضَّرّاءِ مَشْــــــــــــــــــــــــــــــــــکُورٌ

8--اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ، الْمُدَبِّرُ بِلا وَزِيرٍ، وَلَا خَلْقٍ مِنْ عِبادِهِ يَسْتَشِيرُ، الْأَوَّلُ غَيْرُ مَوْصُوفٍ، وَالْباقِى بَعْدَ فَناءِ الْخَلْقِ، الْعَظِيمُ الرُّبُوبِيَّةِ

نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرَضِينَ وَفاطِرُهُما وَمُبْتَدِعُهُما، بِغَيْرِ عَمَدٍ خَلَقَهُما فَأَنَا أَشْهَدُ بِأَنَّكَ أَنْتَ اللّٰهُ لَارافِعَ لِما وَضَعْتَ، وَلَا واضِعَ لِما رَفَعْتَ، وَلَا مُعِزَّ لِمَنْ أَذْلَلْتَ، وَلَا مُذِلَّ لِمَنْ أَعْزَزْتَ، وَلَا مانِعَ لِما أَعْطَيْتَ، وَلَا مُعْطِىَ لِما مَنَعْتَ،وَأَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ،كُنْتَ قَبْلَ كُلِّ شَىْءٍ، وَكَوَّنْتَ كُلَّ شَىْءٍ، وَقَدَرْتَ عَلىٰ كُلِّ شَىْءٍ، وَابْتَدَعْتَ كُلَّ شَىْءٍ،

فَتَبارَكْتَ يَا اللّٰهُ وَتَعالَيْتَ،فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ‎

سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا سُبْحَانَكَ أَنتَ مَوْلَانَا سُبْحَانَكَ أَنتَ حَبیبَنا سُبْحَانَكَ أَنتَ سَیِدَناوشَفیعَنا

سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ سُبْحانَكَ ! يَا عَظِيمُ اِغْفِرْ لِيَ الذَّنْبَ الْعَظِيمَ.

سُبْحانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلَالِ،سُبْحانَكَ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

سُبْحانَكَ وبِحَمدِکَ عَلی حِلمکَ بَعدَ عِلمِکَ سُبْحانَكَ وبِحمدِکَ عَلی عَفوِک َبَعدَ قُدرتِکَ

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ * وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ*‏ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

حضرت امام صادق علیه السلام میفرمایند :

« مَنْ قَالَ ;اَلْحَمْدُلِلَّهِ کَمَا هُوَ أَهْلُهُ; شَغَلَ اَللَّهُ کُتَّابَ اَلسَّمَاءِ قِیلَ وَ کَیْفَ یَشْغَلُ کُتَّابَ اَلسَّمَاءِ قَالَ یَقُولُونَ اَللَّهُمَّ إِنَّا لاَ نَعْلَمُ اَلْغَیْبَ فَقَالَ فَیَقُولُ اُکْتُبُوهَا کَمَا قَالَهَا عَبْدِی وَ عَلَیَّ ثَوَابُهَا. »

هر که « الحمدلله کما هو اهله » گوید، نویسندگان آسمان (فرشتگان) از نوشتن پاداش او درمانده شوند.

عرض کردم : چگونه نویسندگان آسمان درمانده شوند؟

امام علیه السلام فرمود : فرشتگان گویند : خداوندا ما از نهان(غیب ) آگاه نیستیم ،

و خداوند فرماید : همان گونه که بنده ام این ذکر را می گوید بنویسید و پاداش آن بر من است.

نکته -ذکر الحمدلله کما هو اهله را در تشهد

این ذکر را در همه اوقات و وضعیت می توان استفاده نمود

سوال -آیا ذکر الحمدلله کما هو اهله را در تشهد هم می توان گفت؟ ( قبل از تشهد)

امام خمینی -جواب ["به قصد قرآنیت یا به قصد ذکر مانعی ندارد و مخل به صحت نماز نیست..."

استفتائات حضرت امام خمینی جلد 1ص 156 س 102...]

توجه داشته باشید همان الحمدلله اول تشهد به الحمدلله کما هو اهله تبدیل می شود یعنی یک بار کامل می گوییم الحمدلله کماهو اهله اشهد ان لا اله الا الله وحده لاشریک له تا آخر تشهد(دوبار الحمدلله نمی گوییم)

و مسلما بسیار خوب تر است که برای برخورداری کامل از موهبت آن،برای گفتن این ذکر خلوتی با خداوند منان داشته باشیم وآن را با تامل و تفکر بگوییم (تا به حقیقت پاسخ اینکه چرا کما هو اهله را می گوییم، برسیم(حمدی که درخور و شایسته اوست یعنی حمدی که فقط او میداند باچه کیفیتی بایست به پیشگاهش عرضه شود تا سزاور مقام منانیت وشکوریتش باشد)

وَآتَاکُم مِّن کُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنسَانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ ﴿ابراهیم: ٣٤﴾

و از هر چیزی که [به سبب نیازتان به آن] از او خواستید، به شما عطا کرد. و اگر نعمت های خدا را شماره کنید، هرگز نمی توانید آنها را به شماره آورید. مسلماً انسان بسیار ستمکار و ناسپاس است. (۱۴: ۳۴)

وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿النحل: ١٨﴾

و اگر نعمت های خدا را شماره کنید، هرگز نمی توانید آنها را به شمار آورید؛ یقیناً خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.

الله

الله

شمارش معکوس عمر.....308

سپاس خدای تبارک وتعالی مالک ومولای من که 308ماه زندگی را به من عطا فرمود ای پروردگار متعال نام تو مقدس باد ملکوت تو به وقوع بینجامد اراده تو چنانچه در آسمانها نافذ است در زمین نیز به انجام برسد

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت
دیدیم کزین جمعِ پراکنده کسی رفت

شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ
زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفت

آن طفل که چون پیر از این قافله درماند
وآن پیر که چون طفل به بانگ جرسی رفت

از پیش و پس قافله ی عمر میندیش
گه پیشروی پی شد و گه بازپسی رفت

ما همچو خسی بر سر دریای وجودیم
دریاست چه سنجد که بر این موج خسی رفت

رفتی و فراموش شدی از دل دنیا
چون ناله ی مرغی که ز یاد قفسی رفت

رفتی و غم آمد به سر جای تو ای داد
بیدادگری آمد و فریادرسی رفت

این عمر سبکسایه ی ما بسته به آهی است
دودی ز سر شمع پرید و نفسی رفت

زمان نه می‌گذرد و نه صدایی دارد. آن‌که می‌گذرد ما هستیم و آنچه صدا میدهد ساعت‌مان است. زمان راه خود را در تاریخ با همان سکوت و خستگی ناپذیری فرو می‌بلعد که خورشید از مشرق طلوع و در مغرب غروب می‌کند.

تمدن‌های بزرگ را واژگون می‌کند، یادمان‌های باستانی را می‌فرساید و نسل‌ها را یکی پس از دیگری حریصانه می‌بلعد. برای همین از تاراج زمان حرف می‌زنیم. زمان می‌جَود و خُرد می‌کند و ما همان کسانی هستیم که میان آرواره‌هایش قرار داریم...

آدمی همیشه عاشق آن چیزیست که ندیده ،نشنیده است و فهم نکرده است و شب و روز آن را می طلبد. اما از آنچه فهم کرده و دیده ، ملول و گریزان است.
‏⁧ #فیه_مافیه ⁩
‏⁧ #مولانا

«یکی از ثقات نقل کرد که روزی در مجلس شیخ [بهاءالدین عاملی] ظاهر بودم و شیخ فرمود که: در یکی از بلاد روم شخصی را زیّ اَجامره و اَراذل ملاقات نمودم و او را بعد از تجسّس در غایت صفای باطن و مستجمع جمیع فضایل یافتم. یکی حضّار مجلس پرسید که: آن شخص شیعه بود یا سنّی؟ از این سخن، رنگ رخسارۀ شیخ سرخ شد و گفت: «أیّها المولوی! عاشقان را مذهب و ملّت خداست» و سخن را ترک نموده، برخاست و داخل خلوت شد».

ما بخواهیم یا نخواهیم روییده‌ی در این زوال زار جهانیم...
جهانی که همه‌ی بهارهاش زاییده خزان هاست،همه روییدنهاش ثمره بریدن‌هاست!
ما ناگزیرانه از ترس فرعون فرسودگی و دل زدگی چاره نداریم جز اینک میل ها رو به نیل بیندازیم و بعد چشم امید به اتفاق بدوزیم.
اگر اقبال یار بشه، دامن آسیه‌ای شامل حال بشه و این میل برسه به دلداری و به میزبانی که باید، اون وقته که حتی در این فرعون‌سرای دنیا هم ذوق ما پر میگیره و خوشا به حال انسانی که ذوق پرگرفته داره!
خوشا به حال انسانی که شوق شعله ورداره!
چنین انسانی معجزه‌اش شکافتن نیل روزمرگی‌هاست...

محکوم عشقم گرفتار یار
مثل پرنده هوادرا یار
مثل یه سایه به همراه یار
بود و نبودم به دلخواه یار
هرچی که یار گفت دلم گفت به چشم
از گل و خار گفت دلم گفت به چشم
هرجا که یار بود دلم گفت برو
با گل و خار بود دلم گفت برو
یار اگه جانانه خریدار شد
دل گل سرخ توی بازار شد
هوش و دل من به افسون یار
فکر و دل من پریشون یار
گوشه ی چشمام فقط جای یار
کار دو چشمام تماشای یار
یار اگه جانانه خریدار شد
دل گل سرخ توی بازار شد
وای گل سرخ دل من خار شد
هرچی شد از دست همین یار شد

308 ماه زندگی مبارک

“آدمی بر زمین نیامده که فقط نفس بکشد و روزها را بشمارد. رسالت او در این است که نوری شود در ظلمت، پلی شود میان دل‌های تنها، و بذر امیدی بکارد در خاکی که نومیدی در آن ریشه دوانده. زندگی، میدان آزمون روح است؛ هر گامی که به سوی حقیقت و عشق برمی‌دارد، او را به سرچشمهٔ آفرینش نزدیک‌تر می‌کند. رسالت آدمی این است که خود را فراموش کند، تا جهانی تازه از دل او متولد شود."

انسانهای ناپخته
همیشه میخواهند
که در مشاجرات پیروز شوند...
حتی اگر به قیمت
از دست دادن "رابطه" باشد...

اما انسانهای عاقل
درک میکنند که گاهی
بهتر است در مشاجره ای ببازند،
تا در رابطه ای که
برایشان با ارزش تر است
"پیروز" شوند...

هیچگاه فراموش نکنیم که هیچکس بر دیگری برتری ندارد ؛
مگر به " فهم و شعور " ؛
مگر به " درک و ادب " ؛

آدمی فقط در یک صورت حق دارد به دیگران از بالا نگاه کند و آن هنگامی است که بخواهد دست کسی را که بر زمین افتاده را بگیرد و او را بلند کند !

و این قدرت تو نیست ؛
این " #انسانیت " است..🌹

هنر کتاب نخواندن

از قول ابوالفضل بیهقی نقل کرده‌اند که هیچ کتابی نیست که به یک بار خواندن نیارزد. حال آن که این قول از مشهورات بی‌اساس است. همۀ ما به تجربه دریافته‌ایم که بسیاری کتاب‌ها به یک بار خواندن نمی‌ارزند و بسیاری کتاب‌هاست که ارزش ورق زدن جدی هم ندارد. عدۀ بسیار معدودی از کتاب‌ها هستند که به بارها خواندن و آهسته خواندن و تأمل و تعمق می‌ارزند. بسیاری کتاب‌ها فقط به درد ورق زدن می‌خورند. بعضی از کتاب‌ها را باید گزیده‌خوانی کرد و بخش‌ها یا فصل‌هایی را که به علاقه یا تخصص یا گمشدۀ تحقیقی ما مربوط می‌شود خواند.

امروزه با پدیده‌ای که کارشناسان کتاب و کتابداران «انفجار مطبوعات» اصطلاح کرده‌اند، مواجهیم. با تولید انبوه کتاب، که نه فقط خواندن بلکه خریدن کتاب را هم دشوار کرده است. شک نیست که در این ترافیک شدید، به آسانی و بدون برنامه و نقشه و تدابیر لازم نمی‌توان راهی به دهی برد.

هیچ معیار عینی برای اینکه به ما بگوید چه باید بخوانیم وجود ندارد. مسأله «چه باید خواند» به ذوق و تجربه و تخصص شخص خواننده بستگی دارد.

در برابر سیل انتشارات بیشتر مسألۀ «چه نباید خواند» مطرح است؛ هنری میلر نویسندۀ بزرگ معاصر امریکایی در کتابی که از تجربه‌های کتابخوانی و کتابشناسی خود نوشته است به هنر شگرفی اشاره می‌کند که همانا «هنر کتاب نخواندن» است. نه این هنر که نباید کتاب خواند، بلکه این هنر که چه کتاب‌هایی را نباید خواند.

خیلی‌ها به جای آن که مجذوب یک کتاب باشند، مرعوب اهمیت کلاسیک یا شهرت آنند، و با آن که به ذائقه خود آن را ناگوار می‌یابند، گرفتار رودربایستی و ریای علمی-هنری می‌شوند، و بدون هیچ حظ روحی یا بهرۀ علمی کتاب نامطبوع نامأکول را به زور فرو می‌دهند. فقط برای آن که آن را خوانده باشند.

یکی دیگر از عوارض رودربایستی در کتابخوانی این است که گاهی خواننده‌ای چندان که در کتاب نامفهوم و بی‌بار پیش می‌رود و حاصلی نمی‌یابد، همچنان دست از کوفتن آهن سرد، یا آب در هاون برنمی‌دارد و بدون حضور قلب، انجام وظیفه یا بهتر بگوییم رفع تکلیف می‌کند. گویا فقط می‌خواهد آمار کتاب‌های خوانده شدۀ خود را بالا ببرد.

گروهی تصور می‌کنند هرچه بیشتر کتاب بخوانند، بهتر است، یعنی دانشمندتر می‌شوند. در پاسخ به این غلط مشهور باید گفت مهم این است که هرچه بهتر کتاب خوانده شود، و کتاب‌های هرچه بهتر، نه هرچه بیشتر. دانشمندترین آدم‌ها، پرخوان‌ترین آدم‌ها نیستند، و پرخوان‌ترین آن‌ها هم دانشمندترین آدم‌ها نیستند. پرخوانی اگر هم برای دانشمند(تر) شدن لازم باشد، کافی نیست.

کتابخوانان به طور کلی به دو دستۀ عمده تقسیم می‌شوند: ۱. ژرفارو، ۲. پهنارو. ژرفاروها به کم و گزیده خواندن علاقه دارند و وحدت‌گرا هستند. پهناروها به بیشتر و گسترده‌تر خواندن و شیوۀ دایرةالمعارفی علاقه دارند و کثرت‌گرا هستند. نگارنده بر آن است که بهتر است هر کتابخوانی، با هر تخصصی که دارد، تا ۳۰ سالگی پهنارو باشد، و هرچه به دستش می‌رسد و برایش دندانگیر است به ویژه ادبیات بخواند، ولی از آن پس برمبنای تجربۀ مطالعاتی که تا آن زمان می‌اندوزد، ژرفارو شود.

آخرین بند این مقاله دربارۀ ضرورت تندخوانی است. اگر ناگزیر از پرخوانی باشیم، لامحاله ناگزیر از تندخوانی هم هستیم. کتابخوان حرفه‌ای کسی است که به جای خواندن کلمات، سطور را می‌خواند. شاید بتوان گفت در هر نگاه یا حرکت چشم نیم‌سطر را. اگر نویسنده‌ای گرفتار دراز گویی باشد آیا باید خواننده برده‌وار، رشته‌ای بر گردن خود بیندازد و به دنبال او رهسپار شود؟ هرگز. چنین کتاب‌هایی را باید جسته جسته یا بریده بریده خواند.

این‌ها که گفته شد، قانون و قاعدۀ مسلّم و مُحرزی نیست بلکه اظهارنظر سلیقه‌ای و شخصی است وگرنه شیوه‌های کتابخوانی، و نیز چم و خم هنر کتاب‌نخوانی، به عدد انفس خلایق است.

#بهاءالدین_خرمشاهی
#سیر_بی_سلوک
.

همانطور که به زندگی مردمِ پانصد سال قبل با وحشت نگاه میکنیم،
تصور میکنیم مردمِ پانصد سال بعد، به ما و یقین های امروز ما خواهند خندید.
آنها به اینکه ما چطور اجازه میدهیم پول و شغلمان زندگی مان را تعریف کنند، خواهند خندید.
آنها به این خواهند خندید که چطور از ستودن آدم های مهم زندگی مان واهمه داشتیم،
اما چهره های عمومی را که شایسته ی هیچ چیزی نبودند ستودیم.
آنها به رسوم و خرافات، نگرانی ها و جنگ های ما خواهند خندید؛
از ظلم های ما تعجب خواهند کرد.
آنها هنرمان را بررسی و بر سر تاریخمان بحث خواهند کرد.
آنها حقایقی را درباره ی ما خواهند فهمید که هیچ یک از ما اکنون درباره شان چیزی
نمی داند.
و آنها هم در اشتباه خواهند بود. فقط کمتر از آن حدی که ما در اشتباه بودیم.......

پروردگار هستی بخش من!

بر بهترین برگزیده ات محمد و خاندان مکرّم و معظّمش بهترین سلامها و صلواتها را ارزانی دار

مرا بشنو، آن هنگام که دست دعا به درگاه بی نیازت بلند می کنم و از عمق جان، صدایت می زنم و میخوانمت ای شنوای مهربان

دلبرم!

مرا ببین و توجه ات به این دلداده کمترین باشد، آن هنگام که با تو مناجات می کنم، عشق دلربا و دل انگیز من...

مأمن امنم!

من به سوی دامان پر مهر تو گریخته ام و به زاری و درماندگی و بی پناهی، به تو پناه آورده و بر درگاه کبریائی ات به عجز و انابه و خواهش و تمنا ایستاده ام و به لطف و پاداش و دست مرحمت تو امیدوارم ای پناه آرامش من...

پرده پوشِ آگاه به اسرار!

تو از من آگاهتری به من از خودم به خویشتن؛ و آنچه در درون دارم را به خوبی می دانی و نهانم را می شناسی و بر حوائج و خواسته های قلبی ام احاطه و آگاهی داری

از وجود مقدس تو و به اراده حکیمانه ات، پای بر دنیای خاکی نهاده ام و کار بازگشت به آخرت و خانه ابدی ام بر تو پوشیده نیست

زبان نمی چرخانم مگر تو از آنچه می خواهم به زبان آورم مطلعی و خواهشی از تو نمی کنم مگر به خواسته هایم واقفی و امیدواری ای نسبت به عاقبتم در دل ندارم که بر تو پنهان باشد

سید و سرور و مولای من!

هرآنچه تو مقدر نمایی و به اراده و خواست تو جاری شده باشد، از آغاز زندگی ام تا پایان حیات دنیایی ام، همه و همه، در پیدا و پنهان لحظه هایم هویداست؛ و بر من روشن است که تنها و تنها به دست توست و نه به دست غیر تو، فزونی و کاستی، و سود و زیانم؛ ای صاحب تقدیرها و ای دلیل تثبیتها و تغییرها

نازنین معبود بی همتای من!

یقین دارم که همه چیز در دست توست و آنچه تو بخواهی می شود و چنانچه اراده تو بر چیزی تحقق نیافته باشد، نمی شود که نمی شود؛ پس اگر تو از خودت و نعمتها و رحمتت محرومم سازی، کیست که متنعمم سازد و روزی ام بخشد؛ و اگر خوار و بی یار و حقیر و فقیرم سازی، کیست آنکه مرا یاری دهد و نصرتم نماید، ای پناه بی پناهان و یاری رساننده بی یاوران و تنها ماندگان....

مهرآفرین مهربانم!

به گناه می افتم و ارزان میفروشم بهشت جاودانم را به دنیای ناپایدار، و خویش را به بلای اعمال ناپسند خود، گرفتار می کنم؛ اما همچون کودک خطاکاری که از ترس تنبیه مادر، خود را به آغوش مهربانانه اش می افکند، به تو پناه می آورم و سر بر بالین مهر تو می گذارم ای محبوب خطاپوش و معشوق توبه پذیر من

رفیقِ بی رفیق و نازِ بی نیاز!

اگرچه گناهانم مرا از شایستگی دریافت رحمتت محروم می سازد اما فضل و بزرگواری ات چنان است که تو را سزاوار بخشش و لطف نموده و بر من چنان کنی که در شأن و مرتبه توست، نه آنسان که در اندازه ناچیز من است

ای صاحب و مولای دَم و بازدمم!

منِ هیچِ کمترینِ بی مقدار، با تمام هستی و وجود و موجودیتم در پیشگاه با عظمت تو ایستاده ام و دلم روشن است به حُسن نظر و توجه کریمانه ات؛ اعتمادی عمیق از سوی تو بر پهنه قلب فقیر و کوچکم سایه افکنده است؛ یقین دارم که تو بر من مهربان تری از من به خودم و وا نمی نهی دلی را که به اذن تو، از آنِ توست؛ تو به پرده عفوت، زشتی معصیتم را پوشانده ای و آنچه را شایسته خودت بوده است بر بنده گنهکار روسیاهت جاری و ساری نموده ای، که اگر جز این بود، اجازۀ به زبان راندن چنین کلمات و جملات عاشقانه و عارفانه ای را در محضر ربوبی تو نمی یافت

کریم بخشایشگر من!

چه کسی سزاوارتر از تو برای گذشت و آمرزش؟ کریم، پشیمانی را پوزش تلقی می کند و پوزش را فعل نیک و عمل صالح قلمداد می نماید؛ می ترسم! به عزت و جلال تو می ترسم که ناقوس مرگم به صدا در آمده و ثانیه های معکوس فرصت حیات دنیایی ام به شمارش افتاده باشد، در حالیکه عملم مرا به قرب و نزدیکی تو نرسانده و کردارم مرا از تو دور و دورتر نموده است؛ پس با چنین نجوای جانسوزی در مقابل دریای لایزال کرامت و بزرگواری ات زبان به اعتراف گناهان گشوده ام تا وسیله ای برای ورود به خیل آمرزیدگان و واردشدگان به درگاه رحمتت باشد؛ ببخش و درگذر از کسی که با زندگی بر مبنای نفسانیت، بارکش هیزم جهنم خویش گردید که بیشمار افسوس و فغان بر من و عاقبتم خواهد بود چنانچه نیامرزی ام و پاک و بی آلایشم ننمایی

عزیزتر از جانم!

لحظه ای بر من نگذشت مگر آنکه در زیر سایۀ کرامت و رحمت تو روزگار گذرانیده ام؛ پلکی باز و بسته نشد مگر به اراده تو، دمی به بازدمی نرسید مگر به خواست تو، تاپ تاپ قلبم ادامه نیافت مگر به میل و محبت تو؛ تو نعمت حیاتم بخشیدی و از ذلت نیستی به عزت هستی ام رساندی و نیکی ات بر من در روزهاى زندگی ام پیوسته بود، پس نیکى خویش را در هنگام مرگم از من قطع مکن و ناامیدم مگردان در ساعاتی که جز تو دستگیر و پناهی ندارم و پشتوانه قادری را به غیر تو، حتی نمی توانم متصور باشم؛ حقیقتا چگونه می توانم از حُسن توجهت پس از مرگم ناامید شوم؟ درحالیکه در طول زندگی ام مرا جز به نیکى و مهربانی سرپرستى نکردى. مرا به خودم واننهادی و در کشاکش روزهای سخت و دشوار، تنها پناه آرامش و اطمینانم بودی. نازم را کشیدی در حالیکه من نیازمند بودم و تو بی نیاز؛ دستم را گرفتی در حالیکه من فراری بودم و تو آرام و قرار؛ به من چنان مشتاق بودی که گاه از شدت شوق تو به خودم، شرم تمام وجودم را می گرفت؛ تو چنین بوده ای با من در روزهای دنیایم، پس چگونه رهایم خواهی کرد در شبهای قبر و وحشت قیامتم؛ نه، هرگز! پناه می برم از شر نفس سرکش و عصیانگرم به تو که تنها پناهگاه امن و بی منت دو دنیای منی، ای عشق ازلی و ابدی ام...

شاهنشاه بی همانند و امیر بی گزند!

کریمان هنگام لطف و بخشش به خویش می نگرند و عطا می کنند و امور را سامان می بخشند؛ تو که خالق کرامتی و مبدأ جود و سخا، امورم را چنانکه سزاوار شأن و مرتبه توست بر عهده گیر؛ و به سوی من از منظر فضل و بزرگواری ات نظر انداز، که من درمانده در راهم و نیازمند دستگیری و بازگشت پر لطف و عنایتت به سوی گناهکاری که در جهالت و نفسانیت خود فرو رفته و سراپایش با حجابهای ظلمانی معاصی، پوشانده شده

حبیب دل و طبیب مشکلم!

تو آبرویم را در دنیای زودگذر و نابود شدنی نبردی و گناهانی را از پوشاندی که بر پوشاندن آها در آخرت، محتاج ترم. دوستی به خرج دادی و چونان عاشقی که حتی اندک مشقتی بر معشوقش نمی پسندد، درد بی آبروئی ام را در سرای ناپایدار بر من نپسندیدی و عصیانم را در دنیا بر هیچ یک از بندگان شایسته ات آشکار نکردی؛ تو حتی در هنگام عرضه اعمالم به امام زمانم، آبروداری کردی و نگذاشتی پیش آن دردانه خلقت و باقی مانده ات بر روی زمین، شرمنده و خجل شوم پس مرا در صحرای محشر و روز قیامتت در برابر دیدگان مردم خوار و رسوا مکن که هیچ عذابی بالاتر از شرمندگی در روز حساب نیست

آرامش جانم!

آنچه مرا به گسترده تر شدن آمال، وسیع تر شدن آرزوها و جسورتر شدن نسبت به عرضه حاجات و درخواستها واداشته، وسعت اقیانوس بی کران جود و محبت توست؛ چراکه در تمامی لحظه های حیات و زیست ابدی ام، این عفو توست که از عملم برتری یافته و والاتر است.

سلطان قلبم!

من بد کنم و تو غضب کنی؛ من بیراهه روم و تو خشم گیری؛ من غلط باشم و تو ناخشنود گردی؛ من هرچه باشم، هر که باشم، بنده توأم و دوستدار لقا و دیدارت؛ این کمتر از ذره را از آفتاب عالمتاب وجودت محروم نساز ای رَبِّ ذره پرور و رحیم دستگیر؛ پس آنگاه که در روز میعاد و ساعات سخت حساب، مشغول حکم کردن در میان بندگانت هستی، منِ ناچیز اما شیدا و مشتاق را به دیدار خودت مسرور و مشعوف ساز ای زیبای بی مانند و مونس و محبوب بی همانند

عذرپذیر بینظیر و درگذرنده از قصور و تقصیر!

اشتباه و گناه از ناتوان جاهلی چون من صادر می گردد و چشم پوشی بر توانای مطلقی چون تو زیبنده است، پس ببین که عذرخواهى من از پیشگاه با عظمتت، چونان عذرخواهى کسى است که از پذیرفتن عذرش بی نیاز نگشته و بر عمق اعمال شنیع خویش واقف و نادم است، پس عذرم را بپذیر و از اعمال نفس محور، افعال شیطان پسند و کردار سرشار از شرمساری ام بگذر، اى کریم ترین کسی که بدکاران و خطا پیشگان از او پوزش خواستند و طلب عفو و گذشت دارند...

پناه اَمنِ من!

به که روی آوَرَم که رویم را زمین نزند و از که درخواست کنم تا خواسته ام را بی هیچ منتی برآوَرَد جز تو ای مولای زمین و آسمان و خالق بی همتای آفریدگان؛ اینهمه لطف و بزرگواری تو مرا نسبت به وجود پر محبتت، طمع کار نموده و چشمم را به دستانِ همیشه بازِ با کرامتت دوخته، پس حاجتم را روا نگشته، برمگردان؛ و طمع ام را قرین نومیدى مساز، و آرزویم را از خود مَبُر.

صاحب آرامشم!

جهنم، نتیجه بدکرداری من است و این منم که با عمل به نفسانیتم، از تو دور می شوم و پای در آتش اعمالم می نهم؛ باور دارم که تو مرا برای بهشتت آفریده ای، نه هیزم جهنم! اگر سوختن و شرمساری و خواری ام را می خواستى، هرگز هدایتم نمی نمودى و راههای سعادت جاودان را بر نمی گشودی، و اگر رسوایی و رنج و بیچارگی ام را اراده کرده بودی، عافیت و سلامتم نمی بخشیدى؛ من هیچگاه این گمان باطل و ناامیدیِ شیطانی را به تو ندارم که مرا در حاجتى که عمرم را در طلبش سپرى کرده ام، از درگاهت بازگردانى و دست خالی ام بگذاری

معبود کریم و بی نیاز من!

من با پایبندی به آداب سپاسگزاری ات، ادب می شوم و در مسیر شُکر توست که تربیت شده و از میوه های شیرین قرب و شهود، خواهم چشید؛ چگونه سپاست نگویم که نفسم به اراده ات بند است و مرا از هیچ به هستی آورده ای؛ بر سر سفرۀ باکرامت تو روزی می خورم و هیچ ندارم مگر به لطف و بزرگواری ات؛ حتی زبان تشکر را هم تو به من داده ای و منت نهاده ای و اجازه فرمودی تا کمتر از موری به درگاه فرا سلیمانی ات، سر ارادت و تعظیم فرود آوَرَد؛ تو را سپاس ای که کلمات از ابراز شکر در برابر عظمت نعمت و محبتت عاجز و ناتوانند؛ تو را سپاس، سپاسى ابدى و جاودانه، همیشگى و بی پایان، سپاسى که افزون شود و نابود نگردد، آنگونه که تو بپسندى و خشنود گردى جان و جانان من؛ من چه دارم جز تو! من چه هستم جز بنده ای از بندگانت! من چه خواهم بود و چه سرنوشتی در انتظارم است، مگر آنچه در محکمه عدل تو تعیین می شود از صاحب فضل و محبت، ای محبوب مقربین و معشوق مشتاقین! اگر مرا بر جرمم بگیرى و مواخذه کنی، من نیز تو را به عفوت بگیرم و دست به دامان عطوفتت شوم، و اگر به گناهان و زشتی هایم بنگرى، جز به آمرزش و زیبائی ات نگاه نیاندازم، و اگر مرا وارد دوزخِ اعمالم نمایی، اهالی آن را آگاه کنم که تو را دوست دارم؛ تو را از عمق وجود خطاکار اما عاشقم دوست دارم ای دوست داشتنی ترین وجود عالم؛ چه جای تعجب، از چنین دوستی عمیقی، درحالیکه من از توام و به نَفَس و اراده تو حیات یافته ام؛ آغاز و سرانجامم تویی و بازگشتی وجود ندارد مگر به سوی تو؛ تو در من میل به کمال و خودت را به ودیعه نهاده ای و راههای رسیدن به آغوش کبریائی ات را بر من گشوده ای؛ اگر عملم در برابر شأن و منزلت عبودیت و طاعتت، کوچک و حقیر بوده، همانا از سر امیدواری به رحمت و لطف تو، آرزویم بزرگ و بی حد و حصر است و همواره در برابرت، با بلندنظری و حسن ظن، حاضر شده ام دلارام روحبخشم

قربانت شوم!

تو را نیازی به اثبات قدرت بیکرانت برای موجودی حقیر و ناتوان نیست؛ تو کجا و این ضعیفِ نحیفِ ناچیز کجا! منی که در صفحه وسعت بی پایان کتاب آفرینشت، حتی نقطه ای هم به حساب نمی آیم را چه به عرض اندام و ابراز وجود در پیشگاه لایزال و کرانه ناپدیدت؛ تو چنان بزرگ و رئوفی که چگونه میتوان از بارگاهت با نومیدى و محرومیت بازگشت، درحالی که خوش گمانی ام به تو و بخشندگی ات این بوده که مرا نجات یافته و بخشیده باز می گردانى

همراه کودکی، جوانی و پیری ام؛ عشق همیشگی ام!

به خودم و به بهشت در انتظارم و به دامان آرامبخش و روح انگیز تو بُخل ورزیدم و خودم را محروم از سعادت همنشینی با تو نمودم و عمرم را در آزمندى غفلت از تو نابود ساختم و زندگی و انرژی و ظرفیتهای وجودی ام را در جهل نسبت به معرفت و شناخت تو و فلسفه خلقتم، تباه کردم و جوانی ام را در مستى و سرگردانیِ دورى از تو پیر نمودم.

سرم را بالا گرفتم و با تکبر گام برداشتم و در روزگار غرور، نسبت به تو، بیدار نشدم و تواضع و فروتنی اختیار ننمودم. گمان کردم که همیشه سالمم و همواره خواهم توانست، گلیم خود را از آب بیرون بکشم و از این روی، نسبت به کردار و توان ناچیز خویش، غِرّه گردیدم و در وقت لبیک گفتن به خواهش های نفسانی ام، از خشم و ناراحتی تو آگاه نگشتم و با بی ادبی و بی تفاوتی، روزگار گذرانیدم؛ بیراهه رفتم و راه انگاشتم، در چاه شدم و سراب مهتاب را ماه پنداشتم! دستم بگیر که بدکرده ام و پشیمان و سربزیر به درگاهت آمده ام؛ قربان رأفت و مهر و عذرپذیری ات، ارباب قلبم....

سَروَرَم!

به گوشه نظری، تاج بندگی ات را بر سرم نهادی و توفیق عبد تو بودن را نصیبم کردی؛ من مفتخرم که خدایی چون دارم؛ خدایی که مهربانی اش بر غضبش پیشی گرفته و بنده پروری اش، صاحبان خِرَد را متحیر ساخته است. پس بنگر به منی که بنده تو و فرزند بنده توام، در پیشگاه لطفت ایستاده ام، و از سر کرامت و بزرگواری ات به حضرتت متوسّلم و خویش را به وجود رئوفت متصل ساخته ام

اکسیر حیات من!

من اگرچه مخلوق تو هستم و به واسطه فیضت حیات یافته ام اما همچنان در زندان نفسانیت خویش اسیرم و در تمام این سالهای زندگی ام، گستاخانه خود را در مقابلت قرار داده و با شرکی خفی، مشغول بی حیائی در محضر ربوبی تو بوده ام؛ تو را حاضر و ناظر بر خویش نیافتم و جسارت و بی ادبی را در حق صاحب و مولای خود، از حد گذرانیدم؛ بیزارم از هرآنچه با عمل به اوامر شیطانی نفس اماره ام نمودم؛ بیزارم از خودم! از این خودِ دور گشته از ریشه های مقدس و الهی خویش؛ بیزارم از اینهمه ناسپاسی و جرأت تعدی و گناه و خودخواهی؛ بیزارم و سرافکنده و شرمگین! مرا ببخش که سخت پشیمان و تائبم و عاجزانه درخواست گذشت میکنم؛ زیرا گذشت، صفتى درخور لطف و مهربانی و کرَم توست

مالک و فرمانروایم!

نفس سرکشم مرا به بدی امر می کند و دشمن قسم خورده ام حجابهای اغواگر و فریبنده را بر روی چشمان عقل و قلبم می کشد تا مرا بیش از پیش از تو دور و دورتر کند؛ من ناچیزتر و ناتوان تر از آنم که بتوانم به تنهایی در این کارزار همیشگی فرعون و موسای وجودم، پیروز گردم و سر سلامت به در آورم؛ مگر آنکه تو رحم نمایی و امدادم کنی؛ مگر تو همراهم شوی و به کمک این بنده ناچیزت بیایی و به نگاه عزت آفرینت، از بلای جهل و اعمال قبیح و نفس محور، نجاتم دهی؛ که به مهربانی ات قسم ای قادر قدرقدرت عالم، مرا به تنهایی و به بدون یاری تو هرگز نیرویى نیست که خود را بوسیله آن از عرصه نافرمانی ات بیرون برم، مگر آنگاه که به محبّتت دستگیرم گردی و بیدارم سازى، تا آنچنان که خواستى و مرا برایش خلق نموده ای باشم و بر مبنای فلسفه خلقتم زندگی کنم. میدانم که رهایم نمی کنی و هرگز مرا به خویش وا نمی نهی چرا که تو عاشق منی، پیشتر از آنکه تو را بشناسم و عشقت در وجودم جوانه زده باشد، ای معشوق و محبوب زوال ناپذیر من! پس تو را شکر گذارم و سپاس بی پایان و بیشمار دارم، چراکه بر من منت نهادی و لطف وصف ناشدنی ات را نصیب و قسمت کردی و اجازه ورود به آستان کرامتت را بر من عرضه داشتی و دلم را از لایه هاى تاریک غفلت از حضرتت پاک نمودى.

فریبای سخاوتمند من!

قربان نگاهت شوم؛ فدای آن نظر که از سوی تو بر من افتد؛ آنکه نگاه تو بر وی دائم شود، بیگمان کارش محکم و قائم گردد؛ عنایت فرما و بر من نظر کن، نظر به کسی که تو خواندی اش که راه یافت و تو صدایش کردى و با امدادت، مشتاقانه اجابتت کرد، و به واسطه نصرت و یاری ات، نسبت به آنچه با میل تو بدان گماشته شد، تسلیم گشت و راه خضوع و اطاعت در پیش گرفت. تو همانی که از رگ گردن به من نزدیکتری و با آنان که تو را به دوستی برگزیده اند و فریفته مهر و محبتت شده اند، قرین و همنشینی؛ اى نزدیکى که از فریفتگانش دور نمی شود، و اى سخاوتمند و گشاده دستی که از دلبستگان و آرزومندانش، لطف و پاداشش را دریغ نمی کند.

نور چشمم و مالک قلبم!

دل، سرای توست و این توئی که مالک بلامنازع این سینه ای؛ هیچ کس را یارای ورود به خانه تو نیست مگر به خواست تو؛ اگر رهایم کنی، با غفلتی عمیق و جهالتی سخت، مِلک تو را چراگاه شیاطین خواهم کرد و این سرسرای سبز و زیبا و گلستان دلفریب را به مزرعه ای سوخته و طاعون زده تبدیل خواهم نمود؛ و چنانچه دستگیرم باشی و نصرتم دهی، آنگاه دیگر به واسطه توست که کسی یا چیزی وارد قلبم خواهد شد و به راه تو و برای تو، بر زیبایی و خرّمی و پاکی و طراوت دل و وجودم خواهد افزود؛ پس رحمی کن و قلبی به من عنایت فرما، که اشتیاقش مرا به تو نزدیک کند، و دوست داشتنی هایش مرا در تو محو نموده و غوطه ور در اقیانوس لایتناهی رحمتت سازد؛ و زبانى را به مخلوق کمترینت هدیه کن که کلامی نگوید و جمله ای صادر ننماید مگر صادقانه و عاشقانه و عارفانه؛ زبانی که بهترین گفته ها را بیان دارد و در راه خدمت و عبودیت و محبت به تو و تحقق خواست تو، حتی لحظه ای تعلل و ذره ای انحراف نداشته باشد و گفتارم همگی به جانب تو بالا برده شود.

من به خوبی میدانم که تو از خرجِ چشمهایم در مسیر حرام، بیزاری و این امر را خلاف امانتداری تلقی کرده ای؛ من به خوبی می دانم که دیدگانی به سعادت دیدارت نائل می آیند که از دیدنی های حرام عالم، چشم پوشی کرده اند و صرفا چشم به حقیقت وجود تو دارند و این موهبت دیدن را صرف دیده شدن در محضر قدسی تو می نمایند نه زنجیر شدن به افسار پلید و اغواگر ابلیس؛ آن بینایی مقدسی که تنها و تنها در مسیر حلال و رضایت تو به کار گرفته شود و نگاهى که شایسته و حق بودنش، آدمی را به تو نزدیک نماید

تکیه گاه محکم و استوارم!

ارزش هر کس به چیزی است که دوستش دارد و شناخته شدن هر فرد به کسی است که با او بیشتر مأنوس و همنشین است. خوشا به حال آنانکه با دوست داشتن تو ارزش یافته اند و به دوستی و اُنس تو شناخته می شوند؛ چون کسی که به تو شناخته شد، ناشناخته نیست، و آشنای آسمانها و عرشیان است و محبوب تو و مقربان و فرشتگانت. بر که می توان پناه برد و به چه چیز می شود تکیه کرد که هیچگاه سست و ویران نگردد و خوار و ذلیلت ننماید به غیر تو ای عزیز عزت بخش و رفیق بزرگی آفرین؛ آنکه به تو پناهنده شد خوار نگشت، و هرکه را تو به او روى آورى برده نیست و سروری و والایی یافته و به اوج سعادت و نهایت رضایت و آرامش لایزال و ابدی خواهد رسید....

پناهگاه امن و آرام من!

به عنایتت دریافتم که راه های رسیدن به شاهراه هدایت و قرابت تو، بسیارند و هرکس به شیوه ای که به دور از هر نفسانیتی، با شاکلهٔ وجودی و فهم عقلی و قلبی اش از شریعت تو دریافت کرده است، سالک صادق طریقت حقیقت می شود و به مدد تو، به سعادت همنشینی با تو نایل می آید و چه عزتی والاتر از راه یافتن به جوار قدسی ات؛ که هرکه به تو راه یابد به نهایت روشنایی رسیده است و بر قلهٔ هویدایی حقایق٬ نور مافوق نور وجود مقدست را به نظاره خواهد نشست.

و آنکه از غیر تو بریده و تنها به تو توجه قلبی و عملی پیدا کند و همه احساس و افکار و کردار خویش را برای تو و به سوی تو خالص و پاک سازد٬ در پناه توست و از اجیر شدن توسط نفس سرکش و ناسپاس و وساوس ناس و ابلیس خناس رهایی یافته است؛ پس من به تو پناه می برم ای پناهگاه هر بی پناهی که به تو پناه آورد، که هرکه پناهش شوی، طعم تلخ بی پناهی را نخواهد چشید.

ای امیدواری هماره و چاره هر بیچاره!

من با بلندنظری بسیار و آرزویی بیشمار٬ بر ساحل دریای کرامت و مهربانی ات سکنی گزیده ام و دستم را به سوی لطف واسعهٔ تو تا همیشه٬ دراز کرده ام٬ پس حسن ظن مرا نسبت به رحمتت٬ ناامید مساز و از خورشید پر فروغ عنایت و رأفتت محجوب و محروم مکن.

دوست داشتنی ترین دوست داشتنی!

هرکسی دوست دارد تا به مقام و شهرت و ثروتی برسد؛ هر کسی مایل است که عزیز کسی و محبوب و مطلوب وجودی باشد٬ و در این میان٬ آن کس که تو را شناخت٬ این و آن و جان و خانمان و هر دو جهان به چه کارش آید! او تو را می خواهد و راه یافتن به مقام والای ولایتت که راه یافتگان به حق الیقین ولایت تو را هیچ تزلزل و افولی نیست و تا همیشه در نهایت صدق و رضایت تو غوطه ورند.

مرا در مسیر محبانت قرار ده و ثابت قدم نگاه دار و از اهل ولایت و دوستی ات پابرجایم بدار و به مقام کسانی نائل بیاور که امید دوستی روزافزونت به آنان می رود.

🌹🌷دل که تنگ است کجا باید رفت ؟
🍃به در و دشت و دمن ؟
🌸یا به باغ و گل و گلزار و چمن ؟
🍃یا به یک خلوت و تنهایی امن
🌸دل که تنگ است کجا باید رفت ؟

🍃پیرفرزانه من بانگ برآورد
🌸که این حرف نکوست
🍃دل که تنگ است برو خانه دوست
🌸شانه اش جایگه گریه تو
🍃سخنش راه گشا
🌸بوسه اش مرهم زخم دل توست
🍃عشق او چاره دلتنگی توست . .
🌸دل که تنگ است برو خانه دوست . .
🍃خانه اش خانه توست . . .
🌸باز گفتم :

🍃خانه دوست کجاست ؟
🌸گفت پیدایش کن
🍃آنجا پر از مهر و صفاست
🌸گفتمش در پاسخ :
🍃دوستانی دارم
🌸بهتر از برگ درخت
🍃که دعایم گویند و دعاشان گویم
🌸یادشان در دل من
🍃قلبشان منزل من . . .
🌸صافى آب مرا ياد تو انداخت ، رفيق
🍃تو دلت سبز
🌸لبت سرخ
🍃چراغت روشن
🌸چرخ روزيت هميشه چرخان
🍃نفست داغ
🌸تنت گرم
🍃دعايت با من
🌸روزهايت پى هم خوش باشد...

《فریدون مشیری》

قران 30

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ‎*‏ وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ *‏ وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ * وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ *

وَالْفَجْرِ ‎*‏ وَلَيَالٍ عَشْرٍ * وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ‎﴿٢١﴾‏ لِّلطَّاغِينَ مَآبًا ‎﴿٢٢﴾‏ لَّابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ‎﴿٢٣﴾‏ لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ‎﴿٢٤﴾‏ إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ‎﴿٢٥﴾‏ جَزَاءً وِفَاقًا ‎﴿٢٦﴾‏ إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ‎﴿٢٧﴾‏ وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ ‎ إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ‎*‏ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم

الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ‎﴿١٧﴾‏ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ‎﴿١٨﴾‏ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ ‎﴿١٢﴾‏ فَكُّ رَقَبَةٍ ‎﴿١٣﴾‏ أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ ‎﴿١٤﴾‏ يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ‎﴿١٥﴾‏ أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ‎﴿١٧﴾‏ وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ ‎﴿١٨﴾‏ وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ‎﴿١٩﴾‏ وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ‎﴿٢٠﴾‏ كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ‎﴿٢١﴾‏ وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ‎﴿٢٢﴾‏ وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ

به لطف وعنایت خدای تبارک وتعالی که همه توفیق ها از سوی او میباشد سیری در قران که درماه مبارک رمضان شروع کرده بودم را به اتمام رساندم تاکسانی که مشغله زندگی دارند ودوست دارند گلچینی از قران را داشته باشند از ان بهره ببرند ونیز بر هر مسلمانی لازم است که بر حسب ظرفیت فکری خود سوره هایی از قران را در گنجینه دل خود از حفظ داشته باشد بنده حقیر از 114 سوره قران این 20 سوره را حفظ کرده ودر نمازها یومیه ازان بهره میبرم بخصوص سوره اعلی را خیلی دوست دارم ودرنماز های صبح قرائت میکنم حداقل درجه حفظ قران این 20 سوره است باشد که به یمن حفظ این سوره در گنجینه دل خود از اتش دوزخ در امان بمانییم

وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ ۚ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ

قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ هُوَ الْحَيُّ

قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ

بگو خداوندی که زنده است برای من کافی است

بدرستی که او راه هدایت وگمراهی را برهمگان اشکار کرده است

1-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ‎

﴿١﴾‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎﴿٢﴾‏ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ‎﴿٣﴾‏ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ‎﴿٤﴾‏ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

‎﴿٥﴾‏ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ ‎﴿٦﴾‏ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ ‎

2-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‎﴿١﴾‏ الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ‎﴿٢﴾‏ وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ‎﴿٣﴾‏ وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ ‎﴿٤﴾‏ فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ ‎﴿٥﴾‏ سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰ ‎﴿٦﴾‏ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ‎﴿٧﴾‏ وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ‎﴿٨﴾‏ فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَىٰ ‎﴿٩﴾‏ سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ‎﴿١٠﴾‏ وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ‎﴿١١﴾‏ الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ ‎﴿١٢﴾‏ ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ‎﴿١٣﴾‏ قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ‎﴿١٤﴾‏ وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ‎﴿١٥

3-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ‎﴿١﴾‏ وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ‎﴿٢﴾‏ وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ‎﴿٣﴾‏ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ‎﴿٤﴾‏ وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ‎﴿٥﴾‏ وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ‎﴿٦﴾‏ وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ‎﴿٧﴾‏ فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ‎﴿٨﴾‏ قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ‎﴿٩﴾‏ وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ‎﴿١٠﴾‏ كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ‎﴿١١﴾‏ إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ‎﴿١٢﴾‏ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ‎﴿١٣﴾‏ فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ‎﴿١٤﴾‏ وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ‎﴿١٥﴾‏

4-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالضُّحَىٰ ‎﴿١﴾‏ وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ‎﴿٢﴾‏ مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ‎﴿٣﴾‏ وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَىٰ ‎﴿٤﴾‏ وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰ ‎﴿٥﴾‏ أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَىٰ ‎﴿٦﴾‏ وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَىٰ ‎﴿٧﴾‏ وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَىٰ ‎﴿٨﴾‏ فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ‎﴿٩﴾‏ وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ‎﴿١٠﴾‏ وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ‎﴿١١﴾‏

5-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ‎﴿١﴾‏ وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ‎﴿٢﴾‏ الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ ‎﴿٣﴾‏ وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ‎﴿٤﴾

‏ فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ‎﴿٥﴾‏ إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ‎﴿٦﴾‏ فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ ‎﴿٧﴾‏ وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَب ‎﴿٨﴾‏

6-بِّسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ‎﴿١﴾‏ وَطُورِ سِينِينَ ‎﴿٢﴾‏ وَهَٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ‎﴿٣﴾‏ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ‎﴿٤﴾‏ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ

‎﴿٥﴾‏ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ‎﴿٦﴾‏ فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ‎﴿٧﴾‏ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ‎﴿٨﴾‏

7-بِّسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ‎﴿١﴾‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ ‎﴿٢﴾‏ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ ‎

﴿٣﴾‏ تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ ‎﴿٤﴾‏ سَلَامٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ

8بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ ‎﴿١﴾‏ رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُّطَهَّرَةً ‎﴿٢﴾‏ فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ‎﴿٣﴾‏ وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ‎﴿٤﴾‏ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ‎﴿٥﴾‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ أُولَٰئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ ‎﴿٦﴾‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَٰئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ‎﴿٧﴾‏جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ

9-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ‎﴿١﴾‏ وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ‎﴿٢﴾‏ وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا ‎﴿٣﴾‏ يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ‎

﴿٤﴾‏ بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ‎﴿٥﴾‏ يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ‎﴿٦﴾‏ فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ‎﴿٧﴾‏ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ‎﴿٨﴾‏

10-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ‎﴿١﴾‏ فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ‎﴿٢﴾‏ فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ‎﴿٣﴾‏ فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ‎﴿٤﴾‏ فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ‎﴿٥﴾‏ إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

‎﴿٦﴾‏ وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ ‎﴿٧﴾‏ وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ‎﴿٨﴾‏ ۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ‎﴿٩﴾وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ‎﴿١٠﴾‏ إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌ ‎

11-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

الْقَارِعَةُ ‎﴿١﴾‏ مَا الْقَارِعَةُ ‎﴿٢﴾‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ ‎﴿٣﴾‏ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ‎﴿٤﴾‏ وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ

‎﴿٥﴾‏ فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ‎﴿٦﴾‏ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ‎﴿٧﴾‏ وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ‎﴿٨﴾‏ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ‎﴿٩﴾‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ ‎﴿١٠﴾‏ نَارٌ حَامِيَةٌ ‎﴿١١﴾‏

12-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ ‎﴿١﴾‏ حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ ‎﴿٢﴾‏ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ‎﴿٣﴾‏ ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ‎

﴿٤﴾‏ كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ ‎﴿٥﴾‏ لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ‎﴿٦﴾‏ ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ ‎﴿٧﴾‏ ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ‎﴿٨﴾

13-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالْعَصْرِ ‎﴿١﴾‏ إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ ‎﴿٢﴾‏ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ‎﴿٣﴾‏

14-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ‎﴿١﴾‏ فَذَٰلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ‎﴿٢﴾‏ وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

‎﴿٣﴾‏ فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ ‎﴿٤﴾‏ الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ‎﴿٥﴾‏ الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ ‎﴿٦﴾‏ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ‎﴿٧﴾

15-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ‎﴿١﴾‏ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ ‎﴿٢﴾‏ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ ‎﴿٣﴾‏

16-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ‎﴿١﴾‏ لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ‎﴿٢﴾‏ وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ‎﴿٣﴾‏ وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ ‎﴿٤﴾‏ وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ ‎﴿٥﴾‏ لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ ‎﴿٦﴾‏

17-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ ‎﴿١﴾‏ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ‎﴿٢﴾‏ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا ‎﴿٣﴾‏

18-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ‎﴿١﴾‏ اللَّهُ الصَّمَدُ ‎﴿٢﴾‏ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ‎﴿٣﴾‏ وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ ‎﴿٤﴾‏

19-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ‎﴿١﴾‏ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ‎﴿٢﴾‏ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ‎﴿٣﴾‏ وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ ‎﴿٤﴾‏ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ‎﴿٥﴾‏

20-بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ‎﴿١﴾‏ مَلِكِ النَّاسِ ‎﴿٢﴾‏ إِلَٰهِ النَّاسِ ‎﴿٣﴾‏ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ ‎﴿٤﴾‏ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ ‎﴿٥﴾‏ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ ‎﴿٦﴾‏

از این تهدید خداوند همگی باید بترسیم خداوند به کمین نشسته تا با کمند اجل همگی ما را به طور بیندازد وبه جهنم بیندازد بخصوص برای ستمگران وطاغیان وکافران این امر حتمی است

اي دل خون شده تا غم شده يار من و تو

عقل حيران شده يكباره به كار من و تو

چند پوئي به ره آز كه صياد اجل

به كمينگاه نشسته به شكار من و تو

حذر اي دل كه زبن بر كندت ريشه و شاخ

عشق اگر پا بگذارد به ديار من و تو

به لب سبزه نشين و دو سه جامي مي گير

كه بسا سبزه برويد زمزار من و تو

الله

باید این حقیقت را در دنیا درک کنییم که دو چیز در کمین ما نشته است که ما را شکار کند اول خدا بعد جهنم ......

الله

الله

قران 29

يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ‎﴿١﴾‏ هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ * ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ وَأَنفِقُوا مِن مَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِي إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ الصَّالِحِينَ

فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنزَلْنَا يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ۖ ذَٰلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ ۗذَٰلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا ‎﴿٢﴾‏ وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ ۚ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ ۚ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا ‎﴿٤﴾‏ ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنزَلَهُ إِلَيْكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ آمَنُوا ۚ قَدْ أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْرًا ‎*رَّسُولًا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۚ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖوَاللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا

تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‎﴿١﴾‏ الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ‎﴿٢﴾‏ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ

قُلْ هُوَ الَّذِي أَنشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۖ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ

لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ الْحُوتِ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ‎﴿٥﴾‏ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا ‎﴿٦﴾‏ وَنَرَاهُ قَرِيبًا فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ

فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا ‎*‏ إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا ‎

كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ‎* إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ ‎* فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ ‎* عَنِ الْمُجْرِمِينَ ‎*‏ مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ‎*‏ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ‎*وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ‎* وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ‎*‏ وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ‎*‏ حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ ‎فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ‎﴿١٧﴾‏ يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ‎* إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ‎* لِّلطَّاغِينَ مَآبًا *‏ لَّابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ‎* لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ‎*‏ إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ‎﴿٢٥﴾‏ جَزَاءً وِفَاقًا ‎﴿٢٦﴾‏ إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ‎﴿٢٧﴾‏ وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ‎إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ‎﴿٣١﴾‏ حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ‎﴿٣٢﴾‏ وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ‎﴿٣٣﴾‏ وَكَأْسًا دِهَاقًا ‎﴿٣٤﴾‏ لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا * جَزَاءً مِّن رَّبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا* إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ * يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَىٰ ‎* وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ‎*‏ فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ‎*‏ وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‎* فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ ‎* وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ * فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ‎﴿١٠﴾‏ كِرَامًا كَاتِبِينَ ‎﴿١١﴾‏ يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ‎﴿١٢﴾‏ إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ‎﴿١٣﴾‏ وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ

أَلَا يَظُنُّ أُولَٰئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ‎﴿٤﴾‏ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ‎﴿٥﴾‏ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ‎﴿١﴾‏ الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ‎﴿٢﴾‏ وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ‎﴿٣﴾‏ وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ ‎﴿٤﴾‏ فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ ‎﴿٥﴾‏ سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰ ‎﴿٦﴾‏ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ‎﴿٧﴾‏ وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ‎﴿٨﴾‏ فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَىٰ ‎﴿٩﴾‏ سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ‎﴿١٠﴾‏ وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ‎﴿١١﴾‏ الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ ‎﴿١٢﴾‏ ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ‎﴿١٣﴾‏ قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ‎﴿١٤﴾‏ وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ‎﴿١٥﴾‏بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‎﴿١٦﴾‏ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ ‎﴿١٧﴾‏ إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ ‎﴿١٨﴾‏ صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ ‎﴿١٩﴾‏

رسول خدا(ص)فرمودند:

کسی که سوره اعلی را قرائت نماید خداوند به تعداد همه حروفی که بر پیامبران الهی ابراهیم ، موسی و محمد نازل کرده است به ازای هر حروف ده حسنه به او می بخشد.

ابوحمیصه از امیرالمؤمنین نقل می کند:

بیست شب پشت سر هم در نماز به علی علیه السلام اقتدا کردم و بعد از حمد سوره ای جز سوره اعلی را نخواند و روزی فرمود:اگر مردم بدانند که چه چیزهایی در سوره اعلی هست حتما روزی بیست بار آن را قرائت می کردند. هر کس ان را قرائت کند مانند این است که کتاب های آسمانی موسی و ابراهیم را قرائت کرده است.

ابن عباس از رسول خدا(ص)نقل کرده است:

بعد از قرائت سوره اعلی بگویید:«سبحان ربی الاعلی».

حضرت علی(ع) فرمودند:

پیامبر اسلام(ص) ، (سوره اعلی) را دوست می داشت ، و اولین کسی که گفت:سبحان ربی الاعلی و بحمده ، میکائیل(ع) بود.

اام صادق ع فرمود

«هر کس سوره اعلی را در نمازهای واجب یا مستحب خود قرائت نماید در روز قیامت به او گفته می شود از هر دری از درهای بهشت که دوست داری وارد بهشت شو».

قران 28

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ ‎ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ ‎﴿١﴾‏ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۙ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ ‎﴿٢﴾‏ ذَٰلِكَ بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَأَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِن رَّبِّهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثَالَهُمْ ‎ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَىٰ لَهُمْ اِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ كَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُم مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِّن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ۖ وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ ۖ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ ‎﴿٢٧﴾‏ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ ۚ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ ۖ وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ ۚهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ ۚ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا

فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۚ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ هَا أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنكُم مَّن يَبْخَلُ ۖ وَمَن يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَن نَّفْسِهِ ۚ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنتُمُ الْفُقَرَاءُ

پس سستى نورزيد و [كافران را] به آشتى مخوانيد [كه‌] شما برتريد و خدا با شماست

الله

الله

الله

الله

الله

الله

الله

وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ‎﴿٩﴾‏ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‎﴿١٠﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَىٰ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ ۖيَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ ‎﴿١٢﴾‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚيَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا ۖ قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُم ۖ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ

ق ۚ وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ ۖ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ ‏ يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِن مَّزِيدٍ ‎﴿٣٠﴾‏ وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ لَهُم مَّا يَشَاءُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٍ وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ‎﴿٤٧‏ وَمِن كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ‎﴿٤٩﴾‏ فَفِرُّوا إِلَى اللَّه ‎* فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ ‎﴿٣٩﴾‏ وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ ‎وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ‎﴿٥٥﴾‏ وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‎﴿٢٩﴾‏ ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ الْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدَىٰ

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ‎﴿٣٨﴾‏ وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ‎﴿٣٩﴾‏ وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ الرَّحْمَٰنُ ‎﴿١﴾‏ عَلَّمَ الْقُرْآنَ ‎﴿٢﴾‏ خَلَقَ الْإِنسَانَ ‎﴿٣﴾‏ عَلَّمَهُ الْبَيَانَ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ ‎﴿٢٦﴾‏ وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ‎﴿٢٧﴾‏* يَسْأَلُهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ‎﴿١﴾‏ لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ‎﴿٢﴾‏ خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ‎﴿٧﴾‏ فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ‎﴿٨﴾‏ وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ‎﴿٩﴾‏ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ‎﴿١١﴾‏ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ‎﴿١٢﴾‏ ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ‎﴿١٣﴾‏ وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ‎﴿٧٧﴾‏ فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ‎﴿٧٨﴾‏ لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ‎﴿٧٩﴾‏ تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‎﴿١﴾‏ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‎﴿٢﴾‏ هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۚ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۖ وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‎﴿٤﴾‏ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ‎﴿٥﴾‏ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ ۚ وَهُوَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

وَمَا لَكُمْ لَا تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلَىٰ عَبْدِهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لِّيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۚ وَإِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ ‎﴿٩﴾‏ وَمَا لَكُمْ أَلَّا تُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَن تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ

اِعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ‎﴿١٧﴾‏ إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَالْمُصَّدِّقَاتِ وَأَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ

اِعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ‎﴿٢٠﴾‏ سَابِقُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ‎﴿٢١﴾‏ مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَا ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ‎﴿٢٢﴾‏ لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ وَأَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‎﴿١٨﴾‏ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ‎﴿١٩﴾‏ لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۚ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ ‎﴿٢٠﴾‏ لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ۚ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ‎﴿٢١﴾‏ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ ۖ هُوَ الرَّحْمَٰنُ الرَّحِيمُ ‎﴿٢٢﴾‏ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ‎﴿٢٣﴾‏ هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ۚ يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‎

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‎﴿١﴾‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ‎﴿٢﴾‏ كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ‎﴿٣﴾‏ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ‎﴿١٠﴾‏ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‎﴿١١﴾‏ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

قران 27

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

حم ‎﴿١﴾‏ تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ‎﴿٢﴾‏ غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ ۖ رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ لَّا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ فَإِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ‎ هُوَ الْحَيُّ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ ۗ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ۖ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ۚ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ‎اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَرَارًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ ۖ فَتَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ لَخَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ وَمَا يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَلَا الْمُسِيءُ ۚ قَلِيلًا مَّا تَتَذَكَّرُونَ

الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّهُمْ وَمَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

مَا يُجَادِلُ فِي آيَاتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِالْكِتَابِ وَبِمَا أَرْسَلْنَا بِهِ رُسُلَنَا ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ‎﴿٧٠﴾‏ إِذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يُسْحَبُونَ ‎﴿٧١﴾‏ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ

إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيهَا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ‎*‏ وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ

وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۚ وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‎

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ ‎﴿٥١﴾‏ يَوْمَ لَا يَنفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ ۖ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ

سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ

وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۚ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۖ فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ

وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَهُوَ يُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‎﴿٩﴾‏ وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِن شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ۚ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَٰكِن يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ

و اگر خدا روزی را بر بندگانش فراخ گرداند، مسلماً در زمین سر به عصیان برمی‌دارند، لیکن آنچه را بخواهد به اندازه‌ای [که مصلحت است‌] فرو می‌فرستد. به راستی که او به [حال‌] بندگانش آگاهِ بیناست.

وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّ مِّن سَبِيلٍ اِسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ۗ أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ

لِّلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ يَهَبُ لِمَن يَشَاءُ إِنَاثًا وَيَهَبُ لِمَن يَشَاءُ الذُّكُورَ * أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَإِنَاثًا ۖ وَيَجْعَلُ مَن يَشَاءُ عَقِيمًا ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ

وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَٰنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ

قُلْ إِن كَانَ لِلرَّحْمَٰنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ* وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَٰهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَٰهٌ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ* وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

‏ تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ‎ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا ۚ رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‎﴿٦﴾‏ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ‎﴿٧﴾‏ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ‎﴿٨﴾‏ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ‎﴿٣٨﴾‏ مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ‎﴿٤٠﴾‏ يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ‎﴿٤١﴾‏ إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‎﴿٤٢﴾‏ إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ ‎﴿٤٣﴾‏ طَعَامُ الْأَثِيمِ ‎﴿٤٤﴾‏ كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ‎﴿٤٥﴾‏ كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ‎﴿٤٦﴾‏ خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ ‎﴿٤٧﴾‏ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ‎﴿٤٨﴾‏ ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ‎﴿٤٩﴾‏ إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ ‎﴿٥٠﴾‏ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ‎﴿٥١﴾‏ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ‎﴿٥٢﴾‏ يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ ‎﴿٥٣﴾‏ كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ ‎﴿٥٤﴾‏ يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ‎﴿٥٥﴾‏ لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ‎﴿٥٦﴾‏ فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‎﴿٥٧﴾‏ فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ

تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ‎* إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّلْمُؤْمِنِينَ ‎* وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَابَّةٍ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ ‎* وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن رِّزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ‎ وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِّنْهُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ‎ *‏ تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۖ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَآيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ

أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَن نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎*‏ وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

حم ‎﴿١﴾‏ تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‎فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِّن نَّهَارٍ ۚ

مگر ندانسته‌اند که آن خدایی که آسمانها و زمین را آفریده و در آفریدن آنها درمانده نگردید؛ می‌تواند مردگان را [نیز] زنده کند؟ آری، اوست که بر همه چیز تواناست.پس همان گونه که پیامبران نستوه، صبر کردند، صبر کن، و برای آنان شتابزدگی به خرج مده. روزی که آنچه را وعده داده می‌شوند بنگرند، گویی که آنان جز ساعتی از روز را [در دنیا] نمانده‌اند