لا اله الا هو

 إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا

دراخرین لحظات مرگ عارف بلند مرتبه سید هاشم حداد که کتاب روح مجرد درباره وی نوشته شده است از او پرسیدند منظور خدای تعالی دراین ایه کلام یا قول سنگین چیست فرمود کلام لا اله الاهو  منظور این ایه است پس از ذکر این کلام دریغ نکنیید که سنگینی نامه اعمال ادمی دراین ذکر وذکر لا اله الا الله نهفته است

 

۴۱. ذَٰلِكُمُ اللَّـهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ لَّا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ ﴿غافر: ٦٢﴾

۴۲. هُوَ الْحَيُّ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ الْحَمْدُ لِلَّـهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿غافر: ٦٥﴾

۱. وَإِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ لَّا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمَـٰنُ الرَّحِيمُ ﴿البقرة: ١٦٣﴾

اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ

. هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاءُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿آل عمران: ٦﴾

۶. شَهِدَ اللَّـهُ أَنَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿آل عمران: ١٨﴾

. اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّـهِ حَدِيثًا ﴿النساء: ٨٧﴾

. لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّـهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَـٰهٍ إِلَّا إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ وَإِن لَّمْ يَنتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿المائدة: ٧٣﴾

۱۴. ذَٰلِكُمُ اللَّـهُ رَبُّكُمْ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ﴿الأنعام: ١٠٢﴾

۱۵. اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ﴿الأنعام: ١٠٦

. قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّـهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّـهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّـهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿الأعراف: ١٥٨﴾

۱۸. اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّـهِ وَالْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَـٰهًا وَاحِدًا لَّا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿التوبة: ٣١﴾

 

فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ﴿١٢٩﴾

. فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا أُنزِلَ بِعِلْمِ اللَّـهِ وَأَن لَّا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿هود: ١٤﴾

۲۵. كَذَٰلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَا أُمَمٌ لِّتَتْلُوَ عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَـٰنِ قُلْ هُوَ رَبِّي لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ 

. اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ﴿طه: ٨﴾

۳۰. إِنَّمَا إِلَـٰهُكُمُ اللَّـهُ الَّذِي لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ وَسِعَ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ﴿طه: ٩٨﴾

. فَتَعَالَى اللَّـهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ ﴿المؤمنون: ١١٦﴾

 

۳۳. اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ﴿النمل: ٢٦﴾

۳۴. وَهُوَ اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولَىٰ وَالْآخِرَةِ وَلَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿القصص: ٧٠﴾

۳۵. إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَىٰ مَعَادٍ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ مَن جَاءَ بِالْهُدَىٰ وَمَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿القصص:

۳۶. وَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّـهِ إِلَـٰهًا آخَرَ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿القصص: ٨٨﴾

۳۷. يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّـهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّـهِ يَرْزُقُكُم مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ ﴿فاطر: ٣﴾

 

۳۹. خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ الْأَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ خَلْقًا مِّن بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ ذَٰلِكُمُ اللَّـهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ ﴿الزمر: ٦﴾

۴۰. غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقَابِ ذِي الطَّوْلِ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ﴿غافر: ٣﴾

۵۱. اللَّـهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ وَعَلَى اللَّـهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿التغابن: ١٣﴾

۵۲. رَّبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا ﴿المزمل: ٩﴾

لا اله الا الله

فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا اللَّـهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ۗ وَاللَّـهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَاكُمْ

إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا اللَّـهُ يَسْتَكْبِرُونَ

 

در قران دوبار کلمه لا اله الا الله کامل امده است

 

 

 

 

 

حب در قران

. وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللَّـهِ أَندَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّـهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِّلَّـهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّـهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّـهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ ﴿البقرة: ١٦٥﴾

۲. وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿البقرة: ١٩٠﴾

۳. وَأَنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿البقرة: ١٩٥﴾

۴. وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ ﴿البقرة: ٢٠٥﴾

۵. وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّـهُ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ﴿البقرة: ٢٢٢﴾

۶. يَمْحَقُ اللَّـهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿البقرة: ٢٧٦﴾

۷. قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّـهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّـهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّـهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿آل عمران: ٣١﴾

۸. قُلْ أَطِيعُوا اللَّـهَ وَالرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ﴿آل عمران: ٣٢﴾

۹. وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿آل عمران: ٥٧﴾

۱۰. بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿آل عمران: ٧٦﴾

۱۱. هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّـهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿آل عمران: ١١٩﴾

۱۲. الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّـهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿آل عمران: ١٣٤﴾

۱۳. إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّـهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿آل عمران: ١٤٠﴾

۱۴. وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّـهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا وَاللَّـهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ ﴿آل عمران: ١٤٦﴾

۱۵. فَآتَاهُمُ اللَّـهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ وَاللَّـهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿آل عمران: ١٤٨﴾

۱۶. فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّـهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّـهِ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ﴿آل عمران: ١٥٩﴾

۱۷. وَاعْبُدُوا اللَّـهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَىٰ وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا ﴿النساء: ٣٦﴾

۱۸. وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا ﴿النساء: ١٠٧﴾

۱۹. لَّا يُحِبُّ اللَّـهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللَّـهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ﴿النساء: ١٤٨﴾

۲۰. فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَائِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿المائدة:

. سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِن جَاءُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئًا وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ﴿المائدة: ٤٢﴾

۲۲. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّـهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّـهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّـهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّـهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ﴿المائدة: ٥٤﴾

۲۳. وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّـهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّـهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿المائدة: ٦٤﴾

۲۴. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّـهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿المائدة: ٨٧﴾

۲۵. لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوا وَّآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَوا وَّآمَنُوا ثُمَّ اتَّقَوا وَّأَحْسَنُوا وَاللَّـهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿المائدة: ٩٣﴾

۲۶. وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِيَانَةً فَانبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَىٰ سَوَاءٍ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ ﴿الأنفال: ٥٨﴾

۲۷. إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿التوبة: ٤﴾

۲۸. كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ عِندَ اللَّـهِ وَعِندَ رَسُولِهِ إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَمَا اسْتَقَامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿التوبة: ٧﴾

۲۹. لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا وَاللَّـهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ ﴿التوبة: ١٠٨﴾

۳۰. لَا جَرَمَ أَنَّ اللَّـهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ ﴿النحل: ٢٣﴾

. إِنَّ اللَّـهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ ﴿الحج: ٣٨﴾

۳۲. إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّـهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿النور: ١٩﴾

۳۳. إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيْهِمْ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ﴿القصص: ٧٦﴾

۳۴. وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّـهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّـهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿القصص: ٧٧﴾

۳۵. وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ﴿لقمان: ١٨﴾

۳۶. وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّـهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿الشورى: ٤٠﴾

۳۷. إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّـهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَىٰ لَن يَضُرُّوا اللَّـهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ ﴿محمد: ٣٢﴾

۳۸. وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّـهِ فَإِن فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ﴿الحجرات: ٩﴾

۳۹. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّـهَ إِنَّ اللَّـهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ ﴿الحجرات: ١٢﴾

۴۰. لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ﴿الحديد: ٢٣﴾

۴۱. لَّا يَنْهَاكُمُ اللَّـهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ﴿الممتحنة: ٨﴾

۴۲. إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ ﴿الصف: ٤﴾

 

. وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿البقرة: ١٩٠﴾

۲. وَأَنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿البقرة: ١٩٥﴾

۳. وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّـهُ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ﴿البقرة: ٢٢٢﴾

۴. قُلْ أَطِيعُوا اللَّـهَ وَالرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ﴿آل عمران: ٣٢﴾

۵. بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿آل عمران: ٧٦﴾

۶. هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللَّـهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿آل عمران: ١١٩﴾

۷. إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّـهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاءَ وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿آل عمران: ١٤٠﴾

۸. فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّـهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّـهِ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ﴿آل عمران: ١٥٩﴾

۹. وَاعْبُدُوا اللَّـهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَىٰ وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا ﴿النساء: ٣٦﴾

۱۰. وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا ﴿النساء: ١٠٧﴾

. لَّا يُحِبُّ اللَّـهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللَّـهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ﴿النساء: ١٤٨﴾

۱۲. فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَائِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿المائدة: ١٣﴾

۱۳. وَقَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّـهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا بَلْ يَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ يُنفِقُ كَيْفَ يَشَاءُ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ كُلَّمَا أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّـهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا وَاللَّـهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿المائدة: ٦٤﴾

۱۴. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّـهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿المائدة: ٨٧﴾

۱۵. وَإِمَّا تَخَافَنَّ مِن قَوْمٍ خِيَانَةً فَانبِذْ إِلَيْهِمْ عَلَىٰ سَوَاءٍ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْخَائِنِينَ ﴿الأنفال: ٥٨﴾

۱۶. إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئًا وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَدًا فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَىٰ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿التوبة: ٤﴾

۱۷. كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ عِندَ اللَّـهِ وَعِندَ رَسُولِهِ إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدتُّمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَمَا اسْتَقَامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿التوبة: ٧﴾

۱۸. لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا وَاللَّـهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ ﴿التوبة: ١٠٨﴾

۱۹. لَا جَرَمَ أَنَّ اللَّـهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ ﴿النحل: ٢٣﴾

۲۰. إِنَّ اللَّـهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ ﴿الحج: ٣٨﴾

إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللَّـهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿النور: ١٩﴾

۲۲. إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيْهِمْ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ﴿القصص: ٧٦﴾

۲۳. وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّـهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّـهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿القصص: ٧٧﴾

۲۴. وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّـهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ﴿لقمان: ١٨﴾

۲۵. وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّـهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ﴿الشورى: ٤٠﴾

۲۶. وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّـهِ فَإِن فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ﴿الحجرات: ٩﴾

۲۷. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّـهَ إِنَّ اللَّـهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ ﴿الحجرات: ١٢﴾

۲۸. لَّا يَنْهَاكُمُ اللَّـهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّـهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ﴿الممتحنة: ٨﴾

 

 

گلچین قران

ومن ایاته.....ازنشانه های شناخت من در دنیا

.14- وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنتُم بَشَرٌ تَنتَشِرُونَ ﴿الروم: ٢٠﴾

۱۵. وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿الروم: ٢١﴾

۱۶. وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّلْعَالِمِينَ ﴿الروم: ٢٢﴾

۱۷. وَمِنْ آيَاتِهِ مَنَامُكُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُكُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ﴿الروم: ٢٣﴾

۱۸. وَمِنْ آيَاتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿الروم: ٢٤﴾

۱۹. وَمِنْ آيَاتِهِ أَن تَقُومَ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِّنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنتُمْ تَخْرُجُونَ ﴿الروم: ٢٥﴾

۲۰. وَمِنْ آيَاتِهِ أَن يُرْسِلَ الرِّيَاحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيُذِيقَكُم مِّن رَّحْمَتِهِ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿الروم: ٤٦﴾

۲۳. وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّـهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿فصلت: ٣٧﴾

۲۴. وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿فصلت: ٣٩﴾

۱۷. وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِن دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَىٰ جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ ﴿الشورى: ٢٩﴾

۱۸. وَمِنْ آيَاتِهِ الْجَوَارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ ﴿الشورى: ٣٢﴾

گلچین

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ

تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَلَمْ يَكُن لَّهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيرًا

 

. إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّـهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَّن تَبُورَ ﴿فاطر: ٢٩﴾

  وَهَـٰذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَهُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿الأنعام: ٩٢﴾

۲. وَهَـٰذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿الأنعام: ١٥٥﴾

۳. كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿ص: ٢٩﴾

 

معرفی قران کتاب اسمانی

. شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّـهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّـهَ عَلَىٰ مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿البقرة: ١٨٥﴾

۲. أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّـهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا ﴿النساء: ٨٢﴾

۳. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْأَلُوا عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللَّـهُ عَنْهَا وَاللَّـهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿المائدة: ١٠١﴾

۴. قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّـهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَـٰذَا الْقُرْآنُ لِأُنذِرَكُم بِهِ وَمَن بَلَغَ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّـهِ آلِهَةً أُخْرَىٰ قُل لَّا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴿الأنعام: ١٩﴾

۵. وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَأَنصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿الأعراف: ٢٠٤﴾

۶. إِنَّ اللَّـهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّـهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّـهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿التوبة: ١١١﴾

۷. وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَـٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿يونس: ١٥﴾

۸. وَمَا كَانَ هَـٰذَا الْقُرْآنُ أَن يُفْتَرَىٰ مِن دُونِ اللَّـهِ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ الْكِتَابِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ﴿يونس: ٣٧﴾

۹. وَمَا تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَمَا تَتْلُو مِنْهُ مِن قُرْآنٍ وَلَا تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُودًا إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ وَمَا يَعْزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ وَلَا أَصْغَرَ مِن ذَٰلِكَ وَلَا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ ﴿يونس: ٦١﴾

۱۰. إِنَّا أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿يوسف: ٢﴾

. نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ هَـٰذَا الْقُرْآنَ وَإِن كُنتَ مِن قَبْلِهِ لَمِنَ الْغَافِلِينَ ﴿يوسف: ٣﴾

۱۲. وَلَوْ أَنَّ قُرْآنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَىٰ بَل لِّلَّـهِ الْأَمْرُ جَمِيعًا أَفَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّـهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعًا وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّـهِ إِنَّ اللَّـهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ ﴿الرعد: ٣١﴾

۱۳. بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُّبِينٍ ﴿الحجر: ١﴾

۱۴. وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ ﴿الحجر: ٨٧﴾

۱۵. الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ ﴿الحجر: ٩١﴾

۱۶. فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّـهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ﴿النحل: ٩٨﴾

۱۷. إِنَّ هَـٰذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا ﴿الإسراء: ٩﴾

۱۸. وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَـٰذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا نُفُورًا ﴿الإسراء: ٤١﴾

۱۹. وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا ﴿الإسراء: ٤٥﴾

۲۰. وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلَىٰ أَدْبَارِهِمْ نُفُورًا ﴿الإسراء: ٤٦﴾

. وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَانًا كَبِيرًا ﴿الإسراء: ٦٠﴾

۲۲. أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَىٰ غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا ﴿الإسراء: ٧٨﴾

۲۳. وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا ﴿الإسراء: ٨٢﴾

۲۴. قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَن يَأْتُوا بِمِثْلِ هَـٰذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا ﴿الإسراء: ٨٨﴾

۲۵. وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِي هَـٰذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ فَأَبَىٰ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا ﴿الإسراء: ٨٩﴾

۲۶. وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَىٰ مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنزِيلًا ﴿الإسراء: ١٠٦﴾

۲۷. وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَـٰذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍ وَكَانَ الْإِنسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا ﴿الكهف: ٥٤﴾

۲۸. مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَىٰ ﴿طه: ٢﴾

۲۹. وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا ﴿طه: ١١٣﴾

۳۰. فَتَعَالَى اللَّـهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَلَا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضَىٰ إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَقُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا ﴿طه: ١١٤﴾

. وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَـٰذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا ﴿الفرقان: ٣٠﴾

۳۲. وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَٰلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا ﴿الفرقان: ٣٢﴾

۳۳. بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ طس تِلْكَ آيَاتُ الْقُرْآنِ وَكِتَابٍ مُّبِينٍ ﴿النمل: ١﴾

۳۴. وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ ﴿النمل: ٦﴾

۳۵. إِنَّ هَـٰذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿النمل: ٧٦﴾

۳۶. وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنذِرِينَ ﴿النمل: ٩٢﴾

۳۷. إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَىٰ مَعَادٍ قُل رَّبِّي أَعْلَمُ مَن جَاءَ بِالْهُدَىٰ وَمَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿القصص: ٨٥﴾

۳۸. وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَـٰذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ وَلَئِن جِئْتَهُم بِآيَةٍ لَّيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُبْطِلُونَ ﴿الروم: ٥٨﴾

۳۹. وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن نُّؤْمِنَ بِهَـٰذَا الْقُرْآنِ وَلَا بِالَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْلَا أَنتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ ﴿سبإ: ٣١﴾

۴۰. وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ﴿يس: ٢﴾

. وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ ﴿يس: ٦٩﴾

۴۲. بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ﴿ص: ١﴾

۴۳. وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَـٰذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿الزمر: ٢٧﴾

۴۴. قُرْآنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿الزمر: ٢٨﴾

۴۵. كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿فصلت: ٣﴾

۴۶. وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَـٰذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ ﴿فصلت: ٢٦﴾

۴۷. وَلَوْ جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا أَعْجَمِيًّا لَّقَالُوا لَوْلَا فُصِّلَتْ آيَاتُهُ أَأَعْجَمِيٌّ وَعَرَبِيٌّ قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُدًى وَشِفَاءٌ وَالَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ فِي آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُولَـٰئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ ﴿فصلت: ٤٤﴾

۴۸. وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَفَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ ﴿الشورى: ٧﴾

۴۹. إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿الزخرف: ٣﴾

۵۰. وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هَـٰذَا الْقُرْآنُ عَلَىٰ رَجُلٍ مِّنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ ﴿الزخرف: ٣١﴾

. وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَىٰ قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ﴿الأحقاف: ٢٩﴾

۵۲. أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا ﴿محمد: ٢٤﴾

۵۳. بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ﴿ق: ١﴾

۵۴. نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ ﴿ق: ٤٥﴾

۵۵. وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿القمر: ١٧﴾

۵۶. وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿القمر: ٢٢﴾

۵۷. وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿القمر: ٣٢﴾

۵۸. وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿القمر: ٤٠﴾

۵۹. عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿الرحمن: ٢﴾

۶۰. إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿الواقعة: ٧٧﴾

. لَوْ أَنزَلْنَا هَـٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّـهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ﴿الحشر: ٢١﴾

۶۲. بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا ﴿الجن: ١﴾

۶۳. أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا ﴿المزمل: ٤﴾

۶۴. إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِّنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَاللَّـهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّـهِ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّـهِ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّـهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّـهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّـهَ إِنَّ اللَّـهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿المزمل: ٢٠﴾

۶۵. إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ ﴿القيامة: ١٧﴾

۶۶. فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ﴿القيامة: ١٨﴾

۶۷. إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنزِيلًا ﴿الانسان: ٢٣﴾

۶۸. وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ﴿الإنشقاق: ٢١﴾

۶۹. بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِيدٌ ﴿البروج: ٢١﴾

 

کراماتی شگفت از آیة اله سید محمود مرعشى نجفى

کراماتی شگفت از آیة اله سید محمود مرعشى نجفى)
 
 
ولادت و نامگذاری معظم له
 پس از تولد ایشان بر اساس سنّت و آداب و رسوم خانوادگى كه هر مولودى را براى نامگذارى نزد علما مى برده اند، وى را پس از تطهیر و تنظیف، نخست به آستان مقدس و حرم مطهر علوى برده و او را دخیل عتبه مقدسه آن حضرت نموده، سپس به نزد خاتم المحدثین ثقة الاسلام حاج میرزا حسین نورى، صاحب مستدرك الوسائل، بردند و ایشان پس از گفتن اذان و اقامه در گوش راست و چپ این كودك، نام خود را كه محمد حسین بود به وى مرحمت كرد. نامگذارى او را خدمت شیخ الفقهاء و المجتهدین حاج میرزا حسین بن حاج میرزا خلیل بردند و او عنوان ((آقا نجفى)) را به او عنایت كرد.
سپس این كودك را به حضور جمال الزاهدین و زین السالكین آقا سید مرتضى كشمیرى بردند و ایشان كنیه ((ابوالمعالى)) را به وى داد. بعد او را به نزد سید الفقهاء والمجتهدین سید اسماعیل صدر بردند و او لقب ((شهاب الدین)) را به وى مرحمت كرد كه بیشتر هم به همین لقب شهرت دارد. یكى از موهبتهاى الهى كه نصیب ایشان شد، این بود كه مادر وى هیچگاه بدون وضو به وى شیر نداد و پس از دوران شیرخوارگى مواظبت كرد كه لقمه اى غذاى حرام و حتّى مشتبه به او ندهند و غالباً از غذاى غیرحیوانى او را تغذیه نمود.
سلسله نسب آیت اللّه مرعشى نجفى، از طرف پدر به سید فقیه، عالم عابد، زاهد عارف و محدث علامه، میر قوام الدین مرعشى مشهور به ((میر بزرگ)) سرسلسله و مؤ سس سلطنت مرعشیان طبرستان و آمل و از طریق وى به حسین اصغر، فرزند امام سجاد علیه السّلام منتهى مى شود.
 
راز موفقیت آیة اله مرعشی
هرگاه مادر به او مى گفت كه پدر را بیدار كند، آیة ا... مرعشى صورت خود را بر پاى پدر مى نهاد و هیچ گاه پدر را صدا نمى زد این كار باعث خشنودى پدر شده بود و از این تواضع فرزند بقدرى راضى بود كه او را دعا مى نمود. آیة ا... مرعشى بارها مى فرمود: از بركت دعاى پدر و مادر بود كه من در زندگانى موفق شده ام . ایشان مى فرمود: 25 بار پیاده از نجف به كربلا به قصد زیارت حضرت سید الشهداءعلیه السّلام رفتم، در این سفرها آیة ا... حكیم، آیة ا... شاهرودى و آیة ا... خوئى نیز با من همراه بودند. اگر ما به جائى رسیده ایم از بركت آن سفرها بوده است .در آن سفرها هر كدام از ما مسؤ ول كارى مى شد من سقاى گروه بودم .
آیة ا... مرعشى مى فرمود: من براى مرجعیت یك قدم برنداشته ام و آنچه حاصل شده است لطف خداوند و عنایت اهل بیت علیهم السّلام بوده است. ایشان نقل مى فرمود: بعد از پایان درس به همراه استاد روانه مى شدم و سئوالات و اشكالهاى خود را از و مى پرسیدم، در یكى از روزها استاد با عصبانیت بر سینه من زده، من را به عقب راند، امّا من دست استاد را گرفته، بوسیدم، این عكس العمل، استاد را سخت متاءثر نمود، اظهار داشت اى شهاب! من از تو ادب آموختم .در ایامى كه قم در زیر هجوم موشكها و بمباران بعثى هاى عراق قرار داشت معظم له فاصله خانه تا حرم را جهت اداى نماز جماعت پیاده طى مى پیمود و مى فرمود: مى خواهم مردم من را ببینند و بدانند در این وضعیت بحرانى از شهر خارج نشده ام تا روحیه مردم بالا برود.
 
كرامات معظم له
 
كرامت اوّل: دفاع از حجاب در زمان كشف حجاب
در زمان كشف حجاب به وسیله رضاخان پهلوى، رئیس پلیس قم كه فردى بسیار پست و رذل بود به زور متوسل مى شد تا از سر زنان مؤ من چادر و حجاب برگیرد. روزى در حرم مطهر حضرت معصومه علیهاالسّلام به میان زنان با حجاب و صالحى كه براى زیارت رفته بودند، رفت و قصد داشت با زور حجاب زن مؤ منى را برگیرد كه با فریاد و آه و ناله او و دیگر زنان حاضر در حرم، آیت اللّه مرعشى به آن قسمت مى رود و وقتى موضوع را مشاهده مى كند، غیرت و جوانمردى اسلامى وى به جوش مى آید و چون نمى تواند خود را كنترل كند، سیلى محكمى به صورت رئیس پلیس مى زند. او كه سخت از این سیلى یكّه خورده بود، آیت اللّه مرعشى را تهدید به قتل مى كند، اما روز بعد، وقتى رئیس ‍ پلیس مزبور وارد بازار مى شود، قسمتى از سقف بازار بر سر وى فرو مى ریزد و در دم هلاك مى شود و مردمى كه از جریان باخبر بودند، این موضوع را از كرامات آیت اللّه مرعشى به شمار مى آورند.
 
كرامت دوّم : شفاعت شیخ مفید و علامه مجلسى (رحمة اللّه علیه) از علماء در روز قیامت
زمانى كه هنوز سى سال از عمر آیت اللّه مرعشى نگذشته بود. شبى در عالم رؤ یا مى بیند كه قیامت برپا شده و به حساب همگان رسیدگى مى كنند و او را در آن عالم رؤ یا به مكانى غیر از مكان دیگران براى حساب و كتاب مى برند و به او مى گویند كه چون شما اهل علم هستید به جایگاه علما برده مى شوید تا در مقابل افراد دیگر محاسبه نشوید. در این حال وارد خیمه اى بزرگ مى شود و آنجا پیامبر گرامى اسلام (ص) را مى بیند كه بر منبرى نشسته و به حساب علما رسیدگى مى كند و در سمت راست و چپ آن حضرت دو عالم كهنسال و با هیئت صالحان نشسته اند و جلوى هر یك از آنها كتابهاى فراوانى قرار دارد و علما و دانشمندان در صفوف مختلفى ایستاده و هر صف نشانه یك قرن مى باشد. و او در صف چهاردهم به انتظار حساب خویش مى ایستد در حالى كه بسیار مضطرب است . زیرا مى بیند كه پیامبر اسلام صلّى اللّه علیه و آله به دقت به حساب علما رسیدگى مى فرماید. از كسى كه در كنارش ایستاده سؤ ال مى كند كه آن دو نفر كه در كنار پیامبر صلّى اللّه علیه و آله قرار دارند چه كسانى هستند؟ آن شخص جواب مى دهد: یكى شیخ مفید و دیگرى علاّمه مجلسى است. او مى پرسد آن كتابها چیست ؟ آن شخص جواب مى دهد كه تاءلیفات آن دو عالم است. اما كتابهایى كه جلوى علامه مجلسى قرار دارد بیشتر است. هرگاه یك نفر از علما احتیاج به شفاعت پیدا مى كند، یكى از آن دو عالم (شیخ مفید یا علاّمه مجلسى) از او شفاعت كرده بخشوده مى شود. در این حال از خواب بیدار مى شود.
 
كرامت سوّم: حضرت معصومه علیهاالسّلام: اى شهاب! كى ما به فكر تو نبوده ایم !
آیت اللّه مرعشى مى فرمودند: روزگارى كه جوانتر بودم، روزى بر اثر مشكلات فراوانى كه داشتم، از جمله آن كه مى خواستم دخترم را شوهر دهم ولى مال و ثروتى نداشتم تا براى دخترم جهیزیّه تهیّه كنم، با ناراحتى به حرم حضرت فاطمه معصومه علیهاالسّلام رفته و با عتاب و خطاب، در حالى كه اشكهایم سرازیر بود، گفتم اى سیده و مولاى من، چرا نسبت به امر زندگى من اهمیّتى نمى دهى؟ من چگونه با این بى مالى و بى چیزى دخترم را شوهر دهم؟ سپس با دلى شكسته به منزل بازگشتم. در این حال حالت غشوه اى مرا فرا گرفت و در همان حال شنیدم كسى در مى زند. رفتم پشت در و آن را باز كردم. شخصى را دیدم كه پشت در ایستاده، وقتى مرا دید گفت: سیّده تو را مى طلبد، با عجله به حرم رفتم و چون به صحن شریف آن حضرت رسیدم، چند كنیز را دیدم كه مشغول تمیز كردن ایوان طلا هستند. از سبب آن پرسیدم. گفتند هم اكنون سیّده مى آید. پس از اندكى حضرت فاطمه معصومه علیهاالسّلام آمد، در حالى كه بسیار نحیف و لاغر و رنگ پریده و در شكل و شمایل چون مادرم فاطمه زهراعلیهاالسّلام بود (چون جدّه ام فاطمه زهرا را سه بار پیش از آن در خواب دیده بوده و مى شناختم ). به نزد عمه ام رفته و دست وى را بوسیدم. آنگاه آن حضرت به من فرمود اى شهاب: كى ما به فكر تو نبوده ایم كه ما را مورد عتاب قرار داده و از دست ما شاكى هستى ؟ تو از زمانى كه به قم وارد شدى، زیر نظر و مورد عنایت ما بوده اى. در این حال از خواب بیدار شدم و چون دانستم كه نسبت به حضرت معصومه علیهاالسّلام اسائه ادب كرده ام، فوراً براى عذرخواهى به حرم شریف رفتم. پس از آن حاجتم برآورده شد و در كارم گشایشى صورت گرفت.
 
كرامت چهارم : تشرف به محضر امام حسین علیه السّلام در كربلا و رفع مشكلات
آیت اللّه مرعشى نجفى فرموده اند كه: در سال 1339 قمرى (یك سال پس از درگذشت پدرشان) هنگامى كه در مدرسه قوام نجف اشرف، طلبه بودم و در آن زمان كتاب حاشیه ملا عبداللّه یزدى، در منطق را تدریس مى كردم، زندگیم به سختى و مشقت اداره مى شد و هیچ راه فرارى از دست فقر و تنگدستى نداشتم. هجوم ناراحتى ها عبارت بودند از:
 01 اخلاق ناپسند برخى از معمّمین كه به بیوت مراجع رفت و آمد داشتند. از رفت و آمد آنها به منزل مراجع براى من سوءظنّى به همه مردم پیش آمده بود، چنان كه با كسى ارتباط برقرار نمى كردم و حتّى نماز جماعت را پشت سر افراد عادل نیز ترك كرده بودم .
 02 دیگر آنكه یكى از منسوبین من به شدت از تدریس من جلوگیرى مى كرد و به استادم نیز گفته بود مرا به درس خود راه ندهد.
03 دیگر آنكه مبتلا به بیمارى حصبه شده بودم و بعد از شفا از آن بیمارى حالت كندذهنى و نسیان برایم پیش آمده بود.
04 دیگر آنكه بینایى چشمهایم بسیار كم شده بود.
05 دیگر آنكه از تند نوشتن عاجز شده بودم .
06 دیگر آنكه گرفتار فقر شدید و تنگدستى بودم .
07 دیگر آنكه در قلبم احساس نوعى بیمارى روحى دائمى مى نمودم .
08 دیگر آنكه تزلزلى در عقیده ام نسبت به بعضى از امور معنوى تدریجاً روى مى داد.
09 دیگر آنكه امید داشتم خداوند سفر حجّ بیت اللّه الحرام را نصیبم كند، به شرط آنكه در مكّه یا مدینه بمیرم و در یكى از این دو شهر دفن شوم .
010 دیگر آنكه خداوند توفیق علم و عمل صالح را با همه گستره آن به من عنایت كند. آن مشكلات و این آرزوها، لحظه اى مرا آرام نمى گذاشت، از این رو به فكر توسّل به سالار شهیدان حضرت اباعبداللّه الحسین علیه السّلام افتاده به كربلا رفتم؛ در حالى كه از مال دنیا فقط یك روپیه بیشتر نداشتم و با آن، دو قرص ‍ نان و كوزه اى آب خریده بودم . وقتى وارد كربلا شدم به جانب نهر حسینى رفته و غسل كردم و به حرم شریف رفتم و پس از زیارت و دعا، نزدیك غروب بود كه به غرفه كلیددار حرم، سید عبدالحسین، صاحب كتابِ بغیة النبلاء فى تاریخ كربلاء، رفتم . او از دوستان پدرم بود و از او اجازه خواستم كه یك شب در حجره وى بمانم چون ممنوع بود كسى شبها در حرم مطهر باقى بماند. ایشان موافقت كرد و من آن شب در حرم ماندم و پس از تجدید وضو به حرم مشرف شدم، فكر كردم كه در كدام مكان از حرم شریف بنشینم. معمول این بود كه مردم در طرف بالاى سر مى نشستند، ولى من فكر كردم كه حضرت در دوران زندگانى خود متوجه فرزند خویش على اكبرعلیه السّلام بوده پس قطعاً پس از شهادت نیز به سوى فرزند خود نظر دارد. از این رو در قسمت پایین پاى آن حضرت و در كنار قبر على اكبرعلیه السّلام شستم. اندكى از جلوسم نگذشته بود كه صداى حزین قرائت قرآن را از پشت روضه مقدسه شنیدم. به آن طرف متوجه شدم، در آن هنگام پدرم را دیدم كه نشسته بود و تعداد سیزده رحل قرآن در كنار وى بود. در جلوى او نیز رحلى بود و قرآنى بر آن قرار داشت و پدرم قرائت مى كرد. به نزد وى رفته و دست ایشان را بوسیده و از حال ایشان پرسیدم . با تبسّم پاسخ داد كه در بهترین حالت و برخوردارى از نعمتهاى الهى است. پرسیدم در اینجا چه مى كنید؟ جواب داد ما چهارده نفریم كه در اینجا مشغول تلاوت قرآن مجید هستیم. پرسیدم آنها كجا هستند؟ فرمود: به خارج حرم رفتند. سپس با اشاره به رحل هاى قرآن، آن سیزده نفر را معرفى كرد كه عبارت بودند از علاّمه میرزا محمد تقى شیرازى، علاّمه زین العابدین مرندى، علاّمه زین العابدین مازندرانى و اسامى بقیه را نیز گفت كه به خاطرم نمانده است. سپس پدرم از من پرسید كه تو براى چه كارى به اینجا آمده اى، در حالى كه الان ایام درسى است؟ علت آمدنم را برایش شرح دادم. پس به من امر كرد كه بروم و حاجتم را با امام حسین علیه السّلام در میان بگذارم . پرسیدم امام كجاست؟ گفت در بالاى ضریح است. تعجیل كن، زیرا قصد عیادت زائرى را دارد كه در بین راه بیمار شده است.
بلند شدم و به طرف ضریح رفته و آن حضرت را دیدم، امّا برایم ممكن نبود كه درست به صورت ایشان نگاه كنم. زیرا چهره مبارك آن حضرت در هاله اى از نور پنهان بود. به حضرت سلام كردم. جوابم را داد، و فرمود به بالاى ضریح بیا، عرض كردم من شایستگى ندارم كه به نزد شما بیایم . پس به من اجازه داد كه در مكانى كه ایستاده ام بمانم. آنگاه به آن حضرت بار دیگر نگاه كردم. در آن هنگام تبسّمى ملیح بر لبانش نقش بست و از من پرسید چه مى خواهى؟ من این شعر فارسى را قرائت كردم :
آنجا كه عیان است   چه حاجت به بیان است
         آن حضرت قطعه اى نبات به من عنایت كرد و فرمود تو میهمان مایى. سپس ‍فرمود: چه چیز از بندگان خدا دیده اى كه به آنها سوءظن پیدا كرده اى؟ با این سؤ ال در من یك دگرگونى پیدا شد و احساس كردم كه دیگر به كسى سوء ظنّى ندارم و با همه مردم ارتباط و نزدیكى بسیارى دارم (صبح موقع نماز به مرد ظاهرالصلاحى كه نماز مى خواند اقتدا كردم و هیچ ناراحتى و بدگمانى در من نبود). سپس حضرت فرمود: به درس خود بپرداز، زیرا آن شخص كه مانع تدریس كردن تو بود، دیگر نمى تواند كارى كند (و من چون به نجف اشرف بازگشتم، همان شخصى كه از نزدیكانم بود و مانع درس من مى شد، خودش به دیدنم آمد و گفت من متوجه شدم كه تو جز تدریس كردن راهى دیگرى ندارى ).
آن حضرت مرا شفا داد بطورى كه بینایى ام قویتر شده و به حافظه عجیبى نیز دست یافتم. سپس قلمى را به من بخشید و فرمود این قلم را بگیر و با سرعت بنویس. پس از آن ناراحتى قلبیم نیز برطرف شد و برایم دعا كرد كه در عقیده ام نیز ثابت قدم بمانم. دیگر حاجاتم را نیز برآورده ساخت، غیر از مساءله حج كه اصلاً متعرض ‍ آن نشد. شاید به دلیل شرطى كه در سفر كردن به حجّ گذارده بودم آن حضرت اشاره اى به آن موضوع نكردند. سپس با آن حضرت وداع كردم و به نزد پدرم بازگشتم و از پدرم پرسیدم آیا حاجتى و امرى دارید یا خیر؟ پدرم گفت براى تحصیل علوم اجداد خود بیشتر كوشش كن و نسبت به برادر و خواهرانت مهربان باش و دِیْن اندكى به عبدالرضا بقال بهبهانى دارم كه آن را پرداخت كن . من به نجف اشرف بازگشتم و در حالى كه همه آن ناراحتیها و سوءظنها از بین رفته بود .
 
كرامت پنجم : تشرف به محضر امام زمان (عج ) در مسجد سهله
آیت اللّه مرعشى از معدود افرادى است كه به حضور امام عصر -عجل اللّه تعالى فرجه الشریف- مشرف شده است . و در این مورد حكایات متعددى وجود دارد كه در اینجا به چند كرامت اشاره مى كنیم :
ایشان نقل كرده اند كه زمان تحصیل علوم دینى و فقه اهل بیت علیهم السّلام فوق العاده مشتاق دیدار جمال دلاراى حضرت بقیة اللّه (عج) بودم و عهد نمودم كه چهل شب هر چهارشنبه پیاده به مسجد سهله مشرف شده، در آنجا بیتوته نمایم .به این قصد كه به فوز دیدار امام عصرعلیه السّلام نائل شوم. بر این عمل مداومت داشتم تا شب چهارشنبه سى و ششم یا سى و پنجم. اتفاقاً آن شب قدرى دیرتر از شبهاى پیشین حركت نمودم. هوا ابرى و بارانى بود. در نزدیكى مسجد شریف سهله خندقى وجودداشت. هنگامى كه قدم به آن خندق گذاردم، تاریكى همه جا را فرا گرفته بود. در آن حال، وحشت و خوف از سارقین (كه در آن زمان زیاد بود) مرا فراگرفت ناگهان از پشت سر صداى راه رفتن كسى به گوشم رسید. وحشت من افزون شد. برگشتم و نگاه كردم. سید عربى را با لباس ‍ اهل بادیه دیدم. (جاى تعجّب است كه در آن تاریكى چگونه سید بودن وى را تشخیص دادم؛ اما در آن زمان به فكر نیفتادم و غافل بودم). او پیش آمد و با زبان فصیح فرمود: یا سیّد سلام علیكم، كه وحشت من زایل شد و آرامش پیدا كردم و با آن سیّد عرب شروع به صحبت نمودم و به راه رفتن ادامه دادیم. آن سیّد پرسید كجا مى روید؟ عرض كردم به مسجد سهله و به قصد تشرف به حضور مولا و امام زمان حضرت بقیة اللّه (عج). پس از چند قدم كه رفتیم، به مسجد زید بن صوحان رسیدیم. آن مرد عرب گفت: خوب است وارد مسجد شویم.
پس هر كدام دو ركعت نماز به جا آورده و دعاى پس از نماز را خواندیم. آن شخص ‍ عرب، آن دعا را از حفظ مى خواند. در آن هنگام گویى تمام اجزا و اركان مسجد با وى آن دعا را مى خواندند. انقلابى عجیب در خود مشاهد مى كردم كه از توصیف آن عاجزم. پس از اتمام دعا، آن مرد عرب به سوى من نگاه كرد و گفت : یا سیّد آیا گرسنه اى؟ خوب است شامى خورده و پس از آن به مسجد سهله برویم. سفره غذایى را از زیر عباى خود بیرون آورد. در میان آن سفره سه قرص ‍ نان و دو - سه دانه خیار بسیار سبز بود كه گویى تازه از بستان چیده شده بودند و حال آنكه آن زمان چلّه زمستان بود. من با مشاهده همه این حالات باز هم انتقال پیدا نكردم كه آن شخص عرب كیست ؟ پس از صرف شام به مسجد سهله رفتیم و آن سیّد عرب تمام اعمال مسجد سهله را به جا آورد و من هم از او پیروى كردم. هنگامى كه فریضه مغرب و عشا را به جاى آورد، من هم به او اقتدا كردم ، بدون اینكه از خود بپرسم كه این شخص عرب كیست ؟ سپس آن سیّد عرب به من گفت كه آیا شما نیز پس از اعمال مسجد سهله به مسجد كوفه مى روید یا در مسجد سهله مى مانید؟ من گفتم مى مانم . سپس با آن سیّد عرب در وسط مسجد بر سكوى مقام امام صادق علیه السّلام نشستیم و من به آن سیّد عرب عرض ‍ كردم آیا چاى، قهوه یا دخانیات میل دارید تا حاضر كنم؟ آن سیّد گفت این امور ))فضول معاش(( هستند و ما از آنها اجتناب مى كنیم. این كلمه در من تاءثیر بسیار گذاشت بطورى كه اكنون هم هر وقت یك استكان چاى صرف مى نمایم، فرمایش آن سیّد عرب در نظرم مى آید و اعضاى من مرتعش مى شود. به هر حال مجلس ما دو - سه ساعت به طول انجامید و در خلال آن مطالبى مطرح شد كه اختصاراً به این شرح است: آن سیّد مطالبى در چگونگى استخاره كردن ارائه كرد و تاءكید نمود به خواندن برخى از سوره ها، پس از نمازهاى واجب یومیه و خواندن دو ركعت نماز بین نمازهاى مغرب و عشا و مطالبى دیگر. پس از آن صحبتها، من براى رفع حاجتى از جاى برخاستم و به سمت درِ مسجد حركت كردم كه سر حوض بروم . در وسط راه به ذهن من خلجان نمود كه این چه شبى است و این سیّد عرب صاحب فضایل كیست؟ شاید همان مطلوب و گمشده من است. به مجّرد خطور این مطلب به ذهنم، به داخل مسجد برگشتم و متوجه شدم كه از آن سیّد عرب اثرى نیست و اصلاً كسى در مسجد حضور ندارد و حال آنكه من هنوز از مسجد بیرون نرفته بودم، به این ترتیب من به مراد خود رسیده بودم، در حالى كه او را نشناخته بودم. از این رو دیوانه وار اطراف مسجد تا صبح قدم زدم ، نظیر عاشقى دلسوخته كه معشوق خود را گم نموده است.
 
كرامت ششم : نكند این شخص محترم امام زمان (عج) باشد!
معظم له نقل كرده اند كه : وقتى در سامراء اقامت داشتم، شبى براى زیارت حضرت سیّد محمّدعلیه السّلام از سامراء بیرون رفته و راه را گم نمودم . پس از یاءس از زندگى خود بخاطر تشنگى فوق العاده و گرسنگى ورزیدن باد سموم در قلب الاسد، بیهوش شده روى خاكهاى گرم افتادم؛ ولى دفعتاً چشم باز كردم و سر خود را بر زانوى شخصى دیدم. آن شخص كوزه آبى به لب من رسانید كه تاكنون نظیر آن آب را در گوارایى و شیرینى نیاشامیده بودم. پس از خوردن آب، سفره نان را باز نمودم. دو - سه قرص نان ارزن در آن بود. پس از صرف غذا، آن مرد عرب به من فرمود: نهرى جارى در اینجا وجود دارد. خود را در آن شستشو بده. من گفتم: در اینجا نهرى نیست وگرنه من این قدر تشنه نمى شدم كه مشرف به هلاكت باشم.آن مرد عرب فرمود: این آب است كه در اینجا جارى است. من به مجرد صادر شدن این كلمه از آن شخص عرب، دیدم در آنجا نهر باصفایى است و تعجّب كردم كه نهر آب در كنار من بوده و من از تشنگى و عطش بسیار، نزدیك به هلاك شدن بوده ام! سپس آن مرد عرب از من پرسید قصدكجا دارى؟ گفتم حرم مطهّر سیّد محمّدعلیه السّلام آن شخص عرب فرمود: این هم حرم سیّد محمّد است. من مشاهده كردم، دیدم نزدیك بقعه سیّد محمّد هستم و حال آنكه محلى كه در آنجا راه را گم كرده بودم قادسیه بود و مسافت فراوانى از آنجا تا مرقد سیّد محمّد وجود داشت.
در فاصله مصاحبت با آن مرد عرب از وى استفاده فراوان بردم و مطالبى چند را برایم توضیح داد. از سفارشها و توصیه هاى وى تاءكید بر تلاوت قرآن مجید، انكار تحریف قرآن، نیكى به والدین، رفتن به زیارت بقاع متبركه و امامزادگان، احترام به ذریه علوى، خواندن نماز شب، ذكر تسبیح حضرت زهراعلیهاالسّلام و تاءكید در زیارت حضرت سیدالشهداءعلیه السّلام بود. در این هنگام به فكرم خطور كرد كه نكند این شخص محترم همان امام زمان )عج) باشد. با بروز این فكر در ذهنم ناگهان آن شخص عرب از نظرم ناپدید گردید و چقدر متاءسف شدم كه یار در كنارم بود و گمشده ام را یافته بودم اما او را نشناختم .
 
كرامت هفتم : تشرف به محضر امام زمان (عج ) در محل غیبت آنحضرت
باز هم خود معظم له نقل كرده اند: بار دیگر در همان زمان اقامت در سامراء، چندى در سرداب مقدس شبها بیتوته مى كردم. (سرداب مقدس اشاره به محل غیبت آقا امام زمان (عج) است) زمستان بود، در اواخر یكى از آن شبها كه در سرداب مقدس بودم، ناگهان صداى پایى شنیدم. با آنكه درِ سرداب بسته بود. فوق العاده وحشت نمودم كه مبادا یكى از مخالفین شیعه و از دشمنان اهل بیت علیهم السّلام باشد. شمعى كه با خود داشتم خاموش شده بود؛ اما صدا و لحن نیكویى به گوشم رسید كه فرمود: سلام علیكم و نام مرا به زبان آورد. من جواب دادم و عرض كردم شما كى هستید؟ فرمود یك نفر از بنى اعمام شما. عرض كردم درِ سرداب بسته بود، شما از كجا وارد شدید؟ سید فرمود: اللّه على كل شى ء قدیر. من عرض ‍ كردم اهل كجا هستید؟ فرمود: اهل حجاز هستم. سیّد حجازى فرمود: چرا در این وقت به اینجا آمده اید؟ عرض كردم: حوائجى دارم و به جهت آنها متوسل شده ام. فرمود: جز یك حاجت، بقیه حوائج شما برآورده خواهد شد. سپس آن سید حجازى سفارشهایى كردند؛ از جمله تاءكید بر اقامه نماز جماعت، مطالعه فقه، حدیث و تفسیر، صله رحم، رعایت حقوق استادان و معلمان و تاءكید در مطالعه و حفظ نهج البلاغه و ادعیه صحیفه سجادیّه .
پس من از آن سیّد حجازى خواستم كه براى من به درگاه الهى دعا كند. پس ‍ دستها را به سوى آسمان برداشت و عرض كرد: الهى بحق النّبى و آله، این سیّد را موفق به خدمت شرع بفرما و حلاوت مناجات خود را به او بچشان و حبّ او را در قلوب مردم جاى ده و او را از شرّ و كید شیاطین، مخصوصاً حسد، مصون بفرما. در طىّ صحبت، آن سید حجازى قدرى تربت حضرت سیدالشهداء را كه با هیچ چیز مخلوط نبود و به اندازه چند مثقال بود، به من داد كه مختصرى از آن تربت هنوز نزد من است و یك انگشتر عقیق هم به من داد كه هنوز هم آن را دارم و آثار فراوانى از آن دیده ام. پس از آن ناگهان آن سیّد حجازى ناپدید شد و من آن زمان فهمیدم كه آن سید حجازى، همان امام زمان (عج) بوده است و متاءسفانه در وقت حضور وى ندانستم.
 
كرامت هشتم :تشرف به محضر امام زمان (عج ) بهمراه آیة ا... ابن العلم دزفولى
آیت اللّه ابن العلم دزفولى در كتاب منتخبات خود، داستان دیگرى از تشرف معظم له ، به زیارت ولى اللّه اعظم امام زمان -عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف- نقل كرده است. ولى نامى از معظم له نبرد بلكه نوشته است: یكى از زعما و بزرگان در سال 1358 قمرى داستان تشرف خود را برایم چنین املا كرد كه : زمان اقامتم در سامرا در ثلث آخر شب جمعه اى براى بعضى از حوائج قلبیه بدون اطلاع رفقا از مدرسه بیرون رفتم و به سوى سرداب مقدس شتافتم و مشغول توسل به وجود مبارك صاحب الامرعلیه السّلام شدم. شمعى كه همراه داشتم روشن كردم و شروع به خواندن زیارت ناحیه مقدسه نمودم. به مجرّد روشن شدن شمع شخصى از اهل سنّت كه احساس نموده بود، كسى در سرداب مقدس است به طمع مال و از روى عداوت مذهبى وارد سرداب گردید و در حالى كه چاقو یا خنجرى در دست داشت به من حمله كرد، و من گویى ملهم شدم به اینكه شمع را خاموش نمایم و چنین كردم و هراسان از هول جان به اطراف مى دویدم و آن شخص سنّى نیز مرا تعقیب مى كرد تا اینكه در آن تاریكى عباى مرا گرفت و من در آن حال اضطرار حقیقى، متوجّه ولى عصر شده و بى اختیار عرض كردم یا صاحب الزمان. ناگهان شخص دیگرى در سرداب پیدا شد و صیحه اى بر آن شخص سنّى زد كه در همان حال افتاد و من نیز از شدّت ترس حالت غشوه و ضعف پیدا كردم. پس از اندكى به هوش آمدم و دیدم كه سرم در دامن كسى است و با كمال ملاطفت مشغول به هوش آوردن من است. چشمانم را باز كردم و دیدم كه شمع روشن است و آن شخص كه سر مرا به دامن گرفته در زىّ اعراب بادیه اطراف شهر نجف است. آن شخص چند دانه خرما به من مرحمت كرد كه هسته نداشتند. در آن حال متوّجه این مطلب نبودم ولى پس ‍ از خوردن آنها و ناپدید شدن آن شخص متوّجه شدم كه دانه هاى خرما بدون هسته بودند.
آن شخص فرمودند: خوب نیست در چنین موارد خوف، تنها به این جا بیایى. سپس اضافه كردند كه این چند نفر شیعه كه در سرُّ مَنْ رَأى (سامراء) هستند، ملاحظه غربت عسكّریین را نمى نمایند و اقلاً در شبانه روز، هر كدام از آنها دو مرتبه به حرم عسكرییّن مشرف نمى شوند!
بعد طى مكالماتى كه بین من و آن شخص ردّ و بدل شد. ایشان اظهار غربت اسلام و اینكه باید آن را یارى كرد، نمود و مطالب دیگر نیز بیان فرمود كه از آن جمله آروزى ایشان مبنى بر پیدا كردن كتاب شریف ریاض العلماء میرزا عبداللّه افندى بود و اتفاقاً از این كتاب تمجید فراوانى نمود. به مجرّد اینكه از خیال من گذشت كه شخص عرب بدوى را چه مناسبت است با این سخنان و با این كتاب، كه در آن حال آن شخص ناپدید شد و من كه تازه متوّجه شده بودم چه سعادتى نصیبم شده بود و قدر آن را ندانستم، واله و حیران به تفحص پرداختم ولى اثرى از آن شخص عرب نیافتم. از كثرت تاءثر و شدّت تاءلّم مفارقت آن وجود مبارك مات و مبهوت از سرداب _محل غیبت آقا امام زمان (عج)_ بیرون آمدم در حالى كه آن شخص سنّى همانطور مدهوش افتاده بود و من به سوى حرم عسكّریین علیه السّلام شتافتم .
ابن العلم دزفولى در كتابى دیگر كه زندگینامه آیت اللّه العظمى مرعشى نجفى را تا سن 24 سالگى ایشان با املاى خود معظم له تقریر كرده ، عین این داستان را درباره خود معظم له آورد است .
 
كرامت نهم : تشرف به محضر امام زمان (عج ) در مسجد مقدس جمكران قم
آیت اللّه مرعشى نجفى رحمة اللّه علیه درباره پیدایش و فضیلت این مسجد فرموده است: این مسجد شریف در اوائل غیبت صغراى حضرت بقیة اللّه (عج) تاءسیس و بنیانگذارى شده است و در نوشته جات قدیمى به نامهاى: مسجد جمكران، مسجد حسن بن مصلح و مسجد صاحب الزمان (عج) معرفى شده كه هر یك از این نامها به مناسبتى خاص مى باشد.این مسجد را از آن رو كه در كنار قریه جمكران (اطراف قم) قرار دارد، جمكران گفته اند و نظر به اینكه به همّت حسن بن مصلح ساخته شده به مسجد حسن بن مصلح شهرت یافته و چون حضرت صاحب الزمان (عج) در این مسجد مكرّراً دیده شده آن را مسجد صاحب الزمان مى نامند. شیخ بزرگوار و محدث عالى مقدار شیخ صدوق در كتابى به نام مونس الحزین ، به تفصیل داستان و تاریخ احداث این مسجد و فضیلت آن را ذكر كرده است. این مسجد را بعدها شیخ صدوق رحمة اللّه علیه تعمیر كرد و پس از وى در زمان صفّویه چندین بار تعمیر شده است . در زمان ریاست آیت اللّه العظمى شیخ عبدالكریم حائرى نیز بار دیگر تعمیر گردید.
حقیر خودم مكرر كراماتى از آنجا مشاهده كرده ام . چهل شب چهارشنبه مكرر موقّق شدم كه در آن مسجد بیتوته كنم ،و حاجات خود را بگیرم . جاى تردید نیست كه این مسجد از امكنه اى است كه مورد توجه و نزول بركات الهى است ، و پس از مسجد سهله در كوفه كه منتصب به وجود مبارك حضرت ولى عصر (عج) مى باشد، این مسجد (جمكران قم) بهترین جایى است كه به امام زمان (عج) انتصاب دارد. مهدى حائرى در كتاب سیماى مسجد صاحب الزمان (عج) (سیماى مسجد جمكران) به افراد و شخصیتهایى كه در این مسجد به حضور امام زمان مشرف شده اند اشاره كرده و نوشته است: نفر یازدهم كه به حوائج خود رسیده حضرت مستطاب آیت اللّه العظمى و علامة الكبرى آقاى سید شهاب الدّین نجفى مرعشى (رحمة اللّه علیه) است كه در هر ماه چندین مرتبه در خلوت و جلوت مشرف شده و به مساعدتهاى غیرمستقیم به تعمیر و تنظیم آن اقدام مى فرمایند و اكنون چند سال است كه در هر هفته یكى از دانشمندان را به نام حجت الاسلام والمسلمین جناب آقاى حاجى سید تقى علمائى براى اقامه نماز و ارشاد زائرین و توّسل به ساحت قدس آن بزرگوار اعزام مى فرمایند. معظم له اظهار امیدوارى كرده اند كه شیعیان اهل بیت عصمت و طهارت و دوستداران خاندان وحى و نبوّت به این مكان مطهّر و مقدّس توسّل جسته و به زیارت آن بشتابند و از خداوند سبحان رفع گرفتارى مسلمانان طلب كنند.
حضرت آیت اللّه العظمى مرعشى نجفى این حكایات را حدود 37 سال قبل نه به عنوان خود، بلكه به نام سیّد جلیل القدرى، براى یكى از خواص دوستان و نزدیكان خویش نقل كرده و اكیداً سفارش نموده كه تا من زنده هستم، براى كسى نقل نكن. امّا از قرائنى كه در دست است، به روشنى مى توان فهمید كه آن سید جلیل القدر كه به حضور امام زمان رسیده، خود ایشان بوده اند. در برخى از منابع نیز كه این حكایات نقل شده، به این موضوع صریحاً اشاره نموده اند.
 
كرامت دهم : شهریارا شعرت را بخوان !
آیت اللّه مرعشى رحمة اللّه علیه بارها مى فرمودند: شبى توسلى پیدا كردم تا یكى از اولیاى خدا را در خواب ببینم. آن شب در عالم خواب، دیدم كه در زاویه مسجد كوفه نشسته ام و وجود مبارك مولا امیرالمؤ منین علیه السّلام با جمعى حضور دارند. حضرت فرمودند: شعراىِ اهل بیت را بیاورید. دیدم چند تن از شعراى عرب را آوردند. فرمودند: شعراىِ فارس زبان را نیز بیاورید، آن گاه محتشم و چند تن از شعراى فارسى زبان آمدند. فرمودند: شهریار ما كجاست ؟ شهریار آمد. حضرت خطاب به شهریار فرمودند: شعرت را بخوان؟ شهریار این شعر را خواندند:
على اى هماى رحمت تو چه آیتى خدا را               كه به ما سوافكندى همه سایه هما را
دل اگر خداشناسى همه در رخ على بین                به على شناختم من به خدا قسم خدا را
به خدا كه در دو عالم اثر از فنا نماند                      چو على گرفته باشد سرچشمه بقا را
مگر اى سحاب رحمت تو ببارى ار نه دوزخ               به شرار قهر سوزد همه جان ما سوا را
برو اى گداى مسكین درِ خانه على زن                   كه نگین پادشاهى دهد از كرم گدارا
به جز از على كه گوید به پسر كه قاتل من              چو اسیر توست اكنون به اسیر كن مدارا
به جز از على كه آرد پسرى ابوالعجایب                  كه علم كند به عالم شهداى كربلا را
چو به دوست عهد بندد ز میان پاكبازان                   چو على كه مى تواند كه به سر برد وفا را
نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت            متحیرم چه نامم شه ملك لافتى را
به دو چشم خو نفشانم هله اى نسیم رحمت         كه ز كوى او غبارى به من آر، توتیا را
به امید آن كه شاید برسد به خاك پایت                  چو پیامها سپردم همه سوز دل صبا را
چو تویى قضاى گردان به دعاى مستمندان              كه ز جان ما بگردان ره آفت قضا را
چه زنم چو ناى هر دم ز نواى شوق او دم               كه لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را
همه شب در این امیدم كه نسیم صبحگاهى           به پیام آشنایى بنوازد آشنا را
ز نواى مرغ یا حق بشنو كه در دل شب                  غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا
 
         
         آیت اللّه العظمى مرعشى نجفى فرمودند: وقتى شعر شهریار تمام شد، از خواب بیدار شدم. چون من شهریار را ندیده بودم، فرداى آن روز پرسیدم كه شهریارِ شاعر كیست؟ گفتند: شاعرى است كه در تبریز زندگى مى كند. گفتم: از جانب من او را دعوت كنید كه به قم نزد من بیاید. چند روز بعد شهریار آمد، دیدم همان كسى است كه من او را در خواب در حضور حضرت امیرعلیه السّلام دیده ام. از او پرسیدم: این شعر على اى هماى رحمت را كى ساخته اى؟شهریار با حالت تعجب از من سؤ ال كرد كه شما از كجا خبر دارید كه من این شعر را ساخته ام؟ چون من نه این شعر را به كسى داده ام و نه درباره آن با كسى صحبت كرده ام .
مرحوم آیت اللّه العظمى مرعشى نجفى به شهریار مى فرمایند: چند شب قبل من خواب دیدم كه در مسجد كوفه هستم و حضرت امیرالمؤ منین علیه السّلام تشریف دارند. حضرت، شعراى اهل بیت را احضار فرمودند. ابتدا شعراى عرب آمدند. سپس فرمودند: شعراى فارسى زبان را بگویید بیایند. آنها نیز آمدند. بعد فرمودند: شهریار ما كجاست؟ شهریار را بیاورید! و شما هم آمدید. آن گاه حضرت فرمود: شهریار شعرت را بخوان! و شما شعرى كه مطلع آن را به یاد دارم، خواندید. شهریار فوق العاده منقلب مى شود و مى گوید: من فلان شب این شعر را ساخته ام و همان طور كه قبلاً عرض كردم، تاكنون كسى را در جریان سرودن این شعر قرار نداده ام. آیت اللّه العظمى مرعشى نجفى فرمودند: وقتى شهریار، تاریخ و ساعت سرودن شعر را گفت، معلوم شد مقارن ساعتى كه شهریار آخرین مصراع شعر خود را تمام كرده، من آن خواب را دیده ام .
ایشان چندین بار به دنبال نقل این خواب فرمودند: یقیناً در سرودن این غزل، به شهریار الهام شده كه توانسته است چنین غزلى با این مضامین عالى بسراید. البته خودش هم از فرزندان فاطمه زهرا رحمة اللّه علیه است. خوشا بر شهریار كه مورد توجه و عنایت جدّش قرار گرفته است. آرى، این بزرگواران، خاندان كرم هستند و همه ما در ذیل عنایات آنان به سر مى بریــم.
 
كرامت یازدهم : دیگر از این كارها نكن !
یكى از ماءموران شهربانى زمان شاه استعفا كرد و به شغل آزاد پرداخت. از او دلیل كارش را پرسیدند و گفت : بینش و بصیرت آیت اللّه نجفى باعث این كار شد. گفتم: جریان چیست؟ گفت: شبى از ساعت دوازده تا 8 صبح ماءمور خیابان اِرَم قم بودم و نیاز به حمّام براى انجام غسل داشتم و پول هم نداشتم. حدود ساعت 2 بود كه اتوبوسى از اصفهان رسید و درب صحن توقّف كرد تا مسافر پیاده كند. من رفتم و گفتم: چرا اینجا توقف كردى گواهینامه ات را بده. راننده پنج تومان كف دست من نهاد و من هم گفتم: پس زودتر برو! و با خود گفتم: پول حمّام هم جور شد. منتظر بامداد بودم كه بروم غسل كنم و نماز بخوانم. هنوز درِ صحن باز نشده بود كه دیدم آیت ا... مرعشى نجفى مثل همیشه به طرف حرم مى رود؛ امّا آن شب راه را كج كرد و از آن سوى خیابان نزد من آمد. وقتى رسید سلام كرد و فرمود: بیا جلو! رفتم پنج تومان به من داد و فرمود: با این پول برو غسل كن. با آن پول نمى شود غسل كرد. گفتم: چشم ! پس از آن به این فكر افتادم كه از شهربانى استعفا دهم و كار آزاد برگزینم و چنین شد و اینك به حمداللّه وضع من خوب است و مكّه هم رفته ام .
آرى ! بعداً آیت ا... مرعشى نجفى به دیدن او رفت.
 
كرامت دوازدهم : كجا با این عجله !
یكى از كارمندان اداره پست استان قم كه مرد با ایمان و درستى است از مریدان خاصّ آیت ا... العظمى مرعشى بود و سه نوبت نماز را به امامت او مى خواند. او مى گفت: روزى پس از نماز صبح خوابیدم و هنگامى كه برخاستم دیدم نیاز به حمّام براى انجام غسل جنابت دارم. از طرفى وقت ادارى هم رسیده بود و دیگر نمى توانستم حمّام بروم . با خود گفتم: اكنون به اداره مى روم؛ ان شاءاللّه آخر وقت حمّام رفته و نماز ظهر و عصر را مى خوانم. به اداره رفتم ظهر شد و اداره تعطیل گردید. فراموش كردم كه باید غسل كنم. شتابان به صحن مطهّر آمده ، وضو ساختم و خواستم وارد حرم شوم كه در كنار در ورودى با آیت اللّه مرعشى نجفى روبه رو شدم. سلام كردم آقا جوابم را داد و فرمود: كجا با این عجله ؟ گفتم: براى نماز فرمود:  تو باید حمّام بروى ! بسیار شرمنده شدم و باز گشتم و تازه یادم آمد.
 
خاطره اى از خرید كتاب در بازار نجف اشرف
آن وقتها من در مدرسه قوام، كه در محله مشراق نجف اشرف واقع است، حجره اى داشتم . یك روز به قصد بازار از مدرسه خارج شدم. در ابتداى بازار ناگهان چشمم به زنى تخم مرغ فروش افتاد كه در كنار دیوار نشسته بود و از زیر چادر وى گوشه كتابى پیدا بود. حسّ كنجكاوى من تحریك شد، به طورى كه مدتى خیره به كتاب نگاه مى كردم. طاقت نیاوردم، پرسیدم این چیست؟ گفت: كتاب و فروشى است. كتاب را گرفتم و با حیرت متوجّه شدم كه نسخه اى نایاب از كتاب ریاض العلماء علاّمه میرزا عبداللّه افندى است كه احدى آن را در اختیار ندارد. مثل یعقوبى كه یوسف خود را پیدا كرده باشد با شور و شعفى و صف ناشدنى به زن گفتم این را چند مى فروشى؟ گفت پنج روپیّه (آن زمان در عراق روپیّه رواج داشته است) من كه از شوق سر از پا نمى شناختم، گفتم: دارایى من صد روپیّه است و حاضرم همه آن را بدهم و كتاب را از شما بگیرم، آن زن با خوشحالى پذیرفت. در این هنگام سر و كلّه كاظم دجیلى، كه دلاّل خرید كتاب براى انگلیسها بود، پیدا شد.
         او نسخه هاى كمیاب، نادر و كتابهاى قدیمى را به هر طریقى به چنگ مى آورد و توسّط حاكم انگلیسى نجف اشرف در زمان تسلّط انگلستان بر عراق كه گویا اسم و یا عنوانش میجر (سرگرد) بود، به كتابخانه لندن مى فرستاد.
كاظم دلاّل كتاب را به زور از دست من گرفت و به آن زن گفت: من آن را بیشتر مى خرم و مبلغى بالاتر از آنچه من به آن زن گفته بودم، پیشنهاد كرد. در آن لحظه من اندوهگین رو به سمت حرم شریف امیرالمؤ منین علیه السّلام كردم و آهسته گفتم: آقا جان من مى خواهم با خرید این كتاب به شما خدمت كنم، پس راضى نباشید این كتاب از دست من خارج شود. هنوز زمزمه من تمام نشده بود كه زن تخم مرغ فروش رو كرد به دلاّل گفت: این كتاب را به ایشان فروخته ام و به شما نمى فروشم. كاظم دجیلى، شكست خورده و عصبانى از آنجا دور شد. پس من به آن زن گفتم: بلند شو برویم تا پول كتاب را بدهم. زن همراه من به مدرسه آمد، اما در حجره بیشتر از بیست روپیّه نداشتم. از این رو تمام لباسهاى كهنه و قدیمى را با ساعتى كه داشتم به فروش رساندم تا پول كتاب فراهم شد و به آن زن دادم و او رفت. طولى نكشید كه كاظم دلاّل، همراه چند شرطه (پلیس) به مدرسه حمله كردند و مرا دستگیر نموده و پیش حاكم انگلیسى بردند. او نخست مرا به سرقت كتاب متهمّ كرد و بسیار عربده كشید، و بعد چون نتیجه اى نگرفت، دستور داد مرا زندانى كنند. آن شب در زندان مدام با خدا راز و نیاز مى كردم كه كتاب در مخفیگاهش محفوظ بماند. روز بعد مرجع بزرگ آن وقت، آیت اللّه میرزا فتح اللّه نمازى اصفهانى معروف به ((شیخ الشریعه)) فرزند مرحوم آخوند خراسانى به نام میرزا مهدى را با جماعتى براى آزادى من به نزد حاكم انگلیسى نجف اشرف فرستاد. بالاخره قرار بر این شد كه من از زندان آزاد شوم به این شرط كه ظرف مدت یك ماه كتاب را به حاكم انگلیسى تسلیم كنم .
پس از آزادى به سرعت به مدرسه رفتم و همه دوستان طلبه ام را جمع كرده و گفتم: باید كار مهمى انجام بدهیم كه خدمت به اسلام و شریعت است. طلاب گفتند: چه كارى ؟ و من گفتم: نسخه بردارى و استنساخ از روى این كتاب ؛ و فوراً دست به كار شدیم و قبل از مهلت مقرر چند نسخه از روى آن استنساخ گردید و من اصل نسخه ریاض العلماء را برداشتم و به منزل شیخ الشریعه رفتم و گفتم شما امروز مرجع مسلمین هستید و این هم كتابى است كه مثل و نمونه اش در جهان اسلام پیدا نمى شود و حالا یك نفر انگلیسى مى خواهد آن را تصاحب كند. شیخ الشریعه چون كتاب را دید، چند بار به احترام آن از جاى خود بلند شد و نشست و گفت: (اللّه اكبر، لا اله الا اللّه) بعد كتاب را از من گرفت و تا پایان مهلت مقرر نزد خود نگهداشت، جالب است كه پیش از پایان مقرر، حاكم وقت انگلیسى به دست عدّه اى از مردم نجف به قتل رسید و كتاب نزد شیخ الشریعه باقى ماند و پس از رحلت ایشان دیگر نمى دانم آن كتاب چه شد و به دست چه كسى افتاد. اكنون از روى همان نسخه اى كه استنتاخ كرده بودیم كتاب ریاض العلماء توسط كتابخانه چاپ شده است. تاریخ این واقعه به سالهاى 1341 - 1340 قمرى باز مى گردد.

شهید بروجردی وخواب علی ع

 

«شهید بروجردی نقل می‌کرد که بچه بودم؛ وضعیت مالی خوبی نداشتیم؛ همه بچه‌ها لباس‌های تمیز و نو داشتند اما ما امکاناتی نداشتیم؛ به مادر گفتم کفش و کلاه و لباس می‌خواهم اما مادرم در تنگنا بود و نپذیرفت.

با این درخواست من مادر ناراحت شد؛ من هم با همان حالت گریه خوابیدم و امیرالمؤمنین (ع) را به خواب دیدم؛ ایشان فرمودند: پسرم چرا مادر را ناراحت می‌کنی، او نمی‌تواند و در تنگنا است؛ بعد از این هر چه خواستی از خودم بخواهید.

 

شهید بروجردی در ادامه می‌گفت بعد از اینکه بیدار شدم از زمان کودکی تا الان(10 روز قبل از شهادتش) هیچ رقبتی به دنیا پیدا نکردم».

...............................................................

 

زبیده زن هارون رشید زن نیک سرشتی بود او را به خواب دیدند گفتند خدای تعالی با تو چه کرد گفت بر من رحمت کرد به خاطر این چهار کلام که بارها می گفتم

لا اله  الاالله اُفنی بها عمری

لا اله الا الله اَدخل بها قبری

لا اله الا الله اَخلوا بها وحدی

لااله الا الله اُلقی   بها     ربی  

با کلمه طیبه لااله الا الله عمرم را به پایان میبرم وبا آن داخل قبر میشوم ومونس من درقبرکه جای خلوت وتنهایی است اینکلمه باشد ودر قیامت نیز با  این کلمه طیبه به ملاقات پروردگارم می شتابم

....................................

مالک بن انس را به خواب دیدند گفتند خدای تعالی باتو چه کرد گفت رحمت کردبه واسطه کلمه ای که از عثمان عفان شنیده بودم که گفته بودی چون جنازه ای را بدیدی بگوی سبحان الحی الذی لا یموت 

ظلم وتحمل ان نیز گواراست

آهِ کسان خُرد نبايد شمرد
آتش سوزان چه بزرگ و چه خُرد
تير ضعيفان چو گشاد از کمان
بگذرد از نه سپر آسمان
نظامي

وصیت علی ع به فرزندش حسن ع

ولایکبرن علیک ظلم من ظلمک فانه یسعی فی مضرته ونفعک ولیس من سرک ان تسوءه

ای فرزندم مبادا ظلم کسی که برتوستم میکند در دیده ات بزرگ جلوه کند چه اوبه زیان خود وسود تو کوشش میکند وسزای ان کس که ترا شاد میکند بدی کردن نیست ....

از ابن خفیف شیرازی نقل شده است که گفت شنیدم دو استاد بزرگ در مصر به سر میبرند پس شتاب کردم تا به فیض حضورشان نائل گردم وقتی به آنجا رسیدم آندو معلم بزرگ را در حال مراقبه دیدم سه بار سلام کردم اما پاسخی نشنیدم من نیز با ایشان چهار روز را به مراقبه گذراندم هر روز عاجزانه تقاضا میکردم با من سخن بگویند با من که چنین راه طولانی را پشت سر گذاشته بودم سر انجام ان که جوان تربود چشم از هم گشود وفرمود ((ابن خفیف زندگی بس کوتاه است )) از همان قدرکه باقی مانده توشه بر گیر تا وجود را عمیق تر کنی وقت خود را با احوال پرسی وتعارف تلف مکن . از او خواستم به اندرزی دلم را شاد کند فرمود ((در حضور کسانی باش که ترا به یاد خالقت می اندازند کسانی که از عقل سخن نمی گویند خود عین آنند ))این به گفت وبار دیگر به مراقبه مشغول شد .

عشق مجازی

 

عشق مجازی اولین نردبان عشق حقیقی است......osHO

باکوان راجینش(اوشو)

دریاب که  از روح جدا خواهی رفت

در پرده اسرار فنا خــــــــواهی رفت

می نوش ندانی از کجا امــــــــده ای

خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت 

رودخانه عشق هنوز در زندگی مردم جاری نشده است چرا انسان ها هر چه متمدن تر وبا فرهنگتر میشوند بیشتر بیشتر از عشق تهی میشوند برای اینکه نهر های عشق در وجود انسانها بوسیله دیگران مسدود شده اند عشق در درون هر انسان وجود دارد نباید انرا از جایی وارد کرد عشق همان اشتیاق به زندگی دردرون همه هست ولی توسط دیوارهایی بلند از هر سو احاطه گشته وقادر نیست خودش را متجلی کند اطراف ان پر از صخره ها وان نهر نمیتواند فوران بزند یک مجسمه ساز روی صخره ای مشغول بکار بود کسی امده بود ببیند یک مجسمه چگونه ساخته میشود اثری از مجسمه ندید اوفقط سنگی را دید که تکه هایی از ان تراشیده شده بود اوفرمود ایا مجسمه نمی سازی ان هنرمند گفت ان مجسمه پیشاپیش در درون این سنگ نهفته است نیازی به ساختنش نیست فقط اگر قسمت های زائد وبی فایده سنگ جدا شود انگاه مجسمه خودش را متجلی میکند مجسمه ساخته نمی شود فقط کشف میشود عشق نیز در درون انسانها نهفته است فقط نیاز به ان است که متجلی واشکار گردد موانع اساسی بر سرا راه عشق ساخته انسان هستند وگرنه رودخانه عشق خود را به اقیانوس میرساند رود گنگ از هیمالیا جاری میشود اما بدون هیچگونه کتاب راهنما یا نقشه ای کوها وصخره ها را میشکافد وبه اقیانوس میرسد چون رود زنده است انرژی دارد ولی اگر مانعی مانند سد که ساخته دست انسان است جلو رود  را بگیرد هرگز به اقیانوس نمیرسد ...

نخستین نکته این است که تاکنون تمام فرهنگ های انسانی با سکس با شهوت مخالف بوده اند این افکار زایش عشق را در انسانها نابود ساخته است حقیقت ساده این است که سکس نقطه شروع تمام سفرها به سوی عشق است مکان تولد سفر عشق منشا رودخانه عشق سکس است وهمه با ان دشمن هستند تمام مردان مقدس حمله ای به سرچشمه عشق دارند وما هرگز به این فکر نمیکنییم که این انرژی جنسی است که در نهایت به عشق مبدل میگردد با نگاه کردن به یک تکه ذغال هرگز به ذهنتان نمی اید که همین ذغال است که به الماس تبدیل میشود بین یک قطعه ذغال ویک الماس تفاوت اساسی وجود ندارد عناصر هردو یکی است با روندی که هزاران سال طول میکشد ذغال به یک الماس مبدل میگردد واین انرژی جنسی است که به عشق تبدیل میگردد ولی همه با ان مخالف هستند ونتیجه این است که نه تنها عشق در انها شکوفا نشده بلکه به دلیل همین مخالفت با سکس ذهن های انان بیشتر شهوانی وجنسی شده است تمام ترانه های ما تمام هنر ها ونقاشی ها حول محور جنسیت میگردد ذهن های ما حول محور جنسیت میگردد هیچ حیوان دیگری در دنیا همچون انسان جنسی نیست انسانها 24ساعته شهوانی هستند به دلیل دشمنی با سکس سکس همچون سرطانی در وجودشان رخنه کرده است واین مذهب است که در اصل مسئول چنین جنسیت گرایی بیش از اندازه در انسانها هستند

**مردی به نزد راماجونا رفت وبه او گفت میخواهد خدا را تجربه کند راماجونا از او پرسید ایا تاکنون عاشق کسی شده ای مرد پاسخ داد نه هرگز به این چیزهای پیش پا افتاده فکر نمیکنم من هرگز چیزهای پست را طالب نیستم من میخواهم خدا را تجربه کنم راماجونا دوباره پرسید ایا هیچگاه به عشق فکر نکرده ای مرد با تاکید تمام پاسخ داد من حقیقت را میگویم مرد بیچاره درست میگفت در دنیای مذهب عاشق بودن یک عدم صلاحیت است واو یقین میداشت که اگر میگفت عاشق کسی بوده ان پیر از او میخواهد تا خود را از قید او خلاص گرداند هنگامی که راماجونا برای بار سوم سوال را تکرار کرد سالک گفت مرا ببخش چرا یک سوال را بارها تکرار میکنی من عاشق کسی نبوده ام ومن میخواهم خدا را تجربه کنم انگاه راماجونا گفت پس تو باید مرا معذور بداری لطفا نزد دیگری برو تجربه من نشان داده است که اگر کسی مزه عشق راچشیده باشد ان عشق میتواند  چنان گسترش یابد که به خداوند برسد ولی تو هرگز عاشق نبوده ای ان وقت چیزی در درون نداری که رشد بدهی

این مخالفت با سکس را دور بیندازید سکس را مسرورانه بپذیرید قداست ان را تحسین کنیید وقتی مردی به زنش نزدیک میشود باید احساسی از حرمت وقداست داشته باشد گویی به پرستشگاه میرود ادراک من این است که انسان نخستین لمحه از فرا اگاهی از مراقبه را در لحظات عشق بازی داشته است در لحظات اوج جنسی یا ارگاسم ذهن از فکر تهی میشود واین تهی بودن ذهن سبب بارش سرور الهی میگردد.اگر ذهن بتواند از روند های دیگری از افکار خالی شود همان سرور میتواند بدست اید نظام یوگا وبی ذهنی از اینجا توسعه یافت که به مراقبه انجامید

میخواهم به شما بگویم که کسی که به مراقبه دست یافته بیست وچهار ساعته همان سروری را تجربه میکند که یک زوج در حین ارگاسم(انزال) تجربه میکنند وتفاوت اساسی بین این دو سرور وجود ندارد واین رابدانید که اگر سکس زغال باشد روزی الماس عشق از ان متجلی خواهد شد واین نخستین کلید است .دومین نکته اساسی که میخواهم در موردش با شمابگویم این است که تاکنون تمدن ها فرهنگ ها ومذاهب در ما سبب تقویت نفس egoشده اند که مامن احساس ((من هستم ))من هستم توسط افراد غیر مذهبی ادعا میشود هر چه ((من))فردی قویتر تر باشد ظرفیتش برای یکی شدن بادیگری کمتر است ان من دیواری در بین است .سارتر جمله ای شگفت انگیز دارد ((دیگری دوزخ است ))ولی توضیح نداد چرا دیگری دیگری است دیگری دیگر است زیرا که من من هستم تا زمانی که من من باشم دنیای اطراف دیگری است جدا ودور افتاده وتا وقتی که جدایی در میان باشد تجربه عشق ممکن نخواهد بود عشق تجربه یگانگی است عشق ان تجربه ای است که دیوارهای بین دونفر فرو ریخته ووجودشان با هم ملاقات کرده اند ویگانه ویکی شده اند وقتی این تجربه بین دونفر اتفاق افتد من انرا عشق میخوانم وقتی این تجربه بین یک نفر وتمامیت the wholeاتفاق بیفتد انرا خداگونگی میخوانم بنابر این میگویم که عشق نردبام است وخداگونگی مقصد نهایی این سفر است

اگر برای لحظه ای ساکت بنشینیم وبرای کاوش به درون بروید که این من چیست وکجاست در شگفت خواهید شد چون هرچه عمیقتر جستجو کنیید هیچ چیزی یافت نخواهید کرد فقط یک وجود تهی وسکوت عمیق را خواهید یافت اگر درونتان را بکاوید شما((من))را در جایی نخواهید یافت من فقط ترکیبی از انرژی های بسیار است در نهایت ((هیچی ))باقی خواهد ماند وعشق از این هیچی زاده میشود زیرا این تهی دیگر تو نیستی بلکه خدا است عشق میتواند فقط از تهی زاده شود وفقط یک تهی میتواند با تهی دیگر درامیزد زیرا بین دو تهی مانعی وجود ندارد بنابر این نکته دوم برای یاد اوری این است که وقتی شخصیت از میان میرود هست بودن دیگر یافت نمیشود انگاه انچه باقی میماند تمامیت انسان است نه ((من))وقتی چنین اتفاقی بیفتند تمام دیوارها فرو میریزد وان رودخانه عشق که در درون پنهان بود به بیرون فوران میزند این به مثال یک چاه است در ان پایین اب پیشاپیش وجود دارد نباید ان را از جایی وارد کرد فقط خاک وزمین باید کنده شود یعنی یک تهی میسازیم اب ازپیش درون زمین هست فضایی برای متجلی شدن میخواهد مشتاق یک تهی است به همین ترتیب عشق عمیقا در درون انسان ها وجود دارد انچه مورد نیاز است یک وجود تهی است ولی ما پر از ((من))های خودمان هستیم وبه یاد داشته باشید تا زمانی که ((من))خود را فریاد کنیید چاهی هستید پر از سنگ وخاک وجریان عشق از این چاه فوران نخواهد کرد

***مردی ماهی گیر صبح زود قبل از طلوع خورشید به رودخانه ای رسید درساحل به چیزی برخورد کرد که به نظر کیسه ای پر از سنگ می امد کیسه را برداشت تورش را درکناری نهاد ودر ساحل منتظر طلوع خورشید شد او منتظر دمیدن شفق بود کنار رودخانه نشست وسنگی از ان کیسه در اورد وبه میان رودخانه ارام پرتاب کرد در سکوت بامدادی صدای برخورد سنگ با اب برایش خوشایند بود لذا یکی یکی سنگ ها را از درون ان کیسه به درون رودخانه پرتاب کرد ناگهان خورشید به ارامی بالاامد واو اخرین سنگ را از کیسه در اورده در کف دست نگه داشت تا به میان رودخانه پرتاب کند وقتی در نور خورشید به انچه که در دست داشت نگاه کرد قلبش تقریبا ایستاد ونفسش بند امده بود یک قطعه الماس در دست داشت او یک کیسه از این الماس ها را به رودخانه پرتاب کرده بود .اما باز به نوعی ماهیگیری خوش اقبال بود هنوز یکی باقی مانده بود مردم عموما این قدر هم خوش اقبال نیستند تمام زندگی شان را طی میکنند وخورشید هرگز نمیدمد ان نور هرگز فرا نمیرسد وانان تمام الماس های زندگی را پرتاب کرده اند وپنداشته اند که انها قلوه سنگ بوده اند زندگی گنجینه ای گرانقیمت است ولی ما هیچ کاری به جز هدر دادن اسراف وبر باد دادنش با ان انجام نمیدهیم حتی پیش از انکه بدانیم زندگی چیست ان را هدر داده ایم میخواهم نکاتی در مورد گنج های زندگی برایتان بگویم ولی برای کسانی که ان راقلوه سنگ فرض کرده اند اینکه چشم هایشان را باز کنند وببینند که انها الماس هستند بسیار دشوار است ولی مهم نیست که چه مقدار ازگنج از دست رفته حتی اگر هنوز یک لحظه از زندگی باقی مانده باشد هنوز هم چیزی میتواند شناخته شود وکسب گردد

اگر چشمان درستی برای دیدن داشته باشی خواهی دید که نردبان رسیدن به الوهیت نیز از همین زندگی بر میخیزد ودر میان این بدن خاکی که از گوشت وخون استخوان است چیزی نهفته که وای اینها است وان هرگز نمی میرد وان نادیدنی در دیدنی منزل دارد واین شعله جاودانی نورش هرگز خاموش نمیشود ما توسط کارهایی که میکنییم شکل داده میشویم در نهایت این اعمال ما است که ما را میسازد کارهایی که میکنییم رفته رفته خالق زندگی ها وروح های ما میشوند رفتار ما در زندگی تعین کننده جهت سفر روح ما است ولی تاکنون به نام مذهب فقط انکار ونفی زندگی را اموخته ایم واقیت این است که کل مذهب فقط مرگ گرا بوده است ونه زندگی گرا در هیچ کجا حرمت به گل زندگی یافت نمیشود در همه جا فقط تحسین وتمجید از گل های مرده وپژمرده وجود دارد گل هایی که به گور رفته اند میخواهم به شما بگویم که اگر قادر نباشید از انچه که پیش از مرگ وجود دارد مراقبت کنیید هرگز قادر نخواهید بود از انچه که پس از مرگ می اید مراقبت کنیید امادگی برای مرگ باید توسط تمام چیزهایی که در این جا ودر این زندگی وجود دارد صورت گیرد من دین را هنر زندگی کردن میخوانم مذهب نفی وانکار زندگی نیست بلکه باز کردن چشم ها به زندگی است دین فرار از زندگی نیست دین نامی است برای در اغوش کشیدن زندگی به طور کامل دین یعنی رویارویی تمام با زندگی ؟؟؟؟

مردمانی که به انسانها اموختند که با سکس مخالف باشند مسئول وسواس جنسی مردم هستند امروزه ما از سخن گفتن در مورد سکس میترسیم چرا ما این همه از این موضوع وحشت داریم ترس از این است که با سخن گفتن در مورد سکس مردم بیشتر وسواس پیدا کنند واین مفهومی کاملا اشتباه است این دنیا فقط وقتی از سکس رها میشود که ما قادر باشیم مکالمه ای معمولی وسالم در موردش داشته باشیم ما فقط از طریق درک کامل سکس است که میتوانییم به ورای ان برویم تا جایی که به سکس مربوط است انسان تاکنون بهتر از شتر مرغ عمل نکرده است مردم میپندارند با بستن چشم ها بر روی سکس یا نادیده انگتاشتن ان سکس از بین خواهد رفت وتایج زیان بار این جنگ با سکس در سراسر دنیا مشهود است 98درصد از بیماری های روانی انسان به سبب سرکوب نیروی جنسی است در زن ها99درصد عصبیت ها وبیماریهای مربوط به ان به دلیل سرکوب جنسی است

اگر به ادبیات انساها نگاه کنییم ...اگر یک موجود فضایی از کرات دیگر به میهمانی زمین بیاید وبه ادبیات ما نگاه کنند کتاب های ما رابخوانند وشعرهای ما راگوش دهند ونقاشی های ما راببینند در شگفت خواهند شد انان از ایت تعجب خواهند کرد که تمام ادبیات وهنر ما حول محور سکس است چرا تمام اشعار وداستانهای انسانها از سکس اشباع شده است چرا روی جلد هر مجله تصویر زن برهنه قرار دارد چرا تمام فیلم ها انسانهای برهنه را نشان میدهند انان حیرت خواهند کرد که چرا انسانها به هیچ چیز دیگری غیر از سکس فکر نمیکنند وحیرت ان مهمان فضایی زمانی دوچندان میشود که با یک انسان ملاقات کند وبا اوسخن بگویند زیرا ان انسان فقط از روح از خداوند از بهشت ورستگاری سخن خواهد گفت ویک کلام هم در مورد سکس سخن نخواهد گفت در حالی که تمام محیط اطراف او سرشار از سکس است

انرژی جنسی در انسانها نیرویی بس عظیم تز برق است این نیرو حتی از انرژی اتمی نیز عظیم تر است این انرژی جنسی است که یک زندگی جدید خلق میکند انسانی تازه وان شخص میتواند یک مهاتما گاندی یک ماهاویرا یک گوتامبودا یک مسیح یک انشتین یک نیوتن باشد

این کشش عظیم سکس چیست؟البته اسراری در ان نهفته است که لازم است درک شود شاید انگاه قادر باشیم به فراسوی جنسیت برویم نخستین نکته این است که جاذبه سکس در وجود انسانها در واقع کششی برای سکس نیست در واقع این کشش یک خواسته جنسی نیست برای همین است که پس از هر امیزش جنسی انان به خود فرو میروند واحساس ناشادی وافسردگی میکنند انان میپندارند که چگونه از ان خلاص شوند زیرا چیزی در ان پیدا نمیشود شاید این جاذبه وکشش جنسی برای چیز دیگری باشد علت این جاذبه وکشش جنسی این است که انسانها به جز در تجربه جنسی در زندگی معمولی شان قادر نیستند به اعماق وجودشان دست پیدا کنند انان در زندگی روزمره تجارب گوناگونی چون خرید فروش معمله شهرت وپول ...دارند اما تنها تجربه امیزش جنسی است که انان را به ژرفترینعمق وجودشان نزدیک میکند در ان اعماق دو چیز برایشان رخ میدهد نخست در هنگام انزال نفس ناپدید میشود برای یک لحظه نفسی وجود ندارد و((منیت )) از بین میرود احساس من بودن برای لحظه ای از میان میرود دومین چیزی که رخ میدهد این است که برای یک لحظه زمان نیز وجود ندارد بی زمانی برمیخیزد واین همان اشراق است در تجربه اشراق زمان وجود ندارد در تجربه امیزش جنسی این دومین چیزی است که روی میدهد گذشته واینده ای نمی ماند زمان نیز برای لحظه ای محو میشود واین دوچیز مهمترین عناصر تجربه مذهبی هستند بی نفسی وبی زمانی ...واین عناصر دلیل وجود دیوانه وار به سوس سکس است این ولع جنسی ابدا برای بدن زن یا بدن مرد نیست ان ولع وشوق برای چیز دیگری است برای چشیدن بی نفسی وبی زمانی است ولی چرا این ولع برای بی نفسی وبی زمانی وجود دارد؟زیرا به محض اینکه نفس ناپدید شود لمحه ای از روح دیده میشود به محض اینکه زمان ناپدید شود لمحه ای از خداوند وجود خواهد داشت وان لمحه فقط برای یک لحظه است

انسان پس از هر عمل جنسی چون مقداری انرژی ازدست میدهد پشیمان میشود ولی پس از مدت کوتاهی باز هم همان ولع را احساس میکند در پس این ولع به یقین چیز دیگری نهفته است که باید درک شود در پس این ولع سکس یک تجربه مذهبی ومعنوی وجود دارد....اگر بتوانییم از ان تجربه اگاه شویم میتوانیم به فراسوی سکس برویم در فراسوی سکس آذرخشی میدرخشد ولی ان اذرخش از فراسوی سکس می آید

مایلم تاکیید کنم که این کشش قوی وتکرار شونده برای سکس برای تجربه کردن لحظه ای از حالت سامادیsamadhiفرااگاهی وبی ذهنی که با خود میاورد است وفقط وقتی میتوانید از سکس رها شوید که بدون آمیزش جنسی شروع به تجربه سامادی بی ذهنی کنید از همان روز شما از سکس رها خواهید شد اگر این تجربه کهشخص توسط سکس به ان میرسد بتواند از راههای دیگر بدست اید ذهن انسان به طور خود کار از شتافتن به سوی سکس باز میماند وجهتی تازه را پی میگیرد برای همین است که میگویم انسانها نخستین تجربه فرا آگاهی وبیذهنی را در تجربه جنسی بدست میاورند ولی این تجربه ای بسیار پر هزینه است دوم اینکه این تجربه لحظه ای بیش دوام نخواهد داشت

اماهر چه بیشتر با سکس مخالفت کنییم بیشتر توسط ان به زنجییر کشیده میشویم زیرا قانون تاثیر معکوس بکار میافتد ومارادرقید سکس گرفتار خواهد کرد ایا همجنس بازی به جز در میان انسانهای متمدن درجایی دیگر هم وجود دارد یک انسان بدوی که در جنگل های دور افتاده زندگی میکند نمیتواند تصور کند که مردی با مرد دیگر معاشقه کند انان حتی تصورش را هم نمیتوانند بکنند من با قبیله های بدوی زندگی کرده ام وقتی به انان گفتم که در میان مردمان متمدن این روش ها معمول است حیرت کرده بودندنمیتوانستند باور کنند ولی در امریکا امار وجود دارد 35درصد مردان همجنس باز هستند در بلژیک هلند وسوئد باشگاهها وانجمن های همجنس بازی وجود دارند انان روزنامه خودشان راچاپ میکنند ومیگویند ممنوع کردن همجنس بازی توسط قانون غیر دموکراتیک وتخلف از حقوق بشر است این نتیجه جنگیدن با سکس است جامعه هر چه متمدن تر باشد روسپی های بیشتری در ان وجود دارد درمیان قبیله های کوه نشین تصور نمیکنند که زنانی هستند برای پول حرمت بدن خویش را میفروشند چه کسی مسئول این اوضاع است مسئولیت متوجه کسانی است که به انسانها اموخته اند سکس را سرکوب کنند با سکس بجنگند به سبب این سرکوب وفشار انرژی جنسی انسانها از سوراخ های دیگری نشت کرده است

***برای دیدن معابد خاجوراهو باگروهی از دوستان رفته بودم دیوار بیرونی معبد تندیس هایی بود که انواع مقاربت ها جنسی را نشان میدهد اما داخل معبد اثری از جنسیت وسکس نبود به دوستانم گفتم کسانی که ان معبد را ساخته اند مردمی با ادراک عمیق بوده اند ونشان داده اند کسانی که هنوز در حیطه سکس وشهوت قرار دارند حق ورود به معبد مقدس خداوند راندارند این معبد مرکزی برای مراقبه meditationبوده است

بنابر این امروز مایلم به شما بگویم که اگر بتوانییم سه چیز را درست کنیم سکس چیست جاذبه ریشه ان در چیست وچرا منحرف شده است انگاه ذهن میتواند به ورای ذهن برود .در زندگی انسان سکس عظیم ترین انرژی استولی انسان نباید در انجا متوقف شود سکس را باید به فراآگاهی تبدیک کرد سکس را باید درک کرد تا زندگی بدون اعمال جنسی رخ بدهد شناختن سکس رهایی از ان است رفتن به فراسوی ان است ولی انسانها با وجودی که در طول عمرشان تجارب جنسی بسیار دارند هیچ تلاشی نمیکنند تا درک کنند که امیزش به انان تجربه ای گذرا از سامادی میبخشد یک نگاه بسیار گوتاه به فراآگاهی وکشش عظیم سکس در این است

به شما میگویم که راههای اسانتری برای رسیدن به همین تجربه وجود دارد مراقبه تمرین هشیاری درست تمرینات یوگا همگی وسایل رسیدن به همین تجربه هستند ولی درک این نکته بسیار اساسی است که همین تجربه سبب جذب شماست

همگی ما بارها ذغال را دیده ایم دانشمندان میگویند ذغال در طول هزاران سال به الماس تبدیل میشود بین ذغال والماس در ساختار شیمیایی تفوتی وجود ندارد الماس یک تجلی دگرگون شده از یک قطعه ذغال است مایلم به شما بگویم که سکس ذغال است وزندگی بدون عمل جنسی الماس است زندگی بدون عمل جنسی چیزی در مخالفت با سکس نیست یک دگرگونی وتحول جنسی است کسی که با سکس مخالف باشد هرگز ممکن نیست به زندگی بدون سکس دست یابد

زندگی بدون سکس یعنی دستیابی به ان تجربه که در ان رفتار وکردار انسان همچون خدا شود زندگی انسان یک زندگی خدایی شود این یعنی دستیابی به تجربه الوهیت واین تجربه میتواند از طریق دگرگونی انرژی های انسان توسط ادراک بدست اید

دلیلی نیست که حقیقت زندگی را پنهان کنیم من فقط کسی رامذهبی میخوانم که شهامت رویارویی مستقیم با حقایق زندگی را داشته باشد از شما سپاسگذارم که با چنین عشق وسکوتی به من گوش دادید در پایان در برابر الوهیتی که در درون شما منزل دارد سر فرود میاورم لطفا ادای احترام مرا بپذیرید

وقتی عشق با مراقبه دیدار کند

 دیروز برایتان گفتم که تجربه ای که از لحظه انزال بدست میاید شامل دو عنصر است بی زمانی وبی نفسی زمان ازبین میرود ونفس محو میگردد وفرد وجود واقعی خودش را مشاهده میکند ولی این شکوهی گذرا وناپایدار است وفرد همواره مشتاق ان لمحه است ولی ان لمحه چنان زودگذر وناپایدار است که حتی از خودش خاطره ای اشکار باقی نمیگذارد که شخص چه چیزی را تجربه کرده است انچه باقی میماند یک اصرار است یک وسواس انتظاری جنون امیز برای تکرار ان تجربه وانسان تمام عمرش رادر این تلاش صرف میکند ولی فرد هرگز قادر نیست بیش از یک لحظه ان لمحه را داشته باشد این لمحه همچنیین از طریق مراقبه (مدیتیشن)بدست میاید برای رسیدن به معرفت فردی دوراه وجود دارد سکس ومراقبه سکس راهی است که توسط طبیعت تامین شده است حیوانات نیز انرا دارند اما حیطه انسان بودن روزی شروع میشود که دری بجز سکس را بگشاییم وان مراقبه است

حال نگاه کنییم که چه بر سر انسانها امده است انچه را که انسان سعی کرده است سرکوب کنند بیست وچهار ساعته در زندگی منتشر وپخش شده است ایا هرگز در مورد این واقعیت فکر کرده اید که هیچ حیوانی در تمام ساعات وتمام موقعیت ها احساس شهوت ندارند انسانها همچون حیوانات فصل یادوران جفت گیری ندارند درمیان حیوانات فقط انسان است که چهارفصل جنسی هستند این مصیبت چگونه عارض بشر شده است فقط یک دلیل وجود دارد انسانها کوشیده اند تا سکس را سرکوب کنند وسکس درعوض چون یک زهر در سراسر شخصیت انان منتشر گشته است نیچه زمانی جمله ای بسیار پرمعنی گفته است اوگفته که مذاهب کوشیده اند تا سکس را با مسموم کردن ان به قتل برسانند ولی سکس کشته نشد مسموم شده است بهتر بود که کشته میشد ولی اینک چیزها بدتر شده است

***سکس زندگی میکند ولی مسموم است همجنس بازی همان سکس مسموم شده است سکس در حیوانان نیز وجود دارد ولی همجنس گرایی فقط در انسان وجود دارد در حیوانان چنین چیزی وجود ندارد

اگر دنیا بخواهد از جنسیت گرایی رها شود دختر ها وپسرها باید بیشتر به هم نزدیک شوند پیش از انکه انرژی جنسی در انان به بلوغ برسد یعنی پیش از چهارده سالگی

ایا هرگز دقت کرده اید که حیوانات در برهنگی شان چه زیبا وشگفت انگیز هستند حیوانات حتی در برهنه بودنشان نیز معصوم وساده هستند انچه واقعا مورد نیاز است این است که مردم چنان ساده شوند که بتوانند معصوم ومسرور وبرهنه بایستندمانند ماهاویرا که برهنه وبی لباس برخاست مردم میگویند که او باکنار گذاشتن لباس پوشیدن را ترک کرد ولی من منکر این هستم میگویم که معرفت او چنان شفاف ومعصوم شد پاک همچون یک کودک که به سادگی برهنه ایستاد وقتی که هیچ چیز برای پنهان کردن وجود نداشته باشد انسان میتواند عیان وعریان یایستد تا زمانی که چیزی برای مخفی کردن وجود داشته باشد فرد خودش را می پوشاند  

**باید به کودکان مراقبه را اموخت اموختن مراقبه به مردم مسن رویکردی اشتباه است تمام تلاش ها باید برای اموزش مراقبه به کودکان باشد باید به کودکان اموخت که چگونه ارام با صفا وساکت بمانند وچگونه به وضعیت بی ذهنیNO-MINDبرسنداگر در خانه ها تسهیلاتی فراهم شود که انان بتوانند هر روز حداقل یک ساعت وارد سکوت شوند البته این زمانی ممکن است که شما والدین نیز همراه انان به مراقبه بنشینید یک ساعت نشستن در سکوت میباید در هرخانه اجباری باشد اگر در خوانواده ای یک ساعت سکوت اجرا نشود این خانه ای کاذب است روزی یک ساعت مراقبه کردن تا زمانی که فرد به چهارده سالگی برسد در مراقبه را بر او میگشاید دری که به ان وضعیت بی زمانی وبی نفسی را تجربه کند تا جایی که لمحه ای از روح را مشاهده میکند داشتن چنیین لمحه ای قبل از تجربه سکس اهمیت دارد این لمحه پایانی است بر زیاده روی افراطی در سکس درتمرین زندگی بدون عمل جنسی مراقبه نخستین گام است گام دوم عشق است باید عشق را از دوران کودکی اموزش داد تاکنون چنیین پنداشته شده که اموزش عشق منجی به دنیای سکس میشود ولی این ترسی بی اساس است اموزش سکس میتواند انسان را به عشق رهنمون کند ولی اموزش عشق هرگز به جنسیت گرایی نمی کشاند حقیقت درست عکس این است هرچه عشق بیشتری در درون فرد رشد کند انرژی جنسی بیشتری به عشق تبدیل میگردد

فرد هر چه از عشق خالی تر باشد ذهنیت جنسی بیشتری دارد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟فرد هر چه از عشق تهی تر باشد نفرت بیشتری دارد عشق برای انرژی های ما یک خروجی است عشق یک جریان است سازنده است رضایت میاوردوان رضایت بسیار عمیق تروبا ارزش تر از رضایتی است  که توسط سکس بدست میاید کسی که چنیین رضایتی را شناخته باشد هرگز بدنبال جایگزینی نمیگردد وبرای تشرف به عشق لزومی ندارد که فقط عاشق انسانها باشیم تشرف به عشق این است که وجود انسان عشق شده باشد عشق بخش درونی از شخصیت انسان است عشق ربطی به ارتباط ندارد ایا هرگز دقت کرده اید پس از اینکه قدری به کسی عشق نشان دهید موجی عظیم از ارامش تمام وجودتان را فرا میگیرد ویا باصفاترین لحظات رضایت در لحظات عشق بی قید وشرط است توان عشق ورزیدن باید در درون شما رشد کند عشق به گیاهان پرندگان حیوانات عشق به انسانها وعشق به بیگانگان وحتی عشق به کسانی که شاید ازشما هم بسیار دور باشند عشق به ماه وستارگان....عشق ومراقبه با هم ان دری را میگشاید که دروازه الوهیت است عشق به علاوه مراقبه مساوی با خداگونگی است وقتی عشق ومراقبه به هم میپیوندند الوهیت بدست میاید ثمره این دستیابی زندگی در تجرد است سکس جاری شدن انرژی به پایین است زندگی تجردی سفری سر بالا است عشق ومراقبه کلیدهای زندگی بدون عمل جنسی است اگر عشق ومراقبه هنوز در زندگی شما زاده نشده است زندگی شما تاکنون به هدر رفته است هنوز بدنیا نیامده اید امادرسن بالا عشق ومراقبه قدری شدیتر ودشوارتر است زیرا شما باید الگوهای جا افتاده در شخصیت خودتان را با پشتکاری قوی بشکنیید ومسیرهای تازه باز کنیید

الماس ورای جنسیت

کسانی که در مورد سکس تحقیقات کرده اند انان که عمیقا وارد ان شده اند کسانی که در زندگی بسیار تجربه دارند به این نتیجه رسیده اند که اگر مقاربت یک دقیقه به طول انجامد شخص دوباره پس از یک روز خواهان ان است ولی اگر سه دقیقه طول بکشد شخص تا یک هفته به ان فکر هم نخواهد کرد انان مشاهده کرده اند که اگر معاشقه هفت دقیقه به طول انجامد شخص چنان از سکس رها خواهد شد که ان فکر حتی تا سه ماه به تصورش نخواهد امد واگر این دوران بتواند سه ساعت طولانی شود شخص برای همیشه از سکس رها خواهد شد ولی تجربه فرد معمولا یک لحظه بیشتر طول نمیکشد حتی تصور کردن یک معاشقه سه ساعته نیز دشوار است

شاید تردید داشته باشید که تجربه ای که معمولا یک لحظه به طول میکشد بتواند سه ساعت به درازا بکشد من کلیدهای مشخصی را به شما میدهم که اگر به انها توجه کنیید سفر به سوی زندگی براهماچاری (زندگی بدون عمل جنسی)اسان تر خواهد شد

در طول امیزش جنسی شخص هر چه تنفس تند تری داشته باشد مدت امیزش کوتاه تر خواهد بود هر چه تنفس ارام تر واسوده تر باشد مدت امیزش بیشترخواهد بود اگر بتوانیید طوری منضبط شوید که تماما اسوده نفس بکشید مدت امیزش میتواند تا هر زمانی به طول انجامد هرچه تنفس بسیار اسوده شود اعماق جدیدتر معنی ها وادراک های تازه شروع به اشکار شدن خواهند کرد

نکته ای دیگر که باید به یاد داشت این است که اگر در حین امیزش هوشیاری شما به وسط دو چشم متوجه شود جایی که یوگاه ان را مرکز چشم سوم میخواند متمرکز شود مدت امیزش میتواند سه ساعت طول بکشد وچنان تجربه ای از امیزش است که میتواند انسان را در زندگی تجردی ریشه بدهد

براهماچاری از تکامل یافتن تجربه سکس بوجود میاید تا اینجا دو عامل برای داشتن تجربه عمیق جنسی راگفتیم تنقس فرد باید چنان اسوده باشد وچنان ارام باشد که گویی ابدا وجود ندارد وهوشیاری فرد باید در چشم سوم باشد نقطه میان دو ابرو است هرچه توجه بیشتر به این مرکز نزدیک باشد امیزش به طور خودکار عمیق تر خواهد بود وانگاه برای نخستین بار تشخیص خواهید داد که ان جاذبه برای امیزش نبوده است جاذبه برای سامادی (فرااگاهی) است حتی اگر بتوانیید یک لمحه داشته باشید حتی اگر اذرخش فقط یکبار بتابد وشما راهی را که در تاریکی پنهان بود میدیدید انگاه میتوانیید به اسانی طی وطریق کنییدبنابر این روزی که فقط یک لمحه ای از سامادی وبی ذهنی در سکس را داشتید هر چند هم زودگذر انگاه دیوارهای تاریک وکثیفی که سکس را احاطه کرده اند دیگر برایتان جذاب نخواهند بود وبزودی از ان بیرون خواهید امد

تاکنون دو دستورالعمل را بحث کردیم سومین نکته وضعیت ذهن است در روی اوردن به سکس باید طوری به سکس روی بیاورید که گویی رو به سوی محراب عبادت می اورید اگر ما به قداست به سکس روی بیاوریم میتوانییم به اسانی لمحه ای از الوهیت را دریافت کنییم من از شما تقاضا میکنم فقط در لحظات شادی به سکس روی اورید چون سامادی در این لحظات بدست میاید حتی اگر یکبار در سکس اشعه ای از سامادی بدست اید برای همیشه از سکس رها میشوید وشروه به تکامل یافتن در فرااگاهی میکنیید

در سامادی در اشراق فرد با کل در میامیزد وبا ان یکی میشود مقایسه بین سروری که از انزال حاصل میشود وسرور فرااگاهی غیر قابل قیاس است سکس یعنی اتحاد دو موجود کوچک ومحدود برای لحظاتی بسیار گذرا سامادی یا فرا اگاهی امیختنقطره است با اقیانوس بیکران هستی هیچ راهی برای مقایسه اینها نیست برای اندازه گرفتن عظمت این یگانگی با کل هیچ واحدی وجود ندارد بنابر این وقتی این یگانگی حاصل شده است دیگر سکس وامیزش ومیل جنسی کجا وجود دارد ولی بین سکس وفرااگاهی یک پل یک مسیر ویک سفر وجود دارد فرااگاهی اخرین پله بالای اسمان از همان نردبانی است که سکس نخستین پله ان است انان که با همین نخستین پله مخالفت میکنند ابدا به جلو پیشرفت نمیکنند شناختن یک قطره نخستین گام برای شناختن تمام اقیانوس است

تجربه خود من ودیدگاه من این است که یک ماهاویرا یا یک بودا یا یک مسیح یا یک کریشنا تصادفا زاده نشده اند زایش انان نتیجه اتحاد دونفر بوده است هر چه این یگانگی عمیقتر باشد ان فرزند فوق العاده تر وشگفت انگیزتر خواهد بود امروزه شرافت انسانی به قهقرا فرو میرود چون سکس قداست خود را از دست داده است دیگری علمی عاشقانه نیست دیگر عملی مقدس وارامش دهنده نیست سکس مرتبه ای خشن یافته است اگر یک هنرمند یک مجسمه ساز در حین ساختن مجسمه مست باشد ایا از او انتظار دارید که قطعه زیبایی از هنر خلق کند در همان نخستین لحظه انعقاد نطفه تمام نقشه زندگیش شکل گرفته است مادر جنگ جهانی اول سی ملیون ادم کشتیم در جنگ جهانی دوم 75ملیون ادم کشته شد روزی کسی از اینشتین پرسید در جنگ جهانی سوم چه اتفاقی خواهد افتاد اینشتین گفت که نمیتواند هیچ چیزی را در مورد جنگ جهانی سوم پیش بینی کند ولی میتواند در مورد جنگ جهانی چهارم چیزی را پیش بینی کند سوال کنند ه با تعجب پرسید این چگونه است اینشتین پاسخ داد که در مورد جنگ جهانی چهارم یک چیز قطعی است وان اینکه جنگ جهانی چهارمی در کار نیست تا وقتی که سکس مفهومی روحانی وجایگاهی معنوی پیدا نکند این نزاع ها وجنگ ها ادامه دارد وانسان همچون قاطری که در آسیاب به دور خودش میچرخد حرکت میکند وقادر نیست این چرخه را بشکند ودر گرداب سکس گرفتار شده اند واز ان رهایی ندارند  

پس لازم است که سکس رابشناسیم واین انرژی رامتحول کنییم ودیدم که کسانی که خودشان این مبحث رابرای من ترتیب داده گریخته اند وشروع به تبلیغات کرده بودند که من چنان چیزهای زننده ای راگفته ام که یقینا دین را به نابودی میکشاند ومردم را لامذهب مکند اما برانیید مردم به این سبب لامذهب هستند که تاکنون سکس را نشناخته اند جهل است که انسان را لامذهب میکند دانستن هرگز نمیتواند کسی را لامذهب کند زیرا مذهبی که زاییده جهل است حتی ان نوع ((مذهبی بودن ))نیز بی ارزش است دیانت فقط وقتی میتواند واقعی باشد که بر اساس شناخت است

درتجربه سکس سه سطح وجود دارد که مایلم در موردشان بحث کنم یک سطح سکس جسمانی است برای نمونه مردی نزدیزنی روسپی میرودتجربه ای که اودارد نمیتواند عمیق تر از سطح جسمانی باشد یاشخصی زنی را مورد تجاوز قرار میدهد در عمل تجاوز مرد نه میتواند قلب ونه روح دیگری را داشته باشد تجاوز فقط در سطح جسمانی رخ میدهد تجربه تجاوز نیز فقط جسمانی است تجربه اولیه سکس هرگز عمیق تر از سطح جسم نیست وانا هرگز تمامی سکس راتجربه نخواهند کرد اکثریت مردم در سطح جسمانی سکس مانده اند دراین رابطه اهمیت دارد بدانییم در کشورهایی که ازدواج بدون عشق صورت میگیرد سکس در سطح بدن راکد میماند نمیتواند عمیقتر از این پیشرفت کند ولی چنیین ازدواج هایی یک مزیت دارد در مقایسه باذهنیت بدن ثبات بیشتری دارد واین ازدواج ها ثبات بیشتری دارند وتا اخر عمر دوام میاورد درجوامعی که ازدواج بر اساس عشق است چون عشق از روی دل است وچیزی بی ثبات است طلاق امری غیر اجتناب است ازدواج متزلزل است زیراعشق نوعی مایع گونگی دارد اما بدن ثابت وخنثی است در ازدواج جسمس زندگی جنسی یک عمل تکراری ومکانیکی است وهرگز به سطحی عمیقتر وارد نمیشوند

سطح دوم سکس سطح روانی است ذهنی قلبی است تجربه جنسی انان قدری عمیقتر از از سطح جسمانی است ازدواج هایی که نخست عاشق میشوند ازاین نوع است درغرب این نوع ازدواج ها است وناپایدار است چون شما نمیتوانیید به ذهن متکی باشید ذهن امروز چیزی را میخواهد فردا چیز دیگری را درخواست میکند تجربه سکس در سطح روانی عمیق تر است وبرای همین است که تجربه سکس در غرب عمیقتر از شرق بوده است هرانچه روانشناسان غربی از فروید گرفته تا یونگ درمورد سکس نوشته اند به این سطح روانی از سکس مربوط است ولی ان سکس که من از ان میگویم در سومین سطح است چیزی که تاکنون نه در غرب ونه در شرق در باره ان بحث نشده است واین سومین سطح سطح روحانی سکس است در سطح روحانی نیز ثبات وجود دارد سکس روانی چون ذهن ناپایدار وجیوه گون است به سرعت تغیر میکند بنابر این ازدواج ها در غرب زود گسسته میشود متوسط پایداری ازدواج ها در غرب 2سال است جامعه در غرب دچار هرج ومرج است جامعه شرقی بیشتر بادوام است پس ثبات سکس روحانی مورد نیاز است تجربه ای که من از ان حرف میزنم ان سکس که من از ان میگویم سکس روحانی Spiritual Sexاست میخواهم معنایی معنوی به سکس بدهم واین فقط جنسیت معنوی است که میتواند عشق خوانده شود لحظه ای که سکس معنوی شود عشق میگردد

سوال-ما نمیتوانیم شما را به عنوان مرجعی در مورد سکس بپذیریم ما امده ایم تا در مورد خداوند از شماسوال کنییم وشما در مورد سکس با ما حرف میزنید پس لطفا از خداوند برای ما بگویید

جواب-شاید متوجه نباشید که پرسیدن در مورد خداوند از کسی که نمیتوانید حتی مرجعیت او را در مورد سکس تایید کنیید کاری عبث است ایا از کسی که هیچ چیز در مورد نخستین پله نردبان نمیداند از آخرین پله میپرسید ولی در پشت این سوال دلیلی عمیق وجود داردودلیل این است که تاکنون چنین تبلیغ شده که کاما(سکس )وراما(خداوند)دشمن همدیگر تصور شده اند واین تفکر بی معنی است چون سفر دردنیای جنسیت نیز به سبب جستجوی الوهیت است این جاذبه عظیم برای سکس به جز جستجو برای الوهیت چیزی نیست وبرای همین است که سکس هیچگاه راضی کننده نیست واین احساس رضایت هرگز بدون رسیدن به الوهیت بر نمیخیزد وکسانی که در حین جستجوی الوهیت با سکس مخالفت میکنند عمل انان چیزی جز فرار از الوهیت نیست انان به بلند گفتن راما(الله ) راما(الله )پناه میبرند تا بتوانند کاما را فراموش کنند

لازم است به شما بگویم اگر بخواهید جستجوی خود را برای الوهیت درک کنیید لازم است که سکس را بفهمید میگویید که آرزوی رسیدن به خداوند را دارید خوب است ولی هم اکنون در کجا ایستاده اید در سکس ایستاده اید در شهوت قرار دارید اینجا قرار گاه شماست واز این نقطه است که گامهای خود را بر میدارید وسفرتان را اغاز میکنید بنابر این اول از همه الزامی است که مکانی را که هم اکنون در ان قرار دارید درک کنیید برای درک آخرین گام باید اولین گام رادرک کنیید زیرا این نخستین گام است که راه را برای آخرین گام هموار میسازد بنابر این مهم است که نخست سکس (کاما)را بشناسید تا اینکه راما یا فرا اگاهی را دریابید زیرا نمیتوانید بدون شناختن سکس به الوهین (راما )برسید

حال چگونه میتوان تعین کرد که من چنین مرجعی هستم یا نه در این خصوص هر چه من بگویم تعین کننده نیست من میگویم باسکس آزمایش کنیید وبرای خودتان دریابید که ایا من مرجع هستم یانیستم وقتی به حقیقت جملات من خواهید رسید که خودتان به ان تجربه دست یابید راه دیگری وجود ندارد برای نمونه اگر به شما بگویم که شنا را چنین وچنان یاد میگیرند شاید تردید کنیید که انچه میگویم درست است یانادرست پاسخ من این خواهد بود تا از شما بخواهم تا همراه من به رودخانه بپرید اگرتوصیه من برای شنا کردن مفید بود انگاه خواهید دانست که توصیه من بر اساس دانش بوده است واصیل است سوال کننده همچنیین گفته است که فروید میتوانسته یک مرجع باشد ولی مایلم به این دوست بگویم که به احتمال زیاد فروید از انچه من در اینجا به شما میگویم هیچ چیز نمیداند فروید هرگز قادر نبوده است به ورای سطح ذهن عروج کند او حتی در تصوراتش نیز به فکر سکس معنوی نیفتاده است تمام کار فروید تمام اطلاعات او بر اساس جنسیت بیمارگونهSick sexبوده است رفتارهای روانپریشانه همجنس بازی استمنا.....تحقیقات بر این اساس است تحقیقات او براساس داده های از جنسیت بیمارگونه اسیب شناسانه ومنحرف استوار است این تحقیقات بر اساس درمان بیماران صورت گرفته است فروید یک پزشک بوده است پس مطالعات او روی مردم غرب در سطح روانی سکس بوده است او حتی یک مورد تحت مطالعه ندارد که بتواند انرا سکس معنوی خواند بنابر این اگر میخواهید درستی انچه را که به شما گفتم مورد تحقیق قرار دهید فقط باید به یک جهت روی بیاورید جهت تانتاراtantraهزاران سال است که ما تانترا را از یاد برده ایم در تمام دنیا تانترا نخستین کوشش برای ارتقاءسکس به بعدی معنوی بوده است معلبد خاجوراهو—پوریوکنارک شواهدی برای این ادعا هستند ایا هرگز به خاجوراهو رفته اید ایا تصاویر انجا را دیده اید دو پدیده شگفا اور را تجربه خواهید کرد نخست با دیدن تصاویر برهنه در حین معاشقه ابدا احساس وقیح بودن ومستهجن بودن به شما دست نخواهد داد دومین نکته این است که با دیدن انها احساسی از ارامش وقداست شما را در بر خواهد گرفت این واکنش شاید شما رابه تعجب دراورد زیرا مجسمه سازهایی که ان تندیس ها را نقش کرده اند صمیمیت روحانی سکس را شناخته اند سازندگان تندیس خاجوراهو به این ادراک رسیده بودند که اگر شخصی به مدت یک ساعت در برابر ان تندیس ها بنشینند وبه انها نگاه کنند ازشهوت رها میشود این تندیس ها هزاران سال است که موضوع مراقبه بوده اند اگر شخصی در سکوت روی تصاویر مراقبه کند ان شهوت جنون امیز فرد ناپدید خواهد شد

درنخستین سخنرانی نامه ای از دوستی دریافت کردم که گفته بود اگر از گفتن این حرفها (بحث سکس )دست برنداری چرا نباید با گلوله کشته شوی ؟؟من به این دوست عزیز میگویم برای کشتن من اینقدر شتاب نکن زیرا لحظه ای که من با گلوله کشته شوم بر انچه که میگویم مهر حقیقت میخورد شهرت مسیح به نوعی مدیون زیاد مصلوب کنندگان او بوده است انان کلام مسیح راجاودانی کردند طوری که ملیاردها انسان پیرو اوهستند اگرماهاویرا مصلوب میشد امروز به جای سه ملیون جینjainسیصد ملیون جین وجود داشت ولی ماهاویرا در ارامش جان داد من هم میگویم بهاندوست که خیلی در این مورد نگران نباشد زیرا من هیچ این نیت راندارم که در بستر بمیرم من بهترین کارهایم را میکنم تا کسی مرا به قتل برساند نیازی نیست که تو درقتل من شتاب کنی وقتی زمانش برسد آرزوخواهم کرد که کسی مرا باگلوله بکشد زندگی مفید است ووقتی انسان این چنیین به شهادت برسد مرگ نیز مفید میشود تا این زمان دشمنان همیشه همین اشتباه را تکرار کرده اند انان که به سقراط زهر دادند انان که منصور را به شهادت رساندند ویا قدس که مهاتما گاندی راگلوله زد قدس آگاه نبود که هیچ یک از پیروان گاندی نمیدانستند برای بقا وحفظ خاطره گاندی بهتر از او عمل کنند وقتی که گاندی به گلوله زده شد وبه زمین افتاد دستهایش را به نشانه ادای احترام روی سینه گذاشت اینحرکت دستها بسیار بااهمیت بود بیانگر این بود که بالاخره آخرین وبهترین مرید گاندی از راه رسیده  است مردی که گاندی راجاودانی ساخت خداوند ان مرد مورد نیاز را فرستاده بود انسانی که در بستر بمیرد برای همیشه مرده است

 

 

دعای حاجات از شیخ بهایی

واز شیخ بهایی نقل شده است که برای رفع گرفتاری ها وبر آمدن حاجـــــــات در این سوره (یاسین)هفت بار کلمه مبین آمده است هر گاه حاجتی داشتی خواندن این سوره را اغاز کن چون به کلمه مبین رسیدی سه بار این دعارا تکرار وحاجت خود را در دل یازبان ازخدا طلب کن وبا اعوذبالله من الشیطان الرجیم مابقی سوره را ادامه بده که حاجات شما روا گرد د ودعایی که سه مرتبه تکرار گردد این است

سبحان الله المنفس عن کل مدیون

سبحان الله المفرج عن کل محزون

سبحان الله مخلص عن کل مسجون

سبحان الله العالم به کل مکــــــنون

سبحان الذی فجر الماء فی البحار والعیون

سبحان من جعل الخزائنه بین الکاف والنون

سبحان من اذا اراد شیئا ان یقول له کن فیکون

سبحان الذی بیده ملکوت کل شئ والیه ترجعون

وصل الله علی محمد  وآله اجمعین

لااله الا الله الملک الحق المبین

محمد رسول الله  صادق الوعد المبین

ربنا افتح بیننا وبین قومنا بالحق وانت خیر

 الفاتحین

 

حکایت ابن قولویه وملاقات امام زمان ع

ابو القاسم جعفر قولویه

قطب راوندى در كتاب (خرایج) از ابو القاسم جعفر بن محمّد قولویه روایت نموده كه گفت: در سال 337 یعنى سالى كه در آن قرامطه، حجر الاسود را به جاى خود بردند، من به بغداد رسیدم وتمام تلاش من این بود كه خود را به مكّه برسانم وشخصى كه حجر الاسود را در جاى خود مى گذارد ببینم زیرا در كتاب هاى معتبر دیده بودم كه معصوم وامام وقت (علیه السلام) آنرا در جاى خود قرار مى دهد.

چنانكه در زمان حجّاج، امام زین العابدین (علیه السلام) آنرا نصب كرده بود. اتفاقاً به بیمارى سختى مبتلا شده بودم به طوریكه قطع امید كردم وفهمیدم كه نمى توانم به آن برسم وابن هشام را نایب خود كردم وحرفهایم را نوشته وبر آن مهر زدم ودر آن از مدت عمر خود سؤال كرده بودم واینكه آیا با این بیمارى از دنیا مى روم ویا هنوز مهلت دارم؟ وبه او گفتم: خواهش من آن است كه هر كسى را دیدى كه حجرالاسود را در جاى خود گذاشت این نامه را به او برسان ونهایت سعى خود را براى این منظور بكار ببر.

ابن هشام گفت: وقتى به مكّه رسیدم، دیدم كه خادم هاى بیت الحرام عازم هستند كه حجر الاسود را نصب كنند ومبلغى كلّى به چند نفر دادم كه قبول كنند چند ساعتى مرا در آنجا، راه بدهند وكسى را با من همراه كردند كه مراقب من باشد وشلوغى جمعیت را از من دور كند. دیدم كه هر چه گروه گروه وطبقه طبقه وطایفه طایفه از هر گروهى كه آمدند وخواستند كه سنگ را بر جاى خود بگذارند سنگ مى لرزید ومضطرب مى شد وهر ترفندى كه به كار مى بردند در جاى خود قرار نمى گرفت تا اینكه جوان گندم گون خوشرویى آمد وسنگ را به تنهایى برداشت ودر جاى خود گذاشت وحجر اصلاً نلرزید واو حجر را در جاى خود محكم كرد واز بین مردم بیرون آمد ومن در حالیكه چشم از او بر نمى داشتم از جاى خود بلند شدم وبه دنبالش حركت كردم واز زیادى جمعیّت وترس اینكه مبادا از من غایب شود وبه خاطر دور كردن مردم از خود وبر نداشتن چشم از او نزدیك بود كه عقل خود را از دست بدهم تا اینكه هجوم خلق اندكى كم شد. دیدم كه ایستاد ومتوجّه من شد وفرمود: (نامه را بده). وقتى نامه را دادم بدون آنكه نگاه كند گفت: (در این بیمارى، ترسى بر تو نمى باشد وآن كارى كه به ناچار چاره اى ندارد در سال 367 براى تو واقع مى شود). ومن به خاطر ترس وهیبت او زبانم از كار افتاد ونمى توانستم حرف بزنم تا اینكه از نظرم غایب شد واین خبر را به ابو القاسم دادم وابو القاسم تا آن سال زنده بود ودر آن سال وصیت كرد. كفن وقبر خود را آماده كرد ومنتظر بود تا اینكه بیمار شد. یارانى كه به عیادتش آمدند گفتند: امیدواریم كه شفا پیدا كنى. بیمارى تو زیاد مهم نیست.

گفت: نه، وعده اى كه به من دادند این چنین است ومن بعد از این امیدى به زندگى ندارم. وبا آن بیمارى به رحمت حق واصل شد.

 

رابعه زنی عارف

در باره ولادت او گفته اند كه او در سال 95 هـ ق (713 م .) در بصره متولد شد . چون بزرگ شد به بردگی فروخته شد ولی بعداً آزاد گردید . او مدتها در بیابانها می زیست تا اینكه در بصره اقامت گزید .

ابتدا به موسیقی علاقمند بود ولی پس از مدتی از آن روی گردان شد و به عبادت و تضّرع روی آورد . مدتی به بیماری مبتلا بود و سپس سلامتی خود را باز یافت .اوراه طریقت به دنبال كشف حقیقت رفت تا به مراحل بالایی در عرفان دست یافت .

كنیه رابعه عدویه ، ام الخیر و پدرش اسماعیل عدوی ، زاده بصره بود . وقتی رابعه كودك بود در بصره قحطی افتاد و او را فروختند  روزگاری را به كنیزی گذراند . بعدها چون خواجه اش پارسایی و خدا دوستی او را دید آزادش كرد . رابعه در عمر خود هزگز شوهر نگزید و با خلق مزدور و ریاكار سر نكرد و با آنان به گفتگو و مصاحبت ننشست . البته خواستگاران زیادی از او درخواست ازدواج كردند اما وی پاسخ مثبت نداد و تنها چیزی كه در جواب آنان می گفت این بود كه : « در من وجودی و اختیاری نمانده است ، مرا از او باید خواست . »

سفیان ثوری با رابعه ، معاصر وبه قدر او معترف بوده است . وی به زیارت رابعه رفته و لحظه های حضور در محضر او را غنیمت می شمرد و مشكلاتی را كه در حقایق عرفان با آن مواجه بود از وی می پرسید . رابعه نیز با علم به دقایق عرفانی در حل آنها سعی بلیغی به كار می بست . نقل است كه روزی سفیان به رابعه گفت : « درجه ایمان و اعتقاد خود را به حضرت حق جل و علا برای من بیان كنید . » رابعه گفت : « من خدا را به شوق بهشت و خوف جهنم نمی پرستم بلكه از كمال عشق به آن حضرت و برای ادای شرایط عبودیت عبادت می كنم . »

رابعه عدویه به شهادت خاص و عام در كشف حقایق عرفانی ، مقام بلندی یافته است .{ هر زنی را كه می خواهندبه مقامات معنوی بستایند ، او را در ی و عرفان به رابعه مانند می سازند} .

 

 رابعه عدویه با توجه به اقداماتی كه كرده و تحولاتی كه درعرفان به عمل آورده مورد عنایت و اهتمام خاص و عام بوده است و بزرگان عرفان او را درعصر خود حجّت می دانسته اند .

در مقام رابعه همین بس كه او به خاطر نگریستن به غیر خدا مورد غضب الهی قرار می گیرد . چه عارف كامل كسی است كه جز خدا نبیند ، نه اینكه ببیند و چشم از او بازدارد .  نقل است كه رابعه روزی بیمار شد ، سبب بیماری پرسیدند ، گفت :

 « نظرت الی الجنه ، فادبنی ربی » ؛« در سحرگاه دل ما به بهشت میلی كرد ، دوست ما با ما عتاب كرد  این بیماری از آن است» . و نیز در مقام عرفانی این زن بس كه در تعریف صداقت و راستی بگوید كه « راستی آن است كه بر عتاب مولا شاكر باشد ».

 در مقام رابعه این نكته لازم به ذكر است كه اگر آدمی عبادات را توفیقی الهی دانسته ، بر آنها پایداری نماید و بر انجام آنها سپاسگزاری ، به یقین به رتبه( اولیا الهی ) رسیده است .

رابعه به جهت مزیتی كه در كمالات انسانی و فضایل نفسانی داشته و عموم راهیان و سالكان طریقت بر این مدعا صحــــه نهاده اند  نسبت به بسیاری از مردان عصر خود برتری داشته است و از این جهت او را تاج الرجال (تاج مردان ) لقــب داده اند .  به طور كلی در باره رابعه باید گفت كه او در زهد و تقوی در عصر خــــــود ( به ویژه در میان زنان ) بی بدیل ضرب المثل و مجسمه تقوی به حساب می آمد

-رابعه و نحوه ورودش به طریقت ا لهی

نقل كرده اند كه وقتی رابعه به دنیا آمد پدرش به تنگدستی سختی گرفتار شده بود به گونه ای كه روغنی یافته نمی شد تا ناف او را چرب كنند ، مادر رابعه ندا داد كه به خانه همسایه رجوع كند تا قطره ای روغن تهیه نماید ، اما او عهد بسته بود كه از هیچ فردی ، چیزی نخواهد . از منزل بیرون شد تا در خانه همسایه را بزند و این كار را كرد ولی جوابی از صاحبخانه نشنید ، به منزل خود برگشت و اعلام كرد كه كسی جوابش را نداد . مادر به حدی گریست كه خوابش برد و در خواب پیامبـر (ص ) را دید . آن حضرت خطاب به وی فرمود : غمگین مباش كه این دختر سیّده است و هفتاد هزار از امت من در شفاعت او خواهند بود.

مدتی سپری شد و پدر و مادر رابعه از دنیا رفتند ، در بصره قحطی سختی پدیدار شد و خواهران رابعه پراكنده شدند و او نیز چون از خانه بیرون رفت . ظالمی او را دید و گرفت و به شش درهم فروخت و خریدار او را به كارهای مشقت بـــــــــــار وامی داشت . تا اینكه روزی رابعه از جایی گذشت نامحرمی او را دید و قصد او كرد ، او دست به دعا بلند كرد و به خدای تعالی عرض كرد : « خدایا غریبم ، یتیمم ، اسیرم ... و تو میدانی كه جز به رضایت كاری انجام نمی دهم و حاضرم به هر بلای بیفتم به شرط آن كه تو از من راضی باشی !» ندایی شنید كه از آینده درخشان او نزد خداوند خبر می داد ، بدین ترتیب زمینه ورود او به طریقت الهی فراهم شد . این اتفاق وقتی مسلم شد كه   رابعه مزه شیرین عبادت را چشید و از هر فرصتی استفاده كرد تا حلاوت اطاعت از حق تعالی را بیشتر بچشد . نقل است كه یك شب خواجه و سرور او از خواب بیدار شد و از روزنه خانه به بیرون نگریست . رابعه را دید كه سر به سجده نهاده است می گوید : «الهی تو می دانی كه هوای دل من در موافقت فرمان تو است و روشنایی چشم من در خدمت درگاه تو است . اگر كار به دست من باشد یك لحظه از عبادت تو غفلت نمی كنم ولی تو مرا تحت نظر سلطه آفریده ای و از آفریدگان خود كرده ای » . وقتی خواجه این جریان را دید و مناجات او را شنید رابعه را پیش خود خوانده و آزاد كرد . پس از آن رابعه روی در بیابان نهاد و سفر حج آغاز كرد .

 

3-ابزار عرفانی رابعه

 در عرفان كلاسیك مقامات عرفانی همان كاركردی را دارند كه ابزار عرفان و تجربه های عرفانی دارا هستند . این ابزار به تناسب اهداف و انواع عرفان می تواند متفاوت باشد . هر چند زمان رابعه عرفان كلاسیك ساختار اصلی خود را پیدا كرده بود اما در اسناد و مدارك و منابع مربوط به زندگی رابعه اطلاعی از نحوه بهره گیری رابعه در دست نیست . آنچه كه در منابع از آنها به عنوان ابزار عرفان و تجربه عرفانی یاد شده عبارتند از :

شب زنده داری :

 تمام منابع مربوط به عرفان كلاسیك و عرفان رابعه عدویه در این نقطه اتفاق نظر دارند كه وی شبهای زیادی را تا صبح بیدار مانده وبه  شب زنده داری پرداخته است .

مسلماً الهام بخش رابعه در این مورد قرآن كریم بوده است كه می فرماید كه« والذین یبیتون لربهم سجداً و قیاماً»(فرقان،؛65)

در حال سجده و قیام به روز وارد شوند . و نیز : « تتجا فی جنوبهم عن المضاجع » ( سجده ،؛ 16 ) پهلوهاشان را از خوابگاههاشان دور كنند .  بدیهی است كه اعمالی كه رابعه در شب زنده داری انجام می داده به این ترتیب بوده است :

1 ) نماز

2 ) دعا

3 ) تلاوت قرآن كریم

4 ) یاد مرگ

 

 

4-خوف و محبت رابعه

 از دیدگاه سر حلقه عارفان مسلمان ، امام علی (ع) ، آدمی باید به كسی امید بندد كه از او می ترسد ؛ به كسی پناه بَرد كه هم حیات در دست اوست و هم ممات .  از این جهت عارف كامل كسی است كه در نَوسان میان این دو حال باشد یعنی از لطف ، محبت الهی و توفیق در زندگی نباید مغرور شود كه خوف و حرمان در كمین او نشسته است و از شكست و ترس نومید نشود كه خدای رحمان معدن محبت و لطف است .

صاحب « الروض الفایق فی المواعظ و الرقایق » روایت كرده كه گفته است :  از رابعه عدویه رحمها الله تعالی حكایت شده است كه وقتی نماز عشاء می گزارد بر پشت بام می رفت و چادر و مقنعه اش را محكم میكرد و می گفت : « خدای من ! ستاره ها بیدار و منور شدند و چشمها به خواب رفتند ، پادشاهان در خانه هاشان را بستند ، و هر دلداده با دلبر خویش خلوت كرد ، من هم  اینجا در مقابل تو ایستاده ام » سپس بر سجده گاهش بوسه می زد . و به هنگام سحر می گفت :« خدای من ! این شب به پایان رسید  و  صبح دمید . وای كاش می دانستم كه آیا اعمال این شبم را از من پذیرفتی تا خشنود شوم ؛ یا آن كه آن را رد كردی تا عزادار شوم و سوگواری كنم ، و به عزتت سوگند اگر مرا از درت برانی از وقتی كه محبتت در دلم افتاده است از آن رویگردان نشده و نخواهد شد » .

اگر بخواهیم مهم ترین اقدام رابعه را یادآور شویم باید از تحولی كه او در عرفان اسلامی به وجود آورد نام ببریـــــــــــــــــم و آن  وارد كردن مفهوم عشق و محبت الهی در عرفان اسلامی است  از این جهت كه رابعه در عرفان و سلوك عرفانی اش به عشق و محبت توجه عمیقی مبذول می داشت لذا او را( امام عاشقان ) دانسته اند و ازآن جهت كه محبت رابعه به خوف الهی آمیخته بود ، او را( پیشوای عارفان اندوهگین )  نام نهاده اند . چرا كه رابعه بسیار گریه می كرد و خوف الهی سراسر وجود او را گرفته بود .

رابعه در سلوك عرفانی و تعالیم خود روش تازه ای در پیش گرفت و زیبایی و عشق و محبت را در آن وارد و بر آن تأكید داشت .  بر خلاف صوفیانی كه در زیبایی های جهان ، جمال حق را مطالعه می كردند، او به زیبایی های جهان ظاهر ، بی اعتنا بود . در یك شب بهاری ، خادمه اش او را بیرون خواند و گفت بیرون بیا تا آثار خدا را ببینی . وی در جواب گفت كه «  تو ، به درون آی تا خدای بینی» .

 رابعه برای نیل به دیدار خدا دایم در طوفانی از اشك و اندوه عاشقانه به سر می برد . زندگی او سراسر سادگی   بود . سخنانش در بیان سوز محبت ، تأثیری بی مانند داشت . ظهور رابعه و تعالیمش نقطه عطف تصوف بود كه تدریجاً از زٌهد خشك مبتنی بر خوف و مشیت به معرفت درد آلود مبتنی بر عشق و محبت گرایید .

در سخنانی كه از او به یادگار مانده به اهمیت محبت و عشق اشاراتی دارد . نقل است كه می گفت :( می روم آتش در بهشت زنم و آب در دوزخ ریزم تا این هر دو حجاب رهروان از میانه برخیزد و قصد معین شود و بندگان خدا ، خدا را بی غرض و نه به امید بهشت و یا خوف از دوزخ خدمت كنند »

هر چند كه رابعه بنیانگذار نگرش محبت آمیز در عرفان اسلامی است ، اما محبت و ارادت او به خداوند ، او را در زمره كسانی قرار نداده است كه تنها رَجا و عشق الهی را در وجود خود متجلی ساخته و از خوف  الهی غافل مانده اند .

آورده اند كه او بسیار اشك می ریخت . همین كه سخن از آتش به میان می آمد مدهوش می شد و می گفت : « استغفار نا یحتاج الی استغفار » ؛  استغفار ما نیازمند استغفار است . این آمرزش طلبی نشانه ای از عمق خوف و مشیت او نسبت به خداست . این همان معرفت بلندی است كه عارفان اهل خوف با خداوند داشته اند .آیةالله جوادی آملی در توضیح عبارت رابعه در باره استغفار طلبی از استغفار می نویسد : « دعای رابعه در واقع ترجمان دعایی از امام حسین (ع) در روز عرفه است كه فرمود : خدایا كسی كه خوبی های او بدی است بدیهایش چگونه بد نباشد » .

رابعه در سایه عنایت خداوندی به مقامی رسیده بود كه هیچگونه احساس نیازی به مردم نمی كرد . نقل است كه او هرگز از مردم چیزی نپذیرفت و می گفت : « ما لی حاجه بالدنیا » ؛ مرا به دنیا نیازی نیست . اما آنچه رابعه را جزو اغنیای عرفا قرار داده بود از یك سو محبت وافر به خدا و از سوی دیگر حزن شدید و خوف زیادنسبت به باریتعالیی بودوی درباره حزن می گفت باید بیشتر متآثر باشیم چرا كه كمترحزن می خوریم و باید بنالیم كه چرا كم می نالیم . بنابر این باید رابعه را از جمله افرادی بدانیم كه حزن و خوف و محبت الهی را با هم داشته اند .

از همین رو بود كه او در صدد كتمان حَسنات خود برمی آمد و به دیگران هم توصیه می كرد نیكی های خود را بپوشانند . همانطور كه گناهان خود را استتار  كنند . چرا كه اظهار خوبی ، برای آدمی نقص است و زمینه خود نمایی را فراهم و سبب خودستایی آدمی می شود .

برای رابعه خوف و حزن علاوه بر فراق و جدایی از خدا به سه چیز دیگر هم تعلق می گرفت و آن سه همان اند كه خود گفته است : « در غم سه چیز متحیر مانده ام ... اول آنكه در وقت مرگ ، ایمان به سلامت برم یا نه ؟ و دوم آن كه نامه من به دست راست دهند یا نه ؟ سوم [ آنكه ] در آن ساعت كه جماعتی به دست راست به بهشت برند ، و جماعتی به دست چپ به دوزخ ، من از كدام باشم ؟ » .

 

5-نیایش رابعه

 مبنای نیایش و خواسته های آدمی مبتنی بر نوع شناختی است كه از  خود و خدا دارد . زیرا آدمی با خودشناسی و به نیازهایش واقف می شود و با خدا شناسی انتظارات خود را تصحیح می كند .

از آنجا كه عارفان خدا را فقط برای خدا می خواهند دعاهایشان نیز در همین راستا معنی پیدا می كند رابعه با توجه به این مبنا می گفت : « الهی ما را از دنیا هر چه قسمت كرده ای به دشمنان خود ده و هر چه از آخرت قسمت كرده ای به دوستان خود ده كه مرا تو بسی » !

از دیدگاه عارفان ذات خدا رحمت است  رحمت و رأفت بر تمام اوصاف او پیشی گرفته است . بر اساس چنین شناختی از خداست كه می گفت : « بار خدایا اگر مرا فردای قیامت به دوزخ فرستی سریّ آشكار كنم كه دوزخ از من به هــــــزار راه بگریزد » .60و نیز به درگاه الهی می خواند : « بار خدایا اگر مرا فردا در دوزخ كنی من فریاد بر آورم كه وی را دوست داشتم، با دوست این كنند ؟! »

اگر هدف نهایی عرفان را لقای پروردگار بدانیم نوع دعای عارفان را درست خواهیم شناخت  چرا كه اساسی ترین خواسته عارفان دستیابی به وصل حضرت حق است ،  رابعه نیز از جمله عارفانی است كه نهایت طریق خود را رسیدن به ملاقات خدا می داند و تمام دعای خود را به این مقصود معطوف می سازد . او به خدای سبحان عرض می كند : « الهی كار من و آرزوی من در دنیا از جمله دنیا یاد توست و درآخرت از جمله آخرت لقای توست. از من این است كه گفتم تو هرچه خواهـــــــــــــــی می كن».

دستیابی به چنین هدفی جز با تحصیل مراتب عبادت حاصل نمی شود و عبادت وقتی نیكو و پذیرفتنی است كه با حضور دل همراه شود . و با اشاره به ضرورت این همراهی می گفت كه « یا رب دلم حاضر كن یا نماز بی دل بپذیر ! »

با وجود تمام دلهره ای كه رابعه در باره خدا داشت هرگز امید از كف نمی داد و با وجود اقرار به استحاق خود در افتادن به جهنم ، خداوند را كریم تر از این مجازات می دانست .

امید رابعه و خوفش همه درهوای محبوب بود نه چیز دیگر ؛ اگر می هراسید هراسش از آن بود كه نكند از خدا و اولیای او دور افتد و اگر خائف و اندیشناك بود ، همه خوف و اندیشه اش آن بود كه چیزهای دیگر سد راه او شوند و از دیدار حق محروم ماند . در راه مكه چنین نیایش كرده است : « الهی دلم بگرفت . كجا روم ؟! – من كلوخی ، آن خانه سنگی – مرا تو می باید.یعنی هدف تویی و تو هر جا باشی حج همانجاست نه جای دیگر .

 

6-مرگ رابعه

 مرگ از دیدگاه عارفان وسیله ای جهت رسیدن به لقای پروردگار و چشم در چشم او دوختن و به وصل او رسیدن است . رابعه نیز مانند سایر عارفان به مرگ چنین می نگریست و به سان مولوی از شنیدن ندای مرگ سرمست می شد و ندای « اقتلونی » سر میداد ؛ چه زندگی خود را در مرگ می یافت . چون زندگی ، زیستن در جدایی و مرگ ، زیستن با دوست است .

 

اقتلونی اقتلونی یا ثقات

ان فی قتلی حیاتاً فی حیات

زندگی بی دوست جان فرسودن است

مرگ حاضر غایب از حق بودن است

 

بالاخره رابعه در سال 135 هـ . ق وفات كرد و در بیت المقدس مدفون گشت . در باره سال وفات او نیز گفته اند كه رابعه در سال 185 هـ . ق از دنیا رفت و در قدس شریف به خاك سپرده شد و مزار وی زیارتگاه اهل سیر و سلوك و عرفان گشت .

 

فردوسی وشاهنامه

فردوسی وشاهنامه

نام فردوسی حسین بن اسحاق است از دهاتین طوس بوده که حاکم طوس بر او ستم زیادی میکند جهت شکایت وی از طوس به غزنین میاید ومدتی به درگاه سلطان محمود تردد میکند پس از مدتی به فرمان سلطان محمود تشویق میشود که تاریخ ملوک عجم را به قید نظم آورد

یکی از خاصان پادشاه به نام ایاز از روی دشمنی به سلطان محمود گفت که فردوسی رافضی است وسلطان محمود در دین ومذهب به غایت متعصب بود ودر نزد او هیچ طایفه ای دشمن تر از رافضی نبوده خاطر سلطان از این سبب بر فردوسی متغیر شد روزی او را طلب کرد از روی عتاب فرمود تو قرمطی هستی دستور بدهم تا ترا زیر پای فیلان هلاک کنند تا جمیع قرامطه را عبرت باشد فردوسی فی الحال در پای سلطان افتاد که من قرمطی نیستم بلکه از اهل سنت وجماعت هستم وبر من افترا کرده اند سلطان گفت که مجتهدان بزرگ این بدعت از طوس بوده اند اما من ترا بخشیدم به شزط انکه از این مذهب رجوع نمایی بعد از ان از سلطان هراسان شد وسلطان نیز در حق او بدگمان گشت به هر کیفیت که بود نظم کتاب شاهنامه را به اتمام رساند واو را طمع ان بود که سلطان در حق او احسانی بزرگ را به جای آورد اما سلطان محمود پاداشی اندک به او داد وفردوسی چون این انعام را در حق خود حقیر دانست آن مبلغ را به فقرا صدقه داد وبه حیله کتاب شاهنامه را از دار سلطان بدست اورد وچند بین به این مضمون در مذمت سلطان محمود بر آن الحاق کرد

اَیا شاه محمود کشور گـــــشای

زمن گر نترسی بترس از خـــــدای

به سی سال بردم به شهنامه رنج

که تا شاه بخشد مرا تاج وگــــنج

اگر شاه را شــــــــــــاه بودی پدر

بسر بر نــــــــــهادی مــــرا تاج زر

اگر مادر شاه را بـــــــــــانو بدی

مرا سیم وزر تا به زانو بــــدی

چون اندر تبارش بزرگی نبود

نیارست نام بزرگان شـــــــنود

فردوسی پس از ان در غزنین متواری شد وبه هرات آمد در انجا پنهان بود تا به مشقت خود را به طوس رسانیید فردوسی در سنه 411در طوس وفات یافت چنین گویند که شیخ ابوالقاسم گرگانی بر فردوسی نماز نکرد که او مدح مجوس گفته است ان شب در خواب دید که فردوسی در بهشت عدن در جای عالی است از وی سوال کرد که این درجه به چه یافتی گفت بدین یک بیت که در توحید سرودم

جهان رابلندی وپســـــتـــی توئی

 

ندانم چه ئی هرچه هستی توئی 

خواب عجیب پسر عبدالباسط‌ در مورد پدرش

خواب عجیب پسر عبدالباسط‌ در مورد پدرش

استاد عبدالباسط‌ قاری‌ برجسته‌ و ممتاز قرآن‌ کریم‌ را کمتر کسی‌ است‌ که‌ نشناسد. شهرت‌ او بحدی‌ است‌ که‌ هر جا اسمی‌ از قرائت‌ قرآن‌ و قاری‌ خوش‌صدا به‌ میان‌ می‌آید اولین‌ اسمی‌ که‌ به‌ ذهن‌ می‌رسد نام‌ عبدالباسط‌ است‌.
او اهل‌ مصر و سنی‌ مذهب‌ بود. وی‌ در سال‌ ۱۳۳۰ شمسی‌ به‌ دعوت‌ شیعیان‌ عراق‌ به‌ آنجا رفت‌ و در صحنهای‌ مطهر کاظمین‌ آیاتی‌ از سوره‌های‌ حشر، تکویر و فجر را با لحنی‌ دلنشین‌ و بسیار استادانه‌ قرائت‌ کرد. تلاوت‌ وی‌ بقدری‌ شورانگیز بود که‌ جمعیت‌ فراوان‌ حاضر در صحن‌ از شور هیجان‌ از جا برمی‌خاستند و تکبیر می‌گفتند.
ماجرای‌ خوابی‌ که‌ فرزند استاد دربارة‌ پدر بعد از وفاتش‌ دیده‌ قابل‌ تأمل‌ است‌، بهتر است‌ بدانیم‌ که‌ محبت‌ و عشق‌ مصریها به‌ حضرت‌ علی‌، علیه‌السلام‌، و خاندان‌ اهل‌بیت‌، علیهم‌السلام‌،با وجود سنی‌مذهب‌بودن‌مصریان‌ مشهوراست‌.
نقل‌ می‌کنند که‌: فرزند استاد عبدالباسط‌ چندین‌ بار پدر را در خواب‌ می‌بیند در حالی‌ که‌ از وی‌ می‌خواهد به‌ شهر نجف‌ برود و تذکرة‌ ولایت‌ امیرالمؤمنین‌ علی‌، علیه‌السلام‌، را برای‌ او از مراجع‌ آن‌ شهر تهیه‌ کند. پسر در عالم‌ خواب‌ از او می‌پرسد که‌ چه‌ نیازی‌ به‌ این‌ تذکره‌ دارد و او در جواب‌ می‌گوید: قرآن‌ مرا از رفتن‌ به‌ جهنم‌ حفظ‌ کرد. از این‌ بابت‌ نگران‌ پدرت‌ نباش‌، اما برای‌ گذشتن‌ از پل‌ صراط‌ و ورود به‌ بهشت‌ در حالی‌ که‌ در آستانة‌ آن‌ قرار گرفته‌ام‌ یک‌ چیز کم‌ دارم‌ و آن‌ تذکرة‌ ولایت‌ علی‌، علیه‌السلام‌، است‌. برو و آن‌ را برایم‌ تهیه‌ کن‌.
فرزند استاد برای‌ اجرای‌ مأموریت‌ پدر راهی‌ نجف‌، مدفن‌ امام‌ علی‌، علیه‌السلام‌، می‌شود. هفته‌نامة‌ عراقی‌ “بدر” چاپ‌ قم‌ در تاریخ‌ ۲۷ رمضان‌ سال‌ ۱۴۱۸ برابر با ۲۶ ژانویه‌ ۱۹۹۹ در مقاله‌ای‌ به‌ قلم‌ “لعیبی‌” با عنوان‌ “پدرت‌ را نجات‌ بده‌” این‌ ماجرا را به‌ نقل‌ از برخی‌ خطبای‌ عراقی‌ از جمله‌ خطیب‌ معروف‌ “سید عادل‌العلوی‌” بازگو کرده‌ است‌.

استاد فاطمی نیا ونکات عرفانی

نکته عرفانی واخلاقی

*استاد فاطمی نیا:

 

1- هر ماه نوری دارد و هر روز نوری دارد که مجانی به در خانه آدم میایند. این ما هستیم که باید این نورها را حفظ بکنیم.

شیعیان امیرالمومنین نزد خدا عزیز هستند. اینها اگر بر نمازها مراقبت کنند، مساله والدین، مساله غیبت و حسن خلق و.... را رعایت کنند، این انوار هر روز به در خانه شان می آید.

منتها ما چه می کنیم؟ این انوار را حفظ نمی کنیم. از یکی از بزرگان علما که با آشیخ حسنعلی(نخودکی اصفهانی) محشور بود، پرسیدم ایشان چگونه به این مقام نزد خدا رسیدند؟ آن ولی خدا جواب داد: "ایشان هرچه بدست می آورد نگه می داشت." ولی ما انوار را ضایع می کنیم. شب بلند می شود نماز شب می خواند، صبح می نشیند غیبت می کند. نور نماز شب رفت. با یک حرف تلخ این نورها از بین می رود.

 

2- من تعجب می کنم از بعضی ها! یک خانم مومن 20 بار به عمره رفته. بار 21 به او می گویند بیا این پول عمره را بده برای یک دختر یتیم، می گوید: "نه من نمی توانم. دوستان همه دارند می روند عمره. من چطور نروم؟"

حالا به این خانم بگو شما این همه عمره رفتی، مساله اخلاق رو در خانه رعایت می کنی؟ مگر دین خدا مسخره است؟ هر سال عمره می روی یک عیب و بدی را از خودت دور نکردی؟ یا آقا؛ فرقی ندارد. آقا بداخلاق بشود، عبادتش ضایع می شود. خانم بداخلاق بشود، عباداتش ضایع می شود.

 

(فایل صوتی)

 

3- مستحب با جایز فرق دارد. مستحب یعنی وقتی انجامش دادی یک چیزی هم گیرت می آید. حالا یکی از مستحبات قاضی که در مسند قضا نشسته این است که اگر متهمی را پیش او آوردند، دید موضوع اتهام از حقوق مردم است، باید ساکت شود شواهد را جمع کند و حکم کند.

اما اگر قضیه از حقوق خدا بود، مستحب است، یعنی مثل نماز نافله می ماند، که قاضی حرف در دهان متهم بگذارد. مثلا متهمی را بیاورند که این شراب خورده است. قاضی بگوید: کی؟ نه! یک داروهایی هست برای درد دندان که بوی بدی می دهند، این بنده خدا از آن ها استفاده کرده است. قاضی باید این ها را بگوید. اگر دین این چیزی بود که در کوچه خیابان می دیدیم، صرف نمی کرد امام حسین در راهش شهید بشود.

 

(فایل صوتی)

 

4- خدمت آیت الله بهاالدینی رسیدم. گفتم آقا راز مقام و رتبه سید سکوت چه بود؟ آقا دست بالا آورد و اشاره به دهان کرد. خدا شاهدست الان مردم خیلی دست کم گرفته اند آبرو بردن را.

ببینید خدا چند گناه را نمی بخشد: 1- عمدا نماز نخواندن.2- به ناحق آدم کشتن.3- عقوق والدین.4- آبرو بردن.

 این گناهان این قدر نحس هستند که صاحبانشان گاهی موفق به توبه نمی شوند. پسر یکی از بزرگان علما که در زمان خودش استادالعلما بود، برای من تعریف می کرد: "به پدرم گفتم پدر تو دریای علم هستی. اگر بنا باشد یک نصیحت به من بکنی چه می گویی؟

می گفت پدرم سرش را انداخت پایین. بعد سرش را بالا آورد و گفت آبروی کسی را نبر!" الان در زمان ما هیئتی ها، مسجدی ها و مقدس ها آبرو می برند.

 عزیز من اسلام می خواهد آبروی فرد حفظ شود. شما با این مشکل داری؟ دقت کنید که بعضی ها با زبانشان می روند جهنم.

روایت داریم که می فرماید اغلب جهنمی ها، جهنمی زبان هستند. فکر نکنید همه شراب می خورند و از دیوار مردم بالا می روند. یک مشت مومن مقدس را می آورند جهنم. ای آقا تو که همیشه هیئت بودی! مسجد بودی! بله. توی صفوف جماعت می نشینند آبرو می برند.

امیرالمومنین به حارث همدانی می فرماید: اگر هر چه را که می شنوی بگویی؛ دروغ گو هستی.

 

(فایل صوتی)

 

5- گناهکار چند نوع است. عده ای گناه می کنند، بعد ناراحت و پشیمان می شوند. سوز و گداز دارند. توبه می کنند و هرگز فکر نمی کنند که روزی این توبه را بشکنند؛ اما دوباره می شکنند. دوباره، سه باره، ده باره. در حدیث داریم که این اگر در تمام توبه شکستن ها سوز و گداز واقعی داشته باشد، در نهایت بر شیطان پیروز می شود.

اما اگر نه؛ دفعه اول سوز و گداز داشت، دفعه دوم کمتر، دفعه سوم کمتر و اگر برایش معمولی شد؛ او طعمه شیطان می شود. شدیدترین گناه، گناهی است که صاحب آن، آن را کوچک بشمارد.

 

(فایل صوتی)

 

6- دوره ای شده که همه چیز صاحب دارد غیر از دین و معارف. همه متولی دین شده اند. اگر درباره طب بخواهیم صحبت کنیم، باید آقای دکتر بیاید. اما دین؛ طرف می نشیند چشمش را هم می بندد و می گوید: فکر می کنم فلان آقا اشتباه کرده، فلان چیز حلال است و.... دین به همین سادگی است؟

همه الان صاحب معارف شده اند. همه عارف شده اند. به جوانی گفتم چرا می روی فلان جا؟ گفت حاج آقا سیمش متصل است. گفتم تو مبتدی هستی، سیم را هم تشخیص می دهی؟ من اسم این عرفان را گذاشتم عرفان سیمی. هر کسی را بهر کاری ساختند. متخصص مهم است. یک آسپرین ما از دست غیر متخصص نمی خوریم بعد درباره دین ... .

 

(فایل صوتی)

 

7- فرد وارد بازار قیامت می شود، فکر می کند خبری است. تعجب می کند؛ خدایا پس چه شد؟ نماز ها، عمره ها؟ می گویند تو دل شکستی. ریا کردی. زهر زبان ریختی. ببینید ما درد دل می کنیم.

جوان عزیز اگر عروج می خواهی، می خواهی به جایی برسی از خانه خودتان شروع کن! دل خواهرت را شکستی. برو درستش کن. دل مادر و پدر را شکستی. از خانه شروع کنید.

جوانانی هستند که محاسن دارند، انگشتر دارند، عطر تیروز هم می زنند، در بیرون هیئت ولی در منزل بروی بپرسی، هیچکس از او راضی نیست. پس برای چه هیئت رفته بودی؟ چرا جلسه رفته بودی؟ پس استاد یعنی چه؟

 

(فایل صوتی)

 

8- اگر صدای خوشی می شنوید، خوشتان می آید، باید سجده شکر به جا بیاورید. چون عده ای درک نمی کنند. این نعمت توجه به ظرایف است.

 

9- تقوا مراتب دارد. مراتب عالیه دارد. مراتب نازله دارد. وقتی قرآن نازل شد مردم چند دسته بودند. عده ای می گفتند اصلا گوش ندهید. حتی سرو صدا راه می انداختند تا کسی قران را نشنود. دسته دیگر می گفتند آقا صدا نکنید ببینیم چه می گوید؟ این از مراتب نازله تقوا بود. خیلی از این ها بعد از گوش دادن منقلب شدند. قران هدایتشان کرد. بی خود نبود که خانه و قوم و خویش خود را ترک کردند و رفتند جلوی نیزه و شمشیر، همراه پیامبر جنگیدند.

 

10- قران ظرایفی دارد که متقین می فهند. ظرایف قرآن برای متقین است.

 

11- اول مظلوم از انسان ها امیر المومنین است و در دعاها دعای کمیل. این دعا خیلی مظلوم است. در تیراژ بالا چاپ می شود، هر مجلسی هم که بروید دعای کمیل داریم.

 اولا که وسط دعای کمیل، سخنرانی می کنند که دعای کمیل می شود سه ساعت. دعای کمیل بیست دقیقه است.
 ما حق نداریم دعای امیرالمومنین را بکنیم سه ساعت.

اگر استادی نورانیتی داری، مختصر توضیح بده. وسط دعا هرچه شعر بلد است می خواند. همه بیچاره می شوند. جوان ها زده می شوند. می گویند جوان نمی رود دعای کمیل. خوب تو نمی گذاری.

 مولوی می گوید در قدیم موذن بدصدایی بود. دیدند روزی صف بلندی از هدایا و تحفه ها تشکیل شده برای این موذن بدصدا. تعجب کرد و علت را پرسید. گفتند همه این افراد در صف مسیحی هستند. گفت چرا برای من تحفه آورده اند. گفتند برای صدایت. گفت صدای من که بد است.

گفتند این مسیحی ها شش ماه با یک دختر مسیحی سر مسلمان شدنش بحث داشتند. دختر اصرار داشت که من می خواهم مسلمان بشوم. مسیحی ها هم در طول شش ماه نتوانستند او را قانع کنند. صدای تو را که شنید گفت من اصلا اسلام را نمی خواهم. این تحفه و هدایا قدردانی مسیحیان از توست.

 

(فایل صوتی)

 

12- کشف و شهود صحیح فرقی با برهان ندارد. الا در ظهور و خفا.

 

13- شیطان را باید شناخت. شعار می دهند می گویند شیطان قوی است. نه شیطان قوی نیست؛ ما شیطان را رو می دهیم. ما بچه بودیم در محلات و خانه های پر درخت تبریز بازی می کردیم. دیدیم ناله یکی از بچه ها بلند شد. دیدیم یک بچه عقرب پیدا شد از مورچه کمی بزرگتر. این بچه داشت سیاه می شد طفلک.

بچه عقرب از بند انگشت هم کوچک تر بود. عقرب فقط یک لنگه کفش می خواهد. شما الان نمی توانید بگوئید عقرب قوی است ولی موذی است. رو بدهی میاید در آستین آدم.

شیطان هم ضعیف است. نگویید قوی است. این طور بگویید روبروی خدا ایستاده اید. شیطان قوی نیست؛ موذی است.

 

14- خداوند در قرآن می فرماید بر بنده من، کسی تسلط ندارد. تسلط شیطان بر کسانی است که دنبالش می روند. جوانان عزیز، اخلاقتان را زیباتر بکنید، نمازها را مرتب بخوانید، مساله والدین را رعایت کنید و عمل به وظیفه بکنید مطمئن باشید شیطان می رود.

 

15- جسارت به یک مقام نشان بزرگی اوست. چون دشمن چیزی جز بی حرمتی و جسارت ندارد.

 

16- دعا از معجزات قولی پیامبر است.

 

17- آدم این را متوجه شود که جز خدا کسی جواب مضطر را نمی دهد، همه کارهایش درست می شود. دعای امن یجیب را با جان بخوانید!

 

18- آقایان حیف تان نمی آید مادرها را اذیت می کنید؟ سید رضی جامع نهج البلاغه پس از مرگ مادرش گفت: "بعد از این با کدام دست بلاها را رد کنم؟" دست مادر که بالا می رود بلاها از شما دور می شود. حیف نیست سر یک چیز جزئی مادر را می رنجانید؟ از مجلس روضه برگشته مادر را می رنجاند؛ قبول باشد!

 

19- آشیخ موسی دبستانی را من زیارت کردم. خیلی لطیف بود. از شاگردان آیت الله قاضی بود. یک شب بلند می شود برای نماز شب. قبل از بیدار شدن برای نماز شب در خواب می بیند که یک نفر گفت: یا موسی اقبل و لا تخف انک من العاملین ( ای موسی رو کن و نترس که تو در امانی) نماز شب را خواند و خوابید، دیگر بلند نشد. همان طور در خواب رفت.

 

20- سفره خدا بزرگ است. پیرزنی نابینایی جلوی حضرت موسی را گرفت. گفت دعا کن خدا چشمانم را برگرداند. حضرت موسی گفت باشد. پیرزن گفت دعا کن جمالم را هم برگرداند. حضرت یک توقفی کرد. با خود گفت چشمانش را خدا داد ، دیگر زیبایی و.... وحی آمد که موسی چرا فکر می کنی؟ مگر از تو می خواهد؟

میرزاحسین نوری (محدث نوری استاد حاج شیخ عباس قمی ) ونوشتن کتاب تحریف قران

وی در سال ۱۲۹۲ ه.ق. کتابی تحت عنوان فصل الخطاب فی تحریف کتاب رب الارباب نگاشته و در آن دلایلی در تحریف قرآن ارائه نمود. شمارگان این روایت‌هابیش از هزار است[۷] و تحریف آن را نه از جهت تغییر و زیاده بلکه فقط از جهت نقیصه خواسته‌است به اثبات برساند. [۸] وی در دیباچه این کتاب می نویسد: «این کتابی است لطیف که در اثبات تحریف قرآن، و فضایح اهل جور و عدوان فراهم آورده ام، و آنرا فصل الخطاب فی تحریف کتاب رب الارباب نام نهادم، و بر سه سرآغاز و دو باب قرار دادم». [۹]

 

همین امر سبب اعتراضات گسترده‌ای در جهان اسلام شد و در ردّ آن کتب و مقالات بسیاری نوشته شد. آقا بزرگ تهرانی از شاگردان وی می‌نویسد: «استاد ما حاجی در اواخر عمر خویش می‌گفت: این‌جانب در نام گذاری کتابم اشتباه کردم و سزاوار بود نام آن را فصل الخطاب فی عدم تحریف الکتاب می‌گذاشتم چرا که در آن ثابت می‌کنم قرآن شریف موجود، با تمامی سوره‌ها و آیات و جملاتش وحی الهی است که هیچ گونه تغییر و تبدیل و زیاده و نقصان از هنگام جمع آوری آن به امروز در آن واقع نشده‌است. [۱۰] و علیهذا نامیدن‌ آن‌ به‌ این‌ نامی كه‌ مردم‌ آن‌ را بر خلاف‌ منظور و مراد من‌ حمل‌ می‌كنند، اشتباهی‌ است‌ در نامگذاری‌. ولیكن‌ من‌ در این‌ كتاب‌ نیاورده‌ام‌ آنچه‌ را كه‌ آن‌ را بر او حمل‌ می‌نمایند. بلكه‌ مراد من‌، اسقاط‌ بعضی‌ وحی مُنْزَل‌ الهی‌ است‌؛ و اگر می‌خواهی تو نام‌ آن‌ را بگذار الْقَوْلُ الفَاصِلُ فِی‌ إسْقَاطِ بَعْضِ الْوَحْیِ النَّازِلِ». [۱۱]

سوره ولایت

محدث نوری سوره نورین را با نام سوره ولایت از کتاب دبستان مذاهب نقل کرده است. [۱۲] وی درباره این سوره می‌نویسد: هیچ اثرى از این سوره در كتابهاى شیعه نیافتم جز آنچه از كتاب مثالب منسوب به ابن شهر آشوب حكایت شده كه آنان تمام سوره ولایت را ساقط كردند, پس شاید این سوره بوده است: [۱۳] «یاایها الذین آمنوا آمنوا بالنورین انزلناهما یتلوان علیكم آیاتى و یحذرانكم عذاب یوم عظیم ب ان الذین یوفون بعهداللّه ورسوله فى آیات لهم جنات النعیم. واصطفى من الملائكة والرسل و جعل من المومنین اولئك فى خلقه یفعل اللّه مایشاء قد خسر الذین كانوا عن ایاتى و حكمى معروضون. وان علیا من المتیقن. یا ایها الرسول قدانزلنا الیك آیات بینات فیها من یتوفاه مومنا ومن یتولیه من بعدك یظهرون. ولقد آتیناك بك الحكم كالذین من قبلك من المرسلین. وجعلنا لك منهم وصیا لعلهم یرجعون. ان علیا قانتا باللیل ساجدا یحذر الاخرة ویرجو ثواب ربه. قل هل یستوى الذین ظلموا وهم بعذابى یعلمون».

یعنی: «اى كسانى كه ایمان آورده اید، به دو نور ایمان بیاورید. آن دو را نازل كردیم كه آیاتم را بر شما بخوانند و شما را از عذاب روزى بزرگ بر حذر دارند. آنان كه به عهد خدا و پیامبرش وفا مى كنند در آیاتى برایشان بهشتهاى نعمت است و برگزید از فرشتگان و پیامبران و قرارداد از مومنان, آنان را در خلقش. خدا هرچه بخواهد مى كند. زیان كردند آنها كه از آیات و حكم من دور گردانده شدند. و على از متقیان است اى پیامبر، ما به سوى تو آیاتى روشن نازل كردیم كه در آن است, هركس او را در حال ایمان دریابد و هركس ولایت او را بـپذیرد بعد از تو نمایان مى شوند. و تو را به تو حكم دادیم, همانند كسانى كه پیش از تو بودند از پـیامبران. و قراردادیم براى تو از ایشان جانشینى شاید بازگردند. همانا على در شب قنوت مى گرفت, سجده مى كرد از آخرت مى ترسید و ثواب پروردگارش را امیدداشت. بگو آیا مساویند آنها كه ظلم كردند درحالى كه به عذاب من آگاهى دارند».

آیه رجم

در کتاب فصل الخطاب به نقل از احادیثی آمده است که سوره احزاب از سوره بقره کوچکتر نبوده و آیه رجم (سنگسار) نیز در آن بوده و آن آیه چنین است: «اذا زنى الشیخ والشیخة فارجموهمها البتة نكالا من الله والله عزیز حكیم». یعنی: «هرگاه پیرمرد و پـیرزن زناكردند حتما آنها را سنگسار كنید، این عذاب و كیفرى است از ناحیه خداوند و خداوند شكست ناپذیر و حكیم است».[۱۳]

آیه وضو

از امام صادق درباره آیه «فاغسلوا وجوهکم وأیدیکم إلى المرافق» می‌پرسند. پاسخ می‌دهد تنزیلش چنین نیست؛ بلکه چنین است: «فاغسلوا وجوهکم وأیدیکم من المرافق».[۱۴] این روایت را شیخ حر عاملی نقل کرده و محدث نوری نیز در کتاب خود آورده است.

آیه تبلیغ

در کتاب فصل الخطاب آیه تبلیغ به نقل از قرائت ابن مسعود این گونه است: «یا ایها الرسول بلغ ماانزل الیك من ربك، ان علیا مولى المومنین ...» یعنی: «ای پیامبر آن چه به تو نازل شده است را ابلاغ کن كه على مولای مومنان است ...». [۱۳]

آیه کرسی

در کتاب فصل الخطاب آیةالکرسی را به نقل از ثقةالاسلام کلینی این گونه بیان می‌کند: «... له مافی السموات والارض و ما بینهما و ما تحت الثری عالم الغیب والشهادة الرّحمن الرحیم من ذی الذی یشفع عنده الاّ بإذنه...»[۱۵]

همین آیه در مفاتیح الجنان در حاشیه باقیات الصالحات، در اعمال روز جمعه ، ص ۳۶، انتشارات اسوه ، جلد دوم نیز اینچنین آمده است:[۱۶]

علامه مجلسی فرموده كه به روایت علی بن ابراهیم و كلینی، آیه الكرسی علی التنزیل چنین است: «االله لا إله إلا هو الحی القیوم لا تأخذه سنة ولا نوم له ما فی السماوات و ما فی الأرض و ما بینهما و ما تحت الثری عالم الغیب والشهادة الرحمن الرحیم من ذا الذی ... هم فیها خالدون»

انگیزه نوشتن کتاب فصل الخطاب

سردار کابلی می‌گوید: از میرزا حسین نوری پرسیدم: چرا چنین کتابی نوشتی که مایه خجالت ما و تهاجم معاندین گردد؟ محدث نوری گریست و گفت: معمم سید هندی‌ای نزد من آمد و به من گفت: اگر خدا اسم علی را در قرآن آورده بود دیگر به این شکل حقش غصب نمی‌‌شد و به این شکل خانه نشین نمی‌‌شد؛ و اصرار بسیار نمود که کتابی نوشته شود در نقص قرآن که باعث تسکین قلب‌های ما باشد و محبت ما را به امیرالمؤمنین بیشتر نماید، و با اصرار خواست که لااقل روزی یک صفحه از آن کتاب نوشته شود، و خودش هر روز نزد من می‌آمد و صفحه‌ای از روایات در مورد تحریف را از من می‌گرفت. وقتی کتاب به پایان رسید، دیگر او نیامد و از او خبری نشد. یک بار که اتفاقا در بغداد برای اخذ ویزا به سفارت بریتانیا رفتم -زیرا آن زمان عراق تحت سلطه بریتانیا بود- دیدم یکی از اعضای سفارت به من نگاهی طولانی می‌کند. او را نگریستم و احساس کردم او را قبلا جایی دیده‌ام. به من سلام کرد خود را شناساند که همان سید هندی است که هر روز نزد من می‌آمده و خواستار صفحات کتاب فصل الخطاب می‌شده، با این عضو سفارت انگلیس بوده است. [۱۷][۱۸]

نقدهایی بر کتاب فصل الخطاب

کتابهایى که در رد کتاب فصل الخطاب نوشته‌اند عبارتند از:[۱۹]

• کشف الارتیاب فى عدم تحریف کتاب رب الارباب، تألیف محمود بن ابى القاسم مشهور به معرب تهرانى، درگذشت سال ۱۳۱۳هـ ق، تاریخ چاپ کتاب ۱۳۰۳ هـ ق
• حفظ الکتاب الشریف عن شبهة القول بالتحریف، تألیف هبة الدین سید محمد حسین شهرستانى درگذشت سال ۱۳۱۵ هـ ق
• تنزیه التنزیل، تألیف على رضا حکیم خسروانى، تاریخ چاپ کتاب ۱۳۷۱ هـ ق
• الحجة على فصل الخطاب فى ابطال القول بتحریف الکتاب، تألیف عبدالرحمن محمدى هیدجى، تاریخ چاپ کتاب ۱۳۷۲ هـ ق
• البرهان على عدم تحریف القران، تألیف مرحوم میرزا مهدى بروجردى، تاریخ چاپ کتاب ۱۳۷۴ هـ ق
• آلاء الرحیم فى الرد على تحریف القران، تألیف میرزا عبدالرحیم مدرس خیابانى، تاریخ چاپ کتاب ۱۳۸۱ هـ ق
• صیانة القران عن التحریف، تألیف محمد هادى معرفت، تاریخ چاپ کتاب ۱۴۱۶ هـ ق
• القران الکریم فى روایات المدرستین، تألیف سید مرتضی عسکری، تاریخ چاپ کتاب ۱۴۲۰ هـ ق
• اکذوبة تحریف القران بین الشیعة والسنة، تألیف رسول جعفریان، تاریخ چاپ کتاب ۱۴۱۳ هـ ق
• آلاء الرحمن فى تفسیر القران، تألیف شیخ جواد بلاغى،
• البیان فی تفسیر القرآن، تألیف سید ابوالقاسم خویی
• تهذیب الاصول، درس خارج اصول سید روح الله خمینی در مبحث حجیت ظواهر کتاب
• افسانه تحریف قرآن، رسول جعفریان

محدث نوری و تحریفات عاشورا

محدث نوری دغدغه خود را برای جلوگیری از انحرافهایی كه اهل منبر و روضه خوانان در ذكر مصیبت حسین بن علی دچار آن شده‏اند در کتاب لؤلؤ و مرجان آورده است. او مسامحه اهل علم در این زمینه را عامل گستاخی طایفه اهل منبر می‏داند و سكوت‏كنندگان در این باب را شریك گناه متجرّیان بر می‏شمرد. [۲۰] مرتضی مطهری در بخش تحریفات لفظی واقعه عاشورا، به شدت از محدث نوری و کتاب او در زمینه تحریفات عاشورا، یعنی لؤلؤ و مرجان متاثر است . مطهری مصادیق تحریفات لفظی را بیشتر از این کتاب نقل کرده و صراحت و شجاعت محدث نوری را تحسین می‏کند. [۲۱]

محدث نوری و تحریم تنباکو

در ماجرای تحریم تنباکو و خدمات اجتماعی میرزای شیرازی در سامرا، وی رکن اساسی داشت. [۲۲] بعد از آنکه میرزای شیرازی فتوای تحریم تنباکو را داد، شایع شد که این فتوا از طرف میرزا صادر نشده‌است. مردم ایران به عراق نامه نوشتند و از محدث نوری کسب تکلیف کردند. وی در پاسخ چنین نوشت:[۶] «جناب شریعتمدار، آقای آقا شیخ فضل الله نوری سلمه الله تعالی جمعی از تهران سؤال نموده‌اند و از حکم میرزای شیرازی در خصوص دخانیات پرسیده‌اند، عجب است! بلی، حکم صادر و مجدداً هم دست خط مبارک با پست ارسال می‌گردد».

یادکرد دیگر علما از محدث نوری

میرزای شیرازی وی را علامه زمان و نادره دوران نامید.[۳] محدث قمی در شب مرگ استادش -محدث نوری- متنی نگاشت که ترجمه بخشی از آن به شرح زیر است: [۲۳]

... در این شب شکافی در اسلام به وجود آمد و آن شب ۲۷ جمادی الآخر سال ۱۳۲۰ است. شیخ علامه ما درگذشت، ناشر آثار امامان پاک، رئیس فقیهان و محدثان، یگانه دوران و نشانه زمان، الگوی محققان و ریزبینان، نمونه‌ی پیشینیان و بازماندگان، پشتیبان مذهب و دین و خادم احادیث ائمه معصومین (ع)،‌ نشانه پاک و ترویج دهنده راه –دین-، محقق علامه حاج میرزا حسین نوری طبرسی،...نوشته‌ی عباس پسر محمدرضا قمی، با اندوه فراوان... .

کتابخانه محدث نوری

میرزای نوری دارای كتابخانه جامع و معتبری بود كه در ایران و عراق نظیر آن در كمیّت و كیفیّت یافت نمی شد، ولی این كتابخانه پس از مرگ میرزا به كلی پراکنده شد. بسیاری از كتب نفیس میرزا حسین، نزد فرزندان شیخ فضل الله نوری ماند. بعدها تعدادی از این كتب، توسط سید حسین طباطبایی بروجردی خریداری و به كتابخانه او در نجف منتقل شد. [۲۴]

چیستان شعری

ـ آن چیست كه  ارغوان  قبائی دارد         بیرون و درون شهر جایی دارد

    گرداست ومدوّراست وتاجش برسر         مانندك دمب موش، پایی دارد

42ـ این چه باشد كه پشت خم دارد         از خمی هر دو سر به هم دارد

    وزن او  نیست خود به صد مثقال         صد منی   را   به  پشت بر دارد

43ـ چه چیز است مرغی است بی‌بال وپر         نزائیده      مادر     ندیده       پدر

     نه  در   آسمان   است  و نه  در زمین         فصیح است ودانا وگنگ است وكر

44ـ چیست آن   لعبت  مدوّر گون         كه به   لؤلؤی  تر  بود مشحون

    تن   او   گه   به   نیزه  در بازار         سر   او  گه    بدار   در  هامون

    هم دلش چاك‌چاك چون لیلی         هم سرش تیغ تیغ چون مجنون

45ـ حوض است دراوآب خوش وآسوده         در حوض یكی كشتی قیر اندوده

     كشتیبانی   در   او   به رنگ  دوده         بر جای  نشسته و جهان پیموده

46ـ هشت   پا   دارد او به اعضایش         دو سر او دارد هر دو از بالا

     استخوان از برون و گوشت از تو         هیچ  اعضای  او   ندارد مو

47ـ قلعه‌ای دیدم منقّش از طلا افتاده بود         دور قلعه بد منقّش اندرونش ساده بود

     اندرآن قلعه بدیدم كشته‌های بی‌شمار       تیغ قتل كشته‌ها پهلویشان افتاده بود

48ـ آتش   اندر   آب   هرگز دیده‌ای          ماه   در  محراب هرگز دیده‌ای

     این بزرگی‌ها كه كردی در جهان         پسته   در عناب هرگز دیده‌ای

49ـ قبا سبزی از این كوچه گذر كرد         جمال مهوشش ما را خبر كرد

     به دل گفتم عرق چینش بدوزم          لبش خندید و عالم را خبر كرد

50ـ صنعتی    دیده‌ام   كه  فن دارد         ماده  بر   روی   سر  وطن دارد

   خورد  او  خورد   آدمی  زاد است         در   میان    شكم    دهن  دارد

ـ چیست   آن   مرغ   آتشین   منقار          كه   ندارد   به آشیانه قرار

      شب   و   روز    اندر  آب  می‌گوید          و  قنا  ربّنا    عذاب     النّار

32ـ آن چیست كه روز می‌نماید شبگون         صد پاره تنش  ولی ز یك پایه نگون

     چون دست  به او نهی ز اندازه فزون        همچون دل  عاشقان فرو ریزد خون

33ـ گوسفندی     در    بیابان       یافتم          زود  من  در پیش  او بشتافتم

      پس بریدم   بی   مهابا   من سرش         بیش پانصد بچّه دیدم در سرش

34ـ آهو   به   چرا   بچّه    آهو   به  چرا          آهو   بچرید  و   بچرانید گله را

     آهو   چو    بدید    آن    سوار یله را          آهو   برمید   و  برهانید گله را

35ـ عجائب    صنعت    نا دیده     دیدم         پری  رویان  به بستان تازه دیدم

     چو دست كردم گل از باغش بچینم         به یك محمل دو صد دردانه دیدم

36ـ عجائب     گنبد    و       الا   تباری         نه در دارد   نه   دیوار   و  حصاری

    به     نــازم      قدرت      پروردگاری         درونش هست لشكر بی‌شماری

37ـ آن چیست كه یك جناح و یك پا دارد         جـا در كف مهـــــوشان رعنا دارد

     چون گرم شود مدام در پر زدن است         چـون سرد  شود مقام عنقا دارد

38ـ چیست   آن      لعبت      پسندیده         سرخ و   سبز و سپید پوشیده

      در    میان    دو     كاسه    چو  بین        با    دو    صد    احترام خوابیده

39ـ چیست آن   كز  چشمه‌ای آید برون         بی‌هدف  ره  می‌رود  با قلب خون

     مدّتی بر دشت خشكی چون  برفت         می‌شود از سنگ سختی سرنگون

40ـ بگو   چیست آن ده دو سرو سهی         كه رسته است شاداب و با فرّهی

    از آن   برزده   هر   یكی شاخه‌سی         نگردد   كم   و   بیش   بر  پارسی
 

ـ چیست كاندر دهان بی‌دندان         هر چه   افتاده  ریز ریز   كند

چون زنی در دو چشم او انگشت         آن زمان هر دو گوش تیز كند

 

22ـ چیست آن كو سرش به افلاك است         گوشت شیرین و استخوان چاك است

      نیمی  از  مار  و  نیمی  از  خرگوش         نام او  زین   دو   جنس   ناپاك   است

 

23ـ چیست آن لعبت شتاب‌زده             روز و شب رفته ره قدم نزده

     وقت غرّیدنش  چو  ابر  بهار             برف  باریده  و   نمش  نزده

 

24ـ كدامین گنبدی كو در ندارد              كلید آهنین قفلش گشاید

     هزاران بچّه دارد در شكم بیش         زهر بچّه  دو  صد مادر بزاید

 

25ـ چیست آن پادشاه هفت اقلیم         با هزاران سوار می‌گردید

     ناگهان   یك    سوار   زرد نقاب          آمد و فوج شاه در پیچید

 

ـ چارپایی است كه چون تخت روان می‌باشد       یك «دوپا» در عقبش نیز در آن می‌باشد

      ما نداریم   ولی    هر   كه   از   آنها دارد          پاره‌ای  از  جگرش   نیز  در آن می‌باشد

 

27ـ در خانه ما درخت انجیر است          لب تا لب آن میان  زنجیر است

     خنجر بكشم میانه را پاره كنم         آبش بخورم كه گوئیا شیر است

 

28ـ چیست نه شلوار و نه پیراهنش         هرچه خواهی می‌نهی دردامنش

      راست گوید هرچه گوید بی‌زبان         اژدهایی، عقـــربی در دامنـــش

 

29 ـ لعبتی چیست نغز و خاك مزاج         كه به آبی است در جهان خرسند

      دست بــر ســـــر نهاده پنـداری         به سر خویش می‌خورد ســوگند

 

30 ـ چیست آن ماهروی محبوبی             همه عــــالم فدای دیدارش

      هـر كه را وصل او نصیب شود             شــود آماده مقصد و كارش

 

ـ آن چیست  كزو حسن بت افزون گردد               اندر  كف   مهوشان    موزون گردد

سبز است تنش ولی عجیب  است عجیب                چون آب بدو رسد همه خون گردد

 

12ـ بگو    چیست      ای     عالم  سرفراز               دو   اسب    گرانمایة    تیز     تاز           

 یكی   زان    به     كردار       دریای     تار               یكی    چون    بلور    سفید  آبدار

 

13ـ بگو     تا    كدام   است    آن    مرغزار              كه    بینی    پر از سبزه  و  جویبار

 یكی        مرد    با    تیز       داس   بزرگ              سوی   مرغزار    اندر  آید   سترگ

همه   خشك     و   هم    تر همی   بدرود               و   گر    لابه سازی همی  نشنود

 

14ـ یك گیاهی بر لب دریا است آن‌را‌ خر خورد            پادشاه از دولت آن باج هفت كشور برد

 می‌خورد    خون  سیاه و  می‌رود راه سفید             هركجا كه بازماند ضربتی از سر  خورد

 

15ـ بلبل این باغم و این باغ بستان من است             مرغ آتشخوارم   و   آتش پر و بال من است

 استخوانم    نقره و   اندر شكم  دارم   طلا              هركه حلّ كرد این معمّا پیرو استادمن است

 

16ـ نهنگی    هست    بس رعنا  و دلكش                شكم   پر   آب   و   دنبالش    در    آتش

به   یك   ساعت    خورد   صد نازنین    را                 كه   بیرون       آورد    پاك      و    منقّش

 

17ـ لعبتی    هست    آسمانی    رنگ                    به     درازا     دراز       و     پهنا      تنگ

وقت    رفتن به    سر   رود     نه به پا                    وقت    خوردن  به   ته  خورد  نه  به   سر

 

18ـ حقّه‌ای     دیده‌ایم       در    بسته                   اهل   حقّه    تمام       رو          بسته

همه     یاقوت      رنگ    و      لعل صفت               صاف    و    رنگین     به  یكدیگر    بسته

 

19ـ بردی تو    دلم   من از تو آن می‌طلبم               وز   گم شده خویش    نشان     می‌طلبم

سر  مصرع  هر    بیت  تو   حرفی   بردار                هر چیز كه شد من   از   تو    آن می‌طلبم

 

20ـ آن  چیست    كه     در  دنیاست                    و        دنیا         هم       در        اوست

درختی     را    كه    ایزد    آفریده                       
ده  و    دو شاخه بر  او برگزیده
كه بر هر شاخه‌ای سی برگ باشد                     
   به  هر  برگی  دو  میوه  آفریده

7ـ آن چیست كه پیك عاشقان است                  
   مشّاطه    زلف    دلبران   است
خندیدن    گل   ز    بوسه    او است                    
  رقص   چمن   از   نوای آن است

8ـ آن چیست كه در سه وقت كمیاب شود           
 گر  آب تنی كند،   تنش  آب  شود
گر     گرم     شود    گریه   كند   تا    میرد             
گر سرد شود زندگی از سر گیرد

9 ـ چار  حرف است   نام  مطلویی                     
  كه  تمنّای  اهل  عالم  گشت
هست جاری چنان عجب كه از او                        
 دو  اگر  بفكنی  بماند  هشت

10ـ آن چیست كه دست و پا ندارد                     
  گرد  است  و  دراز  و  در ندارد
اندر       شكمش         ستارگانند                      
  جز   نام    دو     جانور    ندارد

ـ چیست آن گرد گنبد بی در                      
    پــوست  در  پـوست گـــرد یكدیگـــــر

 هر كه بگشاید  این  معمّا  را                        

  رخش   از   آب   دیده  گــــــــردد  تر

2ـ یك معمّا از  تو  پرسم  ای حكیم  پر هنر      

   كاندر این صحرا بدیدم یك عجایب جانور

مورچشم و ماردم كركس پر و عقرب شكم      

    پای  او مانند ارّه شیر سینه اسب‌سر

3ـ آن چیست  كه  آن  را  نخورد  هرگز  زن      

   گر  مـرد خورد  قوی  شود   او را   تن

    نرم است و لطیف است ولی در خوردن          

نه لب به  تكان آید و  نه دل  نه دهـن

4ـ آن چیست   كه  در  برگ   پناهی   دارد     

    رخت  سیه  و  سبز   كلاهــی  دارد

   پوستش بكنند و   سینه‌اش  چاك دهند       

   من در عجبم كاین چه  گناهــی دارد

5ـ چیست   آن گل   كه رسته   بر لب جو         

قطرة    ژاله‌ای   چكیـــده     بر    او

   صورتش     شكل      صورت     انسان         

  مظهر  عشق    و     رونــق   بستان

 

 

 

سلطان محمود وابوالحسن خرقانی

نقل است که وقتی سلطان محمود وعده داده بود، ایاز را. خلعت خویش را در تو خواهیم پوشیدن و تیغ برهنه بالای سر تو برسم غلامان من خواهم داشت. چون محمود به زیارت شیخ «ابوالحسن خرقانی» رسول فرستاد که شیخ را بگوئید که سلطان برای تو از غزنین بدینجا آمد، تو نیز برای او از خانقاه به خیمهً او درآی ؛ و رسول را گفت اگر نیاید این آیت برخوانید، قوله تعالی: « واطیعو الله و اطیعو الرسول و اولی الامرمنکم» رسول پیغام بگزارد. شیخ گفت: مرا معذور دارید. این آیت برو خواندند، شیخ گفت: محمود را بگوئید که: چنان در اطیعو الله مستغرقم که در اطیعو الرسول خجالتها دارم تا به اولی الامر چه رسد؟! رسول بیامد و به محمود باز گفت. محمود را رقت آمده و گفت: برخیزید، که او نه از آن مرد است که ما گمان برده بودیم. پس جامهً خویش را به ایاز داد و در پوشید، و ده کنیزک را جامهً غلامان در بر کرده، و خود به سلاح داری ایاز پیش و پس می آمد، امتحان را رو به صومعهً شیخ نهاد. چون از در صومعه درآمد و سلام کرد، شیخ جواب داد، اما برپا نخاست. پس روی به محمود کرد و در ایاز ننگرید، محمود گفت: برپا نخاستی سلطان را و این همه دام بود، شیخ گفت: دام است اما مرغش تو نه ای؛ پس دست محمود بگرفت و گفت: فرا پیش آی، چون ترا فرا پیش داشته اند. محمود گفت: سخنی بگو. گفت: این نامحرمان را بیرون فرست، محمود اشارت کرد، تا نامحرمان همه بیرون رفتند؛ محمود گفت: مرا از بایزید حکایتی برگو. شیخ گفت: بایزید چنین گفته است: که هر که مرا دید از رقم شقاوت، ایمن شد؛ محمود گفت: از قدم پیغامبر زیادتست؟ و بوجهل و بولهب و چندان منکران او را همی دیدند و از اهل شقاوت، شیخ گفت محمود را که ادب نگه دار و تصرف در ولایت خویش کن، که مصطفی را علیه السلام ندید جز چهار یار او و صحابه او و دلیل بر این چیست؟ قوله تعالی "و تراهم ینظرون الیک و هم لایبصرون"، محمود را از این سخن خوش آمد؛ گفت مرا پندی ده. گفت: چهار چیز نگه دار. اول پرهیز از مناهی و نماز بجماعت، سخاوت و شفقت بر خلق خدا. محمود گفت: مرا دعا کن؛ گفت: خود در این گه دعا می کنم "اللهم اغفر للمؤمنین و المؤمنات" گفت: دعاء خاص بگو. گفت: ای محمود عاقبتت محمود باد. پس محمود بدره ای زر پیش شیخ نهاد. شیخ قرص جوین پیش نهاد و گفت: بخور! محمود همی خاوید و در گلویش می گرفت. شیخ گفت: مگر حلقت می گیرد؟ گفت: آری. گفت: میخواهی که ما را این بدره زر تو گلوی بگیرد؟ برگیر که این را " اشاره به زر " سه طلاق داده ایم. محمود گفت: در چیزی کن، البته. گفت: نکنم. گفت: پس مرا از آن خود یادگاری بده، شیخ پیراهن عودی از آن خود بدو داد. محمود چون بازهمی گشت گفت: شیخا خوش صومعه ای داری، گفت: آنهمه داری، این نیز همی بایدت؟ پس در وقت رفتن شیخ او را بر پا خواست. محمود گفت: اول که آمدم التفات نکردی، اکنون بر پای می خیزی. این همه کرامت از چیست آن چه بود؟ شیخ گفت: اول در رعونت پادشاهی و امتحان درآمدی، و به آخر در انکسار و درویشی میروی که آفتاب دولت درویشی بر تو تافته است. اول برای پادشاهی تو برنخاستم، اکنون برای درویشی تو برمی خیزم.»
**************************
شیخ ابوالحسن خرقانی بر سر در خانقاه خود نوشته بود: « هر کس که در این سرا درآید نانش دهید و از ایمانش مپرسید. چه آنکس که بدرگاه باری تعالی به جان ارزد، البته بر خوان بوالحسن به نان ارزد

خواب دیدن خواجه نصیرطوسی توسط شیخ بهایی وسوال از عالم برزخ

 

---

الله             الله          الله        الله        الله         الله         الله         الله             الله            الله
خدایا دوست دارم	اللهم الرزقنی حبک وحب من یحبک خدایا محبت خود ودوستداران خودرا بما عطاکن

و چنان شد که حقیر فقیر (شیخ بهائی) در رؤیای صادقانه، در جوار مشهد کاظمَین - عَلَیهِما آلافُ التَّحِیَّةِ بلا مَین - جناب نصیرالملّة و الدّین، خواجه نصیر طوسی - عَفـَا اللهُ عَنهُ و عَنـّا - را دیدم بسی پریشان خاطر و آشفته ناظر، پس سبب را پرسیدم، بگفت:
«از آنزمان که وفات یافتم تا کنون، بازخواستم میکنند که چرا بر اقاویل سراپا اباطیل ابن سینا، شرح و حاشیه نگاشته ای؟! و من جواب ندارم؛ و اگر نبود شفاعت حضرت شاه ولایت(ع) و قداست این مرقد شریف(کاظمین) با کفایت، معلوم نبود اکنون چه حال داشتم از وبال برخی آثار بی اعتبار که از خود برجای نهاده ام؛ پس تا قیامت مرا تأخیر انداختند، تا چه پیش آید».
پس عرضکردم: آیا بإعتقاد صحیح از دنیا رفتی؟!
خواجه فرمود:
«آری؛ ولکن غمَرات و سَکَرات (بحران آشفتگی و پریشانی احتضار و جان کندن قبل از مرگ) بر من بسی سخت گذشت؛ چنانکه گویی پوست از تنم بر کـَنند! ولی فرصت تطهیر آثار عاری از اعتبار نیافتم؛ لیکن به توبه قلب از دنیا رفتم».
عرضکردم: پس احوال ابن سینا در آن عالـَم چونست؟!
خواجه نصیر فرمود:
«رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم را بوقت سؤال قبر دیدم، بس خشمگین. عَرضه داشتم: یا رسولَ الله؛ من شرح و حاشیه بر عبارات شیخ الرّئیس (ابن سینا) ننوشتم جز از برای حفظ دین شما! حضرت جواب نفرمودند. عَرضه داشتم: یا نبیَّ الله؛ خبر دِه مرا از احوال ابن سینا که چونست و چه شد؟! رسولخدا(ص) فرمودند: او مردی بود که بعلم خویش مغرور گشت و خود را از هدایت انبیاء الهی مُستغنی شمرد و خواستکه بی وساطت من که آخرین پیامبرم بخدا برسد؛ پس من بأمر خدا، دست ردّی بر سینه اش کوفتم تا در آتش سوزان برزخ سرنگون شد و پیوسته روحش بسوزد تا جسمش نیز در قیام قیامت، به نار فروزان دوزخ پیوندد و در آن جاودان بسوزد».

 

شعری از شیخ بهایی

ایدل قدمى به راه حق ننهادى!
 کن شرم! که از خدا جدا افتادى
 صدبار عروس توبه را بستى عقد
 نایافته کام از او، طلاقش دادى

 

رویای صادقه
رویای صادقه:
علامه محمد تقی مجلسی پدر علامه مجلسی دوم که از شاگردان برجسته شیخ بهایی است، می گوید: شبی شیخ بهاء الدین را در خواب دیدم که فرمود: "چرا به نگارش شرح احادیث خاندان پیامبر(ص) مشغول نمی شوی؟!" گفتم این مهم شایسته شماست نه امثال من! فرمود:"روزگار ما گذشت شما به این امر، مشغول شو و یک سال تدریس را رها کن تا کار پایان پذیرد."
پس از این خواب من تصمیم داشتم که به این دستور اقدام کنم، ولی از آنجا که کاری بزرگ بود جرات نمی کردم و نگارش شرح احادیث به مسامحه می گذشت. تا آن که بیماری سختی برایم پیش آمد، تا آنجا که وصیت کردم و به دعا و زاری در آستان الهی مشغول شدم که در آغاز گناهانم را بیامرزد و سپس مرگم فرا رسد. در همین حال خوابی سبک مرا فرا گرفت، در عالم رویا امام حسن (ع) و امام حسین(ع) را پیش رو و امام سجاد (ع) را در بالای سرم نشسته دیدم. آن بزرگواران فرمودند ما برای شفای تو آمده ایم. در این هنگام امام سجاد (ع) رو به من فرمود: از خدا طلب مرگ نکن زیرا زندگی تو مفیدتر است. در آن حال از خواب پریدم و آثاری از درد در بدنم نبود و به شدت عرق داشتم.
بار دیگر خواب بر من غلبه کرد. سرور پیامبران حضرت محمد (ص) را در خانه ام ایستاده دیدم. خواستم پای مبارکش را ببوسم نگذاشت. شروع به ستایش آن بزرگوار کردم که خداوند دو جهان را برای شما آفریده و خلق و خوی خویش را به شما داده است و تو بهترین مخلوق خدایی و علوم الهی را در سینه داری و قدرت خدایی را دارا هستی. حضرت تبسّم کرده فرمود: بله همین طور است. سپس گفتم، ای پیام آور خدا، بفرما نزدیکترین راه قرب خدا چیست؟ حضرت فرمود: همان است که می دانی. گفتم: چه کاری انجام دهم؟ منظورم این بود که مشغول چه ریاضتی شوم و یا کار دیگری که بفرماید انجام دهم.
حضرت فرمود: همان کاری که پیشتر انجام می دادی انجام ده.
در همین گفتگو بودیم که حضرت فرمود: حالا، امام علی (ع) و حضرت فاطمه سلام الله علیها برای عیادت تو آمده اند. در این حال گریه و زاری بر من غالب شد و گفتم من کلب آستان آنهایم، من کیستم که مثل شما و آن بزرگواران برای عیادتم بیایید.
در این هنگام دیوار شکافته شد و آن دو بزرگوار وارد شدند. شگفت زده از خواب بیدار شدم و بسیار گریه کردم.
بار سوم خواب مرا ربود. شنیدم کسی گفت پیامبر(ص) برایت میوه و کباب بهشتی فرستاده  است. ظروف کباب از طلا بود. در حالی که گروهی دور من بودند، به من دادند و مشغول خوردن از آن شدم. به جای هر لقمه، لقمه ای دیگر پدید می آمد؛ به همه اطرافیان از آن کباب می دادم و به آنها می گفتم، قبلاً به شما گفته بودم از کباب های بهشتی هر چه بخوری باز به جایش می روید حال خود شما دیدید؛ گفته بودم ظروف بهشتی از طلا است حال خودتان دیدید؛ گفته بودم غذاهای بهشتی هر لقمه اش مزه های متنوع و فراوان دارد که با مزه غذاهای دنیا، تفاوت بسیار است. و می بینید که این غذا همین طور است.
گفته بودم از میوه های بهشتی هر چه بچینی باز به جای آن می روید، این همان است. خلاصه هر چه کباب خودم خوردم و به آنها دادم تمام نشد. شروع به خوردن میوه کردم. که به اندازه خربزه های بزرگ شهر حلب بود. آنها را قاچ قاچ می خوردم و در هر برگه مزه های بی اندازه بود. به اطرافیان می گفتم این موضوع را هم گوشزد کرده بودم؛ هر چه میوه به دوستان دادم باز جایش پر بود. خلاصه از این خواب شیرین بیدار شدم و این میوه و کباب را به علم تعبیر کردم و تصمیم گرفتم به شرح احادیث مشغول شوم.(فوائد الرّضویه، ص 445).
علامه بزرگوار محمد تقی مجلسی در "شرح من لا یحضره الفقیه" نگارش آن را از برکات و هدایت های شیخ بهایی و آثار این رویای شیرین می داند.

دانشمند پر تلاش "شیخ محمّد غروی" نویسنده کتاب "الامثال النبویه" و "السّلام فی القرآن و الحدیث" و کتاب های دیگر، که هم اکنون از محققان حوزه علمیه قم است برای نویسنده این دفتر نقل کرد و همین مطلب را در برخی کتب خویش هم نوشته است که:
من در مدرسه صدر در نجف اشرف بودم، در عالم  رویا یا بین خواب و بیداری، خود را در صحن مبارک امام رضا علیه السلام دیدم، به قصد قرائت فاتحه به سوی مقبره شیخ بهایی می رفتم. قبل از آن که وارد رواق شوم خود را در درون یک بوستان و گلزار وسیع یافتم که بوی خوش و نسیم ملایم آن مردگان را حیات می بخشید. شیخ بهایی را در درون باغ دیدم که آثار خرّمی بر سیمایش نمودار بود. سلام کردم و دست دادم و روبوسی نمودم و از ایشان پرسیدم: " شما در همه علوم و فنون کتب زیادی نوشته اید، آیا درباره معرفت خدای تعالی هم چیزی نوشته اید؟" شیخ بهایی دست در گریبان کرد و همچون موسی کلیم (ع) در حالی که نور از آن می تابید کتابی بیرون آورد. کتابی که امثال او می خوانند نه امثال من. کتاب را به من داد و فرمود: "این در بازار کمیاب است." گرفتم آن را بخوانم ولی نتوانستم. هر چه کوشیدم معنایش را بفهمم نشد. شیخ بهایی ناتوانی مرا دریافت و جمله ای دیگر فرمود. او گفت: "محتوای این کتاب در کتاب "المجالس السَّنِیَّه" تالیف سید محسن امین وجود دارد." از خواب بیدار شدم و برای اوّلین بار بود که نام این کتاب را می شنیدم. همان روز به کتاب فروشی ها رفتم و کتاب المجالس السَّنِیَّه را گرفتم، این کتاب که دو جلد است هم اکنون در کتابخانه شخصی اینجانب [محمدغروی] موجود است. از آغاز تا بخش پنجم این کتاب را مطالعه کردم. از صفحه 555 مطلبی نگاشته به عنوان "مدائح المهدی علیه السلام و استنهاضه" یعنی ستایش مهدی و تمنّای ظهور آن حضرت. سپس شیخ محمّد غروی شعر معروف شیخ بهایی را به نام "وسیله الفوز و الامان فی مدح صاحب الزّمان" آورده است. این شعرعارفانه که حاوی 52 بیت است یکی از نغزترین سروده های مشتاقانه نسبت به مقام قدس حضرت مهدی علیه السلام محسوب می شود.
این رویا نمایشگر این حقیقت است که معرفت خدا از معرفت امام حق و ولی عصر جدا نیست و شیخ بهایی به یک استاد حوزه، عشق مهدی (ع) را نمونه کامل شناخت خدا معرّفی می کند.
*****************

*استخاره و فال
*****استخاره به تسبیح
علامۀ مجلسی(ره) می گوید: پدرم از شیخ بهایی - رحمة‌ الله علیه - نقل می‌فرمود که ما از مشایخ خود شنیده ‌ایم که از حضرت صاحِب ‌الامر (علیه ‌السّلام) در مورد استخاره با تسبیح روایت می‌کردند که: سه مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات بفرست، سپس میانۀ تسبیح را بگیر و دوتا دو تا رد کن. اگر آخری جفت آمد، بد است و اگر فرد آمد، خوب است.
هم او چنین بیان می‌ دارد: پدرم ملامحمدتقی مجلسی، اکثر اوقات در اموری که عجله داشتند، اینگونه استخاره می‌کردند.
(مفاتح‌الغیب، علامه مجلسی، ص52؛ بحارالانوار، علامه مجلسی، چاپ اسلامیه، ج88، ص250).

*****استخاره و تفأّل به حبوبات
شیخ بهائی(ره) در کشکول، از خط شهید اوّل(ره) که سند روایتش را به حضرت دانیال پیامبر(ع) میرساند نقل کرده است:
اگر اراده حاجتی داری، مقداری حبوبات (مثل نخود و لوبیا و...) بردار و نیت کن و هشت هشت طرح کن (یعنی بردار و کم کن). پس ببین چندتا در کف دستت باقی مانده است:
1= زهره است؛ حاجت برآید.
2= مرّیخ است؛ حاجت روا نشود.
3= ذوذَنَب (دنباله دار) و نحس است؛ روا نشود.
4= زحل؛ حاجت روا نشود.
5= مشتری است؛ بزودی حاجت برآید.
6= قمر است؛ حاجت برآید.
7= عُطارِد است؛ حاجت بخوبی برآید.
8= منتظر نباش و هیچ متعرّض آن نشو؛ که حاجتت متوقف است.
(خزائن نراقى، چاپ انتشارات قیام - تهران، ص302).
 

 

*طلسمات
*****ماجرای طلسم شیخ بهائی برای حرم امام رضا علیه السلام
(
عالم بزرگ، شیخ بهایی(ره) که مزارش در صحن آزادی آستان مقدس و ملکوتی حضرت علی بن موسی الرضا(ع) قرار دارد، یکی از شخصیت های برجسته تاریخ اسلام است. ایشان به جز آنکه در علوم دینی به درجه اجتهاد رسیده و مرجع تقلید زمان خود بوده اند، در بسیاری از علوم دیگر از جمله طراحی و معماری ساختمان نیز مهارت داشته ‌اند، چنان که حرم مطهر امام رضا(ع) را ایشان طراحی کرده‌اند و خود در ساخت آن نظارت کامل داشته ‌اند. در زیر داستانی از کتاب «دلشدگان» نوشته محمد لک علی آبادی پیرامون چگونگی ساخت حرم مطهر رضوی را از نظر می گذرانید:
شیخ بهایی پس از طراحی حرم، در هنگام ساخت آن، خود بر کلیه امور نظارت داشت و تمام مراحل ساخت حرم نیز تحت نظارت و کنترل ایشان انجام می‌شد. قبل از آن که ساخت حرم به اتمام برسد، برای جناب شیخ سفر مهمی پیش می ‌آید.
شیخ سفارش های لازم را به معماران و مسؤولان ساخت حرم کرده، بسیار سفارش می ‌کنند که کار را متوقف نکنند و ساخت حرم را پیش برده به اتمام برسانند بجز سردر دروازه اصلی حرم (دروازه ورودی به حرم و ضریح مقدس، نه دروازه صحن) چرا که شیخ در نظر داشته روی آن کتیبه ای را که از اشعار خودش بوده نصب نماید. رسم است بر سر در اصلی یا دروازه ورودی به حرم ائمه اطهار(ع) و حتی امامزادگان مطهر، کتیبه ای نصب ‌شود و درشأن آن بزرگوار روایت، جمله یا شعری بنویسند. گاهی نیز روایت یا حدیثی از خود آن بزرگوار روی کتیبه نوشته می‌ شود.
بهرحال، سفر شیخ به درازا می کشد و بیش از زمان پیش بینی شده در سفر می ‌ماند، هنگامی که از سفر باز می گردد و جهت سرکشی کارهای ساخت و ساز به حرم مطهر می‌رسد، با تعجب بسیار می‌ بیند که ساخت حرم به پایان رسیده، سردر اصلی تمام شده و مردم در حال رفت و آمد به حرم مقدس هستند.
شیخ با دیدن این صحنه، بسیار ناراحت می ‌شود و به معماران اعتراض می ‌کند که چرا منتظر آمدن من نماندید؟ و چرا صبر نکردید؟
مسئول ساخت عرض می‌ کند: ما می‌خواستیم صبر کنیم تا شما بیایید، اما تولیت حرم نزد ما آمد و بسیار تأکید کرد که باید ساخت حرم هرچه سریع تر به پایان برسد.
هرچه به او گفتیم که باید شیخ بیاید و خود بر ساخت سردر دروازه نظارت مستقیم داشته باشد، قبول نکردند. وقتی زیاد اصرار کردیم، گفت: کسی دستور اتمام کار را داده که از شیخ خیلی بالاتر و بزرگ‌تر است. ما باز هم اصرار کردیم و خواستیم صبر کرده، منتظر شما بمانیم. در این زمان تولیت حرم گفت: خود آقا علی بن موسی الرضا(ع) دستور اتمام کار را داده ‌اند.
شیخ بهایی(ره) همراه مسئول ساخت پروژه و معماران نزد تولیت حرم می ‌رود و از تولیت در این مورد توضیح می ‌خواهد.
تولیت حرم نقل می‌کند: چند شب پی در پی آقا امام رضا(ع) به خواب من آمده و فرمودند: «کتیبه شیخ بهایی، به در خانه ما زده نشود، خانه ما هیچگاه به روی کسی بسته نمی‌ شود و هرکس بخواهد می ‌تواند بیاید».
شیخ با شنیدن این حرف، اشک از چشمانش جاری می ‌شود و به سمت ضریح می‌ رود و ذکر «یا سَتّارَ العُیوب» (ای پوشاننده ی عیبها!) بر لبانش جاری می ‌شود. سپس در کنار ضریح آنقدر گریه می‌کند تا از هوش می رود، پس از به هوش آمدن خود چنین تعریف می‌ کند: من می‌خواستم یکی از طلسم ها را به صورت کتیبه ‌ای بر سر در ورودی حرم بزنم، با این اثر که افرادی که آمادگی لازم را ندارند نتوانند وارد حرم مطهر و حریم مقدس حضرت علی بن موسی الرضا(ع) شوند، اما خود آقا نپذیرفتند و در خواب به تولیت آستان از این اقدام ابراز نارضایتی فرمودند!
آری؛ در خانه این بزرگواران، نه تنها برای ما شیعیان که به روی همه، حتی غیر مسلمانان باز است و هر ساله شاهدیم که کرامات امام هشتم (ع) به غیر شیعیان و حتی غیر مسلمانان (مانند ارامنه و مسیحیان) نیز شامل می ‌شود و از این خوان گسترده کرَم به همه خواهندگان و جویندگان می ‌رسد.
ای کریمی که از خزانه غیب،
گبر و ترسا «وظیفه خور» داری
دوستان را کجا کنی محروم؟
تو که با دشمن این نظر داری!
**********************
*طلسم برای حفاظت ایران و اصفهان
در قصص العلماء تُنکابُنی (چاپ اسلامیه، ص238)، بخش مربوط به شرح حال شیخ بهائی، آمده: «معروفست که شیخ بر سنگی مربع شکل، طلسمی حک کرد بخاطر اینکه ناخوشی و وبا از ایران دفع گردد و آنرا در مَحالّ شیراز مدفون ساخت. تا عهد فتحعلی شاه قاجار، وبا به ایران نیامد، اما در آنزمان حسینعلی میرزا فرمانفرمای شیراز ، آن سنگ مدفون را به ده دوازده هزار تومان به یک انگلیسی فروخت و بعد از فروختن آن سنگ، وبا و طاعون در اغلب سال ها به ایران آمد.
همچنین شیخ ، مربعی (طلسمی دیگر) پرکرد و در مَحالّ اصفهان دفن نمود و از آن زمان  طاعون، به اصفهان نیامد و در یکی از سالها، طاعون بزرگی به همه ی سرزمین ایران سرایت کرد جز اصفهان».
ظاهراً این طلسم، همان طلسمی است که مردم اصفهان معتقدند که شیخ بهائی آنرا در کوه صفه نصب کرده بود، تا اصفهان را از بلیّات ارضی و سماوی، مصون نگاه دارد.
(نقل از: مفاتیح الکنوز فی کشف الخفایا و الرّموز، محمداسماعیل کاشی، ص50).

*****نقش طلسم شرف شمس
شیخ بهائی در این رابطه، اشعاری دارد که در بخش مثنوی «رموز اسم اعظم» از این مجموعه، آنها را آورده ایم؛ ولی قطعه شعر زیر، با اندک تفاوت هایی، راجع به خواصّ نقش طلسم شرف شمس، و عظمت تأثیرات آن، به نقل از سکّاکی، در برخی مجموعه های علوم غریبه، از شیخ بهائی منقول است:
قفل هرکار، گشائی بمراد
گردی از فیض مدامش دلشاد
هیچ علمی بتو مشکل نشود
یکزمان حق زتو غافل نشود
چون"سکاکی" بطریقی دیگر
داده ازحالت این اسم خبر
راز آثار حروفش، به تمام
نتوان گفت، مبادا که عوام
مُطَّلع گشته بدان کار کنند
خلق را بیهُدَه آزار کنند
خواهش من بُوَد از اهل کمال
چو بیابند ازین اسم مجال
نروند از ره انصاف به در
وز بد‌ی ها بنمایند حذر
درعمل عزم بدیها نکنند
نیّت صدمه و ایذا نکنند!

**کیمیا
*****نظرت را کیمیا کن!
نقل شده که روزی شیخ بهائی(ره) در اصفهان در هنگام زمستان از بازار می گذشت. پیری پالان دوز دید که از شدت سرما توانایی کوفتن مشته بر پالان ندارد، شیخ به دید ترحّم بدو نگریسته و قدری اِکسیر (کیمیا) از کیسه خود درآورده، به مشته پالان دوز زد؛ پس مشته تبدیل به طلا شد. پالان دوز چون این عمل شیخ را دید، گفت:
"نیازی به طلای تو نیست، آنرا به حالت نخستین بازگردان!"
شیخ فروماند و گفت:
"علم تبدیل به طلا را دارم؛ ولی علم بازگرداندن آن را ندارم!"
پس پالان دوز با نگاه نافذ و معنوی خود، باز مشته را به حالت اولی بازگردانید و گفت:
"ای شیخ! نظرت را کیمیا کن!"
(نقل از: مفاتیح الکنوز فی کشف الخفایا و الرّموز، محمداسماعیل کاشی، ص88).
تذکر:
گفتنی است که این حکایت در اصفهان رخ داده است و مقبره ی شیخ محمد کارندهی (پیر پاره دوز) که جنب حرم رضوی در مشهد مقدس واقع است و صوفیه به زیارت او میروند، هیچ ارتباطی به این حکایت ندارد. و اگر صوفیان به دروغ، این داستان را به او ارتباط داده اند، برای تبلیغ تصوّف و درویشگری است!

*****عاقبت کیمیاگری
نیز منقول است که شیخ بهائی(ره) در سفر نوجوانی خود به عتبات عالیات، چون به کربلا رسید، در حرم مطهر حضرت سید الشهداء(علیه السلام) متوسل شد و بسیار گریست که فرمول علم کیمیا به او الهام شود، تا از طریق تبدیل مس به طلا، بتواند گره از کار خلق الله و فقراء و یتیمان بگشاید؛ پس شبی آنقدر گریست تا بخواب رفت؛ در خواب به او گفتند: پیرمردی گدا و کور، که جَنب درب ورودی صحن مطهر می نشیند و گدایی میکند، کیمیا میداند؛ برو از او بپرس!
شیخ، متعجّب از خواب برخواست و با خود اندیشید که اگر او کیمیا میداند، پس چرا گدایی میکند؟! شاید این خواب، تعبیر دیگری داشته باشد!
چون صبحگاه نزد آن پیرمرد گدای نابینا آمد؛ تردید داشت که آیا سخنی در مورد خواب بگوید یا نه! بناگاه گدا او را خِطاب قرار داده، گفت: السّلام علیک، یا شیخَنا! درست آمدی؛ سؤالت را بپرس!
شیخ جواب سلام گفت و پرسید: اگر تو نابینا هستی، چگونه و از کجا مرا میشناسی؟!
گدا گفت: چشم ظاهرم نابیناست، بر اثر بخارات حلّ و عقد (گازهای سمّی ناشی از تجزیه و ترکیب) کیمیاگری؛ ولی چشم باطنم بس تیزبین است!
شیخ گفت: چرا به گدایی افتاده ای؟!
پیر گدا گفت: هرچه طلا حاصل کردم، به فقیران و یتیمان بخشیدم؛ و نتوانستم چیزی از آن برای خود بردارم؛ زیرا محتاجتر از خود بسیار دیدم. تا آنکه در آزمایش آخر، چشمم از بخارات کیمیا کور شد و دیگر توان کار با چشم و بافندگی ندارم. و درآمد من از بافندگی بود؛ نه از کیمیاگری!
شیخ گفت: پس لطفی بنما و تعلیم من کن، که از راه دور آمده ام و دوباره راهی هستم!
پیرمرد گدا گفت: امروز مزاحم کار و کسب (گدایی) من نشو! برو فردا صبح علی الطّلوع، نزد همین سکّو که نشیمنگاه من است بیا، تا تعلیمت کنم!
شیخ رفت و فردا صبح زود که آمد، دید پیرمرد گدا همانجا مرده است و بسیار اندوهگین شد و حدس زد که چون این پیرمرد از اولیاء الله بوده و رازش فاش گشته، از خدا مرگ خود را طلبیده و نخواسته کیمیا را به کسی یاد بدهد و بهانه آورده است (شاید به این سبب که کیمیا، ارزش اقتصادی طلا را پایین می آورد، و برای جامعه ی اسلامی، ضرر و عواقب اقتصادی ناگواری خواهد داشت و فقط در موارد ضرورت، باید از آن به اندازه ای محدود استفاده شود).
پس شیخ، از آن سفر ناکام بازگشت، تا پس از مطالعه در آثار جابر بن حیّان (شاگرد امام جعفر صادق علیه السلام) و محمّد بن زکریّای رازی (طبیب و کیمیاگر شیعه) و دیگران... راز این علم را یافت و خود نیز عمل و آزمایش کرد و رساله ای مرموز در آن نوشت که هرکس نفهمد.
(نقل از: مفاتیح الکنوز فی کشف الخفایا و الرّموز، محمداسماعیل کاشی، ص86).
- رجوع شود به قطعه «سرّ کیمیا» در بخش «کباب و ریحان» از همین مجموعه اشعار حاضر.

****سرمه خفا
سرمه خفا:
میرزا محمد تُنکابُنی می نویسد:
«گویند که یکی از شاگردان شیخ بهائی، استدعا نمود که به او سرمه خفا را تعلیم کند؛ و سرمه خفا چنانست که هرکس بچشم کشد کسی او را نبیند! شیخ امتناع از این معنی نمود؛ پس از اصرار زیاد، شیخ سرمه خفا را باو تعلیم کرد و لکن، سفارش بسیار باو نمود که در اِخفاء آن کوشد و کاری نکند که متضمّن مفسده ای از مفاسد شود. پس چند روزی گذشت؛ روزی پادشاه (شاه عباس صفوی) بطعام خوردن مشغول شد؛ ناگاه دید که از یکطرف خوان، لقمه بهوا رفت و هکذا (همچنین) خورش و چیزهای دیگر، کم کم، کم میشود! مانند آنکه کسی نشسته باشد، غذا بخورد! سلطان متحیّر بماند و چند روز مکرّر این حکایت اتفاق می افتاد. پادشاه، کیفیّت را بشیخ معروض داشت؛ شیخ فهمید که کار (آن شاگرد) صاحِب سرمه خفا است. پس شیخ فرمود که:
این دفعه که بطعام خوردن مشغول شدید، به عذری از اَعذار، از مجلس برخاسته؛ بعد از بیرون رفتن حکم کنید که درب خانه را ببندند و از روزنه، قدری کاه در آنخانه ریزند و آتشی بر آن افکنند که دود بلند شود. پس از ساعتی، در را باز کنند؛ شخصی آنجا خواهد بود؛ بدون آنکه آسیبی باو رسانند اورا نزد من فرستید!
چون چنین کردند، دیدند که آخوندی در آنجا نشسته، زیرا دود بچشم او رفته و اشک آمده و سرمه از چشم شسته شده؛ پس او را برداشتند بنزد شیخ بردند؛ پس شیخ باو تغیّر فرمود و او را از این عمل توبه داد که بعدها نکند!».
(قصص العلما، میرزا محمد تُنکابُنی، چاپ اسلامیه، ص244و245).

****ریختن آب از تسبیح
ریختن آب از تسبیح:
آن روز شیخ بهایی با فقیهی بزرگوار به نام "سید ماجد بَحرانی" روبرو شده بود. شخصی در حضور این دو بزرگوار از سید ماجد مساله ای پرسید. سید به احترام شیخ بهایی مساله را مختصر جواب داد. شیخ بهایی از وی خواست که سوال را مفصل تر بررسی کند. سید ماجد ابعاد گوناگون سوال و جواب هر یک را توضیح داد.
شیخ بهایی که گویا می خواست توجه سیّد را به بخشی دیگر از حقایق جهان جلب کند ذکری خواند و بر تسبیحی که در دست داشت وردی خواند. آب از دانه های آن جوشش کرد. از سید ماجد پرسید، آیا با این آب می توان وضو گرفت؟
سید در جواب گفت خیر؛ زیرا این آب خیالی است نه آبی است که از آسمان نازل شده و یا از زمین جوشیده باشد.
شیخ بهایی جواب وی را پسندید و در ضمن توجه وی را به بخشی دیگر از نظام آفرینش جلب کرد. (فوائد الرضویه، ص 123؛ نیز: مفاتیح الکنوز فی کشف الخفایا و الرّموز، محمداسماعیل کاشی، ص95).

****رمل و تعبیرخواب و علم اکتاف و...
شیخ بهائی(ره) در رمل و تعبیر خواب و علم اَکتاف (پیشگویی از روی علامات موجود در کتف گوسفند ذبح شده) نیز رساله دارد؛ نام رساله ی وی در علم تعبیر، منظومه یا مثنوی «خوابنامه» است که در ضمن همین مجموعه اشعار، پس از مثنوی «رموز اسم اعظم»، تقدیم خوانندگان میگردد.

***گوشه ای از خدمات علمی و فرهنگی شیخ بهائی
****اشاره:
در بخش فرهنگی، شیخ با تربیت و پرورش گروهی از دانشوران متعهد که نام برخی از آنان را در شمار شاگردان وی آوردیم، گام هایی بلند برداشت و  اندیشه های اسلامی را در سراسر جهان گسترش داد.
نگارش حدود صد کتاب و رساله در علوم مختلف اسلامی، انسانی، پایه، ادبیات و غیره گام دیگری بود که این عالم جهانگرد و زاهد سیاستمدار برداشت.
نویسنده کتاب "دین و دولت درعصر کنونی" می نویسد: شیخ بهایی علاوه بر آگاهی از علوم اسلامی، ریاضیدان و طبیب نیز بود. وی دیوار صحن مرتضوی "امام علی(ع)" را طوری ساخته بود که در تمام فصول وقت ظهر و زمان نماز را مشخص می کرد. تعیین قبله مسجد شاه اصفهان، تقسیم آب زاینده رود اصفهان به قُرا (روستاها) و محلات مختلف، منارجنبان اصفهان، ساختمان گلخن حمام در اصفهان معروف به حمام شیخ بهایی که با یک شمع آب را گرم می کرد، همگی از کارهای وی می باشد.(دین و دولت در عصر صفوی، مریم میراحمدی، ص 71، چاپ دوم، انتشارات امیر کبیر).
شیخ بهایی در حمایت از فعالیت های فرهنگی کوشا بود. از جمله کتاب هایی که شیخ به کتابخانه امام رضا(ع) در مشهد اهداء کرده، یکی به نام "اَعلام الدّین دیلمی" است که خط شیخ بهایی را به یادگار دارد.(یاد نامه علامه مجلسی، ویژه نامه رسالت، ص 30 به نقل از محمد باقر ابطحی). (نقل از سایت تبیان)

****تقسیم آب زاینده رود و گستردن مادی ها در سطح شهر برای تلطیف و خنک سازی هوای اصفهان
تقسیم آب زاینده رود نخستین کار جالب او تقسیم صحیح و طریقه مهندسی آب زاینده رود به محله ها و باغات شهر اصفهان بود. او با محاسبه دقیق و بدست آوردن آمار بارندگی مناطق مختلف اصفهان، حومه و کوهستان های اطراف و همچنین سرچشمه زاینده رود، طرح دقیق نهرها و شیب و مقطع آنها و سهم استفاده آب هر باغ و محله و منزل، به مشکل و اختلاف چندین ساله این منطقه پایان داد. این منطقه تا قبل از تقسیم آب همیشه در حال نزاع و جنگ و خونریزی قبیله ای برای تقسیم آب بود و با این کار شیخ بهائی این گرفتاری برای همیشه خاتمه پیدا کرد. بر اساس این رساله یا آئین نامه - که امروزه به آن دفترچه مشخصات فنی می گویند - تقسیم بندی و استفاده صحیح از آب زاینده رود قانونمند شد و هنوز بر مبنای همان رونوشت تقسیم مقدار آب با توجه به حرکت و سرعت و کشش و شیب و حجم مناطق زراعی و باغ ها و یا برای استفاده عامه مردم مشخص و معلوم شده است. جالب ترین محاسبه شیخ بهائی در این است که فصل سیلابی زاینده رود را طی 197 روز اوایل آذر ماه و سپس مدت 168 روز برای جریان عادی و منظم برسی و محاسبه کرده است. جالبتر آنکه، این مدت زمان تغییرات و نوسانات تا به امروزه با آمار متوسط عوامل جوی اصفهان منطبق بوده و اصالت خود را حفظ کرده است. شیخ بهائی طرز تقسیم بندی جریان آب زاینده رود را با توجه به محاسبات خیلی دقیق به 33 سهم تقسیم نموده که هر سهم معادل 5 شبانه روز قسمتی از آب رودخانه است که باید آب موجود در رودخانه به هر محله سرازیر شود که امروزه با نصب دستگاه های مختلف آب سنج ها در نقاط زاینده رود به همان نتیجه رسیده اند که او در 420 سال قبل رسیده بود!
(شیخ بهایی، زندگی و آثار او، مصطفی ذاکری، کتاب ماه (دین)، ش 149، اسفند 1388ش).
یادی از دوران آبادی زاینده رود و اطراف آن، و تأثیری که مادی ها - که به ابداع شیخ بهائی در سطح شهر پخش و کشیده شده بودند - بر هوای شهر اصفهان داشتند؛ و اکنون دیگر خبری از آن مادیها و از آن آب و هوا نیست؛ و اصفهان شهری کویری، با گرمایی خشک و سوزان شده است:
به گفته ی شادروان استاد دکتر لطف الله هنرفر:
«طبیعت اصفهان در دو زمان جلوه خاص دارد: یکی در ماه اردیبهشت، که از لحاظ سرسبزی و خرّمی مزارع و باغها مانند بهشت میشود و این جلوه گری در اواخر اردیبهشت و اوایل خرداد با ظاهر شدن گلهای سرخ به کمال اعتبار خود میرسد، و دیگر در اواخر مهرماه، که برگ درختان طلائی رنگ میشود و جلوه خزانی اصفهان آغاز میگردد. در هر دو زمان ساحل زاینده رود مخصوصا منطقه واقع در بین پل سی وسه چشمه، تا پل فلزی و پل مارنان از گردشگاه های بی نظیر اصفهان است. درجه حرارت: حداکثر درجه حرارت اصفهان، در تابستان در اول مغرب و در سایه بعدازظهر، به 30 درجه سانتیگراد میرسد و حداقل آن، در بعضی سالها ده درجه زیر صفر است. گرمای تابستان طاقت فرسا نیست و به علت وفور آب و درختان فراوان، بدون احساس ناراحتی، قابل تحمل است. هوا در اغلب شبهای تابستان خنک است و خوابیدن در هوای آزاد بدون پوشش کافی امکانپذیر نیست» (اصفهان، هنرفر، ص14).
و در جای دیگر گفته است:«طبق طومار شیخ بهایی آب رودخانه به 33 سهم تقسیم میشود که به وسیله نهرهایی که از رودخانه منشعب میشود و آنها را مادی مینامند... مادی در اصفهان اصطلاح محلی است و به معنی نهر آب است». (همان، ص22).
این است آنچه تا دو دهه ی پیش، در اصفهان شاهد آن بودیم. ولی اکنون، با کویری شدن هوای اصفهان، بسیاری از درختان و گیاهان این شهر، خودبخود نابود میشوند و می خشکند! و مردم اصفهان اینک در تابستانها شاهد هوایی با درجه حرارت 40 تا 50 درجه هستند!

****ساخت مسجد چهار باغ به روی لجنزار

*مهندسی حصار صحن نجف اشرف
مهندسی حصار صحن نجف:
نیز مهندسی حصار نجف و گنجاندن تعیین وقت زَوال (ظهر شرعی) در آن نیز از شیخ بهائی است. میرزا محمد تُنکابُنی مینویسد:
«معروف است که حصار صحن نجف از طرّاحی شیخ بهائی است و بنحوی قرار داده که حُجُراتی که در اطراف صحن واقع شده، مقابل کوکبی است که آن ستاره، مربّی علمی است از علوم؛ چنانکه اگر طالب علم ریاضی در حجره ای که مقارن با (طلوع) کوکبی که مربی علم ریاضی است، منزل کند، بزودی ترقی از برای او حاصل میشود، إن شاء الله. دیگر آنکه، در هرفصلی از فصول سال، چون آفتاب به زیر دیوار برسد، اوّل ظهر است؛ و این هردو از غرایب است!»
(قصص العلماء تُنکابُنی، چاپ اسلامیه، ص245).

****تعیین وقت زَوال (ظهر شرعی) با شاخص، و تعیین سمت قبله مسجد شاه عباس اصفهان و معماری آن
- سنگ شاخص اذان ظهر (زَوال):
شاخصی برای تعیین اوقات شبانه روز، از روی سایه آفتاب، یا به اصطلاح فنی، ساعت آفتاب یا صفحه آفتابی و یا ساعت ظلی در مغرب مسجد جامع شاه عباس، در میدان نقش جهان، در اصفهان هست، که شیخ بهائی آنرا با استفاده از سنگی طراحی نموده است.
مدرسه سلیمانیه در گوشه ی جنوب غربی مسجد قرار دارد که به وسیله ی دو مدخل بزرگ به صحن مسجد و سه مدخل بزرگ دیگر به محوطه ی زیر گنبد غربی متصل می شود.
یکی از امتیازات بارز و برجسته این مدرسه، شاخصی است برای تشخیص زَوال (ظهر شرعی) از روی سایه ی آفتاب.
در این بخش به چند نقل قول از این شاخص اشاره می کنیم که تقریبا همه شبیه ولی هرکدام با دیدی بدان پرداخته اند.
دهخدا درآن جا که به معرفی تاریخ اصفهان می پردازد از این سنگ، سخن به میان آورده می نویسد: «... سنگ برای تعیین ظهر حقیقی است. چون ظلّ آن معدوم شد ظهر واقع می شود و سطح فوقانی آن سنگ به شکل مثلث قائم الزاویه است که وتر مثلث در جهت طرفی است که ظهر را تعیین می کند و یک ضلع مجاور به زاویه ی قائمه وصل به دیوار است و ضلع دیگر نماینده ی قبله. و اینجاست که باید گفت الفضلُ لِلمُتقدِّم = فضیلت برای پیشی گیرندگان است).
همچنین میرزا حسن جابری انصاری به صورت مختصر نگاشته:
«... و درگوشه ی طرف شمالی، سنگی بر زمین به هندسه ی مرحوم شیخ بهایی کار گذارده شده که به همه ی فصول نصف النهار (اصفهان) مُبَرهَن و بدون سایه می نماید».
در کتاب «اصفهان بهشتی کوچک اما زمینی» هم با توصیحات کامل تری آمده است:
«در مدرسه ی سلیمانیه «تابستانی» نیز سنگی مثلثی «قائم الزاویه» در میانه ی ضلع شمالی اش وجود دارد که وتر آن دقیقاً در امتداد شمال-جنوب طراحی شده و در واقع همین امر باعث می گردد تا در چهار فصل سال در هنگام ظهر شرعی (وقتی خورشید درست در وسط آسمان قرار دارد) سایه ی متشکله در مقابل وتر آن صفر شود. به همین علت آن را سنگ شاخص ظهر شرعی یا به زبان ساده تر، سنگ ساعت می نامند. البته یافتن این امتداد (توسط شیخ بهائی)، نیاز به محاسباتی داشته که دانستن جغرافیا، نجوم، هندسه و ... از لوازم آن بوده است».

- معماری مسجد جامع عباسی (در میدان نقش جهان اصفهان):
شیخ بهایی اگر چه سال ها پیش قصد و نیت شاه عباس را در مورد ساختمان این مسجد می دانست و برای این امر خیر طرح ها و نقشه هایی نیز در سر پرورانیده بود؛ اما درآن موقع مطلبی بیان ننموده و تنها به ذکر تلاوت آیه ی 108 سوره مبارکه بقره اکتفا کرد.
این محاوره و قرار مختصر و مفید میان شاه عباس صفوی و شیخ بهایی در سال 1020 هجری قمری، مبنای ساختمان یکی از بزرگ ترین و عظیم ترین و زیباترین مساجد اسلامی در طول تاریخ گردید.
از دیگر نکات جالب در معماری مسجد شاه، انعکاس صوت در مرکز گنبد بزرگ جنوبی است.
دیگر از کارهای شیخ بهائی در این مسجد، چنانکه اشاره رفت، تعیین سمت قبله مسجد شاه، به مقیاس چهل درجه انحراف غربی از نقطه جنوب و خاتمه دادن به یک سلسله اختلاف نظر بود که مفتیان ابتدای عهد صفوی راجع به تشخیص قبله عراقین در مدت یک قرن و نیم  داشته اند.
(شیخ بهایی، زندگی و آثار او، مصطفی ذاکری، کتاب ماه (دین)، ش 149، اسفند 1388ش).

****حمام یا گرمابه شیخ بهائی
حمام یا گرمابه شیخ بهائی مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان عبدالرازق، کوچه شیخ بهائی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حمام شیخ بهائی معروف ترین حمام شهر اصفهان، توسط شیخ بهائی در۱۰۲۵ق در عهد شاه عباس، طراحی و ساخته شده است. حمامی تاریخی که میان مسجد جامع و هارونیه در بازار کهنه، نزدیک بُقعه معروف به «درب امام» واقع شده است. گُلْخَن(آتشخانه) این گرمابه را شیخ بهائی چنان ساخته که با شمعی گرم می‌شد و در زیر پاتیل گُلْخَن، فضای تهی تعبیه کرده و شمعی افروخته در میان آن گذاشته و آن فضا را بسته بود و شمع تا مدّتهای مدید همچنان می ‌سوخت و آب حمام بدان وسیله گرم می ‌شد؛ تا آنکه آنجا را شکافتند و شمع خاموش شد و تا به امروز، هیچکس نتوانسته آنرا دوباره روشن سازد!
معروف است که خود شیخ می گفت که اگر روزی آن فضا را بشکافند، شمع خاموش خواهد شد و گلخن از کار خواهد افتاد؛ و چون پس از چندی در هنگام تعمیر گرمابه، آن محوطه را شکافتند شمع فوراً خاموش شد و دیگر روشن نگشت!

****منارجنبان
منارجنبان یکی از بناهای تاریخی جالب اصفهان است که در فاصله شش کیلومتری مغرب شهر اصفهان در راه اصفهان به نجف آباد در دهکدهای به نام کارلادان واقع شده است.بنای تاریخی منارجنبان اصفهان در قریه کارلادان اصفهان واقع شده است. ساختمان ایوان آن، که روی قبر عمو عبد اللّه از زهّاد قرن هشتم هجری (عهد مغول) بنا شده، به سبک ساختمانهای قرن هشتم است و تزیینات کاشیکاری نیز از آن دوره دارد. دو مناره طرفین ایوان از سطح پشتبام آن هفت متر و تا سطح زمین مجاور بقعه 17 متر ارتفاع دارند و در دوره صفوی، به معماری شیخ بهائی، به بنای اصلی افزوده شده اند و آنچه در آن جالب توجه است، متحرک بودن مناره ها است که موقع حرکت دادن یکی از آنها دیگری نیز حرکت میکند!(اصفهان، لطف الله هنرفر، متن، ص44).

***گوشه ای از خدمات اجتماعی شیخ بهائی
****حمایت از محرومان
"سید علیخان مدنی" معروف به کبیر در کتاب "سلافة العصر" که یکی از منابع مهم حوادث دوران صفویه است چنین نوشته است:
«شیخ بهاءالدین بسیار بخشنده و با سخاوت بود. خانه ای بزرگ و عالی داشت که یتیمان، زنان بی پناه و نیازمندان بدان پناه می بردند. چه بسیار کودکان خردسال که در آن پایگاه محرومان شیر خوردند و چه بسیار مردم بی پناه که در سایه آن آرام گرفتند؛ و شیخ کمک های فراوان به مردم داشت».
البته حمایت از محرومان و مستضعفان راه و رسم دیرینه همه انبیاء و اولیاء و عالمان متعهد بوده و شیخ بهایی یکی از شاگردان مکتب پیامبران و از چهره های برجسته تاریخ اسلام است.

****احیای نام بزرگان
در «راهنمای خراسان» آمده است:
در شش کیلومتری شمال غربی مشهد، آرامگاه با شکوه خواجه ربیع واقع است که از زیارتگاه های بسیار مشهور است. نام خواجه ربیع در تاریخ، ربیع بن خُثَیم - بر وزن قریش-  است. وی جزء تابعین "یاران پس از اصحاب پیامبر اسلام" و یکی از هشت زاهد نامی تاریخ اسلام به شمار می آید (زُهّاد ثمانیه).
خواجه، تربیت یافته و دوست صمیمی "ابن مسعود" صحابی مشهور پیامبراست. شیخ بهایی در نامه ای که به شاه عباس صفوی "اول" می نویسد. خواجه ربیع را از شورشیان علیه عثمان خلیفه سوم شمرده است که در اوایل حکومت حضرت علی (ع) در ری حکومت داشت و در جنگ صفین با چهار هزار سپاهی ایرانی علیه معاویه به کمک علی (ع) شتافت. در این زمان که در شمال ایران طغیان هایی علیه حکومت اسلامی برپا بود. حضرت امیر وی را به حکومت قزوین منصوب کرد.
هنگامی که لشگر خراسان به جهاد با کفار می رفت خواجه ربیع که در آن میان بود در طوس وفات کرد و در همین نقطه دفن شد. سال مرگ وی را سال 61 و 63 هجری قمری نوشته اند. شیخ بهایی شاه عباس را وامی داشت که آرامگاه پر شکوهی بر قبر خواجه بنیان کند. آرامگاه اصلی، بدین ترتیب در سال رحلت شیخ بهایی 1031 هجری قمری به دست "اُلُغ الرضوی" خادم ساخته شده و کتیبه هایی به قلم "علیرضا عباسی" بر آن نوشته شده است.
چون ساختمان آرامگاه احتیاج به ترمیم های اساسی داشت، در سال 1310 هجری شمسی شروع به تجدید ساختمان کردند و کار تعمیر و ترمیم  بالاخره پس از 34 سال در شهریور 1344 هجری شمسی پایان یافت. از جنبه معماری ساختمان خواجه ربیع، منبع الهام تاج محل هندوستان (یکی از عجائب هفتگانه عالَم) بوده است. (راهنمای  خراسان، علی شریعتی با تلخیص، ص 142)
سعی در احیای خاطره مردان بزرگ، یکی از تلاش های اجتماعی شیخ بهایی است که در این جریان تاریخی ثبت شده است. (گذری بر زندگی شیخ بهایی، سایت تبیان).

****ابداع نان سنگک، حلوا ارده و فرنی
*****نان سنگک
سالنمای کمیتهٔ نانوایان تهران می ‌نویسد: «شیخ بهایی به سفارش شاه عباس نان سنگک را ابداع کرد».
در تقویم سالنمایی که توسط کمیته ‌نانوایان تهران که در ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۲۶ شمسی در تهران چاپ شده، در رابطه‌ تاریخچه و چگونگی پیدایش نانوایی و نان سنگک این گونه آمده است:
«شاه عباس برای رفاه حال طبقات تهیدست و لشگریان خود که غالباً در سفر احتیاج به نان و خورش موقت و فوری داشتند و لازم بود به هر شهری می‌رسند نانواهایی باشند که بتوانند بقدر مصرف سربازان نان تهیه نمایند و غذایی (مقوّی و کم حجم، مثل حلوا ارده) باشد که خورش نان قرار دهند، درصدد چاره برآمد و حل این مشکل را از "شیخ بهایی" که از علما و دانشمندان ایران بود خواست. شیخ بهایی با تفکر و تعمق تنور سنگکی را ابداع نمود. این اختراع که با دقت و هوشیاری طرح و عملی شده است به قدری کامل و دقیق است که پس از گذشت چندصد سال هنوز به همان صورت اولیه ‌مورد استفاده و نانی که از تنور سنگکی بدست می‌آید، مأکول ترین نان است.»
و حکایت دیگر مردم اصفهان و اطبّای سنتی، در شرح پیدایش نان سنگک، این گونه بوده که شاه عباس صفوی به بیماری معده مبتلا می ‌شود؛ شیخ بهائی، بر اساس طبابت، تجویز می‌کند که برای شاه باید نانی تهیه نمایند که آن نان روی ریگ (سنگ‌های کوچک) پخته شود (تا آب معده را بخود بکشد). در اجرای این کار، شیخ دستور میدهد که روی توری مقداری ریگ و سنگریزه بریزند و در زیر آن آتش پرحجمی روشن نمایند تا ریگها کاملاً داغ گردند و آنگاه خمیر نان را با دست در روی تخته ‌ای پهن کرده و در روی سنگ‌های داغ قرار دهند تا بپزد. ولی چون در این روش‌، قسمت پایین نان پخته و قسمت رویی نمی‌ پخت، توری دیگری هم در روی خمیر قرار دادند و روی آن سنگ و آتش ریختند تا هر دو طرف نان پخته شود. کم کم این روش پختن نان توسعه و تکامل یافت؛ تا بصورت امروزه در‌ آمد.

*****حلوا ارده
نیز مشهور است که شاه ‌عباس از شیخ ‌بهایی درخواست کرد تا فرمول غذایی را ابداع کند که کم‌حجم و در عین حال، مقوّی بوده و حمل و نقل آن برای سربازان مناسب باشد. او نیز فرمولی از ترکیب ارده (کنجد آسیاب شده) و شیره کشمش پیشنهاد نمود و این خوراکی حلوا ارده نام گرفت. بعدها با آمدن شکر به بازار، حلواشکری جای حلوا ارده را گرفت.
برخی نیز معتقدند که در سفر پیاده ی شاه عباس به مشهد، حلوا ارده توسّط شیخ بهائی ابداع شد، تا هم نیروبخش باشد و هم حمل و نقل آن آسانتر.

*****فرنی
گویند روزی مرد کشک سابی نزد شیخ بهائی رفت و از بیکاری و درماندگی شکوه نمود و از او خواست تا اسم اعظم را به او بیاموزد! چون شنیده بود کسی که اسم اعظم را بداند درمانده نشود و به تمام آرزوهایش برسد...
شیخ مدتی او را سر گرداند؛ بعد به او گفت:
اسم اعظم از اسرار خلقت است و نباید دست نااهل بیافتد و ریاضت لازم دارد؛ و برای این کار به او دستور پختن فرنی را یاد میدهد و میگوید آنرا پخته و بفروشد؛ ولی نه شاگردی بیاورد و نه دستور پخت را به کسی دیگر یاد بدهد.
مرد رفته، پاتیل و پیاله ای خریده، شروع به پختن و فروختن فرنی میکند و چون کار و بارش رواج یافت، طمع کرده و شاگردی میگیرد و کار پختن را به او میسپارد. بعد از مدتی، آن شاگرد، بالا دست دکان استاد، دکانی برای خود باز کرده مشغول فرنی فروشی میشود؛ به طوری که کار و کسب استاد کساد میگردد.
کشک ساب، دوباره نزد شیخ بهائی میرود و با ناله و زاری طلب اسم اعظم می کند؛ شیخ چون از چند و چون کارش خبردار میشود به او میگوید:
«تو راز یک روش پختن فرنی را نتوانستی حفظ کنی! حال، میخواهی راز اسم اعظم را حفظ کنی؟! برو همان کشکت را بساب!...». و همین گفته ی شیخ بهائی، منشأ پیدایش این ضرب المثل شد.

این مثنوی خوابنامه، در تعبیر خوابهاست بنحوی مُجمَل و صادقانه:

***دیباچه:
ابتدا می کنم به نام خدا
خالق و صانع زمین و سما
داور کردگار بی مانند
که بُوَد فارغ از زن و فرزند
بعد از آن، مدح احمد مُرسَل
باز گویم مفصّل و مجمل
بعد از آن مدح حیدر صفدر
گویم از روی صدق، شام و سحر
سَروَر مؤمنان، علیّ ولی
منبع لطف حق، خفیّ و جلی
بَعدِ اوصاف حیدر و اولاد
یاد دارم چنین من از استاد:

***در اینکه خواب را بچند کس نباید گفت:
داد یُوسُف آن وجیه أنام «1»
علم تعبیر خواب را چو نظام
گفت آن برگزیده ی دوران
اینچنین ازبرای خلق جهان:
ابله و کودک و منافق و جفت
خواب بر چند کس نباید گفت
یا به مجنون که هست لایَعقِل
خواب گفتن بد است ای عاقل
خواب، به اهل علم، اول بار
گر بگوئی، نکو شود اطوار
_____________
 (1)- اَنام: خلایق، مردم

***در اوقات خواب دیدن:
گفت یُوسُف که بود پیغمبر-
از برای جمیع نوع بشر:
که دروغست خواب اول شب
که نیابد ظهور و نیست عجب
نصف شب هرکسی که بیند خواب
دیر یابد ظهور او ز حجاب
خواب هنگام صبح، معتبرش -
در همان روز می دهد اثرش
خواب در ظهر معتبر باشد
بری از هر بد و ضرر باشد

***در اقسام خواب از حیث تعبیر، و روزها و شبهای آن:
خواب مهجور«1» سست و بی معنیست
اکثرش را ازو ظهوری نیست
شب شنبه اگر ببینی خواب
دور باشد ظهور او ز حجاب
شب یکشنبه گر تو دیدی خواب
زود یابد ظهور و هست صواب «2»
در دوشنبه شبی، که خواب بدید
زود یابد اثر، وَ هست سعید
در سه شنبه چو خواب دید کسی
زود بیند جفا و جور بسی «3»
چارشنبه، چو خواب او نیکوست
زود گردد ز غیر دشمن و دوست «4»
شب پنجشنبه اَر بُوَد خوابت
زود گردد زیاده اسبابت «5»
شب جمعه ز دور و از نزدیک
اثر خواب را ببینی نیک
____________
 (1)- مهجور: شخص پریشانگو، تبدار و مبتلا به هَذَیان گوئی.
 (2)- صواب: صحیح و درست.
 (3)- یعنی در فرض داشتن تعبیر بد، زود رخ میدهد.
 (4)- یعنی در غیر خوابی که تعبیر آن دشمنی یا دوستی است، زود تعبیر میشود.
 (5) یعنی اسباب تعبیر آن برای تو زود مهیّا میشود. (م)

***سرآغاز - دیدن قرآن کریم و مُصحَف عظیم بخواب:
خواب دیدن ز جمله اهل بشر
خیر تعبیر دارد اُو ، یا شر
هرکه مُصحَف بخواب دید بکف
یابد از لطف حق، مقام وشرف
مُصحَف و مدح و مَنقَبَت نیکوست
گر کتابت کنی بخواب، ای دوست!

***آسمان و ستارگان و ملائکه (فرشتگان):
آفِتاب، کز غرب شد طالع
هرکه این خواب دید در واقع
صاحِبُ الأمر(عج) را ببیند زود
یابد از خواب خویشتن مقصود
هرکه در خواب دید جبرائیل
روشنی یابد از خدای جلیل
آنکه بیند ستارگان ومَلـَک«1»
اثر خواب او ندارد شک
مال و نعمت فزایدش بسیار
مَکرُمَت«2» یابد از صِغار و کِبار
گر ببیند به خواب اوج سما
یابد از لطف دوست نفع و نما «3»
گر زحل را به خواب بیند کس
یابد از مالکان عنایت بس «4»
مشتری گر به خواب کس آید
مشکلاتش تمام، بگشاید
هرکه آید بخواب او بهرام «5»
یابد آزار از خواص و عوام
هرکه آید بخواب او خورشید
می شود پادشاه چون جمشید
زهره عیشست وعشرت اندرخواب
دولت و خرّمیست در همه باب
گر عُطارِد بخواب کس آید
علم و جاه و جلالش افزاید
گر ببیند به خواب، قرص قمر
هست اسباب فضل و نعمت و زر
____________
 (1)-  نخ: فلک.
 (2)- مَکرُمَت: بزرگی و نوازش، تکریم.
 (3)- نخ: «برگ و نوا»: ساز و برگ زندگی، لوازم معاش.
 (4)- نخ: «یابد از اهل هند، عزّت، بس»
 (5)- بهرام: مریخ. (م)

***ایمان و کفر:
گر مسلمان بخواب کافِر شد
از تباه و گناه، وافِر«1»شد
گر مسلمان کند کسی، کافِر
شود ایمن ز حضرت غافِر
______________
 (1)- وافِر: لبریز، آکنده، پر، بسیار.

***سبزه و آب و کوه و باغ و مزرعه و منظره:
کوه اعظم اگر به خواب آید
علم و حلم و کمالت افزاید
سبزه و مَرغزار«1» را در خواب -
گر ببینی، ترقـّیَ است و شَباب «2»
آب صاف اَر ببینی اندر خواب
علم افزاید و فَعالِ صَواب«3»
آب، گر تیره و گلی باشد
قرض سنگین و غافلی باشد
هرکه پایش بخواب شد در گِل
بشود گـُم ، بسوزد او را دل
هرکه درخواب چَه کـَنـَد ایدوست!
گر رسد چَه به آب، بس نیکوست
باغ  اشجار و میوه اندر خواب
دولت است و زیادی اسباب
لیک ، بالعکس ، کثرت اشجار
حاکی از خوف و محنت و آزار
تخم کِشتن بخواب، فرزند است
کثرت مال و زرّ و دلبند است
گر ببینی به خواب، غـَلّه‌«4» سبز
آیدت مال و جاه و حُلَّۀ «5» سبز
___________________
 (1)- مَرغزار: چمنزار
 (2)- شَباب: جوانی، شادابی و سرزندگی
 (3)- فـَعال (بدون تشدید عین): فعل و کار و عمل نیک. صَواب: درست.
 (4)- غلّه (جمع آن: غلاّت): دانۀ حاصل از زراعت گیاهان تیرۀ گندمیان، مانندِ جو، گندم، ارزن، برنج، و امثال آن...
 (5)- حُلَّة: جامه فاخر، لباس نو، جامه بلند که بدن را بپوشاند.

***مرکبات (میوه ها) و بقولات (سبزیجات) و حبوبات و غلاّت و ادویه جات:
میوه هائی که آفریده خدا
هست تعبیر او جدا و جدا
سیب، مطلوب و نفع، یا تحفه
وصل جانان و غائب و حرفه
نار«1»رنجست وناروَن«2»زحمت
متغیر شود به هر ساعت
هست انگور ریزش باران
شاد گردد ز صحبت یاران
هرکه بیند که می خورَد خرما
هست تعبیر خواب، سود و نما«3»
گر ببینی تُرَنج «4» یا نارَنج
رهی از محنت و مصیبت و رنج
آلوبالو و سنجد و عَنّاب «5»
عیش وعشرت ترا دهد ازخواب
به وَ انجیر و زردآلو و زیتون
هست تعبیر آن بسی مَیمون
خربزه، هندوانه، رزق حلال
میرسد با عَناء و رنج و ملال
شلغم و زردک«6» وچغندر وسیر
هست در خواب، حیله و تزویر
کلم و اسفناج و تُرُب وَ پیاز
هست بخت ضعیف و عمر دراز
کنجد و ماش و لوبیا و نخود
مال و ثروت زیاده خواهد شد
گندم، آلودگیّ و محنت دان
جو بُوَد غم بقول اهل بیان
ارزن و ذرّت است اندر خواب
هر دو تنگیّ و قحط و خوف عذاب
عدس است و برنج، کثرت مال
می فزاید ترقی و اقبال
جوز، با دار ِچینی«7» و فلفل
بگشاید ز کار تو مشکل
مگس نَحْل«8»دیدنش شاهیست
داند آنکس که مردِ آگاهیست
گر ببیند کسی عسل میخورْد
فیض از عمر و زندگانی بُرد
زیره و رازیانه و گشنیز
مال وقفست، نزد اهل تمیز
_____________
 (1)- یعنی انار
 (2)- ناروَن: درختی است بزرگ و پرشاخ و برگ، بدون میوه و با برگهایی بیضی شکل و دندانه دار. (معین)
 (3)- نخ: «برگ و نوا»: ساز و برگ زندگی، لوازم معاش.
 (4)- تُرَنج: بالنگ، تُرَنگ
 (5)- عَنّاب / عُنّاب: سنجد گیلانی.
 (6)- زردک: هویج
 (7)- دار چینی: دارچین
 (8)- مگس نحل: زنبور عسل

*اَطعِمَه و اَشرِبَه (خوردنیها و آشامیدنیها):
هرکه در خواب پخته دید طعام
یابد از عمر و زندگانی کام
لحم پخته چو بیند اندر خواب
منفعت بیند اوچه سهل وچه ناب!
گوشت درخواب هرچه خام بُوَد
روزی صعب و گــَه حرام بُوَد
هرکه بیند بخواب تـُنگ و شراب
از بزرگان بُوَد به رنج و عِتاب«1»
لبن وشیر وماست درخوابت
منفعت هست و ثروت نابَت!
نان و حلوا بُوَد بسی اِکرام
که ترا آید ازخواص وعوام
گر دهانت بخواب شیرین شد
لذت عمر و قوّت دین شد
شور اگر شد دهانت ای دانا
سرد گردی ز خلق این دنیا
لقمه اندر دهان نرفت فرو
اجلت گیرد از حساب، گلو
_______________
 (1)- نخ: عِقاب

***حشرات و حَیَوانات:
مور در خواب، گوسفندان است
که تورا کسبِ منفعت زان است
قـَمْل و ضَفدَع«1» اگر بخواب آید
صاحِب خواب را عذاب آید
_________________
 (1)- قـَمْل و ضَفدَع: شپش و قورباغه یا وزغ

***فلزّات و مَعدِنیّات:
گر ببینی زر ِسپید«1» بخواب
با کسی افتدت عِتاب و خطاب
پول در خواب، اَندُه است و ملال
سُرب و هم قلع، مِحنتست و وبال
مس و آهن به خواب، غم باشد
گر یکی، وَر چو صد دِرَم باشد«2»
نقره ی خالص و طلا زان بعد
هست بی شک، هر دو دائم سعد
زَیبَق«3» و زر، چو نعمت کافی
کثرت مال و شوکت شافی «4»
_________________
 (1)- زر سفید: سیم و روپیه (غیاث اللّغات).
 (2)- یعنی: خواه یک درهم، و خواه (و اگرچه) صد درهم باشد. (م)
 (3)- زَیبَق: جیوه
 (4)- شافی: قاطع و بسنده، روشن و کفایت کننده، قانع کننده. (م)

***احجار (سنگها) و جواهرات:
هرکه بیند بخواب سنگستان
یا بیابان گرم و ریگ روان
افتد او در مصیبت و محنت
زود از دست او روَد نعمت
لعل«1»درخواب قرب پادشهست
داند آنرا هر آن که مرد ره است
گر ببینی بخواب فیروزه
رسدت مال و جاه هر روزه
شاخ مرجان وعِقد«2» مروارید
همسر است و عِیال و مال و امید
یَمَنی«3» هم سعادتست بخواب
مال و عمر دراز و کار صواب«4»
________________
 (1)- لعل (گارنیت): نوعی سنگ زیبا و قیمتی که در رنگهای مختلف قرمز، سبز و زرد یافت میشود. البته، غالباً در اصطلاح عامّه، به رنگ قرمز آن لعل گفته میشود، که بسیار شبیه یاقوت است.
 (2)- عِقد: گردنبند
 (3)- یعنی: عقیق یمنی
 (4)- صواب: درست

***حَوادِث و کَوارِث (پیشامدها و بلاهای سخت):
گر ببینی که شهر شد آتش
ز حسودی، عَدُو شود سَرکَش
آتشی گر بزرگ شد پیدا
حاکم ظالمی رسد آنجا
گر رسد شهر و مُلک را سیلاب
گردد از خصم، مُلکِ شهر خراب
لشکر خصم کار زار کند
گِرد آن شهر در حِصار کند
هرکه در خواب دید طوفان شد
هرطرف موج بس خروشان شد«1»
پادشه گردشش فـُـتــَد در دهر
انقلاب آیدش به اُلکَه«2» شهر
گر ببیند کسی کسوف«3» بخواب
پادشه را رسد ز خصم عِقاب
گر بخوابت خسوف«4» و زلزله شد
شهر، پر شور و خوف و ولوله شد
روز جنگ و صدای توپ و تفنگ«5»
گر بخواب بینی، ای سرهنگ!
رعد و برق از سما شود ظاهر
فتنه و ترس بی حد و وافر
_______________
 (1)- نخ1: «عالـَم از موج آب، عُمّان شد». نخ2: «همه جا سیل و موج و طغیان شد». (م)
 (2)- اُلکـَه: لفظ ترکی بمعنی کشور. (غیاث اللّغات)
 (3)- کسوف: خورشید گرفتگی
 (4)- خسوف: ماه گرفتگی
 (5)- برخی نا آگاهان، یکی از دلائل عدم صحّت انتساب منظومه خوابنامه به شیخ بهائی(ره) را آمدن لفظ تفنگ در آن میدانند؛ غافل از آنکه: پیش از زمان شیخ و حتی قبل از سال 905ق از باروت و سلاح آتشین استفاده می شده است... (رک: دانشنامه جهان اسلام، ذیل مدخل «باروت»، به نقل از: «تفنگِ رَعدْ آهنگ»، گلاسن Glassen، ص183). (م)

***مشاغل و حِرَف (کارها، شغل ها و حرفه ها):
هرکه او داشت تاج اندر سر
روز محنت نبیند او دیگر!
هرکه درخواب، مال و زر یابد
مال یابد ، ولی ضرر یابد!
گر کتابت کند کسی در خواب
هست تعبیر او فـَعال صواب«1»
هرکه در خواب میکشد تصویر
عشق در پای او شود زنجیر
مبتلا شود به عشق کسی
در خیالش بُوَد هوایْ، بسی
هرکه در خواب شَعرباف بُوَد
همۀ عمر در مَصافّ«2» بُوَد
هرکه درخواب گازُری«3»میکرد
پاک گردد ز رنج و محنت و درد
هرکه درخواب مینواخت نفیر«4»
کرد بیهوده، از پی تشهیر «5»
_____________
 (1)- یعنی: کِردار نیکو و عملکِرد درست.
 (2)- مَصافّ: صف بندی برای پیکار و کشمکش
 (3)- گازُری: رخت شویی
 (4)- نفیر: آواز نی
 (5)- یعنی: کار بیهوده برای شهرت طلبی انجام میدهد و نتیجه ای نمی گیرد.

***خانه و دیگر اَمکِنـَة (مکانها):
هرکه تعمیر خانه کرد به خواب
مُتراغِب شود به کار صواب«1»
گر بخوابت طواف شد ظاهر
روزیَت می شود بسی وافر
هرکه در خواب، دیده راه سفر
می کند بس کتاب ها از بر
هرکه در مکّه دیده شد سفرش
مردِ اهلی«2» کند براو نظرش
هرکه در خواب، حشر و نشر بدید
از مُفاجات«3» بایدش ترسید!
هرکه درخواب دید باغ و بهشت
تخم عِشرت به باغ دولت کِشت
هرکه درخواب، باز«4»دوزخ دید
باید از قهر پادشه ترسید!
هرکه بیند که اوفتد در بند
عاشق کس شود بصوت بلند
______________
 (1)- صواب: درست و نیکو.
 (2)- یعنی: مردی از اهل الله یا از اولیاء الله... و یا اهل مقام بالا و جاه بلند.
 (3)- مُفاجاة: مرگ ناگهانی.
 (4)- یعنی: جهنم غیر پوشیده و سر باز.

***لباس و جامه و استحمام و گرمابه و موها:
جامه چرک هست رنج و ملال
همچو رخت کبود، همّ و وبال
هرکه درخواب شد تنش عریان
شودش آشکار سِرّ نهان
هرکه او غسل کرد در حمام
پاک گردد ز ناپسند و حرام
نوره بر موی زائد اندر خواب
راحت و ترک ذنب و کسب ثواب
سر تراشی وَ کیسه مالیدن
دفع قرضش شود بنحو حَسَن
هرکه موی سیاه کرد سپید
ترک عِصیان، رهِ دیانت دید

***اعضاء و جوارح بدن:
هر که بیند دو چشم او کندند
از حَدَق«1»پس بدور افکندند
هست موت و مصیبت اِخوان
مرگ فرزند خود، زچَشمْ بَدان
گوشها گر بریده گشت، بدان:
عمه و خاله میرود ز میان
اَنف«2» فرزند و لب نتیجه آن
این چنین گفته اند اهل بیان
گردن کس اگر به خواب زنند
بـِرُویَش مُهر«فتح باب»زنند
ور کنندش بخواب، پاره شکم
راز او بـرمــلا فــُـتــَد در دم
شد مصیبت، شکستن دندان
بدی حال و دین و هم اِخوان
پدر و مادر و اَخ و فرزند
یا زَوال ِ مَقام ِ عِزَّتمند«3»
هر که دندان خود ز بالا کـَنـْد
مرگ آبا«4» بُوَد و یا فرزند
هست دندان زیر از مادر
با همه قوم و خویش او یکسر
زوجه وعمّ وخالها«5»اَنیاب«6»
بُوَد افتادَنش هلاک و تـَباب«7»
آنکه چیند بخواب، ناخن دست
از همه محنت و مصیبت رَست
_____________
 (1)- حَدَق: جمع حَدَقة (سیاهی چشم؛ و در اینجا: مَجازاً گودی اطراف آن).
 (2)- اَنف: بینی.
 (3)- نخ: «یا نزول از مقام عزّتمند».
 (4)- آباء: پدران (و در اینجا، اعمّ از پدران و خویشاوندان پدری).
 (5)- یعنی: عموها، عمّه ها، دائیها (خالها) و خاله ها.
 (6)- اَنیاب: دندانهای نیش، جمع ناب.
 (7)- تَباب: هلاکت و نابودی. (م)

***جنگ و جدال و نزاع و سلاح:
هرکه در خواب خورْد چوب وکتک
می رسد قوّتی و ِرا بی شک
هرکه در خواب، پوشدش جوشن
شود ایمن ز فتنه ی دشمن
تیغ پولادِ تیز و جوهردار«1»
هست درخواب، قوّت ومقدار
دستۀ تیغ و چاقو، اندر خواب
باشد اندرز جان به روز حساب
هرکه دارد بدست تیر و کمان
از قضای خدا بُوَد به امان
تیر در خواب، قوّت سخن است
شهرت افزای قدر مُؤتمَن«2»است
جوهر از آن، چنان بهم رسدت
که شناسی به قلب، نیک و بدت
جمله آلات جنگ، اندر خواب
گر بُوَد با تو، میرَهی ز عذاب
_____________
 (1)- جوهر شمشیر: نگار و برق شمشیر.
 (2)- مُؤتمَن: شخص امین و درستکار.

***نکاح (ازدواج) و جماع و فسق و زنا:
فسق درخواب، آفت و ضرر است
بد به تأثیر و حاکی از خطر است
لیکن اندر جِماع با زن خویش
نعمت و مال و دولت آید بیش

***پیری و جوانی و کودکی:
هرکه شد طفل بعدِ عمر دراز
دَر ِ دولت بر او بگردد باز
گر جوانی به خواب گردد پیر
میکشد زاری از صغیر و کبیر
پیرمردی که شد جوان در خواب
مشکلاتش، تمام، شد اَسیاب «1»
_______________
 (1)- بجهت حفظ وزن شعر، الف آسیاب، بدون مدّ و به فتح خوانده میشود (اَسیاب). نخ: اسباب. (م)

***بخواب دیدن مردگان:
هرکه بیند که مُرد ورفت بخاک
ذات او گردد از مَذَلَّت پاک
دَر ِ دولت برُوش گردد باز
کامرانی کند به عمر دراز
هرکه او مرده بیند اندر خواب
غائب آید به ناگه، از احباب
بوسه از مرده، تحفه میآید
تا از آن بس فرح بیافزاید
مرده گر زن بُوَد، بُوَد دنیا
بر مراد دلت شوی بینا
گوشت ازمرده اَر خوری درخواب
مال و میراث یابی از هر باب
بر «بهائی» بسی دعا بنما
تا رسد خوابنامه اش بسما

 

نامه علامه طبا طبایی

جوانی ۲۲ ساله در سال ۱۳۵۵ نامه ای به علامه طباطبایی نوشته و از او راه حلی برای بیرون آمدن از گناه خواسته که علامه نیز به نامه او پاسخ داده که آن را بازخوانی می کنیم .

بسم الله الرحمن الرحیم

محضر مبارک نخبه الفلاسفه آیه الله العظمی جناب آقای طباطبائی ادام الله عمرکم ماشاءالله

سلام علیکم و رحمه الله و برکاته          کوتاه سخن آنکه جوانی هستم ۲۲ ساله …چنین تشخیص می دهم که تنها ممکن است شما باشید که به این سؤال من پاسخ دهید ، در محیط و شرایطی که زندگی می کنم هوای نفس و آمال و آرزوها بر من تسلط فراوانی دارند و مرا اسیر خود ساخته اند و سبب آن شده اند که مرا از حرکت به سوی الله و حرکت در مسیر استعداد خود باز داشته و می دارند ،درخواستی که از شما دارم ، برای من بفرمایید بدانم به چه اعمالی دست بزنم تا بر نفس مسلط شوم و این طلسم شوم را که همگان گرفتار آنند بشکنم و سعادت بر من حکومت کند؟

یادآور می شوم نصیحت نمی خواهم و الّا دیگران ادعای نصیحت فراوان دارند ، دستورات علمی برای پیروی لازم دارم ، همانگونه که شما در تحصیلات خود در نجف پیش استاد فلسفه داشتید ، همان شخصی که تسلط به فلسفه اشراق داشت ، باز هم خاطر نشان می سازم که نویسنده با خود فکر می کند که شفاهاً موفق به پاسخ این سؤال نمی شود ، وانگهی شرم دارم که بیهوده وقت گرانمایه شما را بگیرم ، لذا تقاضا دارم پدرانه چنانچه صلاح می دانید و بر این موضوع می توانید اصالتی قائل شوید مرا کمک کنید ، در صورت منفی بودن، به فکر ناقص من لبخند نزنید و مخفیانه نامه را پاره کنید و مرا نیز به حال خود واگذارید .

پاسخ علامه طباطبائی به این نامه:

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیکم

برای موفق شدن و رسیدن به منظوری که در پشت ورقه مرقوم داشته اید لازم است همتی بر آورده، توبه ای نموده، به مراقبه و محاسبه پردازید به این نحو که هر روز که طرف صبح از خواب بیدار می شوید قصد جدی کنید که در هر عملی که پیش آید، رضای خداعزّاسمه را مراعات خواهم کرد ، آنوقت در سر هر کاری که می خواهید انجام دهید، نفع آخرت را منظور خواهید داشت، به طوری که اگر نفع اخروی نداشته باشد انجام نخواهید داد ، هرچه باشد ، همین حال را تا شب، وقت خواب ادامه خواهید داد و وقت خواب، چهار پنج دقیقه ای درکارهایی روز انجام داده اید فکر کرده، یکی یکی از نظر خواهید گذرانید ، هر کدام مطابق رضای خدا انجام یافته شکری بکنید و هر کدام تخلف شده استغفاری بکنید ، این رویه را هر روز ادامه دهید ، این روش اگر چه کلید نجات و رستگاری است و هر شب پیش از خواب اگر توانستید سور مسبّحات یعنی سوره حدید و حشر و صف و جمعه و تغابن را بخوانید و اگر نتوانستید تنها سوره حشر را بخوانید و پس از بیست روز از حال اشتغال ، حالات خود را برای بنده در نامه بنویسید ، ان شاء الله موفق خواهید بود.

والسلام علیکم

 

 

زدست دیده ودل هر دو فریاد

وای زدست دیده ودل هر دوفریاد



وای زدست دیده ودل هر دو فریاد

که هر چه دیده بیند دل کند یاد


وای بسازم خنجری نیشش زفولاد

زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

خدایا چشم حق بینی عطا کن
زدست دیده ودل ما رها کن

خدایا از تو خواهم چشم سالم

ندارد چشم سالم غیر عالِم
 

زندگی شهید چمران به روایت غاده همسر لبنانی وی

 
مصطفی به روایت غاده - 1
سال‌ها از آرام گرفتن چمران می گذرد . روزهای تکاپو و از پشت صخره ای پشت صخره دیگرپریدن و پناه گرفتن ، و روزهای جنگ های سرنوشت ساز پایان یافته اند و اکنون در این روزگار به ظاهر آرام "غاده چمران" با لحنی شکسته داستانی روایت می کند، "داستان یک نسیم که از آسمان روح آمد و در گوشش کلمه عشق گفت و رفت به سوی کلمه بی نهایت."
سال ها از روزی که سرانجام چمران در این زمین آرام گرفت می گذرد و این بار غاده داستانی از تاریخ این سرزمین روایت می کند، داستان "مرد صالحی که یک روز قدم زد در این سرزمین به خلوص . "
دختر قلم را میان انگشتانش جابه جا کرد و بالاخره روی کاغذی که تمام شب مثل میت به او خیره مانده بود نوشت "از جنگ بدم می‌آید" با همه غمی که در دلش بود خنده اش گرفت ، آخر مگر کسی هم هست که از جنگ خوشش بیاید ؟ چه می دانست ! حتماً نه . خبرنگاری کرده بود ، شاعری هم ، حتی کتاب داشت . اما چندان دنیا گری نکرده بود . "لاگوس" را در آفریقا می شناخت چون آن جا به دنیا آمده بود و چند شهر اروپایی را ، چون به آنجا مسافرت می رفت . بابا بین آفریقا و ژاپن مروارید تجارت می کرد و آن ها خرج می کردند، هر طور که دلشان می خواست . با این همه ، او آن قدر لبنانی بود که بداند لبنان برای جنگ همان قدر حاصلخیز است که برای زیتون و نخل . هر چند نمی فهمید چرا!
نمی فهمیدم چرا مردم باید همدیگر را بکشند. حتی نمی فهمیدم چه می شود کرد که این طور نباشد، فقط غمگین بودم از جنگ داخلی ، از مصیبت .
خانه ما در صور زیبا بود ، دو طبقه با حیاط و یک بالکن رو به دریا که بعدها اسرائیل خرابش کرد . شب ها در این بالکن می نشستم ، گریه می کردم و می نوشتم . از این جنگ که از اسلام فقط نامش را داشت با دریا حرف می زدم، با ماهی ها ، با آسمان . این ها به صورت شعر و مقاله در روزنامه چاپ می شد . مصطفی اسم مرا پای همین نوشته ها دیده بود . من هم اسم او را شنیده بودم اما فقط همین . در باره اش هیچ چیز نمی دانستم ، ندیده بودمش ، اما تصورم از او آدم جنگ جوی خشنی بود که شریک این جنگ است .
ماجرا از روزی شروع شد که سید محمد غروی ، روحانی شهرمان ، پیشم آمد و گفت: آقای صدر می خواهد شما را ببیند . من آن وقت از نظر روحی آمادگی دیدن کسی را نداشتم ، مخصوصا این اسم را . اما سید غروی خیلی اصرار می کرد که آقای موسی صدر چنین و چنان اند ، خودشان اهل مطالعه اند و می خواهند شمارا ببینند. این همه اصرار سید غروی را دیدم قبول کردم و "هرچند به اکراه" یک روز رفتم مجلس اعلای شیعیان برای دیدن امام موسی صدر ، ایشان از من استقبال زیبایی کرد . از نوشته هایم تعریف کرد و اینکه چقدر خوب درباره ولایت و امام حسین (ع) "که عاشقش هستم " نوشته ام . بعد پرسید: الان کجا مشغولید ؟ دانشگاهها که تعطیل است . گفتم: در یک دبیرستان دخترانه درس میدهم . گفت: اینها را رها کنید ، بیایید با ما کار کنید .
 
پرسیدم ( چه کاری ؟) گفت: شما قلم دارید ، می توانید به این زیبایی از ولایت ، از امام حسین(ع) ، از لبنان و خیلی چیزها بگویید ، خوب بیایید و بنویسید . گفتم: دبیرستان را نمی توانم ول کنم ، یعنی نمی خواهم. امام موسی گفت: ما پول بیشتری به شما میدهیم ، بیایید فقط با ما کار کنید. من از این حرف خیلی ناراحت شدم . گفتم: من برای پول کار نمی کنم ، من مردم را دوست دارم . اگر احساسم تحریکم نکرده بود که با این جوانان باشم اصلاً این کار را نمی کردم ، ولی اگر بدانم کسی می خواهد پول بیشتر بدهد که من برایش بنویسم احساسم اصلاً بسته میشود . من کسی نیستم که یکی بیاید بهم پول بدهد تا برایش بنویسم . و با عصبانیت آمدم بیرون . البته ایشان خیلی بزرگوار بود ، دنبال من آمد و معذرت خواست، بعد هم بی مقدمه پرسید چمران را می شناسم یا نه . گفتم: اسمش را شنیده ام .
 
گفت: شما حتماً باید اورا ببینید . تعجب کردم ، گفتم: من از این جنگ ناراحتم ، از این خون و هیاهو ، و هرکس را هم در این جنگ شریک باشد نمی توانم ببینم . امام موسی اطمینان داد که چمران اینطور نیست . ایشان دنبال شما می گشت . ما موسسه ای داریم برای نگهداری بچه های یتیم . فکر می کنم کار در آن جا با روحیه شما سازگار باشد . من می خواهم شما بیایید آنجا و با چمران آشنا شوید . ایشان خیلی اصرار کرد و تا قول رفتن به موسسه را از من نگرفت ، نگذاشت برگردم .
شش هفت ماه از این قول و قرار گذشته بود و من هنوز نرفته بودم موسسه . در این مدت سید غروی هر جا من را می دید می گفت: چرا نرفته اید ؟آقای صدر مدام از من سراغ می گیرند. ولی من آماده نبودم ، هنوز اسم چمران برایم با جنگ همراه بود ، فکر می کردم نمی توانم بروم او را ببینم . از طرف دیگر پدرم ناراحتی قلبی پیدا کرده بود و من خیلی ناراحت بودم . سید غروی یک شب برای عیادت بابا آمد خانه ما و موقع رفتن دم در تقویمی از سازمان امل به من داد گفت: هدیه است آن وقت توجهی نکردم ، اما شب در تنهایی همانطور که داشتم می نوشتم ، چشمم رفت روی این تقویم . دیدم دوازده نقاشی دارد برای دوازده ماه که همه شان زیبایند ، اما اسم و امضایی پای آنها نبود .
 
یکی از نقاشیها زمینه ای کاملاً سیاه داشت و وسط این سیاهی شمع کوچکی می سوخت که نورش در مقابل این ظلمت خیلی کوچک بود . زیر این نقاشی به عربی شاعرانه ای نوشته بود؛ من ممکن است نتوانم این تاریکی را از بین ببرم ، ولی با همین روشنایی کوچک فرق ظلمت و نور و حق و باطل را نشان میدهم و کسیکه بدنبال نور است این نور هرچقدر کوچک باشد در قلب او بزرگ خواهد بود . کسیکه بدنبال نور است ، کسی مثل من . آن شب تحت تاثیر آن شعر و نقاشی خیلی گریه کردم . انگار این نور همه وجودم را فراگرفته بود . اما نمی دانستم چه کسی این را کشیده .
مصطفی به روایت غاده - 2
بالاخره یک روز همراه یکی از دوستانم که قصد داشت برود موسسه ، رفتم در طبقه اول مرا معرفی کردند به آقایی و گفتند ایشان دکتر چمران هستند. مصطفی لبخند به لبش داشت و من خیلی جا خوردم . فکر می کردم که کسیکه اسمش با جنگ گره خورده و همه از او می ترسند باید آدم غسی ای باشد ، حتی می ترسیدم ، اما لبخند او و آرامشش مرا غافلگیرکرد . دوستم مرا معرفی کرد و مصطفی با تواضعی خاص گفت: شمایید ؟ من خیلی سراغ شما را گرفتم زودتر از اینها منتظرتان بودم . مثل آدمی که مرا از مدتها قبل می شناخته حرف می زد . عجیب بود . به دوستم گفتم: مطمئنی که دکتر چمران این است؟ مطمئن بود .
 
مصطفی تقویمی آورد مثل آن تقویمی که چند هفته قبل سید غروی به من داده بود نگاه کردم گفتم: من این را دیده ام . مصطفی گفت: همه تابلو ها را دیدید ؟ از کدام بیشتر خوشتان آمد ؟گفتم: شمع، شمع خیلی مرا متاثر کرد . توجه او سخت جلب شد و با تاکید پرسید: شمع ؟ چرا شمع ؟ من خود به خود گریه کردم ، اشکم ریخت . گفتم: نمی دانم . این شمع ، این نور ، انگار دروجود من هست ، من فکر نمی کردم کسی بتواند معنی شمع و از خودگذشتگی را به این زیبایی بفهمد و نشان دهد . مصطفی گفت: من هم فکر نمی کردم یک دختر لبنانی بتواند شمع و معنایش را به این خوبی درک کند. پرسیدم: این را کی کشیده ؟ من خیلی دوست دارم ببینمش، و با او آشنا شوم .
 
مصطفی گفت: من . بیشتر از لحظه ای که چشمم به لبخندش و چهره اش افتاده بود تعجب کردم شما ! شما کشیده اید ؟ مصطفی گفت: بله ، من کشیده‌ام. گفتم: شما که در جنگ و خون زندگی می کنید ، مگر می شود ؟ فکر نمی کنم شما بتوانید این قدر احساس داشته باشید . بعد اتفاق عجیب تری افتاد . مصطفی شروع کرد به خواندن نوشته های من . گفت: هر چه نوشته اید خوانده ام و دوررا دور با روحتان پرواز کرده‌ام . و اشکهایش سرازیر شد . این اولین دیدار ما بود و سخت زیبا بود .
باردوم که دیدمش برای کار در موسسه آمادگی کامل داشتم . کم کم آشنایی ما شروع شد . من خیلی جاها با مصطفی بودم ، در موسسه کنار بچه ها، در شهرهای مختلف و یکی دوبار در جبهه . برایم همه کارهایش گیرا و آموزنده بود . بی آنکه خود او عمدی داشته باشد .
غاده با فرهنگ اروپایی بزرگ شده بود . حجاب درستی نداشت اما دوست داشت جوردیگری باشد ، دوست داشت چیز دیگری ببیند غیر از این بریز و بپاشها و تجمل ها، او از این خانه که یک اتاق بیشتر نیست و درش همیشه به روی همه باز است خوشش می آید . بچه ها می توانند هر ساعتی که میخواهند بیایند تو ، بنشینید روی زمین و با مدیرشان گپ بزنند . مصطفی از خود او هم در این اتاق پذیرایی کرد و غاده چقدر جا خورد وقتی فهمید باید کفش هایش را بکند و بنشیند روی زمین ! به نظرش مصطفی یک شاه کار بود ، غافل کننده و جذاب .
یادم هست در یکی از سفرهایی که به روستاها می رفت همراهش بودم . داخل ماشین هدیه ای به من داد، اولین هدیه اش به من بود و هنوز ازدواج نکرده بودیم. خیلی خوشحال شدم و همان جا بازکردم دیدم روسری است ، یک روسری قرمز با گلهای درشت . من جا خوردم ، اما او لبخند زد و با شیرینی گفت :بچه ها دوست دارند شما را با روسری ببینند . از آن وقت روسری گذاشتم و مانده . من می دانستم بچه ها به مصطفی حمله می کنند که چرا شما خانمی را که حجاب ندارد می‌آورید موسسه ، اما برایم عجیب بود که مصطفی خیلی سعی می کرد، خودم متوجه می‌شدم، مرا به بچه ها نزدیک کند . می گفت: ایشان خیلی خوبند . اینطور که شما فکر می کنید نیست . به خاطر شما می آیند موسسه و می‌خواهند از شما یاد بگیرند ان شاالله خودمان بهش یاد می دهیم. نگفت این حجابش درست نیست ، مثل ما نیست ، فامیل و اقوامش آن چنانی اند . اینها خیلی روی من تاثیر گذاشت . او مرا مثل یک بچه کوچک قدم به قدم جلو برد به اسلام آورد . نه ماه. نه ماه زیبا با هم داشتیم و بعد با هم ازدواج کردیم . البته ازدواج ما به مشکلات سختی برخورد .
تو دیوانه شده ای ! این مرد بیست سال از تو بزرگتر است ، ایرانی است ، همه اش توی جنگ است ، پول ندارد ، همرنگ مانیست ، حتی شناسنامه ندارد !
سرش را گرفت بین دستهایش و چشمهایش را بست . چرا ناگهان همه اینقدر شبیه هم شده بودند ؟ انگار آن حرفها متن یک نمایشنامه بود که همه حفظ بودند جز او، مادرش ، پدرش ، فامیل ، حتی دوستانش . کاش او در یک خانواده معمولی به دنیا آمده بود ، کاش او از خودش ماشین نداشت ! کاش پدر او بجای تجارت بین افریقا و ژاپن معلمی می کرد ، کارگری می کرد ، آنوقت همه چیز طور دیگری می شد. می دانست ، وضع مصطفی هم بهتر از او نیست . بچه هایی که با مصطفی هستند اورا دوست ندارند ، قبولش نمی کنند. آه خدایا ! سخت ترین چیز همین است . کاش مادر بزرگ اینجا بود . اگر او بود غاده غمی نداشت .
 
 مادر بزرگ به حرفش گوش می داد ، دردش را می فهمید . یاد آن قصه افتاد . قصه که نه ، حکایت زندگی مادر بزرگ در آن سالهایی که با شوهر و با دو دخترش در فلسطین زندگی می کرد. جوانی سنی یکی از دخترها را می پسندد و مخالفتی هم پیش نمی آید ، اما پسرک روز عاشورا می آید برای خواستگاری ، عقد و ... مادر بزرگ دلگیر می شود و خواستگار را رد می کند ، اما پدر بزرگ که چندان اهل این حرفها نبوده می خواسته مراسم را راه بیندازد . مادربزرگ هم تردید نمی کند ، یک روز می نشیند ترک اسب و با دخترش می آید این طرف مرز ، بصور .
مادر بزرگ پوشیه می زد ، مجلس امام حسین در خانه اش به پا می کرد و دعاهای زیادی از حفظ داشت . او غاده را زیر پرو بالش گرفت ، دعاهارا یادش داد و الان اگر مصطفی را می دید که چطور زیارت عاشورا ، صحیفه سجادیه ، و همه دعاهایی را که غاده عاشق آن است و قبل از خواب می خواند در او عجین شده در ازدواج آنها تردید نمی کرد .
و بیشتر از همه همین مرا به مصطفی جلب کرد ، عشق او به ولایت ، من همیشه می نوشتم که هنوز دریای سرخ ، هر ذره از خاک جبل عامل صدای ابوذر را به من می رساند . این صدا در وجودم بود . حس می کردم باید بروم ، باید برسم آنجا ، ولی کسی نبود دستم را بگیرد ، مصطفی این دست بود . وقتی او آمد انگار سلمان آمد، سلمان منا اهل البیت . او می توانست دست مرا بگیرد و از این ظلمات ، از روزمرّگی بکشد بیرون .
 
قانع نمی شدم که مثل میلیون ها مردم ازدواج کنم زندگی کنم و ... دنبال مردی مثل مصطفی می‌گشتم ، یک روح بزرگ ، آزاد از دنیا و متعلقاتش . اما این چیزها به چشم فامیلم و پدر ومادرم نمی آمد. آنها در عالم دیگری بودند و حق داشتند بگویند نه ، ظاهر مصطفی را می دیدند و مصطفی از مال دنیا هیچ چیز نداشت . مردی که پول ندارد ، خانه ندارد ، زندگی ... هیچ ! آنها این را می دیدند اصلاً جامعه لبنان اینطور بود و هنوز هم هست بدبختانه . ارزش آدم ها به ظاهرشان و پول شان هست به کسی احترام می گذراند که لباس شیک بپوشد و اگر دکتر است باید حتما ماشین مدل بالا زیر پایش باشد . روح انسان و این چیزها توجه کسی را جلب نمی کند. با همه اینها مصطفی از طریق سید غروی مرا از خانواده ام خواستگاری کرد . گفتنند نه .
 
آقای صدر دخالت کرد و گفت: من ضامن ایشانم . اگر دخترم بزرگ بود دخترم را تقدیمش می کردم . این حرف البته آنهارا تحت تاثیر قرارداد، اما اختلاف به قوت خودش باقی بود . آنها همچنان حرف خودشان را می زدندو من هم حرف خودم را . تصمیم گرفته بودم به هر قیمتی که شده با مصطفی ازدواج کنم . فکر کردم در نهایت با اجازه آقای صدر که حاکم شرع است عقد می کنیم ، اما مصطفی مخالف بود ، اصرار داشت با همه فشارها عقد با اجازه پدر و مادرم جاری شود .می گفت: سعی کنید با محبت و مهربانی آنها را راضی کنید . من دوست ندارم با شما ازدواج کنم و قلب پدر و مادرتان ناراحت باشد . با آن همه احساس و شخصیتی که داشت خیلی جلوی پدر و مادرم کوتاه می آمد .وسواس داشت که آنها هیچ جور در این قضیه آزار نبینند . اولین و شاید آخرین باری که مصطفی سرمن داد کشید به خاطر آنها بود .
روزهایی بود که جنوب را دائم بمباران می کردند . همه آنجا را ترک کرده بودند. من هم بیروت بودم اما مصطفی جنوب مانده بود با بچه ها و من که به همه شان علاقمند شده بودم نتوانستم صبر کنم و رفتم مجلس شیعیان پیش امام موسی ، سراغ مصطفی و بچه هارا گرفتم ، آقای صدر نامه ای به من داد و گفت: باید هرچه سریعتر این را به دکتر برسانید . با استاد یوسف حسینی زیر توپ و خمپاره راه افتادیم رفتیم موسسه . آنجا گفتند دکتر نیست ، نمی دانند کجاست . خیلی گشتیم و دکتر را در "الخرایب" پیدا کردیم . تعجب کرد ، انتظار دیدن مرا نداشت . بچه ها در سختی بودند ، بمب و خمپاره، وضعیت خیلی خطرناک بود .
 
مصطفی نامه را از من گرفت و پاسخی نوشت که من برسانم به آقای صدر . گفتم: نمی‌روم ، اینجا می مانم و به بیروت بر نمی گردم . مصطفی اصرار داشت که نه ، شما باید هر چه زودتر برگردی بیروت . اما من نمی خواستم برگردم و آن وقت مصطفی که آن همه لطافت و محبت داشت، برای اولین بار خیلی خشن شد و فریاد زد ، گفت: برو توی ماشین ! اینجا جنگ است ، باکسی هم شوخی ندارند ! من خیلی ترسیدم و هم ناراحت شدم . خوب نبود ، نه این که خوب نباشد ، اما دستور نظامی داد به من و من انتظار نداشتم جلوی بچه ها سرم داد بزند و بگوید: برو دیگر !
وقتی من خواستم برگردم ، مصطفی جلو آمد و به یوسف حسینی گفت: شما بروید من ایشان را با ماشین خودم می رسانم . من تمام راه از الخرایب تا صیدان گریه می کردم . به مصطفی گفتم: فکر می کردم شما خیلی با لطافتید ، تصورش را نمی کردم اینطور با من برخورد کنید . او چیزی نگفت تا رسیدیم صیدان ، جایی که من باید منتقل می شدم به ماشین یوسف حسینی که به بیروت برگردم. آنجا مصطفی از من معذرت خواست ، مثل همان مصطفی که می شناختم گفت: من قصدی نداشتم ، ولی نمیخواهم شما بی اجازه فامیلتان بیایید و جنوب بمانید و شما باید برگردی و با آنها باشید.
 
 
 
به هرحال ، روزهای سختی بود اجازه نمی دانند از خانه بروم بیرون . بعد از هجده سال تنها این ور و آن ور رفتن ، کلید ماشین را از من گرفتند . هر جا می خواستم بروم برادرم مرا می برد و بر می گرداند تا مبادا بروم مدرسه یا پی آقای غروی . طفلک سید غروی به خاطر ازدواج من خیلی کشید . می گفتند: شما دخترم را با این آقا آشنا کردید . البته با همه این فشارها من راههایی پیدا می کردم ومصطفی را می دیدم . اما این آخری ها او خیلی کلافه و عصبانی بود . یک روز گفت: ما شده ایم نقل مردم ، فشار زیاد است شما باید یک راه را انتخاب کنید یا این ور یا آن ور . دیگر قطع اش کنید . مصطفی که این را گفت بیشتر غصه دار شدم . باید بین پدر و مادرم که آنهمه دوستشان داشتم و او ، یکی را انتخاب می کردم . سخت بود ، خیلی سخت . گفتم: مصطفی اگر مرا رها کنی می روم آنطرف ، تو باید دست مرا بگیری ! گفت: آخر این وضعیت نمی تواند ادامه داشته باشد .
مصطفی به روایت غاده - 3
آن شب وقتی رسیدم خانه ، پدر ومادرم داشتند تلویزیون نگاه می‌کردند . تلویزیون را خاموش کردم و بدون آنکه از قبل فکرش را کرده باشم گفتم: بابا ! من از بچگی تا حالا که بیست و پنج شش سالم است هیچ وقت شما را ناراحت نکرده ام ، اذیت نکرده ام ، ولی برای اولین بار می خواهم از اطاعت شما بیایم بیرون و عذر می‌خواهم. پدرم فکر می کرد مسئله من با مصطفی تمام شده ، چون خودم هم مدتی بود حرفش را نمی زدم پرسید: چی شده ؟ چرا ؟ بی مقدمه ، بی آنکه مصطفی چیزی بداند ، گفتم: من پس فردا عقد می کنم . هر دو خشکشان زد . ادامه دادم: من تصمیم گرفتم با مصطفی ازدواج کنم ، عقدم هم پس فردا پیش امام موسی صدر است . فقط خودم مانده بودم این شجاعت را از کجا آورده ام ! مصطفی اصلاً نمی دانست من دارم چنین کاری می کنم .
مادرم خیلی عصبانی شد . بلند شد با داد و فریاد ، و برای اولین بار می خواست من را بزند که پدرم دخالت کرد و خیلی آرام پرسید: عقد شما باکی ؟ گفتم: دکتر چمران . من خیلی سعی کردم شمارا قانع کنم ولی نشد . مصطفی به من گفت دیگر نتیجه ای ندارد و خودش هم میخواست برود مسافرت. پدرم به حرفهایم گوش داد و همانطور آرام گفت: من همیشه هرچه خواسته اید فراهم کرده ام ، ولی من می بینم این مرد برای شما مناسب نیست . او شبیه ما نیست ، فامیلش را نمی شناسیم . من برای حفظ شما نمی خواهم این کار انجام شود .
 
 گفتم: به هرحال من تصمیمم را گرفته ام . می روم . امام موسی صدر هم اجازه داده اند ، ایشان حاکم شرع است و می تواند ولی من باشد . بابا دید دیگر مسئله جدی است گفت : حالا چرا پس فردا ؟ ما آبرو داریم . گفتم: ما تصمیم مان را گرفته ایم ، باید پس فردا باشد . البته من به امام موسی صدر هم گفته ام که می خواهم عقد خانه پدرم باشد نه جای دیگر . اگر شما رضایت بدهید و سایه تان روی سر ما باشد من خیلی خوشحال ترم . باباگفت: آخر شما باید آمادگی داشته باشید . گفتم: من آمادگی دارم ، کاملاً !
نمی دانم این همه قاطعیت و شجاعت را از کجا آورده بودم . من داشتم ازهمه امور اعتباری ، از چیزهایی که برای همه مهمترین بود می گذشتم . البته آن موقع نمی فهمیدم ، اصلاً وارستگی انجام چنین کاری را نداشتم، فقط می دیدم که مصطفی بزرگ است، لطیف است و عاشق اهل بیت است و من هم به همه اینها عشق می ورزیدم .
بابا گفت: خوب اگر خواست شما این است حرفی نیست ، من مانع نمیشوم . باورم نمی شد بابا به این سادگی قبول کرده باشد . حالا چطور باید به مصطفی خبر می دادم ؟
نکند مجبور شود از حرفش برگردد ! نکند تا پس فردا پدرش پشیمان شود ! مصطفی کجا است ؟ این طرف وآن طرف ، شهر و دهات را گشت تا بالاخره مصطفی را پیدا کرد گفت: فردا عقد است ، پدرم کوتاه آمد. مصطفی باورش نمی شد ، و مگرخودش باورش می شد ؟ الان که به آن روزها فکر می کند می بیند آدمی که آنها را کرد او نبود ، اصلاً کار آدم و آدمها نبود ، کار خدا بود و دست خدابود ، جذبه ای بود که از مصطفی و او می تابید بی شناخت ، شناخت بعد آمد بی هوا خندید ، انگار چیزی دهنش را قلقلک داده باشد ، او حتی نفهمیده بود یعنی اصلاً ندیده بود که سر مصطفی مو ندارد ! دو ماه از ازدواجشان می گذشت که دوستش مسئله را پیش کشید؛ غاده ! در ازدواج تو یک چیز بالاخره برای من روشن نشد . تو از خواستگارانت خیلی ایراد می گرفتی ، این بلند است ، این کوتاه است؛ مثل اینکه میخواستی یک نفر باشد که سر و شکلش نقص نداشته باشد . حالا من تعجبم چطور دکتر را که سرش مو ندارد قبول کردی ؟
غاده یادش بود که چطور با تعجب دوستش را نگاه کرد ، حتی دلخورشد و بحث کرد که؛ مصطفی کچل نیست ، تو اشتباه می کنی . دوستش فکر می کرد غاده دیوانه شده که تا حالا این را نفهمیده .
آن روز همین که رسید خانه ، در را باز کرد و چشمش افتاد به مصطفی ، شروع کرد به خندیدن؛ مصطفی پرسید: چرا می خندی ؟ و غاده که چشم هایش از خنده به اشک نشسته بود گفت: مصطفی ، تو کچلی ؟ من نمی دانستم ! و آن وقت مصطفی هم شروع کرد به خندیدن و حتی قضیه را برای امام موسی هم تعریف کرد . از آن به بعد آقای صدر همیشه به مصطفی می گفت: شما چه کار کرده اید که شمارا ندید ؟
 
 
 
ممکن است این جریان خنده دار باشد ، ولی واقعاً اتفاق افتاد . آن لحظاتی که با مصطفی بودم و حتی بعد که ازدواج کردیم چیزی از عوالم ظاهری نمی دیدم ، نمی فهمیدم . به پدرم گفتم : جشن نمی خواهم فقط فامیل نزدیک ، عمو ، دایی و... پدرم گفت: به من ربطی ندارد؛ هر کار که خودتان میخواهید بکنید . صبح روزی که بعد از ظهرش عقد بود ، آماده شدم که بروم دبیرستان برای تدریس . مادرم با من صحبت نمی کرد ، عصبانی بود . خواهرم پرسید :کجا می روید ؟ گفتم: مدرسه . گفت: شما الان باید بروید برای آرایش ، بروید خودتان را درست کنید. من بروم ؟ رفتم مدرسه . آنجا همه می گفتند: شما چرا آمده اید ؟ من تعجب کردم . گفتم : چرا نیایم ؟ مصطفی مرا همینطور می خواهد . از مدرسه که برگشتم ، مهمانها آمده بودند . مصطفی آنجا کسی را نداشت و از طرف او داماد آقای صدر ، خانواده و خواهرانش و سید غروی آمده بودند . از فامیل خودم خیلی ها نیامدند ، همه شان مخالف بودند وناراحت .
خواهرم پرسید: لباس چی می خواهی بپوشی ؟ گفتم: لباس زیاد دارم. گفت: باید لباس عقد باشد. و رفت همان ظهر برایم لباس عقد خرید همه می گفتند دیوانه است ، همه می گفتند نمی خواهیم آبرویمان جلوی فامیل برود . من شاید اولین عروسی بودم آنجا که دنبال آرایش و اینها نرفتم . عقد با حضور همان معدودی که آمده بودند انجام شد و گفتند داماد باید کادو بدهد به عروس . این رسم ما است ، داماد باید انگشتر بدهد . من اصلاً فکر اینجا را نکرده بودم . مصطفی وارد شد و یک کادو آورد . رفتم باز کردم دیدم شمع است . کادوی عقد شمع آورده بود ، متن زیبایی هم کنارش بود . سریع کادو را بردم قایم کردم همه گفتند چی هست ؟ گفتم: نمی توانم نشان بدهم . اگر می فهمیدند می گفتند داماد دیوانه است ، برای عروس کادو شمع آورده . عادی نبود . خواهرم گفت: داماد کجا است ؟ بیاید ، باید انگشتر بدهد به عروس . آرام به او گفتم: آن کادو انگشتر نیست . خواهرم عصبانی شد گفت: می خواهید مامان امشب برود بیمارستان ؟ داماد می آید برای عقد انگشتر نمی آورد ؟ آخر این چه عقدی است ؟ آبروی ما جلوی همه رفت. گفتم: خوب انگشتر نیست . چکار کنم ؟ هر چه می خواهد بشود ! بالاخره با هم رفتیم سر کمد مادرم و حلقه ازدواج او را دستم گذاشتم و آمدم بیرون .
مهریه ام قرآن کریم بود و تعهد از داماد که مرا در راه تکامل و اهل بیت و اسلام هدایت کند . اولین عقد در صور بود که عروس چنین مهریه ای داشت ، یعنی در واقع هیچ وجهی در مهریه اش نداشت . برای فامیلم ، برای مردم اینها عجیب بود.
مادرم متوجه شد انگشتری که دستم کرده بودم مال خودش بوده و خیلی ناراحت شد . گفتم مامان ، من توی حال خودم نبودم وگرنه به مصطفی می گفتم و او هم حتماً می خرید و می آورد . مادرم گفت: حالا شما را کجا می خواهدببرد ؟ کجا خانه گرفته ؟ گفتم: می خواهم بروم موسسه ، با بچه ها . مادرم رفت آنجا را دید ، فقط یک اتاق بود با چند صندوق میوه به جای تخت . مامان گفت: آخر و عاقبت دختر من باید اینطور باشد ؟ شما آیا معلول بودید، دست نداشتید ، چشم نداشتید که خودتان را به این روز انداختید ؟ ولی من در این بادی ها نبودم ، همان جا ، همانطور که بود ، همان روی زمین میخواستم زندگی کنم . مادرم گفت: من وسایل برایتان می خرم ، طوری که کسی از فامیل و مردم نفهمند . آخر در لبنان بد می دانند دختر چیزی ببرد خانه داماد ، جهیزیه ببرد ، می گویند فامیل دختر پول داده اند که دخترشان را ببرند . من ومصطفی قبول نکردیم مامان وسیله بخرد . می خواستیم همانطور زندگی کنیم .
یک روز عصر که مصطفی آمده بود دیدنم گفت: اینجا دیگر چکار داری ؟ وسایلت را بردار برویم خانه خودمان. گفتم: چشم ! مسواک وشانه و ... گذاشتم داخل یک نایلون و به مادرم گفتم : من دارم می روم . مامان گفت: کجا ؟ گفتم: خانه شوهرم ، به همین سادگی می خواستم بروم خانه شوهرم . اصلاً متوجه نبودم مسائل اعتبار را . مادرم فکر کرد شوخی می کنم . من اما ادامه دادم؛ فردا می آیم بقیه وسایلم را می برم . مادرم عصبانی شد فریاد زد سرمصطفی و خیلی تند با او صحبت کرد که: تو دخترم را دیوانه کردی ! تو دخترم را جادو کردی ! تو... بعد یک حالت شوک به او دست داد و افتاد روی زمین . مصطفی آمد بغلش کرد و بوسیدش . مادر همانطور دست و پایش می‌لرزید و شوکه شده بود که چی دارد می گذرد . من هم دنبال او ودست پاچه . مادرم می‌گفت: دخترم را دیوانه کردی ! همین الان طلاقش بده . دخترم را از جادویی که کردی آزاد کن.
 
حرفهایی که می زد دست خودش نبود. خود ما هم شوکه شده بودیم . انتظار چنین حالتی را از مادرم نداشتیم . مصطفی هر چه می خواست آرامش کند بدتر می شد و دوباره شروع می کرد . بالاخره مصطفی گفت: باشد من طلاقش می دهم . مادرم گفت: همین الان ! مصطفی گفت: همین الان طلاقش می دهم . مادرم انگار که باورش نشده باشد پرسید: قول می‌دهی؟ مصطفی گفت قول می دهم الان طلاقش بدهم ، به یک شرط ! من خیلی ترسیدم ، داشت به طلاق می کشید . مادرم حالش بد بود . مصطفی گفت: به شرطی که خود ایشان بگوید طلاقش می دهم . من نمیخواهم شما اینطور ناراحت باشید .
مامان رو کرد به من و گفت: بگو طلاق می خواهم . گفتم: باشه مامان ! فردا می روم طلاق می گیرم . آن شب با مصطفی نرفتم . مادرم آرام شد و دوروز بعد که بابا از مسافرت آمد جریان را برایش تعریف کردم. پدرم خیلی مرد عاقلی بود . مادرم تا وقتی بابا آمد هم چنان سر حرفش بود و اصرار داشت که طلاق بگیرم. بابا به من گفت" ما طلاق گیری نداریم . در عین حال خودتان می خواهید جدا شوید الان وقتش است و اگر می خواهید ادامه دهید با همه این شرایط که... گفتم: بله ! من همه این شرط را پذیرفته‌ام . بابا گفت: پس برو. دیگر شمارا نبینم و دیگر برای ما مشکل درست نکنید .
چقدر به غاده سخت آمده بود این حرف، برگشت و به نیم رخ مصطفی که کنار او راه می‌رفت را نگاه کرد . فکر کرد مصطفای ارزشش را دارد، مصطفی عزیز که با همه این حرف ها او را هر وقت که بخواهد به دیدن مادر می آورد . بابا که بیشتر وقت ها مسافرت است .
صدای مصطفی او را به خودش آورد؛ امروز دیگر خانه نمی آیم . سعی کن محبت مادر را جلب کنی ، اگر حرفی زد ناراحت نشو. خودم شب می‌آیم دنبالتان .
آن شب حال مادر خیلی بد شد . ناراحتم ، مصطفی که آمد دنبالم ، مامان حالش بد است ، ناراحتم ، نمی توانم ولش کنم. مصطفی آمد بالای سر مامان ، دید چه قدر درد می کشد، اشک هایش سرازیر شد . دست مامانم را می بوسید و می‌گفت: دردتان را به من بگویید. دکتر آوردیم بالای سرش و گفت باید برود بیروت بستری شود. آن وقت ها اسرائیل بین بیروت و صور را دائم بمباران می کرد و رفت و آمد سخت بود. مصطفی گفت: من می برمشان. و مامان را روی دستش بلند کرد . من هم راه افتادم رفتیم بیروت . مامان یک هفته بیمارستان بود و مصطفی سفارش کرد که: شما باید بالای سر مادرتان بمانید ، ولش نکنید حتی شب ها. مامان هر وقت بیدار می شد و می دید مصطفی آن جا است می‌گفت: تو تنهایی، چرا غاده را این جا گذاشتی ؟ ببرش ! من مراقب خودم هستم . مصطفی می‌گفت: نه ، ایشان باید بالای سرتان بماند. من هم تا بتوانم می مانم . و دست مادرم می بوسید و اشک می ریخت، مصطفی خیلی اشک می ریخت . مادرم تعجب کرد . شرمنده شده بود از این همه محبت .
مامان که خوب شد و آمدیم خانه ، من دو روز دیگر هم پیش او ماندم . یادم هست روزی که مصطفی آمد دنبالم ، قبل از آن که ماشین را روشن کند دست مرا گرفت و بوسید ، می بوسید و همان طور با گریه از من تشکر می کرد .من گفتم: برای چه مصطفی؟ گفت: این دستی که این همه روزها به مادرش خدمت کرده برای من مقدس است و باید آن را بوسید. گفتم: از من تشکر می کنید؟ خب ، این که من خدمت کردم مادر من بود ، مادر شما نبود ، که این همه کارها می‌کنید. گفت: دستی که به مادرش خدمت کند مقدس است و کسی که به مادرش خیر ندارد به هیچ کس خیر ندارد . من از شما ممنونم که با این همه محبت وعشق به مادرتان خدمت کردید. گفتم: مصطفی! بعد از همه این کارها که با شما کردند اینها را دارید می گویید؟ گفت: آن ها که کردند حق داشتند ، چون شما را دوست دارند ، من را نمی شناسند و این طبیعی است که هر پدر و مادری می خواهند دخترشان را حفظ کنند. هیچ وقت یادم نرفت که برای او این قدر ارزش بوده که من به مادر خودم خدمت کردم . بعد از این جریان مادرم منقلب شد .
من اشتباه کردم این حرف را زدم . دیگر حرفم را پس گرفتم . باید خودش این کارها را برای شما انجام بدهد. چرا این قدر نازش می کنی .
مصطفی چیزی نگفت ، خندید . غاده به مادرش نگاه کرد ، فکر کرد : حالا برای مصطفی بیش تر از من دل می سوزاند! ودلش از این فکر غنج رفت . روزی که مصطفی به خواستگاریش آمد مامان به او گفت: شما می دانید که این دختر که می خواهید با او ازدواج کنید چه طور دختری است ؟ این ، صبح ها که از خواب بلند می شود هنوز رفته که صورتش را بشوید و مسواک بزند کسانی تختش را مرتب کرده اند، لیوان شیرش را جلوی در اتاق آورده اند و قهوه آماده کرده اند . شما نمی توانید با مثل این دختر زندگی کنید ، نمی توانید برایش مستخدم بیاورید این طور که در این خانه اش هست . مصطفی خیلی آرام این را گوش داد و گفت: من نمی توانم برایش مستخدم بیاورم ، اما قول می دهم تازنده ام ، وقتی بیدارشد تختش را مرتب کنم و لیوان شیر و قهوه را روی سینی بیاورم دم تخت .
و تا شهید شد این طور بود. حتی وقت هایی که در خانه نبودم در اهواز در جبهه ، اصرار می کرد خودش تخت را مرتب کند ، می رفت شیر می آورد. خودش قهوه نمی‌خورد ، ولی میدانست ما لبنانی ها عادت داریم ، درست می کرد . گفتم: خب برای چی مصطفی ؟ می گفت: من قول داده ام به مادرتان تازنده هستم این کار را برای شما انجام بدهم .
 
 
 
مامان همیشه فکر می کرد مصطفی بعد از ازدواج کارهای آن ها را تلافی کند ، نگذارد من بروم پیش آن ها ، ولی مصطفی جز محبت و احترام کاری نکرد و من گاهی به نظرم می آمد مصطفی سعه ای دارد که می تواند همه عالم را در وجودش جا بدهد و همه سختی های زندگی مشترکمان در مدرسه جبل عامل را .
خانه ما دو اتاق بود در خود مدرسه همراه با چهارصد یتیم، به اضافه این که آن جا پایگاه سازمان بود، سازمان امل . از نظر ظاهر جای زندگی نبود ، آرامش نداشت . البته مصطفی و من از اول می دانستیم که ازدواج ما یک ازدواج معمولی نیست . احساس می کردم شخصیت مصطفی همه چیز هست . خودم را نزدیک ترین کس به او می دیدم و همه آن هایی که با مصطفی بودند همین فکر را می کردند.گاهی به نظرم می آمد همه عالم در گوشه این مدرسه در این دو اتاق جمع شده ، همه ارزشهایی که یک انسان کامل ، یک نمونه کوچک از امام علی علیه السلام می توانست در خودش داشته باشد. ولی غریب بود مصطفی ، برای من که زنش بودم هر روز یک زاویه از وجودش و روحش روشن می شد و اصلاً مرامش این بود . خودش را قدم به قدم آشکار می کرد. توقعاتی که داشت یا چیزهایی که مرا کم کم در آن ها جلو برد اگر روز اول از من می خواست نمی توانستم ، ولی ذره ذره با محبت آن ابعاد را نشان داد.
 
چیزهایی در من بود که خودم نمی فهمیدم و چیزهایی بود که خجالت می کشیدم پیش خودم حتی فکرش را بکنم یا بگویم ، ولی به مصطفی می گفتم . او نزدیکتر از من به من بود . بچه های مدرسه هم همینطور . آنها هم با مصطفی احساس یگانگی می کردند. آن موسسه پایگاه مردم جنوب بود، طوری که وقتی وارد آن می شدند احساس سکینه می کردند. مصطفی حتی راضی نبود مدرسه ، مدرسه ایتام باشد. شب ها به چهار طبقه خوابگاه سر میزد و وقتی می آمد گریه می کرد ، می گفت: ما به جای اینکه کمک کنیم که اینها زیر سایه مادرشان بزرگ شوند، پراکنده شده اند. خوابگاه مثل زندان است ، من تحمل ندارم ببینم این بچه ها در خوابگاه باشند . یادم هست اولین عید بعد از ازدواجمان که لبنانی ها رسم دارند و دور هم جمع می شوند‌، مصطفی موسسه ماند ، نیامد خانه پدرم .
 
 آن شب از او پرسیدم: دوست دارم بدانم چرا نرفتی ؟ مصطفی گفت: الان عید است . خیلی از بچه ها رفته اند پیش خانواده هاشان . اینها که رفته اند، وقتی برگردند ، برای این دویست، سیصد نفری که در مدرسه ماندند تعریف می کنند که چنین و چنان . من باید بمانم با این بچه ها ناهار بخورم ، سرگرم شان کنم که این ها چیزی برای تعریف کردن داشته باشند. گفتم: خب چرا مامان برایمان غذا فرستاد نخوردی؟ نان و پنیر و چای خوردی . گفت: این غذای مدرسه نیست . گفتم: شما دیر آمدید . بچه ها نمی دیدند شما چی خورده اید. اشکش جاری شد ، گفت: خدا که می بیند .
 
 
 
به محض اینکه وارد می شد ، بچه ها دورش را می گرفتند و از سرو کولش بالا می رفتند مثل زنبورهای یک کندو. مصطفی پدرشان ، دوستشان و همبازی شان بود . غاده می دید که چشم های مصطفی چطور برق می زند و با شور و حرارت می گوید: ببین این بچه ها چقدر زور دارند! این ها بچه شیرند . با شادی شان شاد بود و به اشکشان بی طاقت . کمتر پیش می آمد که ولو یه قراضه غاده را سوار شوند ، از این ده به آن ده بروند و مصطفی وسط راه به خاطر بچه ای که در خاک های کنار نشسته و گریه می کند پیاده نشود. پیاده می شد ، بچه را بغل می گرفت ، صورتش را با دستمال پاک می‌کرد و می بوسیدش وتازه اشکهای خودش سرازیر می شد . دفعه اول غاده فکر کرد بچه را می شناسد. مصطفی گفت: نه ، نمی شناسم .مهم این است که این بچه یک شیعه است . این بچه هزار و سیصد سال ظلم را به دوش می کشد وگریه اش نشانه ظلمی است که بر شیعه علی رفته .
ظلمی که انگار تمامی نداشت و جنگهای داخلی نمونه اش بود . بارها از مصطفی شنیدم که سازمان امل را راه انداخت تا نشان بدهد مقاومت اسلامی چطور باید باشد. البته مشکلات زیادی با احزاب و گروه ها داشت . می‌گفتند چمران لبنانی نیست ، از ما نیست . خیلی ها می رفتند پیش امام موسی صدر از مصطفی بد گویی می کردند. هرچند آقای صدر با شدت با آنها حرف می‌زد . می گفت: من اجازه نمی دهم کسی راجع مصطفی بد گویی کند. ارتباط روحی خاصی بود بین او و مصطفی، طوری که کمتر کسی می توانست درک کند. آقای صدر به من می گفت: می دانی مصطفی برای من چی هست ؟ او از برادر به من نزدیکتر است ، او نفس من ، خود من است . الفاظ عجیبی می گفت درباره مصطفی . وقتی داشت صحبت می کرد و مصطفی وارد می‌شد همه توجه اش به او بود . دیگر کسی را نمی دید . حرکات صورتش تماشایی بود، گاهی می خندید ، گاهی اشک می ریخت و چقدر با زیبایی همدیگر را بغل می کردند. اختلاف نظر هم زیاد داشتند، به شدت با هم مباحثه می کردند ، اما آن احترام همیشه حتی در اختلافاتشان هم بود .
اولین باری که امام موسی مرا بعد از ازدواج با مصطفی در لبنان دید ، خواست تنها با من صحبت کند . گفت: غاده ! شما می دانید با چه کسی ازدواج کرده اید ؟ شما با مردی خیلی بزرگ ازدواج کرده اید . خدا به شما بزرگترین چیز را در عالم داده ، باید قدرش را بدانید . من از حرف آقای صدر تعجب کردم . گفتم: من قدرش را می دانم . و شروع کردم از اخلاق مصطفی گفتن . آقای صدر حرف من را قطع کرد و یک جمله به من گفت: این خلق و خوی مصطفی که شما می بینید ، تراوش باطن او است و نشستن حقیقت سیرو سلوک در کانون دلش . این همه معاشرت و رفت و آمد مصطفی با ما ودیگران تنازل از مقام معنوی اوست به عالم صورت و اعتبار . و خیلی افسوس می خورد کسانی که اطراف ما هستند درک نمی کنند ، تواضع مصطفی را از ناتوانیش می دانند و فقیر و بی کس بودنش . امام موسی می گفت: من انتظار دارم شما این مسائل را درک کنید .
من آن وقت نمی فهمیدم ، اما به تدریج اتفاقاتی می افتاد که مصطفی را بیشتر برای من آشنا می کرد. یادم هست اسرائیل به جنوب حمله کرده بود و مدرسه جبل عامل در واقع پایگاه مصطفی بود . مردم جنوب را ترک کرده بودند. حتی خیلی از جوانان سازمان امل عصبانی بودند، می گفتند: ما نمی توانیم با اسرائیل بجنگیم . ما نه قدرت مادی داریم نه مهمات . برای ما جز مرگ چیزی نیست . شما چطور ما را اینجا گذاشته‌اید؟ مصطفی می گفت: من به کسی نمی گویم این جا بماند . هر کسی می خواهد ، برود خودش را نجات بدهد . من جز با تکیه بر خدا و رضا به تقدیر او اینجا نمانده ام . تا بتوانم ، می جنگم و از این پایگاه دفاع می کنم ، ولی کسی را هم مجبور نمی کنم بماند . آنقدر این حرفها را با طمأنینه می زد که من فکر کردم لابد کمکی در راه است و مصطفی به کسی یا جایی تکیه دارد .
 
مصطفی کمی دیگر برای بچه ها صحبت کرد و رفت به اتاقی که خانه ما در موسسه بود. موسسه جایی در بلندی و مشرف به شهر صور بود . به دنبال مصطفی رفتم ودیدم کنار پنجره به دیوار تکیه داده و بیرون را تماشا می کند . غروب آفتاب بود، خورشید در حال فرورفتن توی دریا ، آسمان قرمزی گرفته و نور آفتاب روی موج دریا بازی می کرد ، خیلی منظره زیبایی بود . دیدم مصطفی به این منظره نگاه می کرد و گریه می کرد خیلی گریه می کرد ، نه فقط اشک ، صدای آهسته گریه اش را هم می شنیدم . من فکر کردم او بعد از اینکه با بچه ها با آن حال صحبت کرد و آمد ، واقعاً می دید ما نزدیک مرگ هستیم و دارد گریه می کند .
 
گفتم: مصطفی چی شده ؟ او انگار محو این زیبایی بود به من گفت: نگاه کن چه زیبا است ! و شروع کرد به شرح ، و جملاتی که استفاده می کرد به زیبایی خود این منظره بود. من خیلی عصبانی شدم ، گفتم: مصطفی ، آن طرف شهر را نگاه کن . تو چی داری می گویی ؟ مردم بدبخت شهر شان را ول کردند ، عده ای در پناهگاه ها نشسته اند و شما همه اینها را زیبا می بینید ؟ چرا آن طرف شهر را نگاه نمی کنید ؟ به چی دارید خودتان را مشغول می کنید ؟ در وقتی که مردم همه چیزشان را از دست داده اند وخیلی خون ریخته ، شما به من می‌گوئید نگاه کنید چه زیباست ! ؟ حتی وقتی توپها می آمد و در آسمان منفجر می شد او می گفت: ببین چه زیباست ! این همه که گفتم مصطفی خندید و با همان سکینه ، همانطور که تکیه داده بود، گفت: این طور که شما جلال می بینید سعی کن در عین جلال جمال ببینی . این ها که می بینید شهید داده اند ، زندگی شان از بین رفته ، دارید از زاویه جلال نگاه می کنید .
 
این همه اتفاقات که افتاده ، عین رحمت خدا برای آن ها است که قلبشان متوجه خدا بشود . بعضی از دردها کثیف است ولی دردهایی که برای خداست خیلی زیباست . برای من این عجیب بود که مصطفی که در وسط بمباران خم به ابرویش نمی آورد ، در مقابل این زیبایی که از خدا می دید اشکش سرازیر می شد . در وسط مرگ متوجه قدرت خدا و زیبایی غروب بود . و اصلاً او از مرگ ترسی نداشت . در نوشته هایش هست که: من به ملکه مرگ حمله می کنم تا اورا در آغوش بگیرم و او از من فرار می کند. بالاترین لذت ، لذت مرگ و قربانی شدن برای خدا است . هیچ وقت نشد با محافظ جایی برود . می گفتم: خب حالا که محافظ نمی برید ، من می آیم و محافظ شما می شوم . کلاشینکف را آماده می‌گذارم ، اگر کسی خواست به تو حمله کند تیراندازی می‌کنم . می‌گفت: نه ! محافظ من خدااست . نه من ، نه شما، نه هزار محافظ اگر تقدیر خدا تعلق بگیرد برچیزی نمی توانید آن را تغییر دهید . در لبنان این طور بود و وقتی به ایران اهواز و کردستان آمدیم هم .
یاد حرف امام موسی افتادم شما با مرد بزرگی ازدواج کرده اید . خدا بزرگترین چیز در عالم را به شما داده . خودش هم همیشه فکر می کرد بزرگترین سعادت برای یک انسان این است که با یک روح بزرگ در زندگیش برخورد کند، اما انگار رسم خلقت این است که بزرگترین سعادت ها بزرگترین رنجها هم در خودشان داشته باشند .
مصطفی الان کجا است ؟ زیر همین آسمان ، اما دور ، خیلی دور از او، چشمهایش را بست و سعی کرد به ایران فکر کند، ایران، خدایا ممکن است مصطفی دیگر برنگردد ؟ آن وقت او چه کار کند؟ چه طور جبل عامل را ترک کند؟ چطور دریای صور را بگذارد و برود ؟
آن روز وقتی با مصطفی خداحافظی کردم و برگشتم به صور در تمام راه که رانندگی می کردم ، اشک می ریختم . برای اولین بار متوجه شدم که مصطفی رفت و دیگر ممکن است برنگردد. آیا می توانم بروم ایران و لبنان را ترک کنم ؟ آن شب خیلی سخت بود . البته از روز اول که ازدواج کردم ، انقلاب و آمدن به ایران را می دانستم ، ولی این برایم یک خواب طولانی بود . فکر نمی کردم بشود. خیلی شخصیتها می آمدند لبنان به موسسه ، شهید بهشتی ، سید احمد خمینی ، بچه های ایرانی می آمدند و در موسسه تعلیمات نظامی می دیدند . می دانستم مصطفی در فکر برگشتن به ایران است .
 
یک بار مصطفی میخواست مرا بفرستد عراق که نامه برای امام خمینی ببرم و حتی می گفت: برو فارسی را خوب یاد بگیر. امام که در پاریس بود در جریان بودم و انقلاب که پیروز شد همه ما خوشحال شدیم و جشن گرفتیم ولی هیچ وقت فکر این که مصطفی برگردد ایران نبودم . وارد این جریان شدم و نمی دانستم نتیجه اش چیست ، تا یک روز که مصطفی گفت: ما داریم می رویم ایران . با بعضی شخصیتهای لبنانی بودند. پرسیدم: برمی گردید ؟ گفت: نمی دانم! مصطفی رفت ، آن ها برگشتند و مصطفی بر نگشت . نامه فرستاد که: امام از من خواسته اند که بمانم و من می مانم . در ایران ممکن است بیشتر بتوانم به مردم کمک کنم تا لبنان . البته خیلی برایم ناراحت کننده بود .
هرچند خوشحال بودم که مصطفی به کشورش برگشته و انقلاب پیروز شده است . پانزده روز بعد نامه دوم مصطفی آمد که: بیا ایران! در وجودم دوست داشتم لبنان بمانم و آمادگی زندگی کردن در ایران را نداشتم . در ایران ما چیزی نداشتیم . به مصطفی گفتم مسئولیتش در لبنان چه می‌شود ؟ و تصمیم گرفتیم که مصطفی در ایران بماند و من هم تا مدرسه تعطیل بشود در لبنان بمانم و کارهای مصطفی را ادامه بدهم . می گفت: نمی خواهم بچه ها فکر کنند من و شما رفته ایم ایران و آنها را ول کرده ایم . در طول این مدت ، من تقریباً هر یک ماه به ایران برمی گشتم و ارتباط تلفنی با مصطفی داشتم ، اما مدام نگران بودم که چه می شود ، آیا این زندگی همین طور ادامه پیدا می کند؟
تا اینکه جنگ کردستان شروع شد . آن موقع من لبنان بودم و وقتی توانستم در اولین فرصت خودم را به ایران برسانم دیدم مثل همیشه مصطفی در فرودگاه منتظرم نیست . برادرش آمده بود و گفت دکتر مسافرت است . آن شب تلویزیون که تماشا می کردم دیدم اسم پاوه و چمران زیاد می آمد . فارسی بلد نبودم . فقط چند کلمه و متوجه نمی شدم ، دیگران هم نمی گفتند . خیلی ناراحت شدم ، احساس می کردم مسئله ای هست ولی کسانی که دورم بودند می‌گفتند: چیزی نیست ، مصطفی بر می گردد . هیچ کس به حرف من گوش نمی کرد. مثل دیوانه‌ها بودم ودلم پر از آشوب بود .
روز بعد رفتم دفتر نخست وزیری پیش مهندس بازرگان . آنجا فهمیدم خبری است ، پیام امام داده شده بود و مردم تظاهرات کرده بودند . پاوه محاصره بود . به مهندس بازرگان گفتم: من میخواهم بروم پیش مصطفی . به دیگران هر چه می گویم گوش نمی دهند . نمی گذارند من بروم .
فردای آن روز بازرگان اورا خواست و با لبخند گفت: مصطفی خودش کسی را فرستاده دنبالتان . گفته غاده بیاید . غاده گل از گلش شکفت . از اول می دانست که محال است مصطفی بداند او اینجا است و نگذارد بیاید ، حتی اگر جنگ باشد . مصطفی راضی است او برود پاوه و آن قدر عزیز و عاقل است که "محسن الهی" را دنبال او فرستاده ، محسن را از لبنان از آن وقت که به موسسه آمد و مدتی تعلیم دید ، می شناخت .
البته من وقتی رسیدم پاوه ، آن جا از محاصره در آمده و آزاد شده بود. مصطفی هم نبود. او را روز بعد دیدم . وقتی آمد همان لباس جنگی تنش بود و خاک آلود ، یاد لبنان افتادم . من فکر می کردم کلاشینکف و لباس جنگی مصطفی در ایران دیگر تمام شد ، ولی دیدم همان طور است ، لبنانی دیگر . مصطفی به من گفت: می خواهم در کردستان بمانم تا مسئله را ختم کنم و دنبالتان فرستادم چون در تهران خانه نداریم و شما اینجا نزدیک من باشید بهتر است. از من خواست مراقب باشم و جریان را بنویسم مخصوصاً برای روزنامه های کشورهای عرب . مصطفی می گفت و من می نوشتم . نزدیک یک ماه در کردستان با او بودم ، از پاوه به سقز ، از سقز به میاندوآب ، نوسود ، مریوان و سردشت . مصطفی بیشتر اوقات در عملیات بود و من بیشتر اوقات ، تنها . زبان که بلد نبودم . قدم میزدم تا بیاید . گاهی با خلبانان صحبت می کردم ، چون انگلیسی بلد بودند .
در نوسود که بودیم من بیشتر یاد لبنان می افتادم ، یاد خاطراتم ، طبیعت زیبایی دارد نوسود ، و کوههایش بخصوص من را یاد لبنان می انداخت . من ومصطفی در این طبیعت قدم می‌زدیم و مصطفی برای من درباره این جریان صحبت می کرد، درباره کردها و اینکه خودمختاری می خواهند ، من پرسیدم: چرا خود مختاری نمی‌دهید ؟ مصطفی عصبانی شد و گفت: عصر ما عصر قومیت نیست . حتی اگر فارس بخواهد برای خودش کشوری درست کند ، من ضد آنها خواهم بود . در اسلام فرقی بین عرب و عجم و بلوچ و کرد نیست . مهم این است ، این کشور پرچم اسلام داشته باشد .
البته ما بیشتر روزهای کردستان را در مریوان بودیم . آن جا هم هیچ چیز نبود . من حتی جایی که بتوانم بخوابم نداشتم . همه اش ارتش بود و پادگان نظامی و تعدادی خانه های نیمه ساز که بیشتر اتاقک بود تا خانه . در این اتاق ها روی خاک می خوابیدیم ، خیلی وقتها گرسنه می ماندم و غذا هم اگر بود هندوانه و پنیر. خیلی سختی کشیدم . یک روز بعداز ظهر تنها بودم ، روی خاک نشسته بودم و اشک می ریختم .
غاده تا آن جا که می توانست نمی گذاشت که مصطفی اشکش را ببیند ، اما آن روز مصطفی یکدفعه سر رسید و دید او دارد گریه می کند. آمد جلو دو زانو نشست شروع کرد به عذر خواهی . گفت: من می دانم زندگی تو نباید اینطور باشد . تو فکر نمی کردی به این روز بیفتی . اگر خواستی می توانی برگردی تهران . ولی من نمی توانم ، این راه من است ، خطری برای خود انقلاب است . امام دستورداده که کردستان پاک سازی شود و من تا آخر با همه وجودم می ایستم. غاده ملتمسانه گفت: بیایید برگردیم ، من نمی توانم اینجا بمانم . مصطفی گفت: تو آزادی ، می توانی برگردی تهران. چشمهایش پرآب شد گفت: می دانی که بدون شما نمی توانم برگردم . این جا هم کسی را نمی شناسم با کسی نمی توانم صحبت کنم . خیلی وقتها با همه وجود منتظر می‌نشینم که کی می آیید و آن وقت دو روز از شما هیچ خبری نمی شود. مصطفی هنوز کف دستهایش روی زانوهایش بود ، انگار تشهد بخواند ، گفت: اگر خواستید بمانید به خاطر خدا بمانید ، نه به خاطر من .
به هرحال ، تصمیم گرفتم بمانم تا آخر و برنگردم . البته به سردشت که رفتیم ، من به اکیپ بیمارستان ملحق شدم . نمی توانستم بیکار بمانم . در کردستان سختی ها زیاد بود. همان ایام آقای طالقانی از دنیا رفتند و برگشتیم تهران . در تهران برایم خیلی سخت بود و من برای اولین بار مصطفی را آنطور دیدم، با نگرانی شدید . منافقین خیلی حمله می کردند به او . عکسی از مصطفی کشیده بودند که در عینکش تانک بود و شلیک می کرد ، خیلی عکس وحشتناکی بود . من خودم شاهد بودم این مرد چقدر با خلوص کار می کرد ، چقدر خسته می شد ، گرسنگی می کشید ، اما روزنامه ها اینطور جنجال به پا کرده بودند. در ذهن من هیچ کس درک نمی کرد مصطفی چه کارهایی انجام میدهد . از آن روز از سیاست متنفر شدم . به مصطفی گفتم: باید ایران را ترک کنیم . بیا برگردیم لبنان . ولی مصطفی ماند. به من می‌گفت: فکر نکن من آمده ام و پست گرفته ام ، زندگی آرام خواهدبود. تا حق و باطل هست و مادام که سکوت نمی کنی ، جنگ هم هست .
بالاخره پاوه آزاد شد و من به لبنان برگشتم . همین قدر که گاهگاهی بروم و برگردم راضی بودم و مصطفی دقیق کارهایی را که باید انجام می دادم می گفت . سفارش یک یک بچه های مدرسه را می کرد و می خواست که از دانه دانه خانواده شهدا تفقد کنم . برایشان نامه می نوشت . می‌گفت: بهشان بگو به یادشان هستم و دوستشان دارم . مدام می گفت: اصدقائنا ، دوستانم ، نمی خواهم دوستانم فکر کنند آمده ام ایران ، وزیر شده ام ، آن ها را فراموش کرده ام .یک بار که در لبنان بودم شنیدم که عراق به ایران حمله کرده خیلی ناراحت شدم . جنگ کردستان که تمام شد خوشحال شدم . امید برایم بود که کردستان الحمدولله تمام شد .
 
 فکر می کردم آن اشک های من در تنهایی در کردستان نتیجه داده . من آن جا واقعاً با همه وجودم دعا می کردم که دیگر جنگ تمام شود . دیگر من خسته شده ام . دلم برای مصطفی هم می سوخت . من نمی توانستم از او دور بشوم و با این حال حق من بود که زندگی با آرامش داشته باشم . فکر می کردم خدا دعایم را اجابت خواهد کرد و در لبنان و ایران جنگ تمام خواهد شد . خبر حمله عراق برایم یک ضربه بود می دانستم اولین کسی که خودش را برساند آن جا مصطفی است . فرودگاه بسته شده بود و من خیلی دست و پا می زدم که هرچه سریعتر خودم را برسانم به ایران . بالاخره از طریق هواپیمای نظامی وارد ایران شدم . در تهران گفتند که مصطفی اهواز است و من همراه عده ای با یک هواپیمای 130c راهی اهواز شدیم .
در دلش آشوب بود، مصطفی کجا است ؟ سالم است ؟ آیا دوباره چشمش بصورت نازنین مصطفی می افتد ؟ موتور هواپیما که آتش گرفته بود و وحشت و هیاهوی اطرافیان ، پریشانیش را بیشتر می کرد . آخرین نامه مصطفی را بازکرد و شروع کرد به خواندن :
"من در ایران هستم ولی قلبم با تو در جنوب است ، در موسسه ، در صور . من با تو احساس می کنم ، فریاد می زنم ، می سوزم و با تو می دوم زیر بمباران و آتش . من احساس می کنم با تو بسوی مرگ می روم ، بسوی شهادت ، بسوی لقای خدا با کرامت . من احساس می کنم در هر لحظه با تو هستم حتی هنگام شهادت . حتی روز آخر در مقابل خدا . وقتی مصیبت روی وجود شما سیطره می کند، دستتان را روی دستم بگیرید و احساس کنید که وجودم در وجودتان ذوب می شود. عشق را در وجودتان بپذیرید. دست عشق را بگیرید. عشق که مصیبت را به لذت تبدیل می کند، مرگ را به بقا و ترس را به شجاعت
سخت ترین روزها ، روزهای اول جنگ بود . بچه‌های خیلی کم بودند، شاید پانزده یا هفده نفر . در اهواز اول در دانشگاه جندی شاپور، که الان شده است شهید چمران، بودیم . بعد که بمباران‌ها سخت شد به استانداری منتقل شدیم . خیلی بچه های پاکی بودند که بیشترشان شهید شدند. وقتی ما از دانشگاه به استانداری منتقل شدیم ، مصطفی در "نورد" اهواز بود درحال جنگ . یادم هست من دو روز مصطفی را گم کردم . خیلی سخت بود این روزها ، هیچ خبری از او نداشتم ، از هم پراکنده بودیم . موشک هایی که می زدند خیلی وحشت داشت . هر جا می رفتم می‌گفتند: مصطفی دنبالتان می گشت. نه او می توانست مرا پیدا کند نه من اورا. بعد فهمید که ما منتقل شدیم به استانداری، که شده بود ستاد جنگهای نامنظم . در اهواز بیشتر با مرگ آشنا شدم .
هرچند اولین بار که سردخانه را دیدم در کردستان بود، وقتی که در بیمارستان سردشت کار می‌کردم . آن‌ها در لبنان چیزی به اسم سردخانه نداشتند و آن روز وقتی به غاده گفتند باید جسد چند تا از شهدا را از سردخانه تحویل بگیرید اصلاً نمی دانست با چه منظره ایی مواجه میشود. به او اتاقی را نشان دادند که دیوارهایش پر از کشو بود . گفتند شهدا اینجایند . کسی که با غاده بود شروع کرد به بیرون کشیدن کشوها . جسد ، جسد ، جسد . غاده وحشت کرد ، بیهوش شد و افتاد .
اما کم کم آشنا شدم . در اهواز خودم کشو می کشیدم و بچه ها را دانه دانه تحویل می گرفتم . شبها که می رفتم می گفتم فرد ا جسد کی را باید پیدا کنم ؟
روزهای اول جنگ در رادیوی عربی کار می کردم و پیام عربی می‌دادم . بخاطر بمباران هر لحظه و هرکجا مرگ بود؛ جلوی ما ، پشت سر ما ، این طرف، آن طرف . با اهواز با مرگ روبرو بودم و آنجا برای من صد سال بود . خیلی وقت ها دو روز، چهار روز از مصطفی خبر نداشتم ، پیدایش نمی کردم و بعد برایش یک کاغذ کوچک می آمد که "اترکک لله" . در لبنان هم این کار را می کرد ، آن جا قابل تحمل بود . ولی یکبار در سردشت بودم . فارسی بلد نبودم وسط ارتش ، جنگ و مرگ ، یک کاغذ می آید برای من "اترکک لله" و می رفت و من فقط منتظر گوش کردن اینکه بگویند که مصطفی تمام شد . همه وجودم یک گوش می شد برای ترقی این خبر و خودم را آماده می کردم برای تمام شدن همه چیز .
تا روزیکه ایشان زخمی شد . آن روز عسگری، یکی از بچه هایی که در محاصره سوسنگرد با مصطفی بود، آمد و گفت: اکبر شهید شد ، دکتر زخمی . من دیوانه شدم ، گفتم: کجا ؟ گفت: بیمارستان . باورم نشد . فکر کردم دیگر تمام شد . وقتی رفتم بیمارستان ، دیدم آقای خامنه ای آن جا هستند و مصطفی را از اتاق عمل می آورند، می خندید . خوشحال شدم . خودم را آماده کردم که منتقل می شویم تهران و تامدتی راحت می شویم . شب به مصطفی گفتم: می رویم ؟ خندید و گفت: نمی روم . من اگر بروم تهران روحیه بچه ها ضعیف می شود. اگر نتوانم در خط بجنگم الااقل اینجا باشم ، در سختی هایشان شریک باشم . من خیلی عصبانی شدم . باورم نمی شد . گفتم: هر کس زخمی می شود می رود که رسیدگی بیشتری بشود. اگر می‌خواهید مثل دیگران باشید ، لااقل در این مسئله مثل دیگران باشید . ولی مصطفی به شدت قبول نمی کرد . می گفت: هنوز کار از دستم می آید . نمی توانم بچه ها را ول کنم در تهران کاری ندارم .
 
 
 
حتی حاضر نبود کولر روشن کنم . اهواز خیلی گرم بود و پای مصطفی توی گچ . پوستش به خاطر گرما خورده شده بود و خون می آمد ، اما می گفت: چطور کولر روشن کنم وقتی بچه ها در جبهه زیر گرما می جنگند؟ همان غذایی را می خورد که همه می خوردند ودر اهواز ما غذایی نداشتیم . یک روز به ناصر فرج اللهی "که آن وقت با ما بود و بعد شهید شد" گفتم: این طور نمی‌شود . مصطفی خیلی ضعیف شده ، خونریزی کرده ، درد دارد . باید خودم برایش غذا بپزم . و از او خواستم یک زود پز برایم بیاورد . خودم هم رفتم شهر مرغ خریدم برای مصطفی سوپ درست کنم . ناصر گفت: دکتر قبول نمی کند. گفتم: نمی گذاریم مصطفی بفهمد . می گوییم ستاد درست کرده . من با احساس برخورد می کردم . او احتیاج به تقویت داشت .
 
 دلم خیلی برایش می سوخت . زود پز را چون خودمان گاز نداشتیم بردیم اتاق کلاه سبزها. آن جا اتاق افسرهای ارتش بود و یخچال ، گاز و... داشت . به ناصر گفتم: وقتی زود پز سوت زد هر کس در اتاق بود نیم ساعت بعد گاز را خاموش کند. ناصر رفت زود پز را گذاشت . آن روز افسرها از پادگان آمده بودند و آن جا جلسه داشتند . من در طبقه بالا نماز می خواندم . یک دفعه صدای انفجاری شنیدم که از داخل خود ستاد بود . فکر کردیم توپ به ستاد خورده . افسرها از اتاق می دویدند بیرون و همه فکر می کردند اینها ترکش خورده اند . بعد فهمیدم زود پز سوت نکشیده و وسط جلسه شان منفجر شده . اتفاق خنده دار و در عین حال ناراحت کننده ای بود . همه می گفتند: جریان چی بوده ؟ زود پز خانم دکتر منفجر شده و... . نمی دانستم به مصطفی چطور بگویم که ما چه کرده ایم در ستاد . برگشتم بالا و همان طور می خندیدم . گفتم: مصطفی یک چیز به شما بگویم ناراحت نمی شوید ؟ گفت: نه . گفتم: قول بدهید ناراحت نشوید . دوست داشتم قبل از دیگران خودم ماجرا را به او بگویم . بعد تعریف کردم همه چیز را و مصطفی می خندید و می خندید و به من گفت: چه کردید جلوی افسرها؟ چرا اصرارداشتید به من سوپ بدهید ؟ ببینید خدا چه کرد .
غاده اگر می دانست مصطفی این کارها را می کند، عقب نمی آید ، اهواز می ماند و اینقدر به خودش سخت می گیرد ، هیچ وقت دعا نمی کرد زخمی بشود و تیر به پایش بخورد ! هر کس می آمد مصطفی می خندید و می گفت: غاده دعا کرده که من تیر بخورم و دیگر بنشینم سرجایم . و او نمی توانست برای همه آنها بگوید که او چقدر عاشق مصطفی است ، که این همه عشق قابل تحمل برای خودش نیست ، که مصطفی مال او است .
آن وقت ها انگار در مصطفی فانی شده بودم ، نه در خدا . به مصطفی می گفتم ایران را ول کن . منتظر بهانه بودم که او از ایران بیاید بیرون . مخصوصاً وقتی جنگ کردستان شروع شد . احساس می کردم خطر بزرگی هست که من باید مصطفی را از آن ممانعت کنم . یک آشوب در دلم بود . انتظار چیزی ، خیلی سخت تر از وقوع آن است . من می گفتم: مصطفی تو مال منی . و او درک می کرد ، می گفت: هر چیزی از عشق زیبا است .تو به ملکیت توجه می کنی . من مال خدا هستم ، همه این وجود مال خدا هست . برایش نوشتم: کاش یکدفعه پیر بشوی من منتظر پیرشدنت هستم که نه کلاشینکف تورا از من بگیرد و نه جنگ .
 
و او جواب داد که: این خودخواهی است . اما من خودخواهی تورا دوست دارم . این فطری است . اما چطور مشکلات حیات را تحمل نمی کنی ؟ من تورا می خواهم محکم مثل یک کوه ، سیال و وسیع مثل یک دریا ابدیت، تو می گویی ملک ؟ ملکیت ؟ تو بالاتر از ملکی . من از شما انتظار بیشتر دارم . من می بینم در وجود تو کمال و جلال و جمال را . تو باید در این خط الهی راه بروی . تو روحی ، تو باید به معراج بروی ، تو باید پرواز کنی . چطور تصور کنم افتادی در زندان شب . تو طائر قدسی . می توانی از فراز همه حاجز ها عبور کنی . می توانی در تاریکی پرواز کنی .
 
 
 
هر چند تا روزی که مصطفی شهید شد ، تا شبی که از من خواست به شهادتش راضی باشم ، نمی خواستم شهید بشود. آن شب قرار بود مصطفی تهران بماند. گفته بود روز بعد برمی گردد . عصر بود و من در ستاد نشسته بودم ، در اتاق عملیات . آن جا در واقع اتاق مصطفی بود و وقتی خودش آنجا نبود کسی آن جا نمی آمد ولی ناگهان در اتاق باز شد ، من ترسیدم ، فکر کردم چه کسی است ، که مصطفی وارد شد . تعجب کردم ، قرار نبود برگردد. او مرا نگاه کرد ، گفت: مثل این که خوشحال نشدی دیدی من برگشتم ؟ من امشب برای شما بر گشتم . گفتم: نه مصطفی ! تو هیچ وقت برای من برنگشتی . برای کارت آمدی . مصطفی با همان مهربانی گفت: امشب برگشتم بخاطر شما . از احمد سعیدی بپرس . من امشب اصرار داشتم به اهواز برگردم ، هواپیما نبود . تو می دانی من در همه عمرم از هواپیمای خصوصی استفاده نکرده ام ، ولی امشب اصرار داشتم برگردم ، با هواپیمای خصوصی آمدم که این جا باشم .
 
من خیلی حالم منقلب بود . گفتم: مصطفی من عصرکه داشتم کنار کارون قدم می زدم احساس کردم آنقدر دلم پر است که می خواهم فریاد بزنم . خیلی گرفته بودم . احساس کردم هرچه در این رودخانه فریاد بزنم ، باز نمی توانم خودم را خالی کنم . مصطفی گوش می داد . گفتم: آنقدر در وجودم عشق بود که حتی اگر تو می آمدی نمی توانستی مرا تصلی بدهی . او خندید ، گفت: تو به عشق بزرگتر از من نیاز داری و آن عشق خدا است . باید به این مرحله ازتکامل برسی که تو را جز خدا و عشق خدا هیچ چیز راضی نکند . حالا من با اطمینان خاطر می‌توانم بروم . من در آن لحظه متوجه این کلامش نشدم . شب رفتم بالا . وارد اتاق که شدم دیدم که مصطفی روی تخت دراز کشیده ، فکر کردم خواب است . آمدم جلو و اورا بوسیدم . مصطفی روی بعضی چیزها حساسیت داشت . یک روز که اومدم دمپایی هایش را بگذارم جلوی پایش ، خیلی ناراحت شد ، دوید ، دوزانو شد و دست مرا بوسید ، گفت: تو برای من دمپایی می آوری ؟ آن شب تعجب کردم که حتی وقتی پایش را بوسیدم تکان نخورد . احساس کردم او بیدار است ، اما چیزی نمی گوید ، چشمهایش را بسته و همین طور بود. مصطفی گفت: من فردا شهید می شوم . خیال می کردم شوخی می کند. گفتم: مگر شهادت دست شماست ؟
 
ولی من می‌خواهم شما رضایت بدهید . اگر رضایت ندهید من شهید نمی‌شوم . خیلی این حرف برای من تعجب بود. گفتم: مصطفی ، من رضایت نمی دهم و این دست شما نیست . خوب هر وقت خداوند اراده اش تعلق بگیرد من راضیم به رضای خدا و منتظر این روزم ، ولی چرا فردا ؟ و او اصرار می کرد که: من فردا از این جا می روم . می خواهم با رضایت کامل تو باشد . و آخر رضایتم را گرفت . من خودم نمی دانستم چرا راضی شدم . نامه ای داد که وصیت اش بود و گفت: تا فردا باز نکنید. بعد دو سفارش به من کرد ، گفت: اول اینکه ایران بمانید . گفتم: ایران بمانم چکار؟ این جا کسی را ندارم . مصطفی گفت: نه ! تقرب بعد از هجرت نمی شود .
 
ما این جا دولت اسلامی داریم و شما تابعیت ایران دارید . نمی توانید برگردید به کشوری که حکومتش اسلامی نیست حتی اگر آن کشور، کشور خودتان باشد . گفتم: پس این همه ایرانیان که در خارج هستند چکار می‌کنند؟ گفت: آن ها اشتباه می کنند . شما نباید به آن آداب و رسوم برگردید . هیچ وقت ! دوم این بود که بعد از او ازدواج کنم . گفتم: نه مصطفی ، زن های حضرت رسول (ص) بعد از ایشان... که خودش تند دستش را گذاشت روی دهنم . گفت: این را نگویید . این ، بدعت است . من رسول نیستم . گفتم: می دانم . می خواهم بگویم مثل رسول کسی نبود و من هم دیگر مثل شما پیدا نمی کنم .
غاده همیشه دوست داشت به مصطفی اقتدا کندو مصطفی خیلی دوست داشت تنها نماز بخواند. به غاده می گفت: نمازتان خراب می شود. و او نمی فهمید شوخی می کند یا جدی می گوید ، ولی باز بعضی نمازهای واجبش را به او اقتدا می کرد و می دید مصطفی بعد از هر نماز به سجده می رود ، صورتش را به خاک می مالد ، گریه می کند ، چقدر طول می کشید این سجده ها ! وسط شب که مصطفی برای نماز شب بیدار می شد ، غاده تحمل نمی آورد می گفت: بس است دیگر استراحت کن ، خسته شدی . و مصطفی جواب می داد: تاجر اگر از سرمایه اش را خرج کند بالاخره ورشکست می شود باید سود در بیاورد که زندگیش بگذرد. ما اگر قرار باشد نماز شب نخوانیم ورشکست می شویم .
 
اما او که خیلی شبها از گریه های مصطفی بیدار می شد ، کوتاه نمی آمد می گفت: اگر این ها که این قدر از شما می ترسند بفهمند این طور گریه می کنید، مگر شما چه مصیبتی دارید ؟ چه گناهی کردید ؟ خدا همه چیز به شما داده ، همین که شب بلند شدید یک توفیق است . آن وقت گریه مصطفی هق هق می شد ، می گفت: آیا به خاطر این توفیق که خدا داده اورا شکر نکنم ؟ چرا داشت با فعل گذشته به مصطفی فکر می کرد ؟ مصطفی که کنار او است . نگاهش کرد . گفت: یعنی فردا که بروی دیگر تورا نمی بینیم ؟ مصطفی گفت: نه ! غاده در صورت او دقیق شد و بعد چشمهایش را بست . گفت: باید یاد بگیرم ، تمرین کنم ، چطور صورتت را با چشم بسته ببینم .
 
شب آخر با مصطفی واقعاً عجیب بود . نمی دانم آن شب واقعا چی بود . صبح که مصطفی خواست برود من مثل همیشه لباس و اسلحه اش را آماده کردم و آب سرد دادم دستش برای تو راه . مصطفی این ها را گرفت وبه من گفت: تو خیلی دختر خوبی هستی . و بعد یکدفعه یک عده آمدند توی اتاق و من مجبور شدم بروم طبقه بالا . صبح زود بود و هوا هنوز روشن نشده بود. کلید برق را که زدم چراغ اتاق روشن و یکدفعه خاموش شد انگار سوخت من فکر کردم : یعنی امروز دیگر مصطفی خاموش می شود، این شمع دیگر روشن نمی شود . نور نمی دهد ، تازه داشتم متوجه می شدم چرا اینقدر اصرار داشت و تاکید می کرد امروز ظهر شهید می شود .
 
 
مصطفی هرگز شوخی نمی کرد . یقین پیدا کردم که مصطفی امروز اگر برود ، دیگر برنمی گردد. دویدم و کلت کوچکم را برداشتم ، آمدم پایین . نیتم این بود که مصطفی را بزنم ، بزنم به پایش تا نرود . مصطفی در اتاق نبود. آمدم دم ستاد و همان موقع مصطفی سوار ماشین شد . من هرچه فریاد می کردم: می‌خواهم بروم دنبال مصطفی ، نمی گذاشتند .
 
فکر می کردند دیوانه شده ام ، کلت دستم بود ! به هرحال ، مصطفی رفته بود و من نمی دانستم چکار کنم . در ستاد قدم می زدم ، می رفتم بالا ، می رفتم پایین و فکر می کردم چرا مصطفی این حرفها را به من می زد . آیا می توانم تحمل کنم که او شهید شود و برنگردد. خیلی گریه می کردم ، گریه سخت . تنها زن ستاد من بودم . خانمی در اهواز بود به نام "خراسانی" که دوستم بود . باهم کار می کردیم . یکدفعه خدا آرامشی به من داد . فکر کردم ، خُب ، ظهر قرار است جسد مصطفی بیاید ، باید خودم را آماده کنم برای این صحنه . مانتو وشلوار قهوه ای سیری داشتم . آن هارا پوشیدم و رفتم پیش خانم خراسانی . حالم خیلی منقلب بود. برایش تعریف کردم که دیشب چه شده و از این که مصطفی امروز دیگر شهید می شود.
 
او عصبانی شد گفت: چرا این حرفها را می زنی ؟ مصطفی هر روز در جبهه است . چرا اینطور می گویی ؟ چرا مدام می گویی مصطفی بود ، بود ؟ مصطفی هست ! می گفتم: اما امروز ظهر دیگر تمام می شود . هنوز خانه اش بودم که تلفن زنگ زد ، گفتم: برو بردار که می خواهند بگویند مصطفی تمام شد . او گفت: حالا می بینی اینطور نیست ، تو داری تخیل می کنی . گوشی را برداشت و من نزدیکش بودم ، با همه وجودم گوش می دادم که چه می گوید و او فقط می گفت: نه ! نه !
بعد بچه ها آمدند که ما ببرند بیمارستان . گفتند: دکتر زخمی شده .
 
 
 
من بیمارستان را می شناختم ، آن جا کار می کردم . وارد حیاط که شدیم من دور زدم طرف سردخانه . خودم می دانستم که مصطفی شهید شده و در سردخانه است ، زخمی نیست . به من آگاه شده بود که مصطفی دیگر تمام شد . رفتم سردخانه و یادم هست آن لحظه که جسدش را دیدم، گفتم: اللهم تقبل منا هذا القربان .
 
آن لحظه دیگر همه چیز برای من تمام شد ، آن نگرانی که نکند مصطفی شهید ، نکند مصطفی زخمی ، نکند ، نکند. اورا بغل کردم و خدا را قسم دادم به همین خون مصطفی ، به همین جسد مصطفی، که آنجا تنها نبود ، خیلی جسد ها بود، که به رفتن مصطفی رحمتش را از این ملت نگیرد . احساس می کردم خدا خطرات زیادی رفع کرد به خاطر مرد صالحی که یک روز قدم زد دراین سرزمین به خلوص .
 
وقتی دیدم مصطفی در سردخانه خوابیده و آرامش کامل داشت احساس کردم که او دیگر استراحت کرد .
 
مصطفی ظاهر زندگی‌اش همه سختی بود. واقعاً توی درد بود مصطفی . خیلی اذیت شد . آن روزهای آخر ، مسئله بنی صدر بود و خیلی فشار آمده بود روی او . شبها گریه می کرد ، راه می رفت ، بیدار می ماند. احساس می کردم مصطفی دیگر نمی تواند تحمل کند دوری خدارا . آن قدر عشق در وجودش بود که مثل یک روح لطیف می خواست در پرواز باشد . تحمل شهادت بهترین جوانها برایش سخت بود . آن لحظه در سردخانه وقتی دیدم مصطفی با آن سکینه خوابیده ، آرامش گرفتم .
 
بعد دیگران آمدند ونگذاشتند پیش او بمانم . نمی دانم چرا این جا جسد را به سردخانه می برند. در لبنان اگر کسی از دنیا می‌رفت می‌آوردند خانه اش ، همه دورش قرآن می خوانند ، عطر می زنند .
 
 برای من عجیب بود که این یک عزیزی است که این طور شده ، چرا باید بیندازیش دور ؟ چرا در سردخانه . خیلی فریاد می‌زدم؛ این خود عزیز ماست . این خود مصطفی ماست ، مصطفی چی شد ؟ مگر چه چیز عوض شده ؟ چرا باید سردخانه باشد ؟ اما کسی گوش نمی کرد . بالاخره آن شب اول در اهواز برایم خیلی درد بود. همه دورم بودند برای تسلیت ، اما من به کسی احتیاج نداشتم . حالم بدبود . خیلی گریه می کردم صبح روز بعد به تهران برگشتیم .
 
برگشتن به تهران سخت تر بود . چون با همین هواپیمای c-130 بود که آخرین بار من و مصطفی از تهران به اهواز آمدیم و یادم هست که خلبان ها اورا صدا می کردند که "بیا با ما بنشین ." ولی مصطفی اصلاً من را تنها نگذاشت ، نزدیک من ماند. خیلی سخت بود که موقع آمدن با خودش بودم و حال با جسدش می رفتم . اصرار کردم که تابوتش را باز کنند ، ولی نکردند . بیشتر تشریفات و مراسم بود که مرا کشت . حتی آن لحظات آخر محروم می کردند .
 
وقتی رسیدیم تهران ، رفتیم منزل مادر جان ، مادر دکتر . بعد دیگر نفهمیدم دکتر را کجا بردند. من در منزل مادرجان بودم و همه مردم دورم . هرچه می گفتم، مصطفی کو ؟ هیچ کس نمی گفت . فریاد می‌زدم: از دیروز تا الان ؟ آخر چرا ؟ شما مسلمان نیستید ؟ خیلی بی تابی می کردم . بعد گفتند مصطفی را در سردخانه غسل می دهند گفتم: دیگر مصطفی تمام شد ، چرا این کارها را می‌کنید؟ و گریه می کردم . گفتند: می رویم اورا می آوریم. گفتم اگر شما نمی آورید خودم می روم سردخانه نزدیکش وبرای وداع تا صبح می نشینم . بالاخره زیر اصرار من مصطفی را آوردند و چون ما در تهران خانه نداشتیم بردند در مسجد محل ، محله بچه گیش ، غسلش داده بودند ، و او با آرامش خوابیده بود. من سرم را روی سینه اش گذاشتم و تا صبح در مسجد با اوحرف زدم . خیلی شب زیبایی بود و وداع سختی . تا روز دوم که مصطفی را بردند و من نفهمیدم کجا . من وسط جمعیت ذوب شدم . تا ظهر ، مراسم تمام شد و مصطفی را خاک کردند. آن شب باید تنها برمی گشتم . آن لحظه تازه احساس کردم که مصطفی واقعاً تمام شد . در مراسم آدم گم است ، نمی فهمد .
 
ولی من می‌خواهم شما رضایت بدهید . اگر رضایت ندهید من شهید نمی‌شوم . خیلی این حرف برای من تعجب بود. گفتم: مصطفی ، من رضایت نمی دهم و این دست شما نیست . خوب هر وقت خداوند اراده اش تعلق بگیرد من راضیم به رضای خدا و منتظر این روزم ، ولی چرا فردا ؟ و او اصرار می کرد که: من فردا از این جا می روم . می خواهم با رضایت کامل تو باشد . و آخر رضایتم را گرفت . من خودم نمی دانستم چرا راضی شدم . نامه ای داد که وصیت اش بود و گفت: تا فردا باز نکنید. بعد دو سفارش به من کرد ، گفت: اول اینکه ایران بمانید . گفتم: ایران بمانم چکار؟ این جا کسی را ندارم . مصطفی گفت: نه ! تقرب بعد از هجرت نمی شود .
 
ما این جا دولت اسلامی داریم و شما تابعیت ایران دارید . نمی توانید برگردید به کشوری که حکومتش اسلامی نیست حتی اگر آن کشور، کشور خودتان باشد . گفتم: پس این همه ایرانیان که در خارج هستند چکار می‌کنند؟ گفت: آن ها اشتباه می کنند . شما نباید به آن آداب و رسوم برگردید . هیچ وقت ! دوم این بود که بعد از او ازدواج کنم . گفتم: نه مصطفی ، زن های حضرت رسول (ص) بعد از ایشان... که خودش تند دستش را گذاشت روی دهنم . گفت: این را نگویید . این ، بدعت است . من رسول نیستم . گفتم: می دانم . می خواهم بگویم مثل رسول کسی نبود و من هم دیگر مثل شما پیدا نمی کنم .
غاده همیشه دوست داشت به مصطفی اقتدا کندو مصطفی خیلی دوست داشت تنها نماز بخواند. به غاده می گفت: نمازتان خراب می شود. و او نمی فهمید شوخی می کند یا جدی می گوید ، ولی باز بعضی نمازهای واجبش را به او اقتدا می کرد و می دید مصطفی بعد از هر نماز به سجده می رود ، صورتش را به خاک می مالد ، گریه می کند ، چقدر طول می کشید این سجده ها ! وسط شب که مصطفی برای نماز شب بیدار می شد ، غاده تحمل نمی آورد می گفت: بس است دیگر استراحت کن ، خسته شدی . و مصطفی جواب می داد: تاجر اگر از سرمایه اش را خرج کند بالاخره ورشکست می شود باید سود در بیاورد که زندگیش بگذرد. ما اگر قرار باشد نماز شب نخوانیم ورشکست می شویم .
 
اما او که خیلی شبها از گریه های مصطفی بیدار می شد ، کوتاه نمی آمد می گفت: اگر این ها که این قدر از شما می ترسند بفهمند این طور گریه می کنید، مگر شما چه مصیبتی دارید ؟ چه گناهی کردید ؟ خدا همه چیز به شما داده ، همین که شب بلند شدید یک توفیق است . آن وقت گریه مصطفی هق هق می شد ، می گفت: آیا به خاطر این توفیق که خدا داده اورا شکر نکنم ؟ چرا داشت با فعل گذشته به مصطفی فکر می کرد ؟ مصطفی که کنار او است . نگاهش کرد . گفت: یعنی فردا که بروی دیگر تورا نمی بینیم ؟ مصطفی گفت: نه ! غاده در صورت او دقیق شد و بعد چشمهایش را بست . گفت: باید یاد بگیرم ، تمرین کنم ، چطور صورتت را با چشم بسته ببینم .
 
شب آخر با مصطفی واقعاً عجیب بود . نمی دانم آن شب واقعا چی بود . صبح که مصطفی خواست برود من مثل همیشه لباس و اسلحه اش را آماده کردم و آب سرد دادم دستش برای تو راه . مصطفی این ها را گرفت وبه من گفت: تو خیلی دختر خوبی هستی . و بعد یکدفعه یک عده آمدند توی اتاق و من مجبور شدم بروم طبقه بالا . صبح زود بود و هوا هنوز روشن نشده بود. کلید برق را که زدم چراغ اتاق روشن و یکدفعه خاموش شد انگار سوخت من فکر کردم : یعنی امروز دیگر مصطفی خاموش می شود، این شمع دیگر روشن نمی شود . نور نمی دهد ، تازه داشتم متوجه می شدم چرا اینقدر اصرار داشت و تاکید می کرد امروز ظهر شهید می شود .
 
 
مصطفی هرگز شوخی نمی کرد . یقین پیدا کردم که مصطفی امروز اگر برود ، دیگر برنمی گردد. دویدم و کلت کوچکم را برداشتم ، آمدم پایین . نیتم این بود که مصطفی را بزنم ، بزنم به پایش تا نرود . مصطفی در اتاق نبود. آمدم دم ستاد و همان موقع مصطفی سوار ماشین شد . من هرچه فریاد می کردم: می‌خواهم بروم دنبال مصطفی ، نمی گذاشتند .
 
فکر می کردند دیوانه شده ام ، کلت دستم بود ! به هرحال ، مصطفی رفته بود و من نمی دانستم چکار کنم . در ستاد قدم می زدم ، می رفتم بالا ، می رفتم پایین و فکر می کردم چرا مصطفی این حرفها را به من می زد . آیا می توانم تحمل کنم که او شهید شود و برنگردد. خیلی گریه می کردم ، گریه سخت . تنها زن ستاد من بودم . خانمی در اهواز بود به نام "خراسانی" که دوستم بود . باهم کار می کردیم . یکدفعه خدا آرامشی به من داد . فکر کردم ، خُب ، ظهر قرار است جسد مصطفی بیاید ، باید خودم را آماده کنم برای این صحنه . مانتو وشلوار قهوه ای سیری داشتم . آن هارا پوشیدم و رفتم پیش خانم خراسانی . حالم خیلی منقلب بود. برایش تعریف کردم که دیشب چه شده و از این که مصطفی امروز دیگر شهید می شود.
 
او عصبانی شد گفت: چرا این حرفها را می زنی ؟ مصطفی هر روز در جبهه است . چرا اینطور می گویی ؟ چرا مدام می گویی مصطفی بود ، بود ؟ مصطفی هست ! می گفتم: اما امروز ظهر دیگر تمام می شود . هنوز خانه اش بودم که تلفن زنگ زد ، گفتم: برو بردار که می خواهند بگویند مصطفی تمام شد . او گفت: حالا می بینی اینطور نیست ، تو داری تخیل می کنی . گوشی را برداشت و من نزدیکش بودم ، با همه وجودم گوش می دادم که چه می گوید و او فقط می گفت: نه ! نه !
بعد بچه ها آمدند که ما ببرند بیمارستان . گفتند: دکتر زخمی شده .
 
 
 
من بیمارستان را می شناختم ، آن جا کار می کردم . وارد حیاط که شدیم من دور زدم طرف سردخانه . خودم می دانستم که مصطفی شهید شده و در سردخانه است ، زخمی نیست . به من آگاه شده بود که مصطفی دیگر تمام شد . رفتم سردخانه و یادم هست آن لحظه که جسدش را دیدم، گفتم: اللهم تقبل منا هذا القربان .
 
آن لحظه دیگر همه چیز برای من تمام شد ، آن نگرانی که نکند مصطفی شهید ، نکند مصطفی زخمی ، نکند ، نکند. اورا بغل کردم و خدا را قسم دادم به همین خون مصطفی ، به همین جسد مصطفی، که آنجا تنها نبود ، خیلی جسد ها بود، که به رفتن مصطفی رحمتش را از این ملت نگیرد . احساس می کردم خدا خطرات زیادی رفع کرد به خاطر مرد صالحی که یک روز قدم زد دراین سرزمین به خلوص .
 
وقتی دیدم مصطفی در سردخانه خوابیده و آرامش کامل داشت احساس کردم که او دیگر استراحت کرد .
 
مصطفی ظاهر زندگی‌اش همه سختی بود. واقعاً توی درد بود مصطفی . خیلی اذیت شد . آن روزهای آخر ، مسئله بنی صدر بود و خیلی فشار آمده بود روی او . شبها گریه می کرد ، راه می رفت ، بیدار می ماند. احساس می کردم مصطفی دیگر نمی تواند تحمل کند دوری خدارا . آن قدر عشق در وجودش بود که مثل یک روح لطیف می خواست در پرواز باشد . تحمل شهادت بهترین جوانها برایش سخت بود . آن لحظه در سردخانه وقتی دیدم مصطفی با آن سکینه خوابیده ، آرامش گرفتم .
 
بعد دیگران آمدند ونگذاشتند پیش او بمانم . نمی دانم چرا این جا جسد را به سردخانه می برند. در لبنان اگر کسی از دنیا می‌رفت می‌آوردند خانه اش ، همه دورش قرآن می خوانند ، عطر می زنند .
 
 برای من عجیب بود که این یک عزیزی است که این طور شده ، چرا باید بیندازیش دور ؟ چرا در سردخانه . خیلی فریاد می‌زدم؛ این خود عزیز ماست . این خود مصطفی ماست ، مصطفی چی شد ؟ مگر چه چیز عوض شده ؟ چرا باید سردخانه باشد ؟ اما کسی گوش نمی کرد . بالاخره آن شب اول در اهواز برایم خیلی درد بود. همه دورم بودند برای تسلیت ، اما من به کسی احتیاج نداشتم . حالم بدبود . خیلی گریه می کردم صبح روز بعد به تهران برگشتیم .
 
برگشتن به تهران سخت تر بود . چون با همین هواپیمای c-130 بود که آخرین بار من و مصطفی از تهران به اهواز آمدیم و یادم هست که خلبان ها اورا صدا می کردند که "بیا با ما بنشین ." ولی مصطفی اصلاً من را تنها نگذاشت ، نزدیک من ماند. خیلی سخت بود که موقع آمدن با خودش بودم و حال با جسدش می رفتم . اصرار کردم که تابوتش را باز کنند ، ولی نکردند . بیشتر تشریفات و مراسم بود که مرا کشت . حتی آن لحظات آخر محروم می کردند .
 
وقتی رسیدیم تهران ، رفتیم منزل مادر جان ، مادر دکتر . بعد دیگر نفهمیدم دکتر را کجا بردند. من در منزل مادرجان بودم و همه مردم دورم . هرچه می گفتم، مصطفی کو ؟ هیچ کس نمی گفت . فریاد می‌زدم: از دیروز تا الان ؟ آخر چرا ؟ شما مسلمان نیستید ؟ خیلی بی تابی می کردم . بعد گفتند مصطفی را در سردخانه غسل می دهند گفتم: دیگر مصطفی تمام شد ، چرا این کارها را می‌کنید؟ و گریه می کردم . گفتند: می رویم اورا می آوریم. گفتم اگر شما نمی آورید خودم می روم سردخانه نزدیکش وبرای وداع تا صبح می نشینم . بالاخره زیر اصرار من مصطفی را آوردند و چون ما در تهران خانه نداشتیم بردند در مسجد محل ، محله بچه گیش ، غسلش داده بودند ، و او با آرامش خوابیده بود. من سرم را روی سینه اش گذاشتم و تا صبح در مسجد با اوحرف زدم . خیلی شب زیبایی بود و وداع سختی . تا روز دوم که مصطفی را بردند و من نفهمیدم کجا . من وسط جمعیت ذوب شدم . تا ظهر ، مراسم تمام شد و مصطفی را خاک کردند. آن شب باید تنها برمی گشتم . آن لحظه تازه احساس کردم که مصطفی واقعاً تمام شد . در مراسم آدم گم است ، نمی فهمد .
 
همین که وارد حیاط نخست وزیری شد و چشمش به آن زیرزمین افتاد ، دردی قلبش را فشرد ، زانوهایش تا شد . زیر لب نجوا کرد: مصطفی رفتی ، پشتم شکست . و به دیوار تکیه داد . نگاهش روی همه چیز چرخید ، این دوسال چطور گذشت ؟ از این در چقدر به خوشحالی وارد می شد به شوق دیدن مصطفی ، حضور مصطفی ، و این جوانک های سرباز که حالا سرشان زیر افتاده چطور گردن راست می کردند به نشانه احترام؛ زندگی، زندگی برایش خالی شده بود ، انگار ریشه اش را قطع کرده بودند. یاد لبنان افتاد و آن فال حافظ .
آن وقت ها او اصلاً فارسی بلد نبود . نمی فهمید امام موسی و مصطفی با هم چی می خوانند ؟ امام موسی خودش جریان فال حافظ را برای او گفت و بعد هم برایش فال گرفت . که :
الا یا ایها الساقی ادر کاساً و ناولها، که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها.
وقتی بعد از شهادت مصطفی از آن خانه آمدم بیرون، چون مال دولت بود، هیچ چیز جز لباس تنم نداشتم . حتی پول نداشتم خرج کنم . چون در ایران رسم است فامیل مرده از مردم پذیرایی کنند و من آشنا نبودم . در لبنان این طور نیست . خودم می فهمیدم که مردم رحم می کنند، می گویند این خارجی است ، آداب ما نمی فهمد . دیدم آن خانه مال من نیست و باید بروم . اما کجا ؟ کمی خانه مادر جان بودم ، دوستان بودند . هرشب را یک جا می خوابیدم و بیشتر در بهشت زهرا کنار قبر مصطفی . شبهای سختی را می گذراندم . لبنان شلوغ بود . خانه مان بمباران شده بود و خانواده ام رفته بودند خارج . از همه سخت تر روزهای جمعه بود . هر کس می خواهد جمعه را با فامیلش باشد و من می رفتم بهشت زهرا که مزاحم کسی نباشم . احساس می کردم دل شکسته ام ، دردم زیاد ، و به مصطفی می گفتم: تو به من ظلم کردی .
از لبنان که آمدیم هرچه داشتیم گذاشتیم برای مدرسه .در ایران هم که هیچ چیز . بعد یک دفعه مصطفی رفت و من ماندم کجا بروم ؟ شش ماه این طور بود ، تا امام فهمیدند این جریان را . خدمت امام که رفتیم به من گفتند: مصطفی برای دولت هم کار نکرد . هرچه کرد به دستور مستقیم خودم بود و من مسول شما هستم . بعد بنیاد شهید به من خانه داد. خانه هیچی نداشت . "جاهد" یکی از دوستان دکتر، از خانه خودش برایم یک تشک ، چند بشقاب و... آورد تا توانستم با پدرم تماس بگیرم و پول برایم فرستادند .
 
به خاطر این چیزها احساس می کردم مصطفی به من ظلم کرد . البته نفسانی بود این حرفم . بعد که فکر می کردم ، می دیدم مصطفی چیزی از دنیا نداشت ، اما آنچه به من داد یک دنیا است . مصطفی در همه عالم هست ، در قلب انسان ها . من و یادم هست یک بار که از ایران می آمدم ، در فرودگاه بیروت یک افسر مسیحی لبنانی با درجه بالا وقتی پاسپورتم را که به نام "غاده چمران" بود دید ، پرسید: نسبتی با چمران داری ؟ گفتم: خانمش هستم. خیلی زیر تاثیر قرار گرفت ، گفت: او دشمن ما بود ، با ما جنگید ولی مرد شریفی بود. بعد آمد بیرون دنبالم . گفت: ماشین نیامده برای شما ؟ گفتم: مهم نیست. خندید و گفت: درست است ، تو زن چمران هستی !
 
وگاهی فکر می کرد به همین خاطر خدا بیش تر از همه ، از او حساب می کشد ، چون او با مصطفی زندگی کرد ، با نسخه کوچکی از امام علی علیه السلام . همیشه به مصطفی می گفت: توحضرت علی نیستی . کسی نمی تواند او باشد. فقط حضرت امیر آن طور زندگی کرد و تمام شد. و مصطفی هم چنان که صورت آفتاب خورده اش باز می شد و چشم هایش نم دار ، می گفت: نه ، درست نیست ! با این حرف دارید راه تکامل در اسلام را می بندید . راه باز است . پیامبر می گوید هر جا که من پا زدم امتم می تواند، هر کس به اندازه سعه اش .
همه جا مصطفی سعی می کرد خودش کم تر از دیگران داشته باشد ، چه لبنان ، چه کردستان ، چه اهواز . لبنان که بودیم جز وسایل شخصی خودم چیزی نداشتیم . در لبنان رسم نیست کفششان را در بیاورند و بنشیند روی زمین . وقتی خارجی ها می آمدند یا فامیل ، رویم نمی شد بگویم کفش در بیاورید . به مصطفی می گفتم: من نمی گویم خانه مجلل باشد ، ولی یک مبل داشته باشد که ما چیز بدی از اسلام نشان نداده باشیم که بگویند مسلمانان چیزی ندارند ، بدبختند. مصطفی به شدت مخالف بود، می گفت: چرا ما این هم عقده داریم ؟ چرا می خواهیم با انجام چیزی که دیگران می خواهند یا می پسندند نشان بدهیم خوبیم ؟ این آداب و رسوم ما است ، نگاه کنید این زمین چه قدر تمیز است ، مرتب و قشنگ ! این طوری زحمت شما هم کم می شود ، گرد و خاک کفش نمی آید روی فرش .
 
از خانه ما در لبنان که خیلی مجلل بود همیشه اکراه داشت . ما مجسمه های خیلی زیبا داشتیم از جنس عاج که بابا از آفریقا آورده بود. مصطفی خیلی ناراحت بود و خودمان دو تا همه آن ها را شکستیم . می گفت: این ها برای چی ؟ زینت خانه باید قرآن باشد به رسم اسلام . به همین سادگی . وقتی مادرم گفت: شما پول ندارید من وسایل خانه برایتان می آورم . مصطفی رنجید ، گفت: مسئله پولش نیست . مسئله زندگی من است که نمی خواهم عوض شود .
 
 ولی من مثل هر زنی دوست داشتم یک زندگی داشته باشم . در ایران هم چیزی نداشتیم هرچه بود مال دولت بود. می گفتم: بالاخره باید چیزی برای خودمان داشته باشیم . شما می گوئید (مستضعف ) ، مستضعف قاشق و چنگال دارد ، ولی ما نداریم . شما اگر پست نداشته باشید ، ما چیزی نداریم . همان زیرزمین دفتر نخست وزیری را که مال مستخدم ها بود به اصرار من گرفت . قبل از اینکه من بیایم ایران مصطفی در دفترش می خوابید. زندگی معمولی که هر زن وشوهری داشتند ما نداشتیم . مصطفی حتی حقوقش را می داد به بچه ها . می گفت: دوست دارم از دنیا بروم و هیچ نداشته باشم جز چند متر قبر و اگر این هم یک جور نداشته باشم بهتر است . اصلاً در این وادی نبود ، در این دنیا نبود مصطفی .
 
در این دنیا نبود ، اما بیشتر از وقتی که زنده بود وجود داشت ، اثر داشت و چقدر غاده خوابش را می دید . دیشب خواب دید مصطفی در صندلی چرخ داری نشسته و نمی تواند راه برود . دوید ، گفت: مصطفی چرا اینطوری شدی ؟گفت: شما چرا گذاشتید من به این روز برسم ؟ چرا سکوت کردید ؟ غاده پرسید مگر چی شده ؟ گفت :برای من مجسمه ساخته اند .نگذار این کار را بکنند برو این مجسمه را بشکن ! بیدار که شد نمی دانست که مصطفی چه می خواسته بگوید . پرس و جو کرد و شنید که در دانشگاه شهید چمران از مصطفی مجسمه ای ساخته اند . می دانست در تهران هم یکی از خیابان های آباد وزیبا را به اسم مصطفی کرده اند . این ظاهر شهر بود و او خوشحال می شد ولی ای کاش باطن شهر هم این طور بود . گاه آدم هایی را در این خیابان ها می دید که دلش می شکست . می ترسید ، می ترسید مصطفی بشود یک نام و تمام .
این که خواب مجسمه چمران را دیدم این است که، گاهی فکر می کنم اگر تمام ایران را به اسم چمران می کردند این دلم را خشک می کند؟ آیا این ، یک لحظه از لبخند مصطفی از دست محبت مصطفی را جبران می کند؟ هرگز ! اما وقتی دانشگاه شهید چمران مثل چمران را بپروراند، چرا .
مصطفی کسی نیست که مجسمه اش را بسازند و بگذرند . این یک چیز مرده است و مصطفی زنده است . در فطرت آدم ها ، در قلب آن ها است . آدم ها بین خیرو شر درگیرند و باید کسی دستشان را بگیرد ، همانطور که خدا این مرد را فرستاد تا مرا دستگیری کند. در تهران که تنها بودم نگاه می کردم به زندگی که گذشت و عبور کرد . من کجا ؟ ایران کجا؟ من دختر جبل عامل و جنوب لبنان ؟ من همیشه می گفتم اگر مرا از جبل عامل بیرون ببرند می‌میرم ، مثل ماهی که بیفتد بیرون آب . زندگی خارج جنوب لبنان وشهر صور در تصور من نمی آمد. به مصطفی می گفتم: اگر می دانستم انقلاب پیروز می شود و قرار به برگشت ما به ایران و ترک جبل عامل است نمی دانم قبول می کردم این ازدواج را یا نه . اما آمدم و مصطفی حتی شناسنامه ام را به نام "غاده چمران" گرفت که در دار اسلام بمانم و برنگردم و من ، مخصوصاً وقتی در مشهد هستم احساس می کنم خدا به واسطه این مردم دست مرا گرفت ، حجت را برمن تمام کرد و ازمیان آتشی که داشتم می سوختم بیرون کشید .
می شد که من دور از جبل عامل و در کشور کفر باشم ، در آمریکا ، مثل خواهران و برادرهایم . گاه گاه که از ایران برای دید و بازدید می رفتم لبنان به من می‌خندیدند ، می گفتند: ایرانی ها هم صف ایستاده اند برای گیرین کارت ، تو که تابعیت داری چرا از دست می دهی ؟ به آنها گفتم: بزرگترین گیرین کارت که من دارم کسی ندارد و آن این پارچه سبزی است که از روی حرم امام رضا علیه السلام است و من در گردنم گذاشته ام . با همه وجودم این نعمت را احساس می کنم و اگر همه عمرم را ، چه گذشته چه مانده ، در سجده گذاشتم نمی توانم شکر خدارا بکنم . با مصطفی یک عالم بزرگ را گذراندم از ماده به معنا ، از مجاز به حقیقت و از خدا می خواهم که متوقف نشوم در مصطفی ، همچنان که خودش در حق من این دعا کرد:
"خدایا ! من از تو یک چیز می خواهم با همه اخلاصم که محافظ غاده باش و در خلا تنهایش نگذار ! من می خواهم که بعد از مرگ اورا ببینم در پرواز . خدایا! می‌خواهم غاده بعد از من متوقف نشود و می خواهم به من فکر کند ، مثل گلی زیبا که درراه زندگی و کمال پیدا کرد و او باید در این راه بالا و بالاتر برود . می خواهم غاده به من فکر کند ، مثل یک شمع مسکین و کوچک که سوخت در تاریکی تا مرد و او از نورش بهره برد برای مدتی بس کوتاه . می خواهم او به من فکر کند ، مثل یک نسیم که از آسمان روح آمد و در گوشش کلمه عشق گفت و رفت بسوی کلمه بی نهایت."(1)
 
 
 
 
 

استاد حافظیان

جناب حافظیان و گسترش علم و عرفان در شبه قاره هند

عارف بزرگوار سید ابوالحسن حافظیان درسال 1297ه. ش درمشهد مقدس قدم به عرصه وجود نهاد . پدرش حاج سید میرزا آقا ومادرش بی بی معصومه خاتون هردوازانسانهای مؤمن وپارسای زمان خود بودند وچون پدرش به ریاضیات وعلوم غریبه مشغول بود،اوهم شوق وعلاقه زیادی به این رشته نشان می داد. پدرکه متوجه علاقه اوگردیده بود سیدابولحسن را به شیخ حسنعلی اصفهانی (نخودکی) طاب ثراه که درآن وقت درمشهد اقامت داشت معرفی کرد تا درمحضروی جاضرشود و نزد آن استاد فرزانه درس بخواند . مرحوم اصفهانی (نخودکی)هم اورا پذیرفت وتحت تعلیم وتربیت قرارداد. حافظیان روزهادرمدرسه میرزا جعفر تحصیل می کرد وشب ها درحجره فوقانی صحن عتیق جنب ایوان عباسی به عبادت وریاضت مشغول بود. خیلی زود دراثر استعداد سرشار،نزداستادش مرحوم شیخ حسنعلی نخودکی بسیارمقرب گردید وگوی سبقت رااز دیگران ربود. استاد درمکتب ومجلس درسش نور،صفا،وارستگی وآزادی رادرسیمای ابوالحسن رصدکردوبه هوش وذکاوت اوبیش از دیگران پی برد.وبه تربیب وی همت گماشت ،سید ابوالحسن خیلی زود مقدمات صرف ،نحو ،ریاضی طب، نجوم، هیئت، فقه واخلاق و… را فراگرفت ودرهریک ازآنهابه کمالی شایسته وبایسته نائل آمد . اودراین ایام همیشه مترصد بودازاساتیددیگرهم استفاده کند.اوازعالمان وعارفانی که برای زیارت ازشهرهای ایران وکشورهای دیگربه مشهدمقدس مشرف می شدند نیزبهره مندمی گردید . علاوه بر حاج شیخ حسنعلی نخودکی، دواستاد بزرگ عصرعلامه سید موسی زرآبادی وعلامه حاج سید مظهر حسین هندی، دررشد معنوی استاد حافظیان تاثیر بسزایی داشتند .اوبه واسطه زهد وتقوا وبه جهت حُسن خلق موروثی وخدادادی درمیان افرادعام وخاص شهرمشهد مقدس مشهورشدوتا پایان عمر ازمحرمان ومشاوران ومشکل گشایان مردم به شمارمی رفت وازخرمن دانش وادعیه اوعام و خا ص بهره میگرفتند .

حافظیان درسرزمین هندوستان
استاد سید ابوالحسن حافظیان به سبب یک بیماری طولانی ذات الریه دراوایل جوانی وشفا یافتن او توسط جد بزرگوارش حضرت امام رضا (ع) که خود مبحث جداگانه ای دارد، به تجویز اطبا باید در زمستان به گرمسیربرود، درسال 1316 به سرزمین هندوستان سفر کرد ودرحدود نیم قرن درهند و پاکستان زندگی کرد. اوپس ازاستقلال پاکستان یکی ازشخصیت های علمی وبا نفوذ این کشور به حساب می آمد وباحفظ ملیت ایرانی خودخدمات زیادی به همنوعان ،بخصوص ایرانیان کرد. ایشان رئیس انجمن ایرانیان درپاکستان محسوب می شد وبه مشکلات آنان بسیارهمت می داد.اومریدان و علاقه مندان بسیاری درمیان دانشمندان ودانشگاهیان داشت واکثر مردم آن سرزمین پهناور به او عشق می ورزیدند . خانه اومرکزرفت وآمد مردم بودواوبا فروتنی همه رامی پذیرفت وگره ازمشکل شان می گشود. حافظیان باعلامه اقبال پاکستانی دوستی وآشنایی داشته است وجریان هایی راازایشان نقل می کردند. آقاسال های آخر عمرشان به فکرافتادند که شرح حالی برای علامه اقبال بنویسند حتی صفحاتی نیزازاین شرح حال نوشته شدبخصوص علل گرایش اقبال به ایران وتشیع درآن شرح حال برررسی شده بود .
روزنامه معروف وپرتیراژ ((دان)) درهند حدود50 سال پیش مطالب مفصلی درمورد کتاب لوح محفوظ به چاپ رساند که ایشان آن راتصنیف کرده وبه چاپ رسانید . آن روزنامه درآن مقاله حافظیان را با تیتر (( دانشمند وریاضیدان بزرگ )) خطاب کرده بود .
درآن روزگارعکس این عارف بزرگوار دراکثر کتابفروشی های هند بود وبسیای ازمردم هند عکس اورادرخانه خودداشتند .
عزیزالله عطاردی درکتاب (( فرهنگ خراسان)) بخش طوس درشرح حال ایشان نوشته اند:
اوپس ازتحصیلات وفراگیری علوم متعارف وکسب فیوضات معنوی ازمحضراساتیدازجمله مرحوم نخودکی وسیدموسی زرآبادی، عازم هندوستان شدودرآن کشور پهناور مقیم گردید اودرهندوستان به محافل ومجاس اهل علم وادب وعرفان نزدیک شدودراکثر شهرهاوولایات مشهور شدند .
راه درست وکلام گیرا وروش اسلامی او هندوهای بسیاری راتحت تاثیر اسلام قرار داد ومسلمان کرد.
او دراطراف واکناف هندوستان، شهرهاوولایات گوناگون راسیاحت کرد و از گوشه وکنار هند دیدن کرد.درشهرهای ((هردوار)) و((ریشی کیش)) و ((لچمن جولا)) درکناررودگنگ بامرتاضان بزرگ هند ملاقات وگفتگوکرد.
حافظیان درسراسر هندوستان عالمان صاحب کمال راپیداکرد.درمناطق مختلف کشمیر وسرزمین پهناور هند گردش کردودین اسلام را درآن سرزمین ترویج داد وهندوهای بسیاری به اسلام گرویدند که شرح آن مفصل است وفرصتی طولانی می طلبد که کرامات وکمالات این سید بزرگواررادرسال های اقامت درشبه قاره هند به رشته تحریر بیاوریم .

 

ازدواج وخانواده
استاد حافظیان درمیان خانواده خودفردی بسیارمهربان وپدروهمسری پرعطوفت وواقعاً با رفتار ومنشی اسلامی بود .امور زندگی داخلی واداره وتربیت فرزندان به دست بانوی ارجمند وباتدبیرش بود وبااینکه آقا به واسطه ناراحتی تنفسی که داشتندوبه تجویزپزشکان درزمستان وهوای سردبه هندوستان می رفتند همسرشان بادرایت فرزندان رادرمسافرت های زمستانی پدراداره می کرد و در کمالات آنان می کوشید وآنان رابه ثمره می رساند .
البته حافظیان بعد ازسالهای زیاد اقامت درهندوستان به توصیه دوستان ومریدان خود بادخترپروفسور میرزا« علی نقی شریفی » که ازاساتید دانشگاه بمبئی بود،ازدواج کردند.این دخترازنسل پیامبراکرم (ص) واز نوادگان میر سید علی همدانی عارف بزرگ کشمیر بود .بعد ازازدواج، ایشان برای تکمیل « لوح محفوظ » (لوح محفوظ در علم اعداد نوشته شده ودر موضوع خود کتاب مهمی است) از بمبئی به کشمیررفتند و« لوح محفوظ » را بعد از مدتی طولانی درکشمیربه پایان رساندند وبه بمبئی برگشتند و با همسر خود بعد از سالیانی عازم ایران ومشهد مقدس شدند وبه شهر زادگاه خود بازگشتند ودراین شهر مقیم شدند .

حافظیان درپاکستان
حافظیان پس ازآزادی هندوستان وتأ سیس کشور پاکستان به کراچی منتقل شد ودراین شهرمقیم گردید.
اوبااینکه ایرانی بودوشناسنامه ایرانی داشت ولی مسلمانان اوراهندی ودراواخرپاکستانی تلقی میکردند اودرتأسیس پاکستان وهمکاری بارجال مسلمان وشیعیان هند همکاری وتشریک مساعی می کرد. سیدابوالحسن حافظیان با اینکه اهل عرفان ومعنویت بود ومردم اورا به این عنوان می شناختند در کراچی به شغل تجارت هم مشغول بود وزندگی خودراازراه کسب وکارتأمین می کرد واز وجوهات شرعیه و تبرعات هرگز استفاده نمی کرد ودهها هزار مسلمان از شیعه وسنی اورا میشناختند واز نفس گرم او سود میبردند.
محقق اندیشمند ،استاد «عطاردی»در کتاب «فرهنگ خراسان» می نویسد:درسفر اول به شبه قاره هند وپاکستان با وی آشنا شدم ودر منزل او درکراچی برای اولین باراوراملاقات کردم وازوی برای تحقیق وتتبع ومطالعات اسلامی کمک خواستم وازوی درخواست کردم تامرابارجال علم وادب ومدیران کتابخانه ها که اغلب از آشنایان وعلاقه مندان اوبودند ،آشنا کند .درملاقات نخستین پیام مرحوم شیخ عبدالحسین امینی مؤلف بزرگ کتاب الغدیررابه وی رسانیدم وگفتم حضرت آقای امینی (علامه امینی) به من فرمودند:« درکراچی نزدآقای حافظیان بروید که اوکلیدهندوپاکستان است.»

بنای مسجد درکشمیر
حافظیان درشهر سرینگر کشمیربرای شیعیان محله « گروبازار» مسجدی ساخته است واین مسجد برای شیعیان آن محل بسیار مورد استفاده می باشد ،دردامنه کوه « ترال » کشمیرکوههاوآبادی های زیادی می باشد وگروهی درآنجاها زندگی می کنند .آنها سمت قبله رابه درستی تشخیص نمی دادند. درآنجابرج مربعی ساختند وسنگی درآنجا نصب کردند وقبله راروی آن سنگ مشخص نمودند .
حافظیان رادرهندوستان ابوالحسن مشهدی می گفتند .اوقبل از اینکه به پاکستان مهاجرت کند به ابوالحسن مشهدی معروف بود .

جناب حافظیان و خدمت به خلق خدا

 

همت مرحوم آقای حافظیان مصروف خدمت به خلق بود. ایشان ریاضاتی را که کشیده بود، و علوم و کمالاتی را که کسب کرده و قدرت روحیی را که - در پرتو عبادات و ریاضات شرعی و توسلات و توجهات - بدست آورده بود، با تواضع و فروتنی، در خدمت مردم قرار داده بود، و راه قرب به «خدا» را خدمت به «خلق خدا» می دانست. و در این راه بس نیرو می گذاشت، و صبوری می ورزید، و خوشرویی نشان می داد.

 

مقاله علامه محمد رضاحكیمی درباره ی عارف بزرگوار سید ابوالحسن حافظیان

از انسان‌های ممتاز و بسیار كم مانند روزگار ما استاد حاج سید ابوالحسن حافظیان مشهدی است. وی در مشهد در خاندان سیادت و تقوی، دیده به جهان گشود.
در آغاز تحصیل به فراگرفتن ادبیات، ریاضی، طب قدیم، نجوم، هیئت، فقه و اخلاق پرداخت، لیكن بزودی وارد ریاضت و تحصیل علوم غریبه گشت، و از برخی استادان بزرگ بهره‌مند گردید.
استاد حافظیان، در حوزۀ مشهد، با كسانی چند دوست گشت، از جمله مرحوم حاج شیخ مجتبی قزوینی و همین دوست بود كه با ذكر مقامات و كرامات و علوم سید موسی- زرآبادی، وی را متوجه آن عالم عامل و مربی كامل كرد. و همین چگونگی باعث گردید تا آقای حافظیان به دلالت و همراهی حاج شیخ مجتبی قزوینی به قزوین مسافرت كند، و به محضر حضرت سید نیز برسد و به كسب مسائل و مراحلی بس مهم‌تر از آن‌چه تا آن هنگام بدان رسیده بود نایل آید.
استاد حافظیان از ریاضت كشان بزرگ و متعبد به سلوك شرعی بود، و سال‌ها در یكی از حجره‌های فوقانی صحن عتیق رضوی (صحن انقلاب)، حجره‌های روبه قبله در سمت شمال شرقی، به عبادات و ریاضات اشتغال ورزیده بود. وی از بزرگان اهل نفس و دعا، و استاد مسلم علوم غریبه بود. از آثار ایشان، یكی «لوح محفوظ» است و دیگری كتابی «شرح و تفسیر لوح محفوظ» و نیز لوح «جُنَهَّ اَلاسماء»، كه گمان نمی‌رود كسی تا كنون این لوح را به این صحت و كمال و زیبایی نوشته باشد. دربارۀ رموز علمی و خواص روحانی این الواح باید در جای خود سخن گفته آید.

استاد، به خواهش یكی از دوستان شرحی بسیار كوتاه دربارة زندگی خویش با قلمی ساده و صمیمی مرقوم داشته است. بدنیست بخشی از آن نوشته را در اینجا بیاوریم ( با تغییری اندك):
سید ابوالحسن حافظیان در سال 1282هـ.ش در مشهد مقدس پیدا شد. قبل از بلوغ به مقدمات، صرف و نحو، ریاضی، طب، نجوم، هیئت، فقه و اخلاق نزد اساتید مشغول گردید. از دیدن بعضی اعمال از پدر به ریاضت و عملیات (ریاضتی) شوق وافری پیدا نمود. به سفارش پدر حاج شیخ حسنعلی اصفهانی ـ‌طابَ ثَراه‌ـ او را به شاگردی خود، به ریاضات، قبول فرمود. مرتب روزها برای تحصیل علم در مدرسۀ «میرزا جعفر» (در ضلع شرقی صحن عتیق رضوی- صحن انقلاب)، و شب‌ها در حجرۀ فوقانیِ صحن عتیق، جنب ایوان عباسی، مقابل «بقعۀ مطهره» به عبادات و ریاضات اشتغال داشت... بتدریج شهرت تامی در بین خواص و عوام پیدا كرد. از دعوات و عملیات روحانی او عوام و خواص بهره‌مند می‌شدند.
مدتی به خدمت حاج سید مظهر حسین هندی نیز مشغول بود. وی در اواخر عمر (در مشهد)، در گوشۀ صحن نو (صحن آزادی فعلی)، حجرات فوق آب انبار (در ضلع جنوبی) را منزل خود قرار داده بود، ومشغول به ریاضت‌های شرعی بود....
در سال 1347، باتفاق مرد بزرگ، حاج شیخ مجتبی مدرس قزوینی ـ‌طابَ ثَراه‌ـ برای ملاقات و زیارت استاد بزرگ و سید جلیل، حضرت سید موسی زرآبادی ـ‌طابَ ثَراه‌ـ به قزوین مسافرت نمودند.... آنچه در مدت گذشته به آن موفق شده بود، گویا مقدمه بود از برای رسیدن به آن سید بزرگوار، بعد از آن، به ترقیات كاملی موفق گشت، صاحب مكاشفات و ضمیری روشن شد، و قوۀ ارادی او قوی گردید، كه آثار و علائمش بر همه ظاهر گشت. سالی یك مرتبه به سفر قزوین موفق می‌شد.
به سال 1351هـ.ق به هندوستان مسافرت نمود، و تا 10 سال و 6 ماه به ایران مراجعت نكرد. سیاحت كاملی از هر گوشه و كنار هند نمود. از مرتاضین مخصوص هند، در شهرهای مخصوص مرتاضین (هردوار و....) در كنار دریای گنگا (گنگ)، كه دریای مقدس هندوهاست دیدن كرد. در هردوار، در آب گنگا غسل كرد، در بت‌خانه ـ‌پشت به بت روبه قبله‌ـ نماز خواند و بعد از نماز به صدای بلند و لحن عربی، قرآن قرائت كرد. مرتاضین زیادی استماع كرده و متأثر شدند.....
در شهر سرینگر كشمیر برای شیعیان، در محلۀ گرو بازار، مسجد مختصری ساخت كه بسیار مورد احتیاج بود. در دامنه كوه ترال كشمیر، كوه‌ها و آبادی‌های زیادی است كه قبله را نمی‌دانستند. بربالای كوه «صوفی پوره» برجی مربع از سنگ ساخت كه از هر طرف قبله مشخص شده است. در آن‌جا نوشته است: «2 ركعت نماز بخوانید، حاجت از خدا بخواهید»، در این ایام، از اطراف، هركس هر حاجتی دارد آن‌جا رفته و دعا می‌كند، از سنی و شیعه، و اسم آن محل را «آستانه» گذارده‌اند. همه ساله در شب نیمه شعبان چراغانی می‌كنند كه از دور پیداست. «لوح محفوظ» را، كه یكی از عجایب علمی است، وی در همان سرزمین تصنیف كرده است

یادآوری می‌كنم كه ضریح مبارك حضرت امام رضا(ع) كه اكنون برآن مرقد ملكوتی قرار دارد. از آثار مرحوم استاد حافظیان است. ایشان حدود 40 سال پیش، به فكر اقدام دربارۀ تعویض ضریح قبلی ـ‌كه فرسوده شده بود‌ـ افتاده، و سپس با كمك مردم معتقد پاكستان و كمك‌های آستان قدس رضوی و مردم ایران برای ساختن ضریح جدید اقدام كرد. و پس از اتمام كار ساختن ضریح مطهر، به وسیلۀ هنرمندان اصفهانی و مشهدی، و انتقال دادن ضریح سابق به موزۀ آستان قدس رضوی، ضریح جدید پرده‌ برداری شد، و به بارگاه پر جلال امام ابوالحسن علی‌بن موسی‌الرضا (ع) جلوه‌هایی بیشتر بخشید. به یاد دارم كه استاد حافظیان(ره)، از این توفیق كه نصیبش گشت و از این خدمتی كه به این بارگاه ملكوتی و حرم روحانی انجام داد، بسیار شادمان بود و خدای متعال را شكر می‌گذارد.
آقای حافظیان جریان سفر به قزوین و رسیدن به مرحوم سید موسی زرآبادی را اشاره‌وار در ابیاتی ذكر كرده است. اینك مناسب است كه به یاد آن بزرگان و وارستگان، شماری از آن ابیات در این‌جا آورده شود:
ای جوان خدمت بزرگان كن
نفس اماره به فرمان كن
بهر خدمت همیشه حاضر باش
گر قبولت كنند شاكر باش
مجتبی شیخ عالم و استاد
صاحب معرفت، قرین سداد
واجد سر حكمت ایمان
اوستاد معارف قرآن
در جوار رضا(ع) به فیض خفی،
گشته آگه ز حكمت رضوی
بر گذشت از علوم عرفانی
وزرسوم و فنون یونانی
جان سوی مطلق حقایق داشت
سر به درگاه علم صادق(ع) داشت
بد مربی به جمع اهل صفا
راه آموز سر ملك بقا
روزگاری كه یار من بودی
متوجه به كار من بودی
روزی از روی لطف و مرحمتی
بعد شرحی و مدح و منقبتی
گفتی از گفته‌های گاه و گهی
كه نگوید كسی به سال و مهی
حالیا یك سفر به قزوین كن
قلب پاكیزه را تو تزئین كن
بین چه دریای علم و فضل و كمال
واقف راز‌ها ز قبل سؤال
راد مردی بزرگوار و علیم
صاحب نفس مطمئن و حكیم
چون رسیدم به خدمتش حیران
شدم از آن فرشتۀ انسان
در حقیقت نمونه‌ای ز امام
گه سجود و ركوع گه به قیام
من ز علمش كجا توانم گفت
خاصه‌ زان علم‌ها كه بود نهفت
بگذرم از بیان حال او
ندرم پردۀ مقال او
مَنّ وسَلوی ز سفره‌اش خوردم
ظرف خود پر نمودم بردم
*****
باید اشاره كنم كه آقای حافظیان، در «معارف اعتقادی» و «حقایق مبدئی و معادی» و «دریافت‌های شریف روحانی»، به مراتب بسیار بالایی رسیده بود، كه حاصل جوهر روحی قوی و استعداد ممتاز ایشان بود و نتیجۀ درك محضر بزرگان، و سیر آفاق وانفس، و به‌ویژه عبادات و ریاضات شرعی و اذكار وختوماتی كه، همواره در همۀ احوال بدان‌ها اشتغال داشت، و خود دارای مشاهدت و تصرفاتی بود بسیار با اهمیت، كه برخی از آن‌ها را گاه‌گاه برای دوستان ـ‌و از جمله این ناچیز‌ـ بیان می‌داشت. اموری مهم نیز خود اینجانب از خود ایشان مشاهده كرد و مطلع گشت. و در طول سالیان دراز ـ‌حدود 50 سال‌ـ كسانی بسیار در مشهد و دیگر شهر‌های ایران، و در هند و پاكستان و نقاط دیگری از جهان، از روحانیت و ادعیه ایشان بهره‌مند گشتند، و مشكلاتی بسیار رفع گشت، و كارهایی سترگ رفت.
افسوس كه جزئیات زندگی روحی و پر مضمون ایشان، و نوادر احوال و اعمال و خدمات، و سرگذشت سیرها و سیاحت‌های ایشان، تدوین نیافته است، خود چیز‌هایی مرقوم داشته‌اند لیكن بسیار اندك است.
باری ایشان نیز، در مبانی اعتقادی (مانند استاد خود سید موسی زرآبادی، و دوست خود شیخ مجتبی قزوینی خراسانی)، تفكیكی بودند، و در مراحل سلوك نیز مواظبت بر «سلوك شرعی» داشتند، و از «سلوك صناعی» بدور بودند، البته ایشان اهل تدریس و تألیف نبودند، و اشتغالات فراوانی كه در ایران و پاكستان، در سایر شئون خویش داشتند، همۀ اوقاتشان را فراگرفته بود.
همت مرحوم استاد حافظیان(ره) مصروف خدمت به خلق بود. ایشان ریاضاتی را كه كشیده بود، و علوم و كمالاتی را كه كسب كرده و قدرت روحی را ـ‌كه در پرتو ریاضات و عبادات شرعی و توسلات و توجهات‌ـ بدست آورده بود، با تواضع و فروتنی، در خدمت مردم قرار داده بود، و راه قرب به «خدا» را خدمت به «خلق خدا» می‌دانست. و در این را بس نیرو می‌گذاشت، و صبوری می‌ورزید، و خوش‌رویی نشان می‌داد.
هفته‌ای دو روز (یكشنبه و چهارشنبه)، در خانه می‌نشست، و در خانه باز می‌كرد، و هركس با هر شرایطی می‌آمد و نزد ایشان می‌نشست و سخن دل خویش و مشكل زندگی خود ـ‌یا فرزندان و بستگان خود‌ـ را با ایشان در میان می‌نهاد. و آقا پس از شنیدن متواضعانۀ درد دردمند و مشكل گرفتار، به چارۀ آن می‌پرداخت، و بدون طمع و چشم‌داشت ادعیۀ لازم برای هر امر را ـ‌كه خود تهیه می‌كرد، آن‌هم با كمال صحت و ظرافت‌ـ در اختیار مردم قرار می‌داد، و هرگاه دستورالعملی نیز ضرورت داشت آن را می‌گفت و می‌آموخت. و چه بسیار كسان از آن دعا‌ها و دستورها بهره‌مند گشتند و نتیجه گرفتند، و مشكل آنان ـ‌یا صد‌درصد یا در حدی قابل قبول‌ـ برطرف گردید، كه این خود داستانی دراز دارد، و دریغا كه اشخاص و موارد، ثبت دفتری نگشته است.
استاد حافظیان در مورد آن‌چه می‌دانست و می‌توانست (كه «توانا بود هركه دانا بود»)، و علوم و اسراری كه از استادان بزرگ آموخته بود، دعاها، ختم‌ها و نسخه‌هایی كه اجازاتی دربارۀ آن‌ها داشت و ریاضات آن‌ها را كشیده بود (و برخی بسیار مهم بود)، به‌طور نوعی، مضایقه‌ای نداشت و اگر كسانی طالب و اهل و مستعد و عامل یافت می‌شدند می‌گفت و می‌آموخت. از همین‌رو كسانی از ایشان چیز‌هایی گرفتند و بهره‌هایی بردند. این مرد بزرگ، همیشه به یاد خلق خدا بود و خدمت‌ها به مردم كرد، و آنچه را كه به‌دست آورده بودو در راه راحت رسانی به خلق و گشودن گرهی از كارافتادگان و مشگل داران گذاشته بود و بدینگونه بوده‌است آثار وجودی این بزرگوار ...... رضوان الله علهینم اجمعین.

لوح محفوظ

 

 

 

 

حاج شیخ عبدالقائم شوشتری فرمودند:

 

از شخص موثقی شنیدم زمانی که مرحوم حافظیان هند بودند به جنگل صوفی پوره که محل ریاضت مرتاضان هند است تشریف برده بودند. این مکان مقدس در ساحل رود سند است. ایشان از این طرف رودخانه به آن طرف از روی آب آمدند، مرتاضان کارهای عبادی خود را رها کردند به تماشای ایشان پرداختند و به ایشان گفتند آیا تو تسخیر آب داری؟

 

یک روز بنده همین جریان را از خود آقا سوال کردم.

آقا (مرحوم حافظیان) فرمودند:

مبالغه کرده اند من یک رقم شنا بلدم که ایستاده شنا می کنم آنها چون ندیده

 بودند تعجب می کردند

 

 

 

امام صادق ع وحدیث طولانی

امام صادق ع از پدرانش نقل میکند که امیرالمومنین ع در یک مجلس چهار صد باب از چیزهایی که دین ودنیای مسلمانان را اصلاح میکند  را بیان کرد 1- ان الحجامة تصح البدن وتشد العقل حجامت کردن بدن را سالم وعقل را محکم میکند 2-والسواک من مرضات الله عزوجل وسنتة النبی مسواک کردن باعث رضای خدای عزوجل وسنت پیامبر است.***3-غسل الیدین قبل طعام وبعده زیادة فی  الرزق شستن هردو دست قبل از طعام وبعد از طعام روزی را زیاد میکند 4-وقیام لیل مصحة للبدن ومرضات للرب عزوجل وتعرض للرحمة وتمسک باخلاق النبیین شب زنده داری بدن را سالم وپروردگار عزوجل را خشنود ساخته وآدمی را در معرض رحمت خدای تعالی قرار میدهد وپیروی از اخلاق پیامبران است .5- هر کس چون به آیینه نگاه میکند بگوید اَلحَمدُلِله الَذی خَلَقَنی فَاَحسَنَ خَلقی6- موی سفید را نکنید که آن نور مسلمان است هر کس در اسلام موی خود را سپید کند به روز قیامت برای او نوری خواهد بود 7- مسلمان نباید جنب بخوابد مسلمان نباید بخوابد مگر با وضو واگر آب نیابد با خاک پاک تیمم کند بعد بخوابد 8- مومن به سوی قبله آب دهن نیندازد واگر از روی فراموشی انجام داد از خدا طلب آمرزش کند9- مرد به رو نخوابد وهرکس را دیدید به رو خوابیده او را بیدار کنید ورهایش نکنید 10- هیچکس با حالت کسالت وخواب آلود به نماز نایستد ودر نمازبه فکر خود نباشد زیرا که در مقابل پروردگارش عزوجل می باشد 11- مرد در جای سجده خود فوت نکند خوردنی وآشامیدنی خود را فوت نکند 12- آنچه را از سفره بیرون میریزد را بخورید که از هر دردی به اذن خدای عزوجل شفا است برای کسی که از آن شفا بخواهد 13- جامه پنبه بپوشید که جامه رسول خدا وما است 14- خدای عزوجل زیبا است وزیبایی را دوست دارد ودوست دارد که اثر نعمت خود را در بندگان خود ببیند هر یک از شما چون برادر مسلمانش به دیدن او می آید خود را بیاراید 15- طعام گرم را بگذارید تا سرد شود که طعامی به نزد رسول خدا ص آوردند فرمود بگذارید تا سرد شود تا بتوان خورد زیرا خدای عزوجل آتش را خوراک ما نفرموده است وبرکت در غذای سرد است - چون به بازار رفتید آنجاکه مردم سرگرم کارند شما بسیار به یاد خدا باشید که کفاره گناهان است وباعث افزونی حسنات ونامتان در دفتر غافلان نوشته نمی شود 17- امانت را به کسی که شما را امین دانسته است باز گردانید هر چند کشندگان فرزندان پیغمبران باشند 18- چون ماه رمضان فرا رسد هیچ بنده خدا یی حق مسافرت ندارد زیرا خدای عزوجل میفرماید هر کس از شما در ماه رمضان حاظر باشد باید روزه بگیرد 19- در مورد آشامیدن مسکرات ومسح بر کفش تقیه ای نیست 20- از خوردن پرنده ای که سنگدان وناخن پشت پا وچینه دان ندارد خودداری کنید ازخوردن گوشت هردرنده نیش دار وپرنده چنگال دار بپرهیزید وطحال را نخورید که جایگاه خون فاسد شده است از غده های گوشت پرهیز کنید که بیماری خوره (جذام ) را تحریک میکند 21-  لباس سیاه نپوشید که جامه فرعون است 22-هر کس دوستدار ما باشد باید رفتارما را داشته باشد وبا هر کس که از ما عیب جویی میکند همنشین نباشید 23- راستی را رها نکنید که باعث رستگاری است وبه آنچه در نزد خدای عزوجل است رغبت داشته باشید وبه دنبال اطاعت او باشید . همسر اختیار کنید که رسولخدا میفرمود کسی که دوست دارداز سنت من پیروی کند باید همسر بگیرد که همسر گرفتناز سنت من است . فرزندان خود را ازخوردن شیر زن دیوانه وزن زناکارنگهداری کنید زیرا شیر خصوصیات روانی مادر رابه فرزند سرایت میکند .24- در احکام دین به قیاس عمل نکنید ... که نخستین کسی که قیاس کرد شیطان بود 25- با می خواران مخالفت کنید و خرما بخورید که در آن شفای همه دردها است 26-گفتار رسول خدا ص را پیروی کنید که فرمود من فتح علی نفسه باب مسئلة فتح الله علیه باب الفقر هر کس در سوالی (نیازمندی) بر روی خود باز کند خداوند دری از فقر بر روی او باز میکند 27-هر کس به خدای عزوجل حاجتی دارد در سه ساعت آن را از خدا بخواهد ساعتی در روز جمعه است وساعتی که ظهرمیشود وساعتی در آخر شب هنگام سپیده دم که دو فرشته ندا میکنند آیا توبه کننده ای هست که توبه اش پذیرفته شود آیا حاجتمندی هست تا حاجتش روا گرددآیا استغفار کننده ای هست تا آمرزیده شود  پس شما این دعوت کننده خدا را اجابت کنید 28- در فاصله سپیده دم تا سرزدن آفتاب روزی را از خدا بخواهید که آن در طلب روزی از سفر کردن در روی زمین موثر تر است .وآن همان ساعتی است که خداونددر همان ساعت روزی را میان بندگان تقسیم میکند وصبح چون دورکعت نماز صبح را خواندید بر خدا توکل کنید که جایزه ها را به هنگام خواندن نماز صبح داده می شود 29- با شمشیر وارد حرم نشوید هیچکس از شما در حالی که شمشیر در پیش رویش گذاشته شده باشد نماز نخواند که قبله امان است .30- چون به زیارت خانه خدا (کعبه ) رفتید حج خود را با زیارت قبر رسول خدا کامل کنید که ترک آن ستم است *- سجده ها را طولانی کنید که هیچ کاری بر شیطان دشوار تر از این نیست که فرزند آدم را درحال سجده ببیند 32- از گناهان دوری کنید که هر چه بلا وکمبود روزی است از جهت گناه است حتی خراش جایی ازبدن وبر زمین خوردن و مصیبت که خدای عزوجل فرمود وما اصابکم من مصیبته فبما کسبت ایدیکم ویفوا عن کثیر 33- برغذا خوردن که نشستید بسیار به یاد خدا باشید وسر کشی نکنید که یکی از نعمت های خدا وروزی های او است که سپاسگذاری آن بر شما واجب است پیش از آنکه نعمتی از دست شما برود با آن خوش رفتاری کنید .34- من رضی عن الله عزوجل بالیسیر من الرزق رضی الله منه بالقلیل من العـــــــــــــــــملهر کس که از خدای عزوجل به روزی اندک راضی گردد خداوند نیز ازاو به عمل کم راضی میشود مبادا در کار وعمل کوتاهی کنید که حسرت خواهی برد به هنگامی که حسرت سودی نخواهد داشت 35- در میدان جنگ که با دشمن روبرو شوید کمتر سخن گویید ویاد خدای غزوجل بسیار کنید وپشت به دشمن منمایید که پروددگار خود را به خشم می آورید وسزاوار غضب او خواهید بود و چون دیدید که از برادران شما کسی در جنگ زخمی شده ویا وامانده است ویا کسی را دیدید که دشمن شما در او طمع بسته است با خود گذشتگی به او نیرو ببخشید 36 هر کس از شما بخواهد بداند که مقامش در نزد خداوند تا چه پایه است ببیند مقام خداوند نزد او به هنگام گناه چقدر است که مقام او نیز نزد خداوند چنین خواهد بود37- اذا ضعف المسلم فلیاکل الحم والبن فان الله غزوجل جعل القوة فیهما چون مسلمان ضعیف وناتوان گردید گوشت با شیر بخورد که خدای عزوجل نیرو را در آن دو قرار داده است 38-چون به حج رفتید به خانه خدای عزوجل زیاد نگاه کنید که خدای عزوجل را 120رحمت در نزد خانه محترم خویش است که شصت رحمت مخصوص طواف کنندگان وچهل رحمت برای نماز گذاران وبیست رحمت از آن نگاه کنندگان است39-در نزد ملتزم (فاصله میان در خانه ورکن حجر الاسود )به آنچه از گناهان به یاد دارید وآنچه را که فراموش کرده اید اعتراف کنید که هر کس در این محل به گناهش اعتراف کند وآن ها را بشمارد وبه یاد آورد واز خدا آمرزش بطلبد بر خدای عزوجل لازم است اورا بیامرزد 40-پیش از آنکه بلا برسد دعا کنید درهای آسمان در پنج وقت برای شما باز است هنگام نزول باران هنگام جهاد هنگام اذان در وقت خواندن قرآن وبه هنگام ظهر وسپیده دم 41- کفن ها را با بخور معطر نکنید وبه مرده های خود جز کافور عطر دیگری نزنید که مرده به منزله کسی است که احرام بسته است . مرده هایتان را زیارت کنید که آنان به زیارت شما خوشحال میشوند وهر کس حاجت خود را در نزد قبر پدرومادرش پس از آنکه برای آنان دعا کرد از خدا بخواهد 42-مسلمان آیینه برادر دینی خودش میباشد پس هرگاه از برادر خود لغزشی دیدید علیه او نباشید بلکه برای او مانند خود اوباشید واورا راهنمایی کنید وپند واندرزش دهید وبا اومدارا کنید مبادا اختلاف کنید که رشته اجتماع شما از هم گسیخته میشود 43-هر کس از شما با حیوانی سفر میکند چون به منزل رسید نخست آب وعلف آن حیوان را بدهد وبه صورت چهار پایان نزنید زیرا تسبیح پروردگار خود را میگویند وهر کس از شما در سفری گم شد پس به آواز بلند بگوید یا صالح اغثنی که در میان برادران جن شما جنی هست بنام صالح که به خاطر شما شهرهارا میگردد وخود را آماده خدمت برای شما ساخته است چون صدا را بشنود جواب میدهد44- هر کس از شما از عقرب بترسد این آیات را بخواند صافات123 سلام علی نوح فی العالمین انا کذالک نجزی المحسنین انه من عبادنا المومنین وهر کس از شما از غرق شدن بترسد بخواندبسم الله مجراها ومرسیها ان ربی لغفور رحیم بسم الله الملک الحق ما قدر الله حق قـــــدره والارض جمیعا قبضته یوم القیامه والسموات مطویات بیمینه سبحانه وتعالی عما یشرکون
45- برای فرزندان خود روز هفتم عقیقه کنید وچون سرشان را تراشیدید هم وزن موی سرشان نقره به مسلمانی صدقه بدهید که رسول خدا ص نسبت به حسن وحسین ودیگر فرزندانش چنین رفتار نمود-چون بدست گدا چیزی دادید از او بخواهید که در حق شما دعا کند که دعایش در باره شما مستجاب است ولی در باره خودش مستجاب نیست زیرا دروغ میگویند . وآنکه دستش به دست سائل میرسد دست خود را ببوسد که صدقه را پیش از آنکه بدست گدا برسدبدست خدای عزوجل میرسد همچنانکه در قر آن فرمود الم یعلموا ان الله هو یقبل توبة عن عباده ویاخذ الصدقات وشب هنگام صدقه بدهید که صدقه در شب آتش خشم پرردگار را خاموش میکند تصدقوا بالیل فان صدقة بالیل تطفی غضب الرب جل جلاله47- سخن گفتن خود را از جمله اعمال خود محسوب دارید تا سخن کمتر بگویید مگر در کار خیر48- از آنچه خدای عزوجل به شما روزی فرموده است بذل وبخشش کنید که انفاق کننده به منزله کسی است که در راه خدا جهاد نمایدپس هر آن کس که یقین داشته باشد که هر آن چه انفاق کند عوض دارد بخشش میکند ودر انفاق نمودن سخاوت می ورزد 49- لا تشهدوا قول الزور گواهی دروغ ندهید 50- بر سر سفره ای که مشروب بر آن نهاده باشند ننشینید که بنده خبر ندارد که چه موقع جانش گرفته میشود 51-چون یکی از شما بر غذا خوردن نشست همچون غلامان نشیند وچهارزانو ننشیند که این چنین نشستن را خداوند دوست ندارد وصاحب انرا دشمن دارد 52-شام پیامبران پس از نماز عشاء است وشام خوردن را ترک نکنیدکه ترک آن باعث ویرانی تن است 52- تب پیش آهنگ مرگ است وزندان خدا در روی زمین است از بندگانش هر کس راکه بخواهد زندانی میکند وتب گناهان را میریزد سوزش تب را با بنفشه وآب سرد بشکنید 53- لا یتداوی المسلم حتی یغلب مرضه صحته مسلمان تا آنگاه که بیماری بر سلامتی چیره نشود نباید به درمان بپردازد 54- دعا کردن  قضای حتمی الهی را باز میگرداند آن را ساز وبرگ دفاع از خود قرار دهید 55- خود را پاکیزه نگه دارید مبادا تنبلی کنید که هر کس تنبلی کند حق خدای عزوجل را نمی پردازد از بوی بدی که آزار می دهد بوسیله آب خود را پاکیزه نمایید وخویشتن را بررسی کنید که خدای غزوجل از بندگانش آنرا که کثیف است وهر کس به نزدش می نشیند از کثافت او متنفر میگردد دشمن میدارد 55- مرد در نماز نباید با ریش خود بازی کند بیشتر سخنان شما یاد خدای عزوجل باشد بیماران خود را با صدقه درمان کنید ثروت خود را با زکات دادن بیمه کنید به حج رفتن برای فرد ناتوان به جای جهاد است جهاد زن این است که نیکو شوهر داری کند فقر مرگ بزرگ است کم بودن اهل وعیال یکی از اسباب آسایش زندگی است اندوه نیمی از پیری را سبب است برای هر چیزی میوه ای است ومیوه کار نیک شتاب در انجام آن است کسی که یقین دارد که آنچه بخشش دارد عوض دارد در عطای خویش بخشنده میگرددکسی که به هنگام مصیبت دست بر ران های خود زند پاداش او ناچیز گردد بهترین کارها برای مرد این است که در انتظار فرج از جانب خدای عزوجل باشد کسی که باعث غم واندوه پدرش گردد عاق آنان شده است من احزن والدیه فقد عقهما روزی را با صدقه دادن جلب کنید پیش از انکه بلا بیاید موجهای بلا را با دعا ازخوددور کنید از خدا عافیت از سختی بلا را بخواهید که بلای سخت دین را از بین میبرد ***خود را به اخلاق خوب پرورش بدهید که بنده مسلمان بواسطه اخلاق نیک بدرجه کسی میرسد که روزها را روزه بدارد وشب ها را به عـــــبادت بایستد در مورد گناه نذر صحیح نیست ودر قطع رحم سوگند صحیح نیست ** زن مسلمان باید برای شوهرش خود را خوشبو کند **کسی که در راه دفاع از مالش کشته شود شهید است ***قسم فرزند بدون اجازه پدرانشان ونه قسم زن بدون اجازه شوهرش صحیح نیست ***یک روزتا شب را نباید زبان از سخن فرو بست مگر آنکه به یاد خدای عزوجل مشغول باشد لاصمت الی الیل الا بذکر لله عزوجل **تجارت پیشه کنید که بی نیازی شما از آنچه بدست مردم است در تجارت است وخداوند بنده تاجر درستکار را دوست دارد 56-هیچ کاری نزد خدای عزوجل از نماز محبوب تر نیست پس هیچ کاری از کارهای دنیا شمارا از نمازگذاردن در وقتش باز ندارد که خداوند جمعی را نکوهش کرده وفرموده الذینهم عن صلاتهم ساهون آنانکه از نماز خود سهو کنندگانند یعنی غفلت کنندگان هستند که اوقات نماز را سبک میشمارند57- عمل نیک کهنه نگردد وگناه فراموش نشود وخدای بزرگوار با کسانی است که تقوی دارند وکسانی که احسان میکنند 58- کوهها را از جای کندن آسان تر است از کندن قدرتی که هنوز وقتش باقی است از خدا یاری بجویید وصبر کنید زیرا زمین از آن خدا است به هر کس از بندگان خود که بخواهد میدهد وسرانجام نیک از ان پرهیز کاران است 59-پیش از سر رسید کار شتابزدگی نکنید که پشیمان میشوید وپایان کار وزندگی به نظرتان طولانی نیاید که دلهای شماسخت میگردد 60- به ناتوانان خود رحم کنید و بواسطه دلسوزی به آنان رحمترا از خدا جویا باشید - مسلمان که در نمازاست ودر پیشگاه خدای عزوجل ایستاده است دست های خود را روی هم نگذارد که به اهل کفر خود را شبیه میسازد یعنی مجوس62- روی را کامل از قبله بر گرداندن نماز را باطل میکند وآن کس که چنین کند شایسته است نماز را با اذان واقامه وتکبیر از سر گیرد 63- جامه کوتاه دامن باعث پاکیزگی آن است که خدای تعالی فرمود وثیابک فطهر جامه ات را پاکیزه کن یعنی دامنت را کوتاه کن 64- انگشتی از عسل خوردن شفای هر دردی است که خدای تبارک وتعالی میفرماید از شکم زنبورها شرابی بیرون می آید که برای مردم در آن شفا است واین شفا در وقتی است که به همراه خواندن قرآن باشد 65- کسی که غذایش را باخوردن نمک آغازکند هفتاد درد از او دور میشود 66- در هر ماه سه روز روزه بداریدکه با روزه یک عمر برابر است وما دو پنجشنبه را با یک چهار شنبه در میان ان دو روزه میداریم زیرا خدای عزوجل دوزخ را در روز چهارشنبه آفرید 67-هر یک از شمااز پی حاجتی میرود بامداد روز پنجشنبه در پی آن برود که رسول خدا فرمود پرودرگارا بامداد روز پنجشنبه را بر ای امت من مبارک گردان الهم بارک لامتی فی بکورها یوم الخمیس وچون از خانه خود بیرون می آید آیات آخر سوره آل عمران(ان فی خلق السموات والارض... وآیت الکرسی وانا انزلناه وسوره حمد را بخواند که حاجت های دنیا وآخرت او بر اورده است 68- جامه های ضخیم بپوشید زیرا هر کس جامه نازک بپوشد دینش هم نازک وضعیف میشود هیچ یک از شما با جامه بدن نما در پیشگاه خدای عزوجل نایستد 69- با مردم به آن مقدار که معرفــت دارند معاشرت کنید واز آنچه که انکارش میکنند وانهید وچون شیطان در دل یکی از شــما وسوسه کرد به خدا پناه ببرید وبگویید ((آمنت بالله وبرسوله مخلصا له دین 70- بدگمانی را ازمیان خود به دور اندازید که خدای عزوجل از این کار نهی فرموده است . شیعه ما به منزله زنبور است اگر مردم میدانستند چه در باطن انهاست آنان را میخوردند 71-دو کس را شتاب زده نکنید کسی که مشغول غذا خوردن است وکسی که بر قضای حاجت نشسته است تا کار خود را تمام کند 72- هر گاه یکی ازشما از خواب برخاست به اطراف آسمان نگاه کند وبخواند ان فی خلق السموات والارض واختلاف الیل والنهارلایات لاولی الباب الذین یذکرون الله قیاما وقعودا وعلی جنوبهم ویتفکرون فی خلق السموات والارض ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانک وقنا عذاب النار ربنا فاغفرلنا ذنوبنا وکفر عنا سیئاتنا وتوفنا مع الابرار ربنا واتنا ما وعدتنا علی رسلک ولا تخزنایوم القیامه   انک لاتخلف المیعاد 73-چون یکی از شما به خانه اش داخل شد به اهل خانه سلام دهد وبگوید السلام علیکم واگر کسی در خانه نباشد بگوید السلام علینا من ربنا وهنگام داخل شدن به منزلش سوره قل هوالله احد را بخواند که فقر را  برطرف می سازد 74- از نزدیک شدن به سگ ها خود داری کنید 75- هرگاه از حدیث های ما چیزی شنیدید که معنایش را درک نکردید آن را به خود ما بازگردانید وبه خیال خود معنایش نکنید وتسلیم شوید تا حق بر شما روشن شود هر کس دامن ما را بگیرد به مقصود میرسد - در پنج مورد شک موجب بطلان است نماز وتر نماز جمعه دو رکعت اول نمازهای روزانه نماز صبح نماز مغربمرد نباید بر صورت ویا فرشی که در آن صورت باشد سجده نماید ولی اگر صورت در زیر پای او باشد ویا چیزی بر آن بیندازد که آن رابپوشاند نماز خواندن جایز است مرد نباید در خرمن گندم ونه بر خرمن جو ونه بر هیچ نوع از خوردنی ها سجده کند وبر نان نیز سجده نکند 77- مرد تا نام خدا را بر زبان نیاورده وضو نسازد پیش از آنکه دست بر آب زند بگوید بسم الله وبالله اللهم اجعلنی من التوابین واجعلنی من المتطهرینوچون از وضو فارغ شد بگویداشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له واشهد ان محمد عبده ورسوله که اگر چنین کند استحقاق آمرزش خواهد داشت78- مرد نباید در وقت نماز واجب نماز نافله بخواند لکن اگربتواند پس از خواندن نماز واجب نماز نافله را قضا نماید خدای تبارک وتعالی در باره ایشان فرمود الذینهم عن صلاتهم دائمون یعنی آنان که در روز قضا میکنند هر آنچه که شب از انان فوت شده است ودر شب قضا میکنند انچه که در روز قضا شده است نماز در مکه ومدینه برابر هزار نماز است یک درهم در راه حج با هزار درهم برابر است مرد باید در نمازش خشوع داشته باشد که هر کس دلش برای خدای عزوجل خاشع باشد اعضای تنش نیز خاشع میگرددوباچیزی بازی نمیکند**قنوت در نماز جمعه پیش از رکوع رکعتدوم است ودر رکعت اول سوره حمد وجمعه ودر رکعت دوم حمد وسوره منافقون خوانده میشود *** چون یکی از شما از نماز فارغ شد هردو دست خود را به آسمان بلند کند وآن قدر دعا کند که خسته شود زیرا خدای تبارک وتعالی فرموده است وفی السماء رزقکم وما توعدون بنده نباید از نماز ش بر گردد تا آنکه از خدا بهشت را بخواهد و از آتش دوزخ به او پناه ببرد واز خدا بخواهد که حور العین را به او تزویج نماید **چون یکی از شما به نماز ایستاد باید همچون کسی که با نماز وداع میکند نماز بخواند اذا قام احدکم الی الصلات فلیصل صلوة المودع ***لبخند نماز را قطع نمیکند ولی قاه قاه خندیدن آن را میبرد *** چون خواب به دل راه یافت وضو ساختن واجب میشود اگر در نماز هستی وخواب بر چشمت چیره شد نماز را قطع کن وبخواب وچون پس از نماز رویت را برگرداندی به سمت راست بگردان**کسی که ما را به دلش دوست داشته باشد ولی نه به زبانش ونه بادستش ما را یاری نکند  پس او در بهشت خواهدبود ***همانا اهل بهشت به خانه های شیعیان ما چشم میدوزند همچنانکه ادمی به ستاره های آسمان چشم میدوزد79-چون سوره تین را خواندید در پایان بگوییدونحن علی ذالک من الشاهدین80- در بدن چیزی که از چشم کمتر شکر خدا را بکندوجود ندارد پس هر چه او میخواهد خواهش او را اجابت نکنید که شما را از یاد خدای عزوجل غافل میسازد 81- مرد هنگامیکه برهنه شود شیطان به او مینگرد وطمع به او میبندد پس خود را بپوشانید .82- کسی که بیماری که به او رسیده است سه روز از مردم پنهان کند وشکایت به سوی خدا برد بر خدا لازم است که او را از آن درد شفا بخشد83 – ابعد ما کان العبد من الله اذا کان همه بطنه وفرجه دور ترین حالت بنده از خدا هنگامی است که همتش جز خوردن و مسائل جنسی نباشد 84- لا یخرج الرجل فی سفر یخاف فیه علی دینه وصلاته مرد نبایدبه سفری برود که میترسد در آن سفر به دینش یا نمازش صدمه ای برسد 85- چهار چیز است که گوش شنوا دارند پیغمبر و بهشت ودوزخ و حور العین پس چون بنده از نمازش فارغ شد باید به پیغمبر درود بفرستد واز خداوند بهشت را بخواهد وبه خدا از آتش دوزخ پناه ببرد واز خداوند بخواهد که حور العین را به او تزویج بفرماید86- کسی که به هنگام رفتن به میان بستر سوره قل هو الله احد را بخواند خدای عزوجل 50000فرشته بر او بگمارد که آن شب او را پاسداری کنند 87 – نخستین نگاهی که به زن می افتد از آن شما است ولی نگاه دیگری بدنبال نگاه اول نکنید واز گرفتاری کناره گیرید 88- میگسار دائم خدای عزوجل را همچون بت پرست ملا قات میکند حجر بن عدی عرض کرد یا امیر المومنین میگسار دائم چه کسی است فرمود آنکه هر وقت می در د سترس داشته باشد بنوشد کسی که مست کننده ای بنوشد تا چهل شبانه روز نماز او پذیرفته نیست 89- مرد نباید با مرد دیگری زیر یکرو انداز بخوابد ونه زن با زن دیگری در زیر یک رو انداز وکسی که چنین کند باید تادیب شود 90- میوه گلابی دل را جلا میدهد ودردهای درونی را آرام میکند – اذا قام رجل الی الصلات ابلیس ینظر الیه حسدا لمل یری من رحمة الله التی تغشاهچون مرد به نماز می ایستد ابلیس از روی حسد بر او نگاه میکند چون میبیند که رحمت خدا از سر تا پای نماز گذار را فرا گرفته است **لو یعلم المصلی ما یغشاه من جلال الله ما سره ان یرفع راسه من سجودهاگر نماز گذار بداند که چه اندازه از جلال خداوندی سرا پای او را فرا گرفته است خوش نمیدارد که سرش را از سجده بردارد 92- بدترین کارها بدعت ها وکارهای نو ظهو راست 93-هر چه روزی شما است هر اندازه ناتوان باشید به شما خواهد رسید وهر چه به زیان شما در انتظار شما است به هیچ راهی نتوانید آن را از خویشتن دور سازید94-به کارهای خوب دیگران را ترغیب کنید واز کارهای بد باز دارید وبه آنچه بر شما میرسد صبر کنید من رییس مومنانم و مال رئیس ستمکاران است به خدا قسم که مرا جز مومن دوست ندارد و بجز منافق دشمن ندارد **چون برادران خود را ملا قات نمودیدبا هم دست بدهید و اظهار خوشرویی کنید تا چون از یکدیگر جدا شوید آنچه بار گناه بر دوش شما است برداشته شده باشد .***چون یکی از شما عطسه کرد برای او دعا کنید وبگویید یرحمک الله واو به شما بگویدیغفر الله لکم ویرحمکم خداشمارابیامرزد ورحمت کندکه خدای تبارک وتعالی میگوید چون تحیتی به شما گفته شد شما بهتر از ان را بگویید ویا همان تحیت را باز گردانید ***با دشمن خود دست بده هر چند او را ناخوش آید که این از دستورات خدای غزوجل بر بندگان خود می باشد که می فرماید ادفع بالتی هی احسن فاذالذی بینک وبینه عداوة کانه ولی حمیم95- فرزندان خود را نامگذاری کنید واگر ندانید پسر است یا دختر نامهایی بر آنان بگذارید که بر مرد وزن هردو گفته میشود زیرا فرزندانی که سقط شده اند چون روز قیامت شما را ملاقات کنند ونامگذاری نکرده باشید فرزند سقط شده به پدرش میگوید چرا مرا نامگذاری نکردی با اینکه رسول خدا ص محسن را پیش از آنکه زاییده شود نام گذاشت *** مبادا در حالی که سر پا ایستاده اید آب بنوشید که به درد بی درمانی دچار میسازد یا انکه خداوند عافیت بدهد ***چون بر چهار پایی سوار شدید خدای عزوجل را به یاد آورید وبگوییدسبحان الذی سخر لنا هذا وما کنا له مقرنین وانا الی ربنا لمنقلبون96- کسی که پس از نماز خواندن به انتظار فرا رسیدن نماز دیگر باشد از زیارت کنندگان خدای عزوجل محسوب میگردد وبرای خدای تعالی لازم است که زائر خویش را بزرگ داشته وآنچه می خواهد عطایش فرماید **کسی که حج وعمره به جا می آورد مهمان خدا است   وخداوند آمرزش خود را بیدریغ به او ارزانی میدارد **صدقه دادن از برای مومن سپر بزرگی است از دوزخ واز برای کافر وسیله ای است که مالش را از تلف شدن نگهدارد ولی در عالم آخرت بهره ای ندارد ***دوزخیان بوسیله زبانشان دوزخی شدند ونورانیان بوسیله زبانشان نورانی گشتند پس خود را نگه داریدوبه یاد خدای عز وجل زبان رامشغول سازید97- در خواست کردن پس از ثنا گویی است پس نخست خدای را حمد وثنا گویید وسپس حاجات خود را درخواست کنید **چون برادرت از مکه باز آمد میان دو چشمش را ببوس ودهنش را ببوس که با ان حجر الا  اسود را بوسیده که پیغمبر ان را بوسیده است وچشمش رل ببوس که با ان چشم به خانه خدا عزوجل نگاه کرده است و پیشانی وصورتش را ببوس ودر مبارک بادش یگویید خداوند اعمال حج ترا بپذیرد وسعی وکوشش ترا بپذیرد وخوبی را که کرده ای عوض دهد واین سفر را آخرین سفر مکه ات قرار ندهد 98- احذروالسفلة فان سفلة من لا یخاف الله عزوجل از افراد پست دوری کنید که پست آن کسی است که از خدای عز وجل نمی ترسد **بنی اسراییل هفتاد ودو فرقه شدند وبزودی این امت هفتاد وسه فرقه خواهند شد که یک فرقه در بهشت است 99- فرزندان خود را در روز هفتم ختنه کنید ...همانا زمین از بول کسی که ختنه نشده است به خداوند مینالد ***مستی چهار نوع است مستی می مستی مال ومستی خواب ومستی پادشاهی **دوست دارم که مومن 15 روز نوره بکشد ** ماهی کمتر بخورید که گوشت بدن را آب میکند ونفس کشیدن را مشکل میکند **کم کم اشامیدن شیر از هر دردی به جز مرگ شفا است**انار را با پیه آن بخورید که معده را دباغی میکندو هر دانه ای از انار که در معده قرار بگیرد تا چهل شب دل را زنده میکند و جان را روشن میسازد و وسوسه شیطان را ناتوان میگرداند .** سرکه دل را زنده میکند** کاسنی بخورید که هر صبح یک قطره از قطره های بهشت بر ان است ** آب باران بنوشید که بدن را پاکیزه میسازد واز بیماریها جلوگیری میکند **برای هر دردی در سیاه دانه درمانی است**گوشت گاو درد است شیرش دوا وروغنش شفا است ***برای زن باردار بهترین غذا ودوا خرما است 100- چون یکی از شما زنی را دید که از آن زن خوشش آمد با همسر خود همبستر شود ونگذارد شیطان به دلش راه یابد وچشم ازان زن بیگانه به گرداند هنگام امیزش جنسی کمتر حرف بزنید واز امیزش در اول ونیمه ماه خود داری کنید که شیطان در این دوهنگام فرزند میجویندودر نطفه شرکت میکند
 
 
 
 
 

دعا ......

مکاشفه محمدبن ادریس شافعی در خواب

محمد بن ادریس شافعی می گوید برای من کاری دشوار و سخت پیش آمد در آن درماندم درخواب دیدم یکی امد و گفت یا محمد بن ادریس  بگــــــــــــــوی

اللهم لا املک لنفسی نفعا ولا ضرا؟ ولاموتا ولا حیوه ولا نشورا  ؟   ولا استطیع آخذ الا ما اعطیتنی ؟

ولا ان اثقی الا ما وقیتنی ؟   اللهم وفقنی لما تحب وترضی؟ من القول والعمل فی عافیته****

زبیده زن هارون رشید زن نیک سرشتی بود او را به خواب دیدند گفتند خدای تعالی با تو چه کرد گفت بر من رحمت کرد به خاطر این چهار کلام که بارها می گفتم

 لا اله  الاالله اُفنی بها عمری

لا اله الا الله اَدخل بها قبری

لا اله الا الله اَخلوا بها وحدی

 لااله الا الله اُلقی   بها  ربی 

با کلمه طیبه لااله الا الله عمرم را به پایان میبرم وبا آن داخل قبر میشوم ومونس من درقبرکه جای خلوت وتنهایی است اینکلمه باشد ودر قیامت نیز با  این کلمه طیبه به ملاقات پروردگارم می شتابم

 

مالک بن انس را به خواب دیدند گفتند خدای تعالی باتو چه کرد گفت رحمت کردبه واسطه کلمه ای که از عثمان عفان شنیده بودم که گفته بودی چون جنازه ای را بدیدی بگوی سبحان الحی الذی لا یمــــــــــوت 

خیام بادیدگاه جبری

از آب وگلم سرشته ای من چه کـــــــنم

این پشم وقُصَب تو رشته ای من چه کنم

هر ونیک وبدی که از من آید بــــــــوجود

تو بر سر من نوشتــه ای من چه کـــــنم

********************

 

 

مارکس و موسی(ع)

 

پس از انبیای بزرگ هیچکس دیگری چون کارل مارکس یهودی نتوانست نهضتی این چنین عظیم و جهانی بر اساس عدالت پدید آورد و در سرنوشت کل بشّریت تا این حد اثر گذارد. همه انقلابات و نهضت های رهائی بخش قرن بیستم جهان خواه ناخواه تحت تأثیر مارکسیزم پدید آمده است.

ولی مارکسیزم بعنوان یک ایدئولوژی اجتماعی –اقتصادی و نه بعنوان یک فلسفه و جهان بینی ، چیزی جز احیای جامعه بنی اسرائیل در عصر حضرت موسی (ع) نیست منتهی به روشی متفاوت و علمی –فنی. زندگی بنی اسرائیل تحت فرماندهی و معجزات موسی (ع) در طی حدود چهل سال ، بیان یک جامعه کاملاً کمونیستی می باشد که نهایتاً قوم یهود را به اعتراض کشانید و آن رزق جیره بندی شده و محدود آسمانی را مورد طعن و لعن قرار داد و بالاخره معجزات موسی و مائده آسمانی هم متوقف گردید و با مرگ موسی ، قوم او عملاً به راه وروش سامری دانشمند رفت و تا به امروز در همان مسیر قرار دارد که مذهب ربا است.

مارکس حکیمی از تبار حکمت موسوی بود که بر راه و روش سامری خط بطلان کشید و راز ربا خواری  را تحت عنوان «ارزش افزوده »کشف کرد و برای نابودی آن مبادرت به تدریس مذهب کمونیزم نمود که همان بر اندازی رباخواری قوم یهود است که اینک جهانگیر شده و نظام سرمایه داری را پدید آورد ه است . این نظام سامری است که ما رکس بر علیه آن قیام نمود . گوئی مارکس تجلی مدرن موسی بود که همچون همو عمری در فقر زیست و از گرسنگی مرد.

مارکس نیز همچون موسی از خاندانی اشراف بود که بر علیه فرعونیت طبقه خود شورش نمود. او می خواست مدینه فاضله موسی (ع) را یکبار دیگر احیاء و جهانی سازد منتهی نه بواسطه معجزه بلکه به همت دانش و تکنولوژی مدرن و به قیمت جانبازی کمونیست ها و بر اساس خود- آگاهی تاریخی.

ایده مساوات مطلق اقتصادی بر آمده از الگوی جامعه موسوی بود که در اندیشه مارکس مبدل به یک ایدئولوژی علمی گردید.

سیمای فیزیکی مارکس نیز بسیار به تمثالهای موسی شباهت دارد. بنظر ما مارکس به مثابه رجعت موسی بود. همانطور که بایستی در انتظار رجعت عیسی (ع) و محمد (ص) نیز بود.

علی اکبر خانجانی

 

 

ای دل خون شده تا غم شده یار من وتو

عقل حیران شده یکباره به کار من وتو

چند پویی به ره آز که صیـــــــــاد اجل             

 به کمینگاه بنشسته به شکار من وتو

حذر ای دل که زبن برکندت ریشه وشاخ     

عشق اگر پا بگذارد به دیــــار من وتو

به لب سبزه نشین ودو سه جامی می گیر

    که بسا سبزه بروید زمــــــــــزار ومن تو

 

بسم الله الرحمن الرحیم

 ترجمه خطبه پرهیزگاران(معروف به خطبه همام)

واز خطبه هاى آن حضرت است که براودرودباد دراین خطبه پرهیزگاران را توصیف می کند.

روایت شده است که یكى از یاران امیرالمؤمنین (ع)به نام«همام» که مردى عابد بودبه حضرتش عرض کردکه«ای امیر مومنان، پرهیزگاران را آنچنان برایم وصف کن که گوئى آنان راباچشم می نگرم»،اماحضرتش(ع) تامل کردآنگاه فرمود: اى همام، ازخدا بترس ونیکوئی کن [زیرا خداوند با اهل تقواو اهل كار نیك است].

اما همام با این سخن کوتاه قانع نشدتا این که حضرتش تصمیم گرفت که برای اوبه طور مشروح توضیح دهد،پس خدای بزرگ را ستایش کرد وبراوثنا گفت و بر پیامبر(ص) درود فرستاده آنگاه فرمود:

اما بعد، خداوند- پاك و بزرگ-به هنگام آفریدن خلق،ازطاعت آنان بى نیاز واز نافرمانی آنان ایمن بود، زیرا گناه گناهکاران برای او زیانی نداردو طاعت طاعت کنندگان به اوسودی نمی رساند. آنگاه روزىووسائل آسایش آنان را میانشان تقسیم فرمود، او هر كس را دراین جهان در مرتبه ودرجه ای [که سزاوارشان بود] قرار دادوپرهیزكاران در این جهان دارای برتری هایی هستند:گفتارشان از روی راستی وپوشاكشان ازروی اقتصادومیانه روی، و رفتارشان از روی تواضع وفروتنی است. ازچیزهائی که خدای بزرگ برای آنها حرام كرده است چشم پوشی کرده اند، و به کاری که به آنها بهره ای دهدگوش فرا داده اند. درسختى ها وگرفتاریها بدان گونه اند که دیگران در حال آسایش وخوشی هستند،و اگرمهلت ومدتی که خداوند براى آنهاتعیین فرموده است نبود،از شوق ثواب و ترس از عذاب لحظه ای جان درجسمشان قـرار نمى گرفت.خدا درنظرآنان بزرگ، و جز او درچشم آنان حقیراست،بهشت راآنچنان باور دارندكه گوئى آن را دیده اند ومی دانند که اهل آن در آن به خوشی به سر می برند،و آتش جهنم راچنان باور دارندكه گوئی آن راواهل آن را که در آن گرفتارعذابند دیده اند.دلهایشان اندوهگین واز آزارشان همه درامنیت هستند،بدنهایشان لاغروخواهشهایشان اندک، ووجودشان توام با عفّت وپاکی است.این چند روز کوتاه دنیا را با صبروشکیبائی به سر می برندوبه دنبال آسایش جاودانی هستند،این کار تجارت پرفایده ای است که پروردگارشان برایشان فراهم ساخته است دنیابه آنان روی آورشد،اما اینان ازآن رو گردانیدند،واینان را اسیر كرد وجانشان را فداکردندوخودرارهانیدند.به هنگام شب برپامی ایستندوآیات قرآن را باتامل واز روی تفکرمی خوانند،وباخواندن واندیشیدن در باره ی آن خودرااندوهگین می کنندوباآن کوشش می کنند که درد خود را درمان کنند. هرگاه به آیه اى برخورند که اشتیاق برانگیزدودر آن امیدی باشدبه آن طمع می ورزند، وبا اشتیاق به آن می نگرند،گوئی پاداشی که آن آیه خبر می دهد در مقابل دیدگان آنهاست وآن را می بینند.واگربه آیه اى برسندكه درآن ترس و بیم است،گوش دل خویش را می گشایند،چنان که گوئی فریادوافغان دوزخیان در کنار گوش آنهاست و قامت خویش را درمقابل حق خم می کنندو پیشانى ها وکف دستها و زانوان وسرانگشتانشان رابر زمین می نهند،و از خدای بزرگ آزادى خویش را می خواهند.

و به هنگام روز، بردبار و دانا و نیكوكار و پرهیزگارند.ترس از حق اندامشان را همچون باریکی تیرهای تراشیده لاغر کرده است،هر بیننده ای تصور می کندکه آنان بیمارنددر حالی که هیچ بیماری ندارند،ومی گویند:که اینان دیوانه اند!

ولی دیوانه نیستندبلکه در دلشان هنگامه ی بزرگی برپاست! از عمل خویش خشنود نمی شوند،وبسیاررابسیارنمی پندارند. خود را متّهم می سازند،واز کردار خویش هراسانند،اگر کسی یکی از آنها را بستایداز آنچه در باره ی او گفته است می هراسدومی گویدمن خود را بهتر از هرکس می شناسم و پروردگارمن بیش از من مرا می شناسد! خداوندا آنچه می گویندبرمن مگیر، و مرا برترازآنچه گمان می کنندبگردان،وگناهان مرا که نمی دانند ببخش.

 نشانه ی یکی از پرهیزگاران این است كه می بینی که در دین وآئین خویش قوی وتواناست و با نرمى وملایمت دوراندیش،ودرایمان دارای یقین،ودرطلب علم حریص،ودارای علم توام با بردبارى، ودر حال توانگرى مقتصدومیانه رو، ودرعبادت دارای خضوع وخشوع،ودرعین فقرآراسته،ودر شدائدشکیباو بردبارودرراه طلب حلال،درراه هدایت،بانشاط واز طمع وآزمندی دوراست. در حالی که کار نیک می کندترسان ولرزان است.روزرا به شب می رساندودرشكرگزاری حق اهتمام دارد.وشب را به روز مى آوردواهتمام اوذكرویاد حق است. شب مى کنددر حالی که از غفلت خود ترسان وبه هنگام روز از احسان وفضل خدا شادمان است. اگر نفس اودرآنچه دوست نداردسرکشی کند او نیزدر آنچه نفسش دوست دارد اورامحروم می سازد.روشنى چشم او در چیزى است كه زوال نمی پذیردوو بى رغبتى او در چیزی است كه فانى می شودوباقی نیست.بردبارى خویش راباعلم ودانش می آمیزدوگفتارخویش را با کردارتوام می سازد.اورا می بینی که آرزویش كوتاه،وخطاو لغزشش اندك،ودلش فروتن، ونفسش قانع، وخوراكش کم،وکارش آسان،و دینش محفوظ،وشهوت وخواهش نفسانیش ازمیان رفته، و خشمش فرونشسته است.مردم به خیروخوبی اوامیدوارواز بدیش آسوده اند.اگرمیان مردم غافل باشد از دسته ی آگاهان است ،اما اگر در میان آگاهان باشد درزمره ی غافلان نیاید.کسی را که به او ظلم کند می بخشد،وبه کسی که اورا محروم گردانداحسان می کندوبه آنکه از اوجدا شود می پیوندد.در حالی که از فحش وسخن زشت دور است و گفتارش همواره نرم وملایم است.کار ناپسنداز او دیده نمی شودوکار پسندیده اش آشکار است.

خوبی او به همه روی آور،وبدی او از همه رویگردان است.درسختی ها باوقار وسنگین،ودر ناخوشایندیها شکیبا،ودر خوشی وآسایش سپاسگزاراست.کسی را که دشمن دارد براوستم نکند،وکسی را که دوست داردبه جهت او گناهی مرتکب نشود.به حق وحقیقت پیش از آن که بر آن گواهی آورنداقرار می کند.آنچه به او بسپارند تباه نمی سازد،وآنچه به یادش آورندفراموش نمی کند،وهیچ کس را به لقب های زشت نمی خواند،وبه همسایه ی خود زیانی وارد نمی سازدوبه سبب پیشامدهای ناگوار که برای مردم پیش آیدشادی وشماتت نمی کندودر راه باطل قدم نمی گذاردواز جاده ی حق وحقیقت خارج نمی شود.اگر خاموش نشست آن خاموشی اورا اندوهگین نمی کند،واگر بخندد صدای خنده اش بلند نمی شود،وچون براو ستم کنندصبر می کندتا خدا انتقام اورا بکشد.نفس او از دست او دررنج و سختی گرفتاراست ومردم را با کارهای خویش به آسایش وراحت می رسانددوری او از مردم به جهت آن است که به دنیا رغبتی نداردومی خواهد از آن دوری کند،ونزدیکی او به آشنایان به جهت خوشخوئی ومهربانی است.دوریش از روی تکبر وبزرگی نیست ونزدیکیش به سبب مکروفریب نخواهد بود. 

راوى گفته است: که در این حال همام چنان ناله ای بركشید که روحش از کالبد بیرون رفت.آنگاه امیرالمومنین (ع)فرمود:بدانید که به خدا سوگند از چنین پیشامدى براومی ترسیدم. آنگاه فرمود: آیا نمی بینیدکه نصایح ومواعظ درست دراهلش چه تاثیری می کند؟ یكى از حاضرین به حضرتش عرض کرد:ای امیر مومنان توچه حالى دارى؟ آن حضرت (ع)فرمود:واى بر تو،برای هر اجلى وقت وزمانی است كه از آن نمى گذرد.وعلّت وسببی است كه از آن متجاوز نمى شود.بنابراین از این گونه سخنان،که شیطان برزبانت جاری ساخت،لب فروبند

امام رضا ع فرمود علی ع فرمود رسول خدا کشتن پنج حیوان را غدغن کرد

1-هدهد 2- زنبور عسل 3- پرستو 4 مورچه 5 – قورباقه

امام صادق  ع فرمود بدرستی که شیعه جعفر تنها کسی است که شکم ودامن خود را از حرام نگه دارد وبسیار کوشا باشد وبرای خدای خود کار کند وبه امید پاداش از او وترس از کیفر او عمل کند چون چنین افرادی را دیدی شیعیان جعفر آنانند

***عمار بن مروان گوید شنیدم امام صادق ع فرمود خمس بر پنج چیز واجب است

1- در آنچه از معادن استخراج شود

2- آنچه از دریا استخراج شود

3- غنیمت جنگی

 4- مال حلالی که به مال حرام آمیخته شود وصاحب مال معلوم نباشد

5- درگنج ها خمس دادن واجب است

****امام صادق ع در تفسیر آیه خذوا زینتکم عند کل مسجد فرمود مقصود از آرایش شانه زدن است

به امام صادق عرض کردند کسی که پنج بار عمل حج به جا آورد چه پاداشی دارد حضرت فرمود

((کسی که پنج بار حج کند خداوند هرگز عذابش نکند ))

پیامبر اکرم ص فرمود پنچ چیزاست که که در میزان عمل چقدر سنگین است

سبحان الله ---الحمدلله ---لا اله الا الله—والله اکبر

رسول خدا ص به علی ع فرمود یا علی در معامله چهار چیز نباید چانه زد

در خرید قربانی 2- خرید کفن 3- خرید بنده 4- کرایه راه مکه

 

 

قال رسول الله ص طوبی لمن ترک شهوة حاظرة لموعود لم یره

خوشا به حال کسی که از خواهش شهوت خویش به خاطر وعده ای نادیده دست بردارد

قال رسول الله ص  کاد الفقر ان یکون کفرا وکاد الحسد ان یغلب القدر

نزدیک است که فقر وتنگدستی به کفر انجامد ونزدیک است که حسد بر تقدیر پیروز گردد

امام باقر ع فرمود  ان حدیثنا یحیی القلوب حدیث ما دلها را زنده میکند

قال رسول الله

سخاوتمند به سبب خوش گمانی به خدا سخاوت میکند وبخیل به علت بد گمانی به خدا بخل میورزد

*** قال رسول الله ص

الخیر الکثیر وفاعله قلیل

کار خیر فراوان است ولی عمل کننده اش کم است

****انس بن مالک گفت شنیدم پیامبر فرمود

هر کس از وسعت روزی وطول عمر مسرور است صله رحم کند

****قال رسول الله ص

دو کار است که دوست ندارم هیچکس در آن دو با من شرکت کند یکی وضوی من است که جزیی از نماز من است .دوم صدقه من است که از دست خودم به دست سائل برسد زیرا صدقه بدست خدای رحمان میرسد

امام صادق ع فرمود

کسی که دو دختر یا دو خواهر یا دو عمه یا دو خاله را سرپرستیکند او را از آتش دوزخ نگاه میدارند

حدیث عجیب امام صادق ع

امام صادق ع فرمود

من سمع شیئا من الثواب علی شی فصنعه کان له وان لم یکن علی ما بلغه

کسی که ثوابی را بر عملی بشنود وآنرا به جای اورد آن ثواب را ببرد اگر چه چنانکه به او رسیده نباشد

*******

تشنـــگان گر آب جویند از جهان

آب جوید هم به عالم تشنگان

دوست دارد دوست این آشفــتگی

کوشش بیهوده به از خفتگی

مادامن وصــــل یار داریم

ازهر دو جهــان کنار داریم

شوریدگی که در سر ماست

زان طره تابـــــــــدار داریم

درسینه خدنـــگ های کاری

زان غمزه جان شکار داریم

این فتنه که روزگار ماراست

زان نرگـــــس فتنه بار داریم

امام صادق ع من قتل نفسه متعمدا فهو فی النار جهنم خالدا فیها قال تبارک وتعالی ((ولاتقتلوا انفسکم ان الله کان بکم رحیما )) نساء43

امام صادق ع فرمود

هر کس از روی عمد خود کشی کند وی برای همیشه در آتش دوزخ مخلد خواهد بود

*****

امام صادق ع فرمود لیس منا من لم یومن بکرتنا ویستحل متعتنا

امام رضا ع فرمود

المتعة لا تحل الا لمن عرفها وهی حرام علی من جهلها

امام باقر ع فرمود

واحل رسول الله صلی الله علیه وآله المتعة ولم یحرمها حتی قبض

***امام باقر ع فرمود رسول خدا ص را هنگامی که به آسمانها سیر دادند جبرییل به پیامبر فرمود یا محمد همانا خدای تبارک وتعالی میفرماید

انی قد غفرت للمتمتعین من امتک من النساء من براستی زنانی از امت ترا که متعه کنند را بخشیدم

****امام صادق ع فرمود

ان الله تبارک وتعالی حرم علی شیعتنا المسکر من کل شراب وعوضهم من ذالک المتعة

***محمد بن نعمان احول از امام صادق ع پرسید کمترین چیزی که به آن می توان زن را متعه کرد چیست حضرت فرمود مشتی گندم به زن بدهد وبه او بگوید

زوجینی نفسک متعة علی کتاب الله وسنة نبیه

نکاحا غیر سفاح

علی ان لا ارثک ولا ترثینی

ولا اطلب ولدک الی اجل مسمی

فان بدالی زدتک وزدتنی

*******

امام صادق ع فرمود

من خوش ندارم که یکی از شما از دنیا برود ویکی از خصال رسول خدا را ترک کرده وعمل نکرده باقی گذارده باشد از حضرت پرسیدند آیا رسول خدا زنی رامتعه کردحضرت فرمود آری واین آیه را خواند

واذا اسر النبی الی بعض ازواجه حدیثا .... ثیبات ابکارا تحریم آیه 3

رسول خدا ماریه قبطیه را که کنیز اوبود آزاد کرد وشپس به عقد متعه اورا تزویج کرد واین ماجرا را پنهانی به حفصه گفت وحفصه به عایشه گفت واو این سر را فاش کرد

*************

امام باقر ع عده زنی که متعه شده 45روزاست وچون عده سر آمد این جدایی میان آن دوخواهد بود

***امام صادق فرمود اگر کسی متعه شده ومرد بمیرد زن باید عده وفات نگهدارد که چهارماه وده روز عده نگه دارد واگر حیات دارد عده او45روز است ومردی که زنی را متعه کرده جایز نیست دختر اورا به نکاح دایمی در آورد

*******

رسول اکرم ص فرمود هرکس را دودختر است خدا به فریادش برسد

هر کس دارای سه دختر است جهاد وهر کار دشواری از عهده او برداشته شده است

هر کس دارای چهار دختر باشد ای بندگان خدا اورا یاری کنید ای بندگان خدا به او قرض بدهید ای بندگان خدا بر او رحم آورید

*************

امام صادق ع فرمود

خیرات حسان که خداوند در قر آن خبر داده است زنان دنیایی هستند که از حوران بهشتی زیباترند

**********

ابو بصیر از امام صادق پرسید آیا مردی میتواند با زنی نامحرم دست بدهد فرمود نه مگر از پس پارچه ای

***************************

قال رسول الله ص اکثر اهل النار العزاب

اکثر اهل جهنم مجردان هستند

دین صابیین

دروزی ها وصابئین نیز مذاهبی هستند که تبلیغی ندارند دروزی ها از انشعابات اسماعیلیه هستند که در سوریه لبنان وفلسطین اشغالی هستند صابئین نیز از پیروان حضرت یحیی هستند که در جنوب عراق واستان خوزستان سکوت دارند به علت قداستی که برای آب قائل هستند در حاشیه رودخانه ها زندگی میکنند بیشتر در عراق وحدود 200هزار نفر هستند

**********

حسین بن علی ع فرمود از علی ع در مسجد کوفه پرسیدند در معنای آیه شریفه ((یوم یفر المرء من اخیه وامه وابیه وصاحبته وبنیه )) اینان کیانند حضرت علی ع فرمود

انکه از برادرش میگریزد قابیل است

آنکه از مادرش میگریزد موسی است

آنکه از پدرش میگریزد ابراهیم است

آنکه از همسرش میگریزد لوط است

آنکه از پسرش میگریزد نوح است

**********

حسین بن علی فرمود در مسجدکوفه مردی از امیر المومنین پرسید مرا آگاه فرما از شش پیامبری که دو نام داشتند

یوشع بن نون که نامش ذوالکفل بود

یعقوب که اسراییل نام داشت

خضر که حلقیا یش مینامند

یونس که ذوالنون بود

عیسی که مسیح بود

ومحمد که نامش احمد بود

امام موسی کاظم ع فرمود رسول خدا ص سه کس را لعنت کرد

1- آنکه توشه راه خود را به تنهایی بخورد

2- آنکه به تنهایی سفر بیابان کند

3- آنکه در خانه ای تنها بخوابد

****قال رسول الله ص سه نفر ردیف همبر چهار پایی سوار نشوند جز آنکه یکی ازآنان ملعون است آنکه جلوتر سوار شده است

**** امام علی ع مسافر اگر بیمار شدحق دارد که رفقایش سه روزبه خاطر او حرکت نکنند

****رسول اکرم ص پذیرایی از مهمان روز اول ودوم وسوم حق است اما پس از سه روز صدقه ای است که میزبان به مهمان میدهد

***امام صادق ع فرمود جن بر سه گروهند یک گروه بافرشتگان است یک گروه در فضا به پروازند ویک گروه سگان ومارانند

***امام صادق ع فرمود زبیر به نزد رسول خدا آمد وبه در دست داشت رسول خدا پرسید ای زبیر این چیست فرمود به است حضرت فرمود ای زبیر به بخور که در ان سه خاصیت است 1-دل راشاد میکند 2 بخیل را سخی طبع کند3 –ترسورادلیرکند

****امام رضا ع فرمود مردی علی ع را دعوت کرد به او فرمودبه سه شرط می پذیرم 1- ازبیرون خانه هیچ برای ما تهیه نکنی 2-از انچه در خانه داری دریغ نکنی 3-بر اهل خانه تنگ نگیری اوفرمود پذیرفتم علی ع دعوت او را پذیرفت

رسول اکرم ص فرمود

بهترین یاران سفر چهار نفر است

***ابن عباس گویدابو بکر عرض کردیا رسول الله چه زودپیر گشتی حضرت فرمود سوره های هود الواقعه مرسلات وعم یتسائلون موی مرا سپید کرد .

****علی ع فرمود بدرستی که خدای تبارک وتعالی چهار چیز را در چهارچیز پنهان کرده است

1-خشنودی خود را در میان طاعت ها قرار داده است پس هیچ طاعتی را کوچک مشمار

2- خشم خود را در میان گناهان پنهان کرده است پس هیچ گناهی راکوچک مشمار

3- اجابت خویش را در میان دعاهایش پنهان کرده است پس هیچ دعایی را کوچک مشمار

4- ولی خود را در میان بندگان پنهان داشته پس هیچ بنده ای از میان بندگان خدا را با چشم حقارت منگر که شاید همان ولی خدا باشد وتو ندانی

****امام صادق ع فرمود

در شگفتم از کسی که از چهار چیز می هراسد چرا به چهار چیز پناهنده نمی شود

1- در شگفتم از آنکه می ترسد چرا پناه نمیبرد به فرموده خدای عزوجل ((حسبناالله ونعم الوکیل ))زیرا شنیدم خدای جل جلاله بدنبال آن میفرماید ((فانقلبوا بنعمة من الله وفضل لم یمسسهم سوء ))

2- در شگفتم از کسی که غمگین است چرا پناه نمیبرد به فرموده خدای عزوجل لااله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین زیرا شنیدم خدای عزوجل بدنبال ان می فرماید

فستجبنا له ونجیناه من الغم وکذالک ننجی المومنین

3-در شگفتم از کسی که حیله ای در باره او بکار رفته چرا به فرموده خدای تعالی پناه نمیبرد وافوض امری الی الله ان الله بصیر بالعبادزیرا شنیدم خدای بزرگ وپاک بدنبالش میفرماید فوقیه الله سیئات ما مکروا

4-در شگفتم از کسی که خواستار دنیا وآرایش آن است چراپناهنده نمیشود به فرمایش خدای تعالی ماشاءالله لاقوة الا بالله زیرا شنیدم خدای عز اسمه بدنبال آن میفرماید

ان ترن انا اقل منک مالا وولدا فعسی ربی ان یوءتین خیرا من جنتک

**********************

امام صادق ع فرمود چهار چیز است که سخن همه مردم را میشنوند پیغمبر حورالعین بهشت ودوزخ

هیچ بنده ای نیست که بر پیامبر درود بفرستد وسلام بر او کند مگر اینکه درود وسلام اورا پیامبر می شنود .

هیچکس نیست که بگوید پروردگارا مرا با حورالعین همسر گردان مگر اینکه حور العین گفتار او را شنیده ومیفرماید خدایا مارا به همسری او در آور

هیچکس نیست که بگوید خدایا مرا داخل بهشت گردان مگر اینکه بهشت گوید خدایا این گوینده را در من داخل گردان

هیچکس نیست که ازآتش دوزخ به خداوند پناه برد مگر اینکه دوزخ گوید پروردگارا اورا از من دور گردان

***********

رسول خدا ص به علی ع فرمود یا علی در معامله چهار چیز نباید چانه زد

1- در خرید قربانی 2- خرید کفن 3- خرید بنده 4- کرایه راه مکه

پیامبر اکرم ص فرمود پنچ چیزاست که که در میزان عمل چقدر سنگین است

سبحان الله ---الحمدلله ---لا اله الا الله—والله اکبر

وفرزند شایسته ای که از مسلمانی بمیرد واو در مرگ آن فرزند صبر کند وبه حساب خدا گذارد

****امام صادق ع در تفسیر آیه خذوا زینتکم عند کل مسجد فرمود مقصود از آرایش شانه زدن است

*** به امام صادق عرض کردند کسی که پنج بار عمل حج به جا آورد چه پاداشی دارد حضرت فرمود

((کسی که پنج بار حج کند خداوند هرگز عذابش نکند ))

***امام صادق ع فرمود پنج خصلت است که اگر در هر کس یکی از آنها نباشد بهره فراوانی ندارد نخست وفا است دوم تدبیر سوم حیا چهارم خوش خلقی پنجم که جامع همه این صفات است آزادی است

***عمار بن مروان گوید شنیدم امام صادق ع فرمود خمس بر پنج چیز واجب است

1- در آنچه از معادن استخراج شود

2- آنچه از دریا استخراج شود

3- غنیمت جنگی 4- مال حلالی که به مال حرام آمیخته شود وصاحب مال معلوم نباشد

5- درگنج ها خمس دادن واجب است

*************************************

امام صادق ع فرمود بدرستی که شیعه جعفر تنها کسی است که شکم ودامن خود را از حرام نگه دارد وبسیار کوشا باشد وبرای خدای خود کار کند وبه امید پاداش از او وترس از کیفر او عمل کند چون چنین افرادی را دیدی شیعیان جعفر آنانند

*********

امام رضا ع فرمود علی ع فرمود رسول خدا کشتن پنج حیوان را غدغن کرد

1-هدهد 2- زنبور عسل 3- پرستو 4 مورچه 5 – قورباقه

وکشتن پنج حیوان را مجاز میدانست کلاغ وزغن مار وعقرب وسگ گزنده

****امام باقر ع فرموددر روزعید قربان هیچ کاری بهتراز این نیست که

1- خونی ریخته شود (قربانی )

2- در راه نیکی به پدر ومادر قدمی برداشته شود

3- ازفامیلی که قطع رابطه شده دلجویی شود

4- کسی که از قربانی خود بخورد وهمسایگان ویتیم وفقیر وبنده را برای خوردن باقی مانده اش دعوت کند

******

بهترین کتاب های دنیا

بهترین کتابهای دنیا
سایت Amazon لیست 1001 کتابی که باید قبل از مرگ خواند را به پیشنهاد بیش از 20 نفر از منتقدین ادبی*اش تنظیم کرده است.
به گزارش کتاب*نیوز، این کتاب هزار صفحه*ای ضمن معرفی هریک از کتابهای انتخاب شده، اطلاعاتی درباره نویسنده کتاب و همچنین علت اهمیت آن (اینکه چرا باید تا پیش از مردن حتما کتاب را خواند!) به خواننده ارائه می*کند.
آنچه در ادامه می*آید 220 کتابی است که در این کتاب مرجع وجود داشته و در ایران ترجمه شده است، در فهرست زیر شماره* ردیف*های درج شده مربوط به شماره ردیف*های فهرست موجود در سایت Listology است که ماخذ اصلی تهیه فهرست زیر بوده است. سایت«جیره کتاب»عنوان کتاب*ها و ناشران آن را از سایتwww.ketab.irاستخراج کرده و در مورد کتابهایی که چندین ناشر آنها را چاپ کرده*اند تلاش کرده تا ناشر چاپ جدیدتر و یا ناشر معروف*تر و صاحب*نام*تر را درج کند. در بعضی موارد هم نام چند ناشر ذکر شده است.

1- هرگز رهایم مکن - کازوئو ایشی گورو (ققنوس)
19- ماجرای عجیب سگی در شب - مایک هادون (افق)
50- سور بز - ماریو وارگاس یوسا (علم)
52- شیطان و دوشیزه پریم - پائولو کوئیلو (کاروان)
57- بی*خبری - میلان کوندرا (روشنگران)
63- آدمکش کور - مارگارت آتوود (ققنوس)
70- تیمبوکتو - پل استر (افق)
89- ساعتها - مایکل کانینگهام (کاروان)
90- ورونیکا تصمیم می*گیرد بمیرد - پائولو کوئیلو (کاروان)
92- خدای چیزهای کوچک - آرونداتی روی (علم)
93- خاطرات یک گیشا - آرتور گلدن (سخن)
145- عروس فریبکار - مارگارت اتوود (ققنوس)
155- جاز - تونی موریسون (آفرینه)
189- بیلی بت*گیت - ای.ال. دکتروف (طرح**نو)
190- بازمانده روز - کازوئو ایشیگورو (کارنامه)
194- تاریخ محاصره لیسبون - خوزه ساراماگو (علم)
195- مثل آب برای شکلات - لورا اسکوئیل (روشنگران)
215- کبوتر - پاتریک زوسکیند (مرکز)
219- سه گانه نیویورک - پل استر (افق)
223- دلبند - تونی موریسون (روشنگران و چشمه)
236- عشق در زمان (سال*های) وبا - گابریل گارسیا مارکز (ققنوس)
242- سرگذشت ندیمه - مارگارت اتوود (ققنوس)
251- سال مرگ ریکاردو ریش - خوزه ساراماگو (هاشمی)
252- عاشق - مارگاریت دوراس (نیلوفر)
253- امپراطوری خورشید - جی.جی. بالارد (چشمه)
256- بار هستی - میلان کوندرا (گفتار / قطره)
266- زندگی و زمانه مایکل ک - جی.ام. کوتسیا (فرهنگ نشر نو)
274- منظره پریده رنگ تپه*ها - کازوئو ایشی گورو (نیلا)
276- خانه ارواح - ایزابل آلنده (قطره)
286- آوریل شکسته - اسماعیل کاداره (مرکز)
287- در انتظار بربرها - جی.ام. کوتسیا (پلک)
294- نام گل سرخ - اومبرتو اکو (شباویز)
294- کتاب خنده و فراموشی - میلان کوندرا (روشنگران)
300- اگر شبی از شبهای زمستان مسافری - ایتالو کالوینو (آگاه)
322- آماتورها - ریچارد بارتلمی (کلاغ سفید)
331- برج - جی.جی. بالارد (چشمه)
335- رگتایم - ای. ال دکتروف (خوارزمی)
324- پاییز پدرسالار - گابریل گارسیا مارکز (حکایتی دیگر)
338- آبروی از دست رفته کاترینا بلوم - هاینریش بل (نیلوفر)
346- مامور معتمد - گراهام گرین (نیلوفر)
349- سولا - تونی موریسون (قله)
350- شهرهای نامرئی - ایتالو کالوینو (باغ نو / پاپیروس)
359- سیمای زنی در میان جمع - هاینریش بول (آگاه)
365- آبی*ترین چشم - تونی موریسون (ویستار)
366- ترس دروازه*بان از ضربه پنالتی - پتر هاندکه (فصل سبز)
375- سلاخ*خانه شماره 5 - کورت ونه*گات (روشنگران و مطالعات زنان)
389- 2001، یک ادیسه فضایی - آرتور سی. کلارک (نقطه)
390- آیا آدم مصنوعی*ها خواب گوسفند برقی می*بینند؟ - فیلیپ ک. دیک (روشنگران)
393- در قند هندوانه - ریچارد براتیگان (چشمه)
399- صد سال تنهایی - گابریل گارسیا مارکز (امیرکبیر)
400- مرشد و مارگاریتا - میخائیل بولگاکف (فرهنگ نشر نو)
402- شوخی - میلان کوندرا (روشنگران)
410- نایب کنسول - مارگاریت دوراس (نیلوفر)
424- شیدائی لول و. اشتاین - مارگاریت دوراس (نیلوفر)
427- گهواره گربه - کورت ونه*گات (افق)
433- حباب شیشه - سیلویا پلات (نشر باغ)
436- پرواز بر فراز آشیانه فاخته - کن کیسی (هاشمی)
439- منطقه مصیبت*زده شهر - جی.جی. بالارد (جوانه رشد)
441- هزارتوهای بورخس - خورخه لوئیس بورخس (کتاب زمان)
445- فرنی و زوئی - جی.دی. سالینجر (نیلا)
448- سولاریس - استانسیلاو لم (فاریاب)
449- موش و گربه - گونتر گراس (فرزان روز)
462- طبل حلبی - گونتر گراس (نیلوفر)
466- بیلیارد در ساعت نه و نیم - هاینریش بل (سروش)
468- یوزپلنگ- جوزپه تومازی دی لامپه دوزا (ققنوس)
472- همه چیز فرو می*پاشد - چینوا آچیه (جوانه رشد / سروش / آستان قدس رضوی)
485- پنین - ولادیمیر ناباکوف (شوقستان)
486- دکتر ژیواگو - بوریس پاسترناک (ساحل)
494- ارباب حلقه*ها - جی. آر. آر. تالکین (نگاه)
495- معمای آقای ریپلی - پاتریشیا های اسمیت (طرح نو)
499- آمریکایی آرام - گراهام گرین (خوارزمی)
500- آخرین وسوسه مسیح - نیکوس کازانتزاکیس (نیلوفر)
503- سلام بر غم - فرانسواز ساگان (هرم)
508- سالار مگس*ها - ویلیام گلدینگ (رهنما)
511- خداحافظی طولانی - ریموند چندلر (روزنه*کار)
519- قاضی و جلادش - فردریش دورنمات (ماهی)
521- مرد پیر و دریا - ارنست همینگوی (نگاه)
522- شهود - فلنری اوکانر (نشر نو)
525- مالون می*میرد - ساموئل بکت (پژوهه)
527- امپراطوری کهشکشانها (سه کتاب) - ایزاک آسیموف (شقایق)
529- ناطوردشت - جی.دی. سالینجر (نیلا)
530- انسان طاقی - آلبر کامو (قطره)
535- مرد سوم - گراهام گرین (برگ / نی)
539- من، روبوت - ایزاک آسیموف (پاسارگاد)
547- 1984 - جورج اورول (نیلوفر)
559- طاعون - آلبر کامو (نیلوفر)
564- قلعه (مزرعه) حیوانات - جورج اورول (جامی)
551- جان کلام - گراهام گرین (نیلوفر)
569- مسیح هرگز به اینجا نرسید - کارلو لوی (هرمس)
570- لبه تیغ - ویلیام سامرست موام (فرزان روز)
579- بیگانه - آلبر کامو (نیلوفر)
589- جلال و قدرت - گراهام گرین (وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)
592- خوشه*های خشم - جان استاین*بک (امیرکبیر)
574- شازده کوچولو - آنتوان دو سنت اگزوپری (امیرکبیر)
576- بازی مهره شیشه*ای - هرمان هسه (فردوس)
578- برخیز ای موسی - ویلیام فاکنر (نیلوفر)
587- زنگها برای که به صدا در می*آیند - ارنست همینگوی (صفی علیشاه)
599- خواب گران - ریموند چندلر (کتاب ایران)
602- تهوع - ژان پل سارتر (نیلوفر)
603- ربه*کا - دافنه دو موریه (جامی / جاویدان)
605- صخره برایتون - گراهام گرین (ثالث)
606- ینگه دنیا - جان دس*پس (هاشمی)
608- موشها و آدمها - جان استاین*بک (اساطیر)
610- هابیت - جی. آر. آر. تالکین (پنجره)
611- سال*ها - ویرجینیا وولف (امیرکبیر)
615- داشتن و نداشتن - ارنست همینگوی (امیرکبیر)
619- بر باد رفته - مارگارت میچل (نگاه)
622- ابشالوم، ابشالوم - ویلیام فاکنر (نیلوفر)
628- آنها به اسبها شلیک می*کنند - هوراس مکوی (باغ نو / نشر نو)
643- اتوبیوگرافی آلیس بی. تکلاس - گرترود استاین (آگاه)
648- سفر به انتهای شب - لوئی فردینان سلین (جامی)
649- دنیای قشنگ نو - آلدوس هاکسلی (نیلوفر)
654- امواج - ویرجینیا وولف (مهیا)
655- کلید شیشه*ی - داشیل همت (روزنه*کار)
663- وداع با اسلحه - ارنست همینگ**وی (نیلوفر)
664- خرمن سرخ - داشیل همت (روزنه*کار)
667- در غرب خبری نیست - اریک ماریا رمارک (جویا / ناهید)
671- خشم و هیاهو - ویلیام فاکنر (نگاه)
675- ارلاندو - ویرجینیا وولف (امیرکبیر)
683- نادیا - آندره برتون (افق)
684- گرگ بیابان - هرمان هسه (اساطیر)
685- در جستجوی زمان از دست رفته - مارسل پروست (مرکز)
686- به سوی فانوس دریایی - ویرجینیا وولف (نیلوفر)
688- آمریکا - فرانتس کافکا (هاشمی)
691- قصر - فرانتس کافکا (نیلوفر)
692- شوایک - یاروسلاو هاشک (چشمه)
698- خانم دالو ری - ویرجینیا وولف (رواق زمان نو)
699- گتسبی بزرگ - اف. اسکات فیتز جرالد (نیلوفر)
701- محاکمه - فرانتس کافکا (نیلوفر)
704- بیلی باد ملوان - هرمان ملویل (فردا)
706- کوه جادو - توماس نان (نگاه)
707- ما - یوگنی زامیاتین (نشر دیگر)
714- گاردن پارتی - کاترین منسفیلد (خانه آفتاب)
717- سیذارتا - هرمان هسه (اساطیر)
722- ببیت - سینکلر لوییس (نیلوفر چشمه)
724- روباه - دی.اچ.لارنس (باغ نو)
726- عصر بیگناهی - ادیت وارتون (جار / فاخته)
736- چهره مرد هنرمند در جوانی - جیمز جویس (نیلوفر)
741- پایبندیهای انسانی - ویلیام سامرست موام (چشمه)
746- روزالده - هرمان هسه (دبیر)
750- مرگ در ونیز - توماس مان (نگاه)
757- مارتین ایدن - جک لندن (تندر)
762- پاشنه آهنین - جک لندن (نشر خیزاب)
765- مادر - ماکسیم گورکی (هیرمند)
766- مامور سری - جوزف کنراد (بزرگمهر)
780- دل تاریکی - جوزف کنراد (نیلوفر)
781- درنده باسکرویل - سر آرتور کونان دویل (هرمس)
782- بودنبروک*ها (زوال یک خاندان) - توماس مان (ماهی)
785- لرد جیم - جوزف کنراد (نیلوفر)
795- کجا می*روی - هنریک سینکویچ (سمیر)
797- ماشین زمان - هربرت جورج ولز (انتشارت علمی و فرهنگی)
799- جود گمنام - تامس هاردی (گل مریم / شقایق)
808- تس - تامس هاردی (دنیای نو)
809- تصویر دوریان گری - اسکار وایلد (دبیر / کمانگیر)
813- گرسنه - کنوت هامسون (نگاه)
824- ژرمینال - امیل زولا (نیلوفر)
825- ماجراهای هاکلبری فین - مارک تواین (خوارزمی)
826- بل آمی - گی دو موپوسان (مجید)
829- مرگ ایوان ایلیچ - لئون تولستوی (نیلوفر)
831- جزیره گنج - رابرت لوئی استیونسون (هرمس)
837- برادران کارامازوف - فئودور داستایوسکی (ناهید)
839- بازگشت بومی - تامس هاردی (نشر نو)
840- آنا کارنینا - لئون تولستوی (نیلوفر)
842- خاک بکر - ایوان*سرگی*یویچ تورگنیف (امیرکبیر)
844- دست تکیده - تامس هاردی (تجربه)
846- بدور از مردم شوریده - تامس هاردی (نشر نو)
848- دور دنیا در هشتاد روز - ژول ورن (دنیای کتاب)
853- مدیل مارچ - جورج الیوت (دنیای نو)
857- جنگ و صلح - لئون تولستوی (نیلوفر)
858- تربیت احساسات - گوستاو فلوبر (مرکز)
861- ابله - فئودور داستایوسکی (چشمه)
862- ماهسنگ (سنگ ماه) - ویلکی کالینز (سنبله / مجرد)
863- زنان کوچک - لوئییز می آلکوت (قدیانی)
866- سفر به مرکز زمین - ژول ورن (دنیای کتاب)
867- جنایت و مکافات - فئودور داستایوسکی (خوارزمی)
868- آلیس در سرزمین عجایب - لوئیس کارول (مرکز)
871- یادداشتهای زیرزمینی - فئودور داستایوسکی (علمی و فرهنگی)
873- بینوایان - ویکتور هوگو (جاویدان / امیرکبیر / توسن)
874- پدران و پسران - تورگنیف (علمی و فرهنگی)
875- سیلاس ماینر - جورج الیوت (دنیای نو)
876- آرزوهای بزرگ - چارلز دیکنز (علمی و فرهنگی)
879- آسیاب کنار فلوس (آسیاب رودخانه فلاس) - جورج الیوت (نگاه / واژه)
883- داستان دو شهر - چارلز دیکنز (فرزان روز)
884- ابلوموف - ایوان گنچاروف (امیرکبیر)
886- مادام بواری - گوستاو فلوبر (مجید)
891- ویلت - شارلوت برونته (پیمان)
893- کلبه عمو توم - هریت بیچر استو (امیرکبیر)
896- موبی*دیک - هرمان ملویل (امیرکبیر)
898- دیوید کاپرفیلد - چارلز دیکنز (امیرکبیر)
902- بلندیهای بادگیر - امیلی برونته (نگاه)
903- آگنس گری - آن برونته (آفرینگان)
904- جین ایر - شارلوت برونته (جامی)
906- کنت مونت کریستو - الکساندر دوما (هرمس)
908- سه تفنگدار - الکساندر دوما (هرمس / زرین، گوتنبرگ)
912- آرزوهای بر باد رفته - انوره دو بالزاک (امیرکبیر)
918- اولیور تویست - چارلز دیکنز (مرکز)
920- بابا گوریو - اونوره دو بالزاک (ققنوس)
921- اوژنی گرانده - اونوره دو بالزاک (جاده ابریشم / سپیده)
922- گوژپشت نوتردام - ویکتور هوگو (جاودان خرد)
923- سرخ و سیاه - استاندال (نیلوفر)
930- آیوانهو - سر والتر اسکات (توسن)
933- وسوسه - جین اوستین (اکباتان)
936- اما - جین اوستین (فکر روز)
937- پارک منسفیلد - جین اوستین (کوشش)
938- غرور و تعصب - جین اوستین (نشر نی)
940- عقل و احساس - جین اوستین (نشر نی)
953- زندگانی و عقاید آقای تریسترام شندی - لارنس اشترن (تجربه)
955- اعترافات - ژان ژاک روسو (نیلوفر)
959- رنج*های ورتر جوان - یوهان ولف*گانگ فون گوته (موسسه نشر تیر)
966- امیل: رساله*ای در باب آموزش و پرورش - ژان ژاک روسو (ناهید)
967- برادرزاده رامو - دنیس دیدرو (البرز)
970- کاندید - ولتر (جوانه توس / دستان / بهنود)
975- سرگذشت تام جونز: کودک سر راهی - هنری فیلدینگ (نیلوفر)
983- سفرهای گالیور - جوناتان سویفت (انتشارات علمی و فرهنگی)
987- رابینسون کروزوئه - دانیل دفو (جامی)
992- دن کیشوت - سر وانتس (روایت + نیل)
996- هزار و یکشب - عبداللطیف تسوجی تبریزی (هرمس)
1001- حکایتهای ازوپ - ازوپ (هرمس)

 

فهرستی از کتاب های بزرگ جهان :

1
نام کتاب: قرآن
نویسنده: کتاب وحی الهی
مکان و زمان :عربستان قرن یکم هجری
ترجمه فارسی یا نسخه معتبر:
 ترجمه مهدی الهی قمشه ای
 
2
 خوشه های علف
 والت ویتمان
 آمریکا قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه ملّخص   سیروس پرهام
 
3
 گلشن راز
 شیخ محمود شبستری
 ایران قرن هفتم هجری
 نسخه الهی قمشه ای با مقدمه وتوضیحات
 
4
 تذکرة الاولیاء
 عطار
 ایران قرن هفتم هجری
 متن فارسی ویرایش و توضیحات پرفسور کربن
 
5
 جنگ و صلح
 تولستوی
 روسیه قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه کاظم انصاری
 
6
 سیروسلوک ترسا
 جان بانیان
 انگلیس قرن هفدهم میلادی
 ترجمه فارسی قدیمی چاپ زمان قاجار
 
7
 کلیله و دمنه
 روایت نصراله منشی
 ایران قرن هفتم هجری
 ویرایش وتوضیحات مجتبی مینوی
 
8
 بهشت گم شده
 جان میلتون
 انگلیس قرن هفدهم میلادی
 ترجمه شجاع الدین شفا با تلخیص
 
9
 کتاب مقدس
 انبیای بنی اسرائیل
 خاورمیانه هزاره هفتم پیش از میلاد تا تولد مسیح
 ترجمه تفسیری جدید و ترجمه کلیسای انجیلی تهران
 
10
 کمدی الهی
 دانته
 ایتالیا قرن سیزدهم میلادی
 ترجمه شجاع الدین شفا
در سه جلد با توضیحات وتصاویر
 
11
 شهرخدا
 آگوستین قدیس
 رم باستان حدود قرن سوم میلادی
 ترجمه نسبتاً خوب فارسی دارد
 
12
 نامه های مارسیلیوفیچینو
 مارسیلیو فیچینو
 ایتالیا قرن پانزدهم میلادی
 ترجمه فارسی ندارد
 
13
 کلیات آثار
شکسپیر
 ویلیام شکسپیر
 انگلیس قرن هفدهم میلادی
 ترجمه موجود دردوجلد دکتر پاسارگادی در انتظار ترجمه های بهتر
 
14
 زندگی گوته
 هنری لویس
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
15
 شاکونتالا
 کالیداسا
 هند حدود قرن پنجم میلادی
 ترجمه متن کامل مترجم هندی ایندوشیکهر و ترجمه منثور وملخص از علی اصغر حکمت
 
16
 شاهزاده گنجی
 مورا ساکی شیکیبو
 ژاپن قرن یازدهم میلادی
 ترجمه فارسی ندارد
 
17
 گفتار در روش
 رنه دکارت
 فرانسه قرن هفدهم میلادی
 ترجمه محمّد علی فروغی
ترجمه کامل و عالی است
 
18
 مکالمات
 افلاطون
 یونان قرن چهارم پیش از میلاد
 ترجمه دکتر کاویانی، دکتر لطفی و فوآد روحانی
 
19
 سیرت کورش کبیر
 کسنوفون
 یونان قرن چهارم پیش از میلاد
 ترجمه فارسی دارد
 
20
 تاریخ هرودوت
 هرودوت
 یونان قرن پنجم پیش از میلاد
 ترجمه فارسی خوب دارد
 
21
 آنا کارنینا
 تولستوی
 روسیه قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
22
 تحقیق ما اللهند
 ابوریحان بیرونی
 ایران قرن چهارم هجری
 تصحیح جلال همایی -  اثر فارسی است
 
23
 اخلاق
 اسپینوزا
 هلند قرن هفدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد

 
24
 شهریار
 ماکیاولی
 ایتالیا قرن پانزدهم میلادی
 ترجمه داریوش آشوری
 
25
 سفرهای گالیور
 جاناتان سوئیفت
 انگلیس قرن هفدهم میلادی
 ترجمه محمد قاضی
 
26
 والدن
 هنری دیوید ثورو
 آمریکا قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی ندارد
 
27
 چهار مقاله   عروضی
 نظامی عروضی سمرقندی
 ایران قرن ششم هجری
 تصحیح علامه قزوینی – فارسی است
 
28
 تاریخ بیهقی
 ابوالحسن بیهقی
 ایران قرن ششم هجری
 فارسی است
 
29
 افسانه های لافونتن
 ژان دولافونتن
 فرانسه قرن هفدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد ملک الشعرای بهار و پروین اعتصامی نیز بعضی داستان ها را به نظم درآورده اند
 
30
 داستان های کوتاه
تولستوی
 تولستوی
 روسیه قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه ها ی پراکنده
 
31
 پنج گنج
 نظامی گنجوی
 ایران قرن ششم هجری
 نسخه   وحید دستگردی
 
32
 نمایشنامه های یوری پیدس
 یوری پیدس
 یونان قرن پنجم پیش از میلاد
 ترجمه ها ی پراکنده
 
33
 ایلیاد و اودیسه
 هومر
 یونان قرن هفتم تا دهم پیش از میلاد
 ترجمه سعید نفیسی
 
34
 سفرنامه
 ناصر خسرو قبادیانی
 ایران قرن پنجم هجری
 فارسی است
 
35
 حدیقة الحقیقه
 سنایی غزنوی
 ایران قرن ششم هجری
 تصحیح مدرس رضوی
 
36
 افسانه های پریان
 هانس کریستین اندرسن
 دانمارک قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه های پراکنده و متعدد
 
37
 دیوان حافظ
 شمس الدین حافظ شیرازی
 ایران قرن هشتم هجری
 نسخه حسین الهی قمشه ای
 
38
 قصیده تائیه(نظم السلوک)
 ابن فارض مصری
 مصر قرن ششم هجری
 ترجمه و تفسیر سیف فرغانی در کتابی با عنوان مشارق الدراری
 
39
 اسفار
 ملاصدرا
 ایران قرن دهم هجری
 ترجمه پراکنده جواد مسلح و دیگران
 
40
 فائوست
 جان ولفگانگ گوته
 آلمان قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه دکتر مبشری
 
41
 لغتنامه دهخدا
 علی اکبردهخدا
 ایران معاصر
 فارسی است
 
42
 بوستان
 سعدی شیرازی
 ایران قرن هفتم هجری
 شرح خزائلی
 
43
 گزیده آثار نیچه
 والتر کوفمن
 آلمان قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه داریوش آشوری
 
44
 آثار فرانسیس بیکن شامل مقالات و ارغنون جدید
 فرانسیس بیکن
 انگلیس قرن شانزدهم و هفدهم
میلادی
 ترجمه پراکنده بخصوص از کتاب ارغنون جدید
 
45
 رباعیات حکیم عمر خیام
 خیام نیشابوری
 ایران قرن ششم هجری
 نسخه حسین الهی قمشه ای
 
46
 اسرارالتوحید
 محمدبن منور
 ایران قرن پنجم هجری
 فارسی است
 
47
 مثنوی معنوی
 جلال الدین محمد بلخی(مولوی)
 ایران قرن هفتم هجری
 نسخه کلاله خاور
 
48
 انسان های نمونه
 رالف والدو امرسن
 امریکا قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی ندارد
 
49
 آلیس در سرزمین عجایب
 لوئیس کرول
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
50
 فرهنگ ضرب المثل های فارسی
 دهخدا
 ایران معاصر
 متن فارسی است
 
51
 اوصاف الاشراف
 خواجه نصیر طوسی
 ایران قرن هفتم هجری
 متن فارسی است
به خط عمادالکتاب قزوینی
 
52
 دوست بشر
 مایکل شپرد
 انگلیس معاصر
 ترجمه فارسی ندارد
 
53
 پیامبر
 جبران خلیل جبران
 آمریکا قرن بیستم میلادی
 ترجمه  حسین الهی قمشه ای
 
54
 فیه ما فیه
 جلال الدین محمد بلخی (مولوی)
 ایران قرن هفتم هجری
 نسخه   فروزانفر
 
55
 گلستان
 سعدی شیرازی
 ایران قرن هفتم هجری
 نسخه   غلامحسین یوسفی
 
56
 فصوص الحکم
 محی الدین عربی
 اسپانیا قرن ششم هجری
 ترجمه  و شرح از احمد موحد
 
57
 مقالات بزرگ از همه   ملت ها
 پریچارد(گردآوری

معرفی وویرایش)
 انگلیس معاصر
 ترجمه فارسی ندارد
 
58
 افسانه های کنتربری
 جفری چاسر
 انگلیس قرن چهاردهم میلادی
 ترجمه های پراکنده
 
59
 مثنوی های عطار
 شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری
 ایران قرن ششم هجری
 نسخه های شفیعی کدکنی
 
60
 شاهنامه
 ابوالقاسم فردوسی
 ایران قرن چهارم هجری
 متن فارسی است
 
61
 
 بها گاواد گیتا
 ناشناس
 هند حدود قرن ششم پیش از میلاد
 ترجمه ایندوشیکهر
 
62
 مقالات شمس
 شمس تبریزی
 ایران قرن هفتم هجری
 نسخه   موحد
 
63

 شرح حال برتراند راسل
 برتراند راسل
 انگلیس معاصر
 ترجمه احمد بیرشک
 
64
 
 شرح حال بنیامین فرانکلین
 بنیامین فرانکلین
 امریکا قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی ندارد
 
65

 مجموعه اشعار
امیلی دیکنسن
 دیکنسن
 امریکا قرن نوزدهم میلادی
 قطعات پراکنده توسط  حسین الهی قمشه ای و یک مجموعه با ترجمه سعیدی
 
66

 
 اشعار عرفانی
 آلن جاکوبز
 انگلیس معاصر
 ترجمه فارسی ندارد
 
67
 اندیشه
 مارکوس اورلیوس
 روم قرن دوم میلادی
 ترجمه ملخص  نجف دریابندری و ترجمه کامل ولی متوسط از عرفان ثابتی
 
68
 اعترافات
 ژان ژاک روسو
 فرانسه قرن هجدهم میلادی
 ترجمه دکتر زیرک زاده
 
69
 برادران کارامازوف
 داستایوسکی
 روسیه قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
70
 دن کیشوت
 سروانتس
 اسپانیا قرن شانزدهم میلادی
 ترجمه محمد قاضی
 
71
 اعترافات اگوستین قدیس
 آگوستین قدیس
 روم قرن سوم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
72
 امیل
 ژان ژاک روسو
 فرانسه قرن هجدهم میلادی
 ترجمه دکتر زیرک زاده
 
73
 دکامرون
 بوکاچیو
 ایتالیا قرن چهاردهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
74
 هزارو یک شب
(متن عربی)
 گردآورندگان ناشناس
 ایران قرن یازدهم هجری
 تر جمه عبداللطیف تسوجی
 
75
 ورای خیر و شر
 نیچه
 المان قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
76
 شرح حال چلینی
 چلینی
 ایتالیا قرن هجدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
77
 زیبایی شناسی
 بندیتو کروچه
 ایتالیا قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه   فواد روحانی
 
78
 عشق هرگز     نمی میرد
 امیلی برونته
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
79
 نمایشنامه های پنجگانه   اسکاروایلد
 اسکاروایلد
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
80
 غرور و تعصب
 جین استین
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه خانم مصاحب
 
81
 تصویر دوریان گری
 اسکاروایلد
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فرهاد
 
82
 نمایشنامه دشمن بشر
 هنریک ایبسن
 نروژ قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
83
 حرف اتشین
 ناتانیل هاتورن
 امریکا قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
84
 نمایشنامه   پیگمالیون
 برنارد شاو
 انگلیس قرن بیستم میلادی
 ترجمه فارسی دارد

(نام دیگر اثر در فیلم:بانوی زیبای من)
 
85
 نمایشنامه   خانه   عروسک
 ایسبن
 نروژ قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد

 
86
 آثار هنری لانگ فلو
 هنری لانگ فلو
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 قطعات پراکنده به فارسی ترجمه شده است
 
87
 به سوی فانوس دریایی
 ویرجینیاولف
 انگلیس قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
88
 مجموعه داستان های کوتاه(کتاب طرح ها)
 واشینگتن ایروینگ
 امریکا قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه های پراکنده
 
89
 کتاب تغییرات(ایچینگ)
 نویسنده گمنام چینی
 چین پیش از میلاد مسیح
 ترجمه فارسی دارد

90
 مجموعه نوشته های زردشتی
 زردشت
 ایران قرن ششم پیش از میلاد
 ترجمه فارسی دارد

 
91
 ناکجا آباد
 توماس مور
 انگلیس قرن شانزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
92
 الفهرست(متن عربی)
 ابن ندیم
 ایران قرن پنجم هجری
 ترجمه فارسی دارد
 
93
 شرایع الاسلام(متن عربی)
 علامه حلی
 ایران قرن هفتم هجری
 ترجمه فارسی دارد
 
94
 اساس الاقتباس
 خواجه نصیر طوسی
 ایران قرن هفتم هجری
 متن فارسی است
 
95
 نفایس الفنون
 محمد ابن محمود آملی
 ایران قرن هفتم هجری
 متن فارسی است
 
96
 فصوص الحکمه
 ابونصر فارابی
 ایران قرن چهارم هجری
 ترجمه مهدی الهی قمشه ای
 
97
 نامه های عین القضات همدانی
 عین القضات همدانی
 ایران قرن ششم هجری
 فارسی است
 
98
 داستان های برادران گریم
 جکوب و ویلهلم گریم
 آلمان قرن نوزدهم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
99
 در طبیعت اشیاء
 لوکر تیوس
 یونان قرن ششم میلادی
 ترجمه فارسی دارد
 
100
 انسان الکامل
 عزیزالدین نسفی
 ایران قرن ششم هجری
 فارسی است
فهرستی از کتاب های   بزرگ  جهان

 

کتاب خرمن معرفت شوشتری

استاد معظم حضرت آیت الله شوشتری (حفظه الله) در کتاب خرمن معرفت فرموده اند :

روزی در قم که در منزل مشغول مطالعه بودم، یک ساعت به ظهر مانده بود که زنگ در زده شد، وقتی در را باز کردم دیدم سه نفر هستند که هر سه بسیار لاغر و نورانی بودند. یکی معمم بود و دو نفر دیگر فقط عبا بر دوش داشتند.

آقایی که معمم بود فرمود: چند دقیقه ای با شما کار داریم، اجازه می فرمایی؟

من هم با شوق و اشتیاق آنها را به داخل راهنمایی کردم. چند دقیقه ای نشسته بودند که فرمودند: اگر مزاحم نیستیم ناهار را هم خدمت تان باشیم؟

گفتم: بسیار لطف می کنید.

آقای معمم به آن دو نفر فرمود: شما به حرم بروید و پس از نماز ظهر و عصر برای ناهار برگردید. در نتیجه بنده با ایشان تنها ماندیم. فرمودند : شما در مورد سلوک عرفانی خود سوالی دارید که به کسی هم نگفته اید، جواب شما در خود قرآن است.

سپس فرمودند: یک جلد قرآن و دفتری که جلد آن سبز باشد را بیاور و هر چه می گویم بنویس. قرآن را باز کردند و سوره ی شوری آیه 52 و 53 را نشان دادند و فرمودند: این دو آیه ی آخر سوره ی شوری راه را به سالک نشان می دهد، بعد ادامه دادند: در این آیه به صورت واضح بیان می کند که :

" لیس العلم بکثرت التعلیم و التعلم بل هو نورٌ یَقذفه الله فی قلب من یشاء "

ایشان هنگام رفتن فرمودند:

شما یکبار دیگر هم مرا ملاقات خواهی کرد و به واسطه ی شما، یک نفر دیگر با من آشنا خواهد شد. البته این ملاقات هنوز اتفاق نیفتاده است ولی می دانم که ایشان هنوز زنده هستند.

استاد معظم حضرت آیت الله شوشتری (حفظه الله) در کتاب خرمن معرفت فرموده اند :

روز عید غدیر بود که در خدمت مرحوم حاج اسماعیل دولابی (ره) به دیدن جعفر آقا مجتهدی (ره) رفتیم. به محض نشستن مرحوم حاج اسماعیل سخن خود را درباره ی توحید شروع کرد و مطالب بلندی از زبان شریف شان جاری شد و جمعی از حاضرین و برادران که به هر دو بزرگوار ارادت داشتند غرق در حضور و معرفت بودند ؛ اما یک طلبه ی جوان که هنوز اول سلوکش بود به عنوان اعتراض با صدای بلند به حاج آقا (دولابی) گفت : آقا امروز روز عید غدیر است از علی بگو! حاج آقا بلافاصله فرمودند :

 آخر من وضو ندارم. اول باید وضو بگیرم و بعد اسم مبارکش را بر زبان بیاورم. جعفر آقا مجتهدی (ره) با یک حالتی پر از سرور و شادی به زبان خودشان فرمودند: ایلد احسنت احسنت احسنت! ایلد حاج آقا خوب گفتی.

بنده هیچ وقت مرحوم جعفر آقا (ره) را به این خوشحالی ندیده بودم.

استاد معظم حضرت آیت الله شوشتری (حفظه الله) در کتاب خرمن معرفت فرموده اند:

وقتی کسی خون دماغ می شد جناب علامه ذوالفنون شیخ بهایی (ره) ، دستور می دادند از گوش تا نوک بینی بنویسند: "مادر کیقباد دختر بود" و من امتحان کردم درست است.

از استادم مرحوم علامه حافظیان (ره) سوال کردم: این که دعا نیست، پس چه ربطی به خون دماغ دارد؟

استاد جواب دادند: به علم ابجد حساب کرده و یک آیه از قرآن در سوره ی مبارکه ی انفطار که برای این کار مفید است عدد آن را پیدا کرده و با این جمله تطبیق کرده به فارسی.

 

 

 

استاد معظّم حضرت آیت الله شوشتری (حفظه الله) می فرمودند:

اگر مبالغه نکرده باشم که این چنین نیست بیش از صد مرتبه، (حضرت علامه حافظیان قدّس سره) در جلسات مختلف این یک بیت شعر را از جناب حافظ خواندند و معلوم بود که این شعر برای ایشان بسیار مهم جلوه می نمود.

تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست                راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

و این شعر:

صمت و جوع و سحر و عزلت و ذکر به دوام             ناتمامان جهان را کند این پنج تمام

 

 

اینترنت چیست

اینترنت وسیله ای است که ارتباط تلفن وکامپیوتر را برقرار میکند . باهر بار ورود به اینترنت یک صفحه بی خاص به نمایش اینترنت یک مجموعه جهانی عظیم از کامپیوتر هااست که به وسیله خطوط تلفن به هم وصل هستند مودم وسیله در میاید که صفحه اغازین گویند

Home.page

وهر وب سایت در بر گیرنده تعدادی معینی صفحه است . هر صفحه یا سایتی که در وب منتشر میشود دارای یک آدرس منحصر به فرد است برای اینکه از یک سایت بخصوص دیدن کنید باید ادرس ان را داخل نوار adressتایپ کرده وکلید enterرا فشار داده یاروی دکمه goکلیک کنید

**معرفی چنر موتور جستجوگر 1- گوگل 2- یاهو 3- خاطره 4- گوگل اسلامی 5- آلتاویستاALTAVISTA

گوگل..نشانی این موتور WWW     GOJLE.COM

است برای پیدا کردن اطلاعات عمومی وبرای سایت های وب بهتر است این موتور استفاده کنید

***موتور یاهو....نشانی ان WWW   YAHOO.COMاست از پر بیننده ترین موتورهای جستجو بخصوص گروهای خبری آدرس های وب وEMAILاستیاهوو حاوی 20ملیارد مقاله وعکس اینتر نتی است ورقیب سر سخت گوگل است این موتور برای یافتن اطلاعات علمی چندان مناسب نیست بهترین ابزار برای یافتن اطلاعات عمومی در اینتر نت است

***جستجوی ساده

شما میتوانید در این روش با تایپ واژه مورد نظر خود ان را پیدا کنید وبر روی آن کلیک کنید

اما برای اینکه صفحه جستجوی شما محفوظ بماند تا دوباره دسترسی سریع به ان داشته باشید هنگام کلیک کردن باید کلید CTRLراپایین نگه داشته وسپس روی عنوان مورد نظر کلیک کنید تا این مطلب در یک زبانه جدید باز شود

***جستجوی پیشرفته

به کمک این روش زود به نتیجه میرسید ودر عین حال کیفیت کارتان را بالا ببرید اکثر موتورهای جستجو این مکان را با انتخاب گزینه هایی مثل advanced searchیاpower searchبرروی صفحه اصلی در اختیار شما قرار دارند .

آشنایی با سایت یاهو

برای ورود به سایت یاهوباید در کادر آدرس بالای مرور گر ادرس ان را نوشته واینتر کنید

در ابتای صفحه یاهو اولین کادری که به چشم میخورد مربوط به جستجوی وب web search است. که پر استفاده ترین قسمت های این سایت است وحوزه فعالیت یاهو را دسته بندی میکند .

با کلیک بر روی view yahoo siteصفحه جدیدی باز خواهد شد که تمام حوزه فعالیت وب سایت یاهو به ترتیب حروف الفبا در ان دسته بندی میشود . مثل  یاهو شاپینگ فروشگاه ---- 2- yahoo mailدر این بخش شما میتوانید به صندوق پست الکترونیکی خود وارد شده پیامهای ارسالی را بخوانید ویا برای دوستان خود پیام ارسال کنید

***در بخش autosشما به انواع شرکت های سازنده ماشین وارد می شوید واز قیمت جهانی ان مطلع میگردید

****دربخش یا هوی کودکان yahoo kidsبه انواع کارتون ها بازی ها برای کودکان دست پیدا می کنید .

مرورگر mozila firefox

دارای هفت منو است دکمه backکه شما را یک صفحه عقب میبرد

دکمهforwardشمارا یک صفحه جلو میبرد

دکمهhomeاین دکمه شمارات به صفحه ابتدایی که برای خود انتخاب کرده اید باز میگرداند

دکمه new tapبااین دکمه میتوانید در همان پنجره ای که هستید یک زبانه جدید باز کنید دقت کنید که کلید میانبر انجام این کار فشردن همزمان کلید ctrl+tاز روی صفحه کلید است

دکمه down loadاین دکمه شما را از آخرین مطالبی که توسط این مرور گردریافت کرده اید باخبر میسازد .

یادآوری اگر در حین کار با اینترنت به صفحه ای برخورد کردید که دوست داشتید آدرس آن را برای بازدیدهای بعدی نگه دارید فقط کافی است که از ترکیب کلیدهای ctrl+dاستفاده کنید در پنچره باز شدبر روی دکمه doneکلیک کنید تا این صفحه به صفحات بر گزیده شما اضافه شود

**حال برای انتخاب صفحه برگزیده خود از منوی book marksکمک بگیرید وبه آن صفحه باز گردید .

بخش های مختلف گوگل

برای معرفی به سایت گوگل در قسمت آدرس google را بنویسید وهمزمان کلیدهای ctrl+enterرابفشارید این راهی است که کامپیوتر خود به اضافه کردن پیش نیازهای آدرس سایت می پردازد

**با کلیک بر روی عبارت image شما به جستجوی عکس می پردازید باکایک روی mapsبه قسمت نقشه ها وارد می شوید

**با کلیک روی عبارت gmailوارد بخش مربوط به پست الکترو نیکی گوگل میشوید

**با کلیک بر روی گزینه more وسپس کلیک بر روی گزینه even  moreبه سایر بخش های گوگل وارد میشوید .

****ترجمه گوگل google translate

با استفاده از این امکان به ترجمه لغت متن وحتی سایت مورد نظربپردازید

در داخل مستطیل یک جمله  فارسی نوشته در قسمت ترجمه fromldمی نوسید فارسی یا پرشن و در قسمت ترجمه i

پست الکترونیک email

هر آدرس ایمیل از دو بخش تشکیل شده است نام کاربر و نام domainدومین همان نام سایتی است که از آن اشتراک ایمیل گرفته ایم معمولا اکثر افراد برای ساختن ایمیل از سایت های یاهو وگوگل استفاده میکنند اما سایت های دیگری چون mail.com /gmail com/ hotmailcomنیز وجود دارد اما سایت یاهو در رتبه نخست قرار دارد

ایجاد ایمیل در سایت یاهو

ابتدا نشانی www,mail . yahoo .comرا در محل آدرس تایپ  کرده تا صفحه اولیه ورود به ایمیل باز شود با کلیک بر روی عبارت sign upفرم ثبت نام ظاهر میشود

ه شامل وارد کردن اطلاعات شخصی نام نام خانوادگی نام کاربر user id وکلمه عبور (پس وورد) است توجه کنید که پس وورد شما باید متاوت ازuser name  وبین 6-32کراکتر باشد

در قسمت پوستال کد کدپستی 10رقمی کارت ملی را وارد کنید

***یک قسمت هست که از شما در صورت فراموشی پس وورد یک سوال میکند وبا ارایه جواب به آن بتوانید دوباره از ایمیل خود استفاده کنید در پایان که تمام مراحل تمام شد یاهو به شما خوش امد می گوید *

***چگونه از ایمیل خود استفاده کنیم

به وب سایت مربوطه بروید وپس از وارد نمودن نام کاربری وکلمه عبور در محل مشخص شده گزینه sign inرا انتخاب کنید تا وارد صندوق پستی خود شوید ودر اخر با کلیک sign outکه در بالای سمت راست پنجره است خارج شوید تا دیگران واردصنوق پستی شمانشوند واز accountشما استفاده کنند

***تغیر اندازه نوشته ها

برای تغیر اندازه متون صفحه یک روش سریع وجود دارد که میتوانید از ان استفاده کنید برای انجام این کار ابتدا کلید ctrlرانگه داشته وسپس چرخش روی موس به جلو وعقب حرکت دهید تا متون درون صفحه بزرگ یا کوچک شوند

***شروع کامپیوتر با حروف انگلیسی

برای شروع اف یک را فشار وفلش چهار جهتی را دوبار به پایین فشار داده سپس دکمه escرافشار داده ویکبار اینتر را فشار کامپیوتر شروع  به فعالیت کند*

nto می نوسید انگلیسی سپس ترجمه آن در زیر جدول نوشته میشود به انگلیسی

 

نگارش ونکات کامپبوتری

امروزه نگارش به امری کاملا کامپیوتری تبدیل شده وبرنامه wordحرفه ای ترین وفراگیرترین برنامه ای است که هم اکنون مورد استفاده جهانیان قرار میگیرد ***برای تغیر تایپ انگلیسی به فارسی یافارسی به انگلیسی در صفحه کلید دکمه shiftرا نگهداشته وسپس دکمه altرابزنید در پایین صفحه نمایش داده میشود***اندازه فونت در وورد 2007اندازه وورد از 8الی 72تغیر میکند قبل از نوشتن اندازه فونت (خط) را تعین کنید .بسم الله الرحمن الرحیم را نوشته روی دکمه centerکلیک کرده تا به وسط بیاید دکمه های کناری آن نیز متن را به راست وچپ منتقل میکند مثلا انگلیسی که از چب به راست نوشته میشود دکمه align text leftرا کلیک کنیم از چپ به راست نوشته میشود متن که تمامشد کلمه enter را فشار دهید ماه پایینی شروع میشود از نظر خط یافونت به نظر من بهترین آن segou uiاست وروی دکمه boldیعنی ضخیم کلیک میشود درابتدای متن ودیگر تمام متن بر این اساس نوشته میشود.Font colorباانتخاب هر رنگ نوع رنگ نوشتن را انتخاب میکنیم میتوان نوع رنگ را بعدا نیز تغیر داد برنامه وورد پد(word pad)آیکان مربوط به آن در مسیر زیر از منوی استارت قرار دارد استارتدر روی صفحه یک خط به شگل یک هست که مکان نما نامیده میشود واین مکان نما را با ماوس میتوان به هر قسمتی تغیر داد ودر هر محلی باشداز همان محل شروع به نوشتن میکند واگر کلمه ای را اشتباه نوشته باشیم مکان نما رابا ماوس به آنجا تغیر محل داده وآنرا اصلاح میکنیم معمولا مکان نما ظاهر وپنهان میشود در کنار خط یافونت bیک حرف I و u هست که یکی خط را مایل یا اریب میکند ودیگری زیر ان کلمات خط میکشد .ذخیره کردن متن نوشته شده در قسمت بالای جدول اولیین دکمه دکمه ذخیره (سیو)است برروی ان کلیک کرده یاctrl+sرا انجام تا کادر save asباز شوددر قسمت بالا save in مای دکیو منت را انتخاب چون پوشه انتخابی من است نام فایل  را در قسمت file nameنوشته مثلا بنام مولا یاهمان دکیمنت نوشته ودر جلو ان روی کلمه save کلیک کرده تا متن ما ذخیره گردد اگر ما یک پوشه درست کنیم وهمیشه آن را ادامه بدهیم در اخر که از برنامه خارج میشویم خودش میگوید ایا ان را در این پوشه ذخیره کنیم یا نه اگر بلی را بزنیم ذخیره واگر نه را بزنیم هر چه را نوشته ایم حذف میشود اگر برق برود هر چه نوشته ایم حذف میشود بهتر است هر نیم ساعت انچه را که نوشته ایم ذخیره ودوباره برنامه نوشتن را ادامه میدهیم *ازمیان نوار ابزار مختلف وورد نوار ابزار موسوم به استانداردstandardیکی از پر کاربرد ترین نوار ابزارهااست که دارای چندین منو است که با قرار دادن نمایه ماوس بر روی هر یک از دکمه ها نام ووظیفه آنها آشکار میگردد**در قسمت بالای منوی سیو دو دکمه فلش مانندچرخشی هست برای پس گرفتن حرکات اشتباه هستند برای چند ستونی کردن متن برروی دکمه columnsکلیک کنید که چهار حالت دارد**اصطلاحات وورد1-fileپرونده 2-new blank documentنوشتار خالی جدید برای باز کردن یک صفحه خالی جدید بکارمیروددکمهopenبرای باز کردن اسناد ذخیره شده 4- saveذخیره5-printچاپ6-pasteجاگذاریبرای چسباندن یک سوژه 6-copyبرای رونوشت گرفتن رونوشت از متن استفاده میشود **ابزار قالب بندیاز طریق منوی شکلبندی اواین برنامه وورد که تعین خط ورنگ را دارد میتوانیم تعین کنیم که متن چگونه چیده شود برای اینکه متنی فارسی در وسط صفحه قرار گیرد دکمه centerکلیک میکنیم برای بقیه سطرهای فارسی تراز به راست align rightکلیک میکنیم برای تایپ به زبان فارسی بر دکمه جنب  zوبرای تایپ به زبان انگلیسی دکمه دومی کنار آن را کلیک تا انتخاب شود یکبار دیگر کلیک شود از انتخاب برداشته میشود .**در کنار دکمه تراز به چپ دکمه سنتر یامرکزی وسپس دکمه ترازبه راست ودر کنار ان دکمه ای است که فلشی در کنار آن است ارروی آن کلیک کنیم وآن را باز کنیم یک کلمه بنام gustifyمیاید که به معنای کشیدن است در صورت مشاهده بی نظمی در متن روی این کلمه کلیک کنید **در قسمت بالای در کنار دکمه پرینت ویو که ذره بینینی روی صفحه برگ است یک جدولtableاست که برای داخل کادر قرار دادن یک پاراگراف ابتدابرنقطهای از ان پاراگراف کلیک نمایید سپس بر دکمه خارج کادر outside borderکلیک کنید
برای نوشتن متن فارسی یا عربی که حروف داشته باشد شیفت رانگهدار با حرف انگلیسی aرابزن ا شیفت واس او شیفت .دی ا میشود شیفت ودبلیو اون شیفت وای ان شیفت ووکیو ان میشود  **توجه در کنار هر منویی یک فلش کوچک مثلث کوچک توپر هست که امکانات آن ابزار را لیست میکند برای در ک بهتر آیتم های داخل هر یک از انها را امتحان کنید**شرط اعمال فرمان اگر بخواهید فرمانی را بر روی یک سوژه کلمه جمله ویا صفحه اعمال کنید باید اول انرا را انتخاب کنید برای انتخاب یکسوژه مثلا عکس کافی است روی آن کلیک کنید وبرای یک جمله دراگنمایه موس را نگه داشته وان را انتخاب میکنیم که در انتخاب رنگی میشود یااول ان جمله را بانمایه موس انتخاب وسپس دکمه شیفت را پاپپن نگه داشته وبا فلشهای چهار جهتی یک خط یک خط پایین می کییم تا محل مورد نظر انتخای ورنگی شود آنگاه هر عملی خواستیم روی ان انجام شود ***اگر بخواهید کل یک متن طولانی را انتخاب کنیدبهتر است که در صفحه کلید ctrl را پایین نگه داشته وکلید a را بزنید .اگر بخواهید کل متن را با خط سیز باشد کنترل را نگه داشته کلید آ انگلیسی را بزنید همه متن انتخاب میشود سپس قسمت کالور را آورده رنگ مورد نظر کلیک کرده سپس روی کل متن کلیک کنیم همه رنگ همان میشود کار با صفحه کلید**اگر بعضی علایم وحروف را روی صفحه کلید مشاهده نکنید مثلا فتحه ژدکمه شیفت را پایین نگه داشته تک تک حروف رابزنید تا علایم وحروف دیگر آشکار گردد ***برای ایجاد فاصله بین کلمات از کلید بزرگ spaceاستفاده کنید ***برای رفتن به جمله بعدی دکمه اینتر رابزنید وبرای برگشتن از دکمه back spaceکه در بالای اینتر قرار دارد استفاده کنید ***جابنجایی مکان نما تایپ با ماوس ویا کلیدهای جهتی چهار گانه انجام میگیرد **برایتایپ حروف بزرگ انگلیسی کلید شیفت را پایین نگه داشته وحروف مربوطه را بزنید اما برای تایپ کامل با حروف بزرگ انگلیسی کلید caps lockرا زده وآنگاه به انگلیسی تایپ کنید ***برای پاک کردن حروف در جایی که مکان نما قرار دارد وچشمک میزند اگر کلید deleteرابزنید حروف جلو مکان نما خذف شده واگر کلید بک اسپیس که در صفحه کلید من یک فلش تکی است را بزنید حروف پشت مکان نما حذف میشودمثلاً***برای نوشتن حرف آ کلید شیفت را نگه داشته ودکمه h را بفشارید برای نوشتن حرف أ شیفت را نگه وحرف n را بفشارید برای نوشتن حرف ة  شیفت را نگه دکمه zرابفشارید برای تایپ علامت تقسیم \شیفت را نگه وp رابفشارید برای گذاشتن علامت تنوین ً  شیفت را نگه Qرابفشاریدبرای گذاشتن علامت فتحه َشیفت را نگه ودکمهَAرابفشارید ***برای گذاشتن علامت  ُشیفت را نگه داشته دکمهsرابفشارید***برای گذاشتن علامت کسره  ِشیفت رانگه دکمهDرابزنید .***برای درج علایمی که در صفحه کلید پیش بینی نشده است از منوی درجinsertفرمان نماد symbolرا انتخاب نمایید سپس علامت مورد نظر را انتخاب وبر روی دکمه insertکلیک کنید .® بااین علامت آن را تست کردیم *کاربر ماوس 1-صدور فرمان 2- انتخاب کردن 3- باراست کلیک کردن در نقاط مختلف منوهایی را ظاهر نموده تا از فرمان وامکانات موجود در آنها استفاده کنیم مثلا اگر قرار باشد در داخل متن جمله یا پراگراف ویا تصویری در دو یا چند محل تکرار شود لازم به تایپ وطراحی مجدد نیست کافی است باماوس آنها را انتخاب وسپس بر روی آنها کلیک راست کنیم منویی ظاهر میشود که روی فرمان copyرونوشت کلیک میکنیم آنگاه در جایی از صفحه که میخواهیم این آیتم قرار گیرد راست کلیک نموده وفرمان pasteجاگذاری را انتخاب میکنیم تا سوژه مورد نظر در آنجا قرار گیرد**فونت وسایز را فبل از شروع نگارش تعین مینمایند اگر خواستید فونت وسایز متنی نوشته شده را تغیر دهید ابتدا ان متن را انتخاب نموده وسپس باکلیک بر روی مثلث کشویی کنار فونت یا ساز وانتخاب***بزرگنمایی وکوچک کردن متن برای اینکه متن رابهتر در کامپیوتر بخوانیم میتوان آنرا بزرگ یا کوچک کرد در قسمت پایین منوی شکلبندی یک علامت منفی ومثبت ویک در صد نوشته شده که اگر روی مثبت کلیک کنیم متن بزرگ شده وروی منفی کلیک کنیم چند بار آن کوچک میشود.***اگر متن ما از فارسی به انگلیسی تبدیل شد در قسمت پایین روی قسمت پرشن یا فارسی کلیک کن به فارسی بر میگردد .اصول ذخیره کردن متنذخیره فایل یا  متن نوشته شده اصولی دارد اگر بر منوی پرونده file کلیک کنید سه نوع فرمان برای ذخیره سند را مشاهده کنید.سه نوع فرمان برای ذخیره سند را مشاهده مینمایید 1-فرمانذخیرهsave      2- فرمان ذخیره بعنوان save as   3-فرمان ذخیره بعنوان صفحه وب هنگامی که شروع به نوشتن متنی میکنید در واقع میخواهید فایلی بسازید پس لازم است نام ومحل ذخیره انرا در ابتدا مشخص  کنیدبعد از تایپ چند کلمه از منوی فایل (پرونده) یا در نوارابزار استاندارد روی دکمه سیو کلیک کنید تا کادر آن بیاید در این کادر ادرس جایی که می خواهید فایل ذخیره شود را در بالای کادر در کنار ذخیره در (سیو این ) ونام فایل را در پایین کادر قسمت نام پرونده (فایل ) مشخص کنید سپس روی دکمه سیو (ذخیره ) در پایین کلیک کنید در حالت پیش فرض متن با پسوند docذخیره میگردد اما اگر بخواهید ان را با پسوند دیگری ذخیره نماید در زیر نام فایل  از کشویی ذخیره از نوع save as type مینویسید word documentوآنگاه سیو یا ذخیره کنید **اگر فایلی دارای نام وآدرس باشد با کلیک بر فرمان saveفقط تغیرات آن ثبت میشوداما اگر برای فایل در حال تایپ هنوز نام وادرسی تعین نکرده باشید با کلیک بر روی فرمان سیو _ذخیره ) پنجره save asظاهر میشود تا برای آن نام وادرس تعین نمایید  ذخیره کردن متن با نام جدیداگر بخواهید یک فایل متنی را ویرایش نمایید وحالت ویرایش شده آن با نام دیگری ذخیره شود کافی است ابتدا فایلی متنی را باز کنید ودر منوی  فایل با انتخاب فرمان سیو از آن را با نام دیگری به تر تیبی که گفته شد ذخیره کنید وسپس به ویرایش متن مبادرت ورزید شروع یک  فایل جدیددر نرم افزار استانداردبر روی دکمه نوشتار خالی جدید    new blank Document کلیک کنید تا یک فایل جدید ظاهر شود حال در نرم افزار بالای پنجره  وورد بر دکمه ذخیره کلیک کنید واین سند را به ترتیبی که گفتیم ذخیره نمایید سپس از نقطه ای که مکان نما ی تایپ قرار دارد تایپ متن را آغاز کنید چگونگی باز کردن سندبرای باز کردن یک فایل متنی می توان بر روی فایل مورد نظر دبل کلیک کرد ویادر محیط وورد در نوار ابزار استاندارد روی دکمه openگشودن کلیک کرد تا کادر آن ظاهر شود ***اگر سندتان را پیدا نکردید از کشویی پرونده از نوع آیتم All word Documetsرا انتخاب کنید تا تمامی فایلهای وورد در کادر گشودن دیده شود ****اگر شما سند جدیدی ایجاد نموده وسپس مطلب خود را در ان تایپ کنید اما فراموش نمایید تا آنرا ذخیره کنید پس از اتمام تایپ به محض کلیک بردکمه ضربدری بستن closeکادری می آید که از شما سوال میکند آیا میخواهید انرا ذخیره کنید یا نه اگر بلی را کلیک کنید در ان پوشه ذخیره میگردد***برای در ج سمبول ها از منوی insert فرمان symbolرا انتخاب تا کادر ان ظاهر شود سمبول مورد نظر را از میان علایم انتخاب کنید تا کادر آن ظاهر شود واز میان علایم سمبول مورد نظر را با کلیک انتخاب نموده سپس بر روی دکمه درج اینزرت کلیک کنید ***برای رفتن به ابتدای یک فایل متنی ضمن فشردن کلید ctrlکلید Homeرابزنیدبرای رفتن به انتهای یک فایل متنی ضمن فشردن کلیدctrlکلیدEndرا بزنید ****اگر متن فارسی بنام مولا را باز وابتدای ان انگلیسی آمد با ماوس کمی رد کن اولین صفحه فارسی آشکار میگردد .سپس به انتهای فایل برو وتایپ را شروع کن  انتقال مکان نمای ماوسخود ماوس یک مکان نمادارد که چشمک نمیزند ان را به کنار هر جمله یا کلمه ای ببریم وکلیک کنیم مکان نمای تایپ به آنجا میرود وما میتوانیم کلمه ای غلط را تغیر بدهیم این تغیر مکان در صفحه کلید با فلش های چهارگانه نیز انجام میشود که کلید کنترل را فشار داده ومکان نما را بوسیله این فلش ها تغیر بدهیم .***با ماوس دکمه چرخشی جلو ان کل متن جلو یا عقب مرود اگر اول متن بودیم دکمه سفید سمت راست را در حال کلیک دراگ کنیم بکشیم متن به آخر می اید یا با فشردن دکمه کنترل وEndبه آخر متن میرویم .***برای  انتقال مکان نمای ماوس به ابتدای صفحه قبلی کلید کنترل ctrl را فشار داده وسپس کلید Page upرابزنید وبرای انتقال به ابتدای صفحه بعدی کلیدctrlرانگه داشته ودکمه Page  Downرابزنید ****هنگام نوشتن متن هر مقدار که نوشتی یکبار روی دکمه save(ctrl+S)کلیک بکنید در متن بنام مولا ذخیره میشود بدون آنکه از برنامه خارج شوی لازم نیست کلید ضربدر کلوز را بزنیدپس سرع سیو کن که اگر برق برود تمام تایپ نوشته شده از بین میرود
 ***فرمانUnduدر نرم افزار وورد میتوان تغیرات ایجاد شده در متن وتصاویر را با استفاده از بعضی فرامین بی اثر نمود برای نمونه بازدن دکمه Reset pictureباز نشاندن عکس با کلیک بر عکس تغیراتی در ان ایجاد نمود به همین ترتیب می توان اشتباهاتی که در هنگان کار با نرم افزار وورد مرتکب میشوید را با کلیک بر فرمان undo(باطل نمودن) در نوار افزاراستاندارد پس گرفت این دکمه در کنار دکمه سیو است وفلشی ابی رنگ است ***در بسیاری از نرم افزارهای کامپیوتری میتوان چندین فرمان انجام شده قبلی را با کلیک کردن بر فرمان undoدر نوار ابزار پس بگیرید این فرمان به سه طریق اجرا میشود 1- کلیک بر دکمه آندو 2- فشردن کلیدctrl+Z 3- با انتخاب نمودن فرمان آندو ازمنوی ویرایشEdit***برای بی اثر کردن فرمان باطل نمودن (آندو) در نوار ابزار استاندارد روی فرمان Redoبرگشت که فلشی کمرنگ کنار آندو است. انتخاب بخشی ازمتن به کمک صفحه کلید یا ماوس انتخاب نمودن پیش نیاز اعمال فرمان ها است بنابر این از ضروری ترین مهارت ها برای کار با کامپیوتر میباشد وبه دو طریق امکان دارد 1-انتخاب با صفحه کلید... برای انتقال مکان نما تایپ به نقاط مختلف متن از طریق صفحه کلید از کلید های جهتی استفاده میگردد وبا فشردن کلید Shiftوزدن کلیدهای جهتی قسمت های مختلف متن انتخاب میگردد 2-انتخاب با ماوس***برای انتخاب محدوده ای خاص با دراگ کردن یا کشیدن اشاره گر ماوس بر روی متن میتوان هر اندازه از متن را که بخواهید انتخاب کنید **برای انتخاب یک کلمه بر روی ان دبل کلیک کنید ***برای انتخاب یک خط اشاره گر ماوس را به سمت چپ پارا گراف در متن انگلیسی وسمت راست متن فارسی ببرید تا اینکه اشاره گر به شکل فلش توپر دراید سپس یکبار کلیک نمایید تا آن سطر انتخاب شود (هنگام انتخاب رنگی میشود ) ***برای انتخاب یک خط اشاره گر ماوس را به اول ان جمله یا خط برده دکمه ctrlرا پایین نگه داشته وبراول جمله کلیک کنید وبرای اینکه از انتخاب خارج شود یکباردیگر کلیک میکنیدروی آن جمله که رنگی شده است واز انتخاب برداشته میشود ***اگر بخواهید تمام متن انتخاب شود کلید ctrlرا نگه داشته وخارج از صفحه متن در قسمت رنگی با اشاره گر ماوس یکبار کلیک کنید کل متن انتخاب میشود .***برای انتخاب چند خط اشاره گر ماوس را به سمت راست متنفارسی برده وسپس یکبار کلیک کرده وبه سمت بالا یا پایین دراگ کنید تا انتخاب شود **برای انتخاب تصویر موجود در متن بر روی تصویر کلیک کنید ***برای انتخاب کل متن اشاره گر ماوس را به سمت راست متن  فارسی ببرید سپس سه بار پشت سر هم کلیک کنید همچنین با فشردن کلید ctrlوزدن کلید A کل متن انتخاب میشود ***توجه نکته مهم درپوشه خود هرچقدر تایپ کردی روی دکمه saveبزن یعنی کلیک کن منتقل میشود ودر پاییین صفحه انتقال وذخیره متن را نشان میدهدباخط سبز به پوشه به نام مولا میرود ***برای خذف سوژه های انتخابی میتوانید ازروش های ذیل سود بجویید 1-با فشردن کلید Deleteدر صفحه کلید 2-با فشردن کلید Back spaceدرصفحه کلید 3- در منوی ویرایش Editبا کلیک بر آپشنclearزدودن امکان انتخاب دو فرمان را خواهید داشت که با کلیک بر فرمان محتویات Del contentقسمت انتخاب شده خذف میگردد انتقال بخشی ازمتن cut –Pasteاگر بخواهید متن یا تصویری از نقطه ای به نقطه دیگر انتقالدهید باید نخست ان متن یا تصوی را انتخاب سپس در منوی ویرایشEditروی فرمان برشCutکلیک کنید تا آن آیتم از محل انتخابی برداشته شود ویک کپی از متنیا تصویر در حافظه موقت قرار گرفته وخود سوژه پاک میشود آنگاه در نقطه مورد نظر در متن قرار گرفته واز نوار ابزار استاندارد یا از منوی ویرایش Editفرمان جاگذاریPasteرا کلیک کنید به این روش انتقال سوژه ها روش  cut-Paste میگویند***توجه در کامپیوتر من اول آن را انتخاب تارنگی شود در سمت چپ یک قیچی هست که علامت کات است روی آن کلیک وسپس ان محو میشود در کنار ان یک فلش مثلثی که مربوط به paste است اول باماوس محل جابجایی را کلیک سپس فلش پاست رابزنیم در زیر روی اولی کلیک کن فورا منتقل میشود اگرخواستی دوباره عکس یا متن به جای اول برگردد روی دکمه اندو کلیک کن دوباره به حالت اول بر میگردد*********اصول حرکت سریع در متن از منوی میرایشEditبر  فرمان Gotoرفتن به کلیک کنید تاکادر آن ظاهر شود در این کادر اگر بخواهیم بر اساس صفحه جستجو کنیم روی آیتم Page صفحه در لیست کلیک نمایید در قسمت Enter pagi numberشماره صفحه مورد نظرتان را در کادر مربوطه تایپ نمایید آنگاه بر دکمه Go  to کلیک کنید تا به صفحه موردنظر واردشوید.***توجه با نگه داشتن کلید کنترل  ctrlوزدن کلید Gنیز کادر فوق ظاهر میشود سوال اگر در Word به جای تصاویر متن جعبه های سفید رنگ دیده شودچه باید کرد؟در منوی Toolsابزار بر روی فرمان Optionsگزینه ها کلیک نمایید سپس در کادر ظاهر شده بر سر برگ نماviewکلیک کنید آنگاه تیک آیتم نگهدارنده جای عکس Picture placeholdersرا بردارید ودکمه موافقOkرا  بزنید با تیک دار بودن این آیتم تصاویر موجود در متن به صورت  مستطیل سفید توخالی دیده میشود**با یکبار کلیک یا فشردن کلیدهای کیبورد در سند متن انتخاب میگردد علت این امر چیست ؟شما در نوار وضعیت با کلیک بر دکمه Extان را فعال کرده اید یکبار دیگر روی این دکمه کلیک کنید تا غیر فعال شود تا این مشکل رفع شود***سند من دروورد دارای پس زمینه آبی و متن سفید شده است علت این امر چیست ؟در منوی ابزارToolsبر فرمان گزینه هاoptionsکلیک کنید سپس بر سربرگ کلی یاعمومی Generalکلیک نموده تیک آیتم پس زمینه ابی متن سفید بلو بک گراوند وایت تکست را بردارید ودکمه موافق okرابزنید تا مشکل حل شود  ***بعد از نوشتن هر کلمه کلید spacebar زده میشود زدن این کلید به معنی پایان یک کلمه است وگرنه کلمات به هم چسبیده میشود ***بعد از نوشتن یک جمله یک . بگذارید از نظر کامپیوترنقطه پایان یک جمله محسوب میشود ** در پایان یک پراگراف کلید Enterرافشار دهید چون کامپیوتر زدن کلید اینتر رادر کیبورد به هنگام تایپ به معنی پایان یک پا را گراف محسوب میکند .***با راست کلیک کردن بر روی یک الگو وانتخاب فرمان Deleteحذف کردن الگوی مورد نظر را میشود حذف کرد *وبا زدن دکمه آندودوباره مطلب خذف شده ظاهر میگردد****بسیاری از موارد شما یک متن فارسی را از اینترنت کپی میکنید ودر وورد میگذارید ومتن به هم میریزد وجملات دارای فاصله های نا مناسبی است برای رفع این مشکل کل متن را انتخاب نموده وسپس با کلیک بر آیتم زدودن شکلبندی    clear formatting,واقع در صدر لیست مشکل مربوط به متن برطرف میگردد ****با انتخاب فرمان تغیر سبک یا الگوModify style;کادر تغیر سبک می اید که در ان میتوان ویزگی های الگوی مورد نظر راتغیر داد همچنین با انتخابیک قسمت شکابندی در متن وزدن دکمهانتخاب همه select Allکلیه قسمت های متن راتغیر داد با انتخاب یک الگو در لیست الگوها وکلیک بر روی دکمه انتخاب همه (سلکت آل ) تمامی قسمتهای متن که با این الگو شکلبندی شده اند انتخانواع الگوهاstyleبرای دیدن تمامی سبک ها باید در انتهای ستون سبک ها در آپشن نشان دادن showآیتم همه سبکها یا الگوها All styled راانتخاب نمایید *** در کامپیوتر یک فلشی هست که انواع خط ها را دارد نوع فونت بنام times New Romanكه بهترین خطدر این بین segoe ui است***برای تغیر یک الگو (استیل) بر روی فرمان تغیر سبک یاالگوModity  styleکلیک نمایید تا کادر تغیر سبک ظاهر گردد با تغیرات آیتم های داخل کادر وزدن دکمه موافق الگو تغیر میکند یا برروی دکمه سبک جدید (نیو استیل)کلیک تا کادر سبک جدید ظاهر گرددوان را پر کرده وتایید میکنید **در کادر الگوها روی الگوی مورد نظر راست کلیک کنید سپس بر روی فرمان تغیرModifyکلیک کنید تاکادر تغیر الگو نمایان شود که در ان میتوان در جعبه نام نام دیگری برای الگوی مورد نظر تایپ کنید .***جلوه های ویژه Efefectsدر کادر نوع خط Fontدر قسمت جلوه ها (ای فکت )گزینه هایی وجود دارد که با تیک دار کردن هر کدام از آنها اثر ان در کادرپیشنما مشاهده میشود همچنین با انتخاب متن وتیک دار کردن یک یا چند نمونه ازاین آیتم ها وکلیک بر روی دکمه موافق شکل بندی متن را میتوان تغیر داد 1-خط زدن (استریک ترو ) با تیک دار کردن این گزینه یک خط افقی بر روی متن قرار میگیرد وبا انتخاب نوع دابل ان دو خظ ظاهر میشود 2-جلوه بالا نگاشت وزیر نگاشت (سوپر اسکریپت )3-جلوه سایه (shadow)4-جلوه برون نما(اوت لاین )با انتخاب این گزینه متن انتخابی بهصورت تو خالی شکل بندی میشود 5- جلوه برجسته کردن (Emboss)ایمبوس متن انتخابی برجسته میشود6-جلوه نقش کردن (Engrave)این گریومتن انتخابی به صورت کنده کاری در میآید7- جلوه حروف اول کوچک (اسمال کاپس)همه حروف بزرگ (آل کاپس ) این با انتخاب متن انگلیسی وتیک دار کردن این آیتم عملی است 8- جلوه پنهان (Hidden)اگر قسمتی از متن را انتخاب نموده سپس این گزینه را انتخاب کنید متن انتخابی مخفی میگردد(اگردکمه شیفت +کنترل+ دکمه F را بزنید جدول جلوه ظاهر میشود )**نکته پس از تیک دار کردن هر یک از جلوه ها اثر ان را نخست در کادر پیشنماPreviewمشاهده سپس با دکمه Okاعمال این جلوه در متن را تایید نمایید ***فاصله مابین حروف پس از انتخاب متن در منوی شکلبندی (فورمت ) با انتخاب آیتم گسرش یافته (ایکس پند ) فاصله بین کاراکتر های متن انتخابی زیاد وبا انتخاب ایتم متراکم(condensed)فاصله کاراکترهای متن کم وبا انتخاب آیتم نرمال فاصله معمولی میشودبا کلیک بر کشویی فرمان مقیاس(scale)اسکال در صد بالتر از 100فاصله بین کاراترها را زیاد ودر صد کوچکتر از 100فاصله ها را کم میکندکلیدهای میان بر برای قالب سازی کاراکتر**قسمتی از متن را انتخاب کنید سپس کلید ctrlرانگه داشته آنگاه کلید Bرابزنید تا متن انتخابی به صورت توپر در آید **ایتم راست به چپ برای فارسی وچپ یه راست برای تایپ انگلیسی است***تراز بندی Alignmentفاصله سطرهای پاراگراف ***پاراگرافی راکه دربعدی میبینید را تایپ نموده سپس در دکمه فاصله خطوط line spacing)) که آخرین دکمه دوفلشی در بخش پاراف است کلیک کنید وایتم های داخل آنرا یک یک امتحان کنید ونتیجه حاصله را هنگام تایپ ببینید که فاصله خطوط تایپ شده از یک خط تا سه خط قابل جابجایی است **چگونه میتوان یک وقفه صفحه ایجاد نمود ؟ در نقطه ای از صفحه که میخواهید متن قبل ان به صورت صفحه ای مجزاد اید کلیک نمایید سپس کلید کنترلرافشرده انگاه کلید اینتر رابزنید.***خط کش Rulerخط کش در پایین نوار ایزار اصلی دیده میشود وبه منظور تغیر سریع شکل بندی سند بکار میرود در وورد دو نوع خط کش افقی وعمودی وجود دارد خط کش افقی برای تنظیم حاشیه های چپ وراست است وخط کش عمودی برای تنظیم حاشیه بالایی  وپایینی است ****در هنگام نوشتن اسناد برای استفاده بهینه از صفحات در کادر پاراگراف تیک کدام گزینه را باید بردارید ؟ کنترل تکی منفرد(ویدو اورفان  ***کادر جستجوی برنامه وورد Wordبا فشردنکدام کلید نمایان میشود؟ F1***آشنایی با کاربرد Tabدر روی کیبورد کلیدی بنام تب tabوجود دارد که با زدن آن مکان نما به اندازه 3/1سانتیمتر به سمت جلو جابجا میشود واین با تعین مقدار پرش کلید تب ویا یا مارک گذاشتن روی خط کش قایل تغیر است ودر طرح سوالات چهار جوایبی کاربرد دارد در منوی فورمت در آیتم تب (بند ها) کلیک کنید تا کادر تب یا بند ظاهر شوددر قسمت بالا در قسمت موقعیت ایست باتب(تب استوپ پوزیشن ) مقدار پرش کلید تب یا نقطه ای که میخواهید شماره صفحات  قرار بگیرد را تایپ نمایید مثلا 11سانتی متر اصول حذف تب تعریف شده
در منوی فورمت (شکلبندی )بر آیتم تب کلیک کنید تا کادر ان ظاهر شود در این کادر هر یک ار تب های تعریف شده را انتخاب نمایید سپس بر دکمه clearزدودن کلیک نمایید ودر پایان دکمه اوکی (موافق) را کلیک کنید تا تب انتخابی خذف شود با کلیک بر دکمه زدودن همه (کلیر آل ) وکلیک بردکمه اوکی تمامی تب های تعریف شده حذف میگردد توانایی کار با جداول wordبخش های یک جدول شامل ستون ردیف وسلول است باقراردادن نمایه ماوس بر روی مربع موجود در گوشه جدول نمایه ماوس به صورت یک فلش دو سویه در می آید که با دراگ کردن میتوان اندازه جدول را کوچک ویا بزرگتر کرد با قراردادن نمایه ماوس یر روی دسته جابجایی جدول (مربع  علامت مثبت  داخل )جدول را میتوان به مکان دلخواه رد صفحه دراگ نمود همچنین اگر روی دسته جابجایی جدول یک بار کلیک کرد کل جدول انتخاب میشود ***ایجادجدول با استفاده از ابزار insert Tableیکی ازساده ترین روش های ایجاد جدول است در نوار ابزار استاندارد بر دکمه (اینزرت تبلت ) کلیک کنید تا کادر ان بیاید آنگاه با دراگ کردن در خانه های افقی وعمودی تعداد ستونها وردیف های جدول را که میخواهید تعین کنید حال با یکبار کلیک چپ ماوس روی ان جدول آماده است ***در منوی اینزرت بر منوی کسیدن جدول draw Tableکلیک کنید تا این ابزار فعال شده ونمایه ماوس به شکل یک مداد در آید حال با دراگ کردن جدول مورد نظرتان را رسم کنید خطوط قرمز رنگ جهت دراگ کردن را نشان میدهد برای غیرفعال کردن روی منوی کشیدن جدول یکبار دیگر کلیک کنید تاغیر فعال شود برای پاک کردن میتواه بر منوی پاک کن برای پاک کردن میتواه بر منوی پاک کن Eraserکلیک کنید ونمایه ماوس به شکل پاک کن در می آید..حال روی خطوط جدول کلیک کنید تا پاک شود برای تعین ضخامت خطوط دکمه کشویی (لاین وایت )است که هر چه عدد بالاتر ضخامت بیشتر میشود ومنوی (بوردر کالور ) رنگ خطوط را تعین میکند . وبازدن دکمه (شادینگ کالور ) میتوان جدول را رنگی کرد  **دکمه فلش A-Zبرای مرتب کردن صعودی لیست وبرای مرتب کردن نزولی دکمه فلش Z-Aاست**تایپ متن در جدول بر سلولهای جدول کلیک نموده سپس تایپ کنید با فشردن کلیدهای جهتی چهارگانه مکان نما به دیگر جدولها منتقل میشود بازدن کلید تب مکان نما یک جدول به جلو میرود اما با فشردت شیفت وزدن کلید تب مکان نما یک جدول به عقب پرش میکند ****برای خذف کل یک جدول بر دسته جابجایی جدول کلیک کنیدسپس دکمه (بک اسپیس) رابزنید تا حذف شود**اگرکل یک جدول را انتخاب کنید وکلید کنترل وشیفت را نگه داشته بازدن دکمه های کوچکتر وبزرگتر که کنار دکمه Mهستند جدول بزرگتر یا کوچکتر میشود چگونه میتوان  یک کتابچه ایجاد نمود ؟ برنامه وورد را باز کنید برروی دکمه نوشنار خالی جدید (نیو بلنک دکیومنت)کلیک کنید به کادر تنظیمات صفحه بروید وبر سربرگ حاشیه ها (مارجینز ) کلیک کنید در لیست چندین صفحه (مولتیپل پیج )آیتم تای کتاب (بوک فولد) را انتخاب کنید.. در آیتم های درون (این ساید )وبرون (اوت ساید)مقدار حاشیه داخلی وخارجی را تعین کنید در لیس ورقه ها در هر کتابچه تعداد صفحات کتابچه را تعین کنید (شیت پر بوکلت ) بر دگمه موافق کلیک کنید ***برای چاپ متن کلید ctrlرا نگه داشته دکمه Pرا بزنید تا کادر چاپ (پرینت ) ظاهر گردد.در کادر چاپ بر آیتم صفحه کنونی (کیورنت پیج )کلیک کنید ودکمه موافق را بزنید تا چاپ شود .اگر All راکلیک کنید همه صفحات ودر قسمت Pagesاگر 2-1نوشته شود فقط صفحه یک ودو را چاپ میکند ****صفحه اول معمولا در صفحه اول چیزی نوشته نمی شود بنابر این در صفحه اول کلید ctrlنگه داشته میشود وکلیدEnterرا بزنیدتا یک صفحه وقفه ایجاد شود وصفحه اول را ننوشته ترک نماییم ***اصول کار با فرمان change caseدر وورد از منوی فورمت (شکلبندی) فرمان تغیر حالت حروف (چنج کیز ) را انتخاب کنید با انتخاب لاور کیز کلیه حروف انتخابی متن به کوچک تبدیل میشو دبا انتخاب آیتم حروف بزرگ (آپر کیز )کلیه متنانتخابی به حروف بزرگ تبدیل میگردد با انتخاب آیتم Title caseتمامی کلمات انتخابی با حروف بزرگ شروع میشود پس از انتخاب آیتممورد نظر بر دکمه okکلیک کنید  اگربخواهید سندتان را آنگونه که پس از چاپ مشاهده میگردد ببینید از دستور پیشنمای چاپ Print previewاستفاده کنید**با کلیک بر دکمه درشتنما این دکمه در حال فعال قرار میگید واگر روی متن  انتخابی زوم شود سند را زوم میکند وبا یکباردیگر روی دکمه ذره بین دار که در بالا کنار دکمه اوپن قرار داردکلیک کنید از زوم خارج میگردد در این حالت با کلیک وانتخاب متن میتوان متن جدیدی به جای نوشته قبلی تایپ ونوشته را تصحیح کرد .اصول چاپ بخشی از متن در منوی فایل بر فرمان پرینت کلیک نمایید یا با فشردن کلید ctrl+Pتاکادر چاپ ظاهر گردددر قسمت محدوده صفحه (پیج رنج )در جعبه مقابل آن شماره صفحاتی که میخواهد چاپ شود همراه با یک ویرگول در بین آنها تایپ کنید آنگاه با کلیک بر دکمه موافق صفحات تایپ شده چاپ میگردد ***اگراگر صفحات پشت سر هم چاپ شوند مثلا 10الی 20ابتدا صفحه آغاز را نوشته سپس علامت هایفن (-)را در جلوی ان تایپ کرده وشماره صفحه اخری را تایپ کنید 20-10سپس دکمه موافق را بزنید تا چاپ شود. بر ایتم Allکلیک کنید همه متن چاپ میشود . کیورنت پیچ        current page باشد صفحه کنونی را چاپ میکند odd pageراکلیک کنید صفحات فرد ودر Even pageصفحات زوج چاپمیشود درقسمت نامبر پیچ   number page یک بنویسید یعنی از هر صفحه یکی چاپ شود .اصول ایجاد فایل پشتیبان شخصی یک سند بسیار مهم را در کامپیوترتان خذف کرده است؟ شما از قبل میتوانستید یک گزینه را در برنامه wordتیکدار نمایید تا در مکان ذخیره سند اصلی یک سند پشتیبان نیز ذخیره گردد تا در صورت مشکل یا حذف سند از سند پشتیبان استفاده نمایید برای فعال کردن این گزینه 1- سند مورد نظرتان را باز نمایید از منوی تولز بر فرمان گزینه ها optionsکلیک کنید سپس بر روی سربرگ save کنید وگزینه همیشه رونوشت پشتیبان بوجود بیاورید Always create backup copy را تیک دار نمایید ودر پایین کادر دکمه موافق را بزنید با این کار در محل ذخیره سند یک سند پشتیبان نیز ذخیره میشود که در صورت بروز مشکل در سند اصلی به محل ذخیره سند مورد نظر میتوان رفت وفایل همنام سند با پسوند Wbk را باز نمود . فایل پشتیبان دارای پسوند Wbkاست اصول ذخیره خودکار متن در برنامه وورد میتوان کاری کرد که پس از مدت خاصی مثلا یک دقیقه ذخیره شود تا ده دقیقه قابل تغیر است روی منوی زوم کلیک کنید بر فرمان optionکلیک کنید سپس بر روی Save کلیک کنیدآنگاه گزینه ذخیره باز یابی اطلاعات خودکار هر یک دقیقه save Auto Recover into every 1 minuteرا تیک دار نمایید سپس کلید موافق رابزنید***اگر برنامه وورد قفل گردد ابتدا باید کلیدهای Alt-ctrl—Deleteرا همزمان فشار بدهید تا کادر مقابل بیاید روی برنامه های قفل شده کلیک نموده (نات رسپوندیگ )سپس روی دکمه End Taskکلیک کنید (توجه در مقابل برنامه های قفل شده جواب نمیدهد قرار دارد )اگر باروش فوق برنامه های قفل شده بسته نشود بر روی case  (کیس) دکمه شروع مجدد Resetرا فشار دهید قراردادن رمز برای فایل شخصیفایل مورد نظرتان را باز کنید در منوی تولز (ابزار ) بر فرمان گزینهها (اوپشنز ) کلیک کنید سپس بر روی سر برگ Security (امنیتی ) کلیک کنید تا صفحه ان بیاید در اولین کادرصفحه (کلمه عبور برای گشودن ) کلمه رمزتان را تایپ واینتر را بزنید تا کادر تایید کلمه عبور (کان فورم پس وورد )نمایان گردد در این کادر نیز تایید کلمه عبور را بار دیگر تایپ کنید وبر کلمه موافق کلیک کنید سپس در سند مورد نظر بر دکمه سیو (ذخیره ) کلیک نموده ودر ادامه دکمه بستن کاوز (جدول دارای ضرب در ) کلیک کنید **حال اگر سندی که برای ان کلمه رمز تعین کرده اید را باز کنید ابتدا کادر کلمه تایید عبور می آید که باید کلمه رمز عبور را در آن تایپ وبر دکمه موافق کلیک کنید تا سند مورد نظرتان باز گردد.***نحوه تغیر رمز  سند در فایل شخصی  سندمورد نظرتان را باز کنید سپس در منوی ابزار (تولز ) بر فرمان گزینه ها (اوپشنز ) کلیک نموده وسربرگ امنیتی (سکوریتی )  را انتخاب کگنید سپس در کادر کلمه عبور برای تغیر Password to Modify کادر دومکلمه رمزتان را تایپ نموده وکلید اینتر رابزنید تا کادر تایید کلمه عبور conform password نمایان گردد ددر این کادر بار دیگر کلمه رمزتان را تایپ نموده ودکمه موافق (اوکی ) کلیک نمایید سپس در سند مورد نظر بر دکمه سیو (ذخیره ) کلیک نموده سپس بر دکمه بستن (کلوز )کلیک کنید ***اگر هر دونوع کلمه رمز را برای یک سند تعین کرده باشید وقتی که روی سند مورد نظر کلیک کنید کادری ظاهر میگردد که ابتدا باید کلمه رمز باز کردن سند ودر کادر بعدی کلمه رمز تغیر سند را تایپ کنید تا سندتان باز شود ***برای فایل های پر کاربرد در هارد کامپیوتر تان یک پوشه ایجاد کنید ونامی برای ان تعین نمایید مثلا پوشه بنام مولاسپس فایل های پر کارتان را در داخل این پوشه قرار بدهید ***
 
 
 اب میگردند
 ان وکلیک بر متن آن را تغیر دهید
 

متعه در اسلام شیعه

 

.متعه در اسلام وشیعه

حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیه‌السلام): «إِنِّی لَأَکرَهُ لِلرَّجُلِ أَنْ یمُوتَ وَ قَدْ بَقِیتْ عَلَیهِ خَلَّةٌ مِنْ خِلَالِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) لَمْ یأْتِهَا» فَقُلْتُ: فَهَلْ تَمَتَّعَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)؟! قَالَ: نَعَمْ وَ قَرَأَ هَذِهِ الْآیةَ «وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِی إِلى‏ بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِیثاً إِلَى قَوْلِهِ ثَیباتٍ وَ أَبْکاراً»
ترجمه: امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: البته نمی پسندم برای مرد [مسلمان] که بمیرد و بر [عهده ی] او صفتی از صفات رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) مانده باشد که بجا نیاورده باشد. [با تعجب] پرسیدم: آیا رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) ازدواج موقت کردند؟!
فرمودند: آری و این آیه را تلاوت نمودند: «و چون پیامبر با یکى از همسرانش سخنى نهانى گفت و همین که وى آن را [به زن دیگر] گزارش داد و خدا [پیامبر] را بر آن مطلع گردانید [پیامبر] بخشى از آن را اظهار کرد و از بخشى [دیگر] اعراض نمود پس چون [مطلب] را به آن [زن] خبر داد وى گفت چه کسى این را به تو خبر داده گفت مرا آن داناى آگاه خبر داده است. اگر [شما دو زن] به درگاه خدا توبه کنید [بهتر است] واقعا دلهایتان انحراف پیدا کرده است و اگر علیه او به یکدیگر کمک کنید در حقیقت ‏خدا خود سرپرست اوست و جبرئیل و صالح مؤمنان [نیز یاور اویند] و گذشته از این فرشتگان [هم] پشتیبان [او] خواهند بود. اگر پیامبر شما را طلاق گوید امید است پروردگارش همسرانى بهتر از شما مسلمان مؤمن فرمانبر توبه کار عابد روزه‏دار بیوه و دوشیزه به او عوض دهد». (سوره‌ی تحریم/ آیات ۳ تا ۵) [یعنی این آیه و رازی که پیامبر با بعض همسرانشان فرمودند، جریان ازدواج موقت آن حضرت بود]
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۶؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۳.

حدیث: عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیه‌السلام) قَالَ: قُلْتُ لِلْمُتَمَتِّعِ ثَوَابٌ؟ قَالَ: «إِنْ کانَ یرِیدُ بِذَلِک وَجْهَ اللَّهِ تَعَالَى وَ خِلَافاً عَلَى مَنْ أَنْکرَهَا لَمْ یکلِّمْهَا کلِمَةً إِلَّا کتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا حَسَنَةً وَ لَمْ یمُدَّ یدَهُ إِلَیهَا إِلَّا کتَبَ اللَّهُ لَهُ حَسَنَةً فَإِذَا دَنَا مِنْهَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ بِذَلِک ذَنْباً فَإِذَا اغْتَسَلَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ بِقَدْرِ مَا مَرَّ مِنَ الْمَاءِ عَلَى شَعْرِهِ» قُلْتُ: بِعَدَدِ الشَّعْرِ؟! قَالَ: «بِعَدَدِ الشَّعْرِ»
ترجمه: راوی می‌گوید به امام باقر (علیه‌السلام) عرض کردم آیا برای کسی که ازدواج موقت کند، ثواب هم نوشته می‌شود؟
فرمودند: اگر به خاطر خدا و [ابراز] مخالفت نسبت به آن کسی که انکار می‌کند [یعنی عمر و عمریون] باشد، هیچ کلمه‌ای نمی گوید مگر اینکه خدا برایش حسنه‌ای می‌نویسد [و عطا می‌فرماید] و دستش را به سوی آن [زن موقت] دراز نمی کند مگر این که خدا برایش حسنه می‌نویسد [و عطا می‌فرماید]؛ پس هنگامی که به او نزدیک شود [یا با او نزدیکی کند] خدا گناهی از او را می‌آمرزد. پس چون [پس از آن نزدیکی]، غسل [جنابت] کند، خدا به اندازه‌ی هر مویی که آب [غسل] بر آن بگذرد، گناهانش را می‌آمرزد.
[راوی می‌گوید: با تعجب] پرسیدم: به اندازه‌ی هر مویی؟! فرمودند: [آری] به اندازه‌ی هر مویی.

منابع: خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۲؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۳؛ مستدرک الوسائل/ محدث نوری/ ۱۴/ ۴۵۲.

حدیث: قَالَ الباقِرُ (علیه‌السلام): «إِنَّ النَّبِی (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) لَمَّا أُسْرِی بِهِ إِلَى السَّمَاءِ قَالَ لَحِقَنِی جَبْرَئِیلُ (علیه‌السلام) فَقَالَ: یا مُحَمَّدُ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَک وَ تَعَالَى یقُولُ: «إِنِّی قَدْ غَفَرْتُ لِلْمُتَمَتِّعِینَ مِنْ أُمَّتِک مِنَ النِّسَاءِ»
ترجمه: امام باقر (علیه‌السلام) فرمودند: چون رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) برای سفر معراج به آسمان‌ها برده شدند، جبرئیل به ایشان عرض کرد: ای محمد، خدای تبارک و تعالی می‌فرماید: من زنانی از امت تو که به ازدواج موقت در می‌آیند را بخشیدم.
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۳؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۳.

حدیث: رُوِی أَنَّ الْمُؤْمِنَ لَا یکمُلُ حَتَّى یتَمَتَّعَ
ترجمه: روایت شده که مؤمن، تا زمانی که ازدواج موقت نکرده، کامل نمی‌شود.
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۶؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴.

حدیث: قَالَ الباقِرُ (علیه‌السلام): «لَهْوُ الْمُؤْمِنِ فِی ثَلَاثَةِ أَشْیاءَ التَّمَتُّعِ بِالنِّسَاءِ وَ مُفَاکهَةِ الْإِخْوَانِ وَ الصَّلَاةِ بِاللَّیلِ»
ترجمه: امام باقر (علیه‌السلام) می‌فرمایند: سرگرمی مؤمن در سه چیز است: ازدواج موقت، خوش و بش کردن با برادران [دینی] و نماز شب خواندن.
منابع: الخصال/ شیخ صدوق/ ۱/ ۱۶۱؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۷۳/ ۵۹ و ۸۴/ ۱۴۲ و ۱۰۰/ ۲۹۹.

حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیه‌السلام): «إِنِّی لَأُحِبُّ لِلرَّجُلِ أَنْ لَا یخْرُجَ مِنَ الدُّنْیا حَتَّى یتَمَتَّعَ وَ لَوْ مَرَّةً»
ترجمه: من دوست دارم که مرد [مسلمان] از دنیا خارج نشود مگر این که ازدواج موقت کرده باشد ولو یک بار [در تمام عمرش].
منابع: مصباح ‏المتهجد/ شیخ طوسی/ ۳۶۴؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۸۶/ ۲۱۷.

حدیث: عَنْ بِشْرِ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قُرَیشٍ قَالَ: بَعَثَتْ إِلَی ابْنَةُ عَمٍّ لِی کانَ لَهَا مَالٌ کثِیرٌ قَدْ عَرَفْتَ کثْرَةَ مَنْ یخْطُبُنِی مِنَ الرِّجَالِ فَلَمْ أُزَوِّجْهُمْ نَفْسِی وَ مَا بَعَثْتُ إِلَیک رَغْبَةً فِی الرِّجَالِ غَیرَ أَنَّهُ بَلَغَنِی أَنَّهُ أَحَلَّهَا اللَّهُ فِی کتَابِهِ وَ سَنَّهَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) فِی سُنَّتِهِ فَحَرَّمَهَا زُفَرُ فَأَحْبَبْتُ أَنْ‏ أُطِیعَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَوْقَ عَرْشِهِ وَ أُطِیعَ رَسُولَ اللَّهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) وَ أَعْصِی زُفَرَ فَتَزَوَّجْنِی مُتْعَةً. فَقُلْتُ: لَهَا حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى أَبِی جَعْفَرٍ (علیه‌السلام) فَأَسْتَشِیرَهُ. قَالَ: فَدَخَلْتُ عَلَیهِ فَخَبَّرْتُهُ فَقَالَ: «افْعَلْ صَلَّى اللَّهُ عَلَیکمَا مِنْ زَوْجٍ»
ترجمه: مردی از قریش می‌گوید: دختر عمویم، که ثروت بسیار دارد، برایم قاصد فرستاد که: تو می‌دانی که چقدر خواستگار دارم ولی من قبول نمی کنم و این قاصد را به خاطر رغبت به مردان [و نیاز جنسی] به سوی تو نفرستادم بلکه به این دلیل است که به من رسیده که خدا در کتابش، آن [یعنی ازدواج موقت] را حلال کرده و سنت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) بر آن جاری شده و عمر آن را حرام کرده است، دوست داشتم خدا و رسولش را اطاعت کنم و عمر را نافرمانی نمایم. پس مرا به صورت موقت به ازدواج خود در آور.
[مرد قریشی می‌گوید: به قاصد] گفتم: باش تا از امام باقر (علیه‌السلام) مشاوره بگیرم. پس داخل شدم بر آن حضرت و ماجرا را عرض کردم، فرمودند: انجام بده، درود خدا بر شما زن و شوهر باد.
منابع: الکافی/ محدث کلینی/ ۵/ ۴۶۵؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴ و ۷۳.

حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیه‌السلام): «یسْتَحَبُّ لِلرَّجُلِ أَنْ یتَزَوَّجَ الْمُتْعَةَ وَ مَا أُحِبُّ لِلرَّجُلِ مِنْکمْ أَنْ یخْرُجَ مِنَ الدُّنْیا حَتَّى یتَزَوَّجَ الْمُتْعَةَ وَ لَوْ مَرَّةً»
ترجمه: امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: مستحب است برای مرد [مسلمان] که ازدواج موقت نماید و دوست ندارم که مردی از شما [شیعیان] از دنیا خارج شود مگر این که ـ ولو یک بار [در تمام عمرش] ـ ازدواج موقت کرده باشد
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۰؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۵.

حدیث: عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ الصَّادِقِ (علیه‌السلام) قَالَ: قَالَ لِی: «تَمَتَّعْتَ؟» قُلْتُ: لَا. قَالَ: «لَا تَخْرُجْ مِنَ الدُّنْیا حَتَّى تُحْیی السُّنَّةَ»
ترجمه: راوی می‌گوید: امام صادق (علیه‌السلام) به من فرمودند: آیا [تا کنون] ازدواج موقت کرده‌ای؟ عرض کردم: نه. فرمودند: از دنیا خارج مشو مگر اینکه سنت [رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) در ازدواج موقت] را احیاء کنی.
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۱؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۵.

حدیث: عَنْ إِسْمَاعِیلَ الْجُعْفِی قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه‌السلام): «یا إِسْمَاعِیلُ تَمَتَّعْتَ الْعَامَ» قُلْتُ: نَعَمْ. قَالَ: «لَا أَعْنِی مُتْعَةَ الْحَجِّ» قُلْتُ: فَمَا؟! قَالَ: «مُتْعَةَ النِّسَاءِ» قُلْتُ: فِی جَارِیةٍ بَرْبَرِیةٍ. قَالَ: «قَدْ قِیلَ یا إِسْمَاعِیلُ تَمَتَّعْ بِمَا وَجَدْتَ وَ لَوْ سِنْدِیةً»
ترجمه: راوی می‌گوید: امام صادق (علیه‌السلام) به من فرمودند: آیا امسال متعه کرده ای؟ گفتم: آری. فرمودند: منظورم متعه‌ی حج نیست. عرض کردم: پس منظورتان چیست؟ فرمودند: متعه‌ی زنان [یعنی ازدواج موقت]. گفتم: [بله] با یک کنیز بربری. فرمودند: گفته شده ازدواج موقت کن به هر چه یافتی ولو با [زن] سندی باشد [که گویا سیاه و زشت و بدبو بوده است].
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۶.

حدیث: عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ الْفَضْلِ الْهَاشِمِی قَالَ: قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه‌السلام): «تَمَتَّعْتَ مُنْذُ خَرَجْتَ مِنْ أَهْلِک؟» قُلْتُ: لِکثْرَةِ مَا مَعِی مِنَ الطَّرُوقَةِ أَغْنَانِی اللَّهُ عَنْهَا. قَالَ: «وَ إِنْ کنْتَ مُسْتَغْنِیاً فَإِنِّی أُحِبُّ أَنْ تُحْیی سُنَّةَ رَسُولِ اللَّهِ (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)»
ترجمه: راوی می‌گوید: امام صادق (علیه‌السلام) به من فرمودند: آیا از وقتی از نزد خانواده ات خارج شده ای، ازدواج موقت کرده ای؟ گفتم: به خاطر نزدیکی زیاد[ی که قبل از سفر داشته ام] خدا مرا از آن [یعنی ازدواج موقت] بی‌نیاز کرده است. فرمودند: هر چند [از لحاظ جنسی] بی‌نیاز باشی [باز هم متعه کن] که من دوست دارم سنت رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را زنده بداری.
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۱؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ مستدرک الوسائل/ محدث نوری/ ۱۴/ ۴۵۲؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۶.
حدیث: عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه‌السلام) فَقَالَ لِی: «یا أَبَا مُحَمَّدٍ تَمَتَّعْتَ مُنْذُ خَرَجْتَ مِنْ أَهْلِک؟» قُلْتُ: لَا. قَالَ: «وَ لِمَ؟!» قُلْتُ: مَا مَعِی مِنَ النَّفَقَةِ، یقْصُرُ عَنْ ذَلِک. قَالَ: فَأَمَرَ لِی بِدِینَارٍ. قَالَ: «أَقْسَمْتُ عَلَیک إِنْ صِرْتَ إِلَى مَنْزِلِک حَتَّى تَفْعَلَ»
ترجمه: راوی می‌گوید: بر امام صادق (علیه‌السلام) وارد شدم، به من فرمودند: ای ابومحمد، آیا از وقتی از نزد خانواده ات بیرون آمده ای، ازدواج موقت کرده ای؟ عرض کردم: نه، فرمودند: چرا؟! گفتم: مقدار نفقه‌ای که دارم برای آن کار، کم است [یعنی پول کافی برای ازدواج موقت ندارم] پس حضرت امر فرمودند که [یکی از خادمانشان] یک دینار [تقریباً معادل یک مثقال طلا] به من داد. سپس [حضرت] فرمودند: تو را قسم می‌دهم وقتی به منزلت [مثلاً کاروانسرای محل سکونتت] رسیدی، ازدواج موقت کن [و این پول را خرج آن نما]
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۲؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۶؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۶.
حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیه‌السلام): «مَا مِنْ رَجُلٍ تَمَتَّعَ ثُمَّ اغْتَسَلَ إِلَّا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ کلِّ قَطْرَةٍ تَقْطُرُ مِنْهُ سَبْعِینَ مَلَکاً یسْتَغْفِرُونَ لَهُ إِلَى یوْمِ الْقِیامَةِ وَ یلْعَنُونَ مُتَجَنِّبَهَا إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ»
ترجمه: امام صادق (علیه‌السلام) فرمودند: هیچ مردی نیست که ازدواج موقت کند سپس [از جنابت حاصل از آن] غسل نماید، مگر این که خدا از هر قطره [آبی] که از او می‌ریزد، هفتاد فرشته می‌آفریند که برایش تا روز قیامت استغفار می‌کنند و [همچنین] تا روز قیامت لعنت می‌فرستند بر کسی که از ازدواج موقت دوری نماید.
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۳؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۶؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۷.
حدیث: عَنْ عَلِی السَّائِی قَالَ قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ (علیه‌السلام): إِنِّی کنْتُ أَتَزَوَّجُ الْمُتْعَةَ فَکرِهْتُهَا وَ تَشَأَّمْتُ بِهَا فَأَعْطَیتُ اللَّهَ عَهْداً بَینَ الرُّکنِ وَ الْمَقَامِ وَ جَعَلْتُ عَلَی فِی ذَلِک نَذْراً أَوْ صِیاماً أَنْ لَا أَتَزَوَّجَهَا. ثُمَّ إِنَّ ذَلِک شَقَّ عَلَی وَ نَدِمْتُ عَلَى یمِینِی وَ لَمْ یکنْ بِیدِی مِنَ الْقُوَّةِ مَا أَتَزَوَّجُ بِهِ فِی الْعَلَانِیةِ. قَالَ فَقَالَ لِی: «عَاهَدْتَ اللَّهَ أَنْ لَا تُطِیعَهُ؟! وَ اللَّهِ لَئِنْ لَمْ تُطِعْهُ لَتَعْصِینَّهُ»
ترجمه: راوی می‌گوید به حضرت موسی بن جعفر (علیهما السلام) عرض کردم: من ازدواج موقت می‌کردم ولی ناپسندم آمد و بدشگونش یافتم. پس بین رکن و مقام [در کنار کعبه] با خدا عهد بستم و نذر و روزه برای خودم قرار دادم که [هیچوقت] ازدواج موقت نکنم. ولی [بعد از مدتی، عمل به نذرم] بر من سخت آمد و از قسمی که خورده ام پشیمان شدم و [از سویی] آنقدر توانایی [مالی] ندارم که بتوانم ازدواج دائم کنم، [چاره چیست؟] حضرت فرمودند: با خدا عهد کرده‌ای که او را اطاعت نکنی؟! [آگاه باش که] اگر او را اطاعت نکنی، هر آینه، هر آینه، هر آینه نافرمانی اش خواهی کرد.
منابع: الکافی/ محدث کلینی/ ۵/ ۴۵۰؛ تهذیب الاحکام/ شیخ طوسی/ ۷/ ۲۵۱ و ۸/ ۳۱۲؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۴؛ نوادراشعری/ ۳۸؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۶؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۱/ ۲۳۷.
حدیث: عَنْ جَمِیلِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ إِنَّ بَعْضَ أَصْحَابِنَا قَالَ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه‌السلام) إِنَّهُ یدْخُلُنِی مِنَ الْمُتْعَةِ شَی‏ءٌ فَقَدْ حَلَفْتُ أَنْ لَا أَتَزَوَّجَ مُتْعَةً أَبَداً. فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه‌السلام): «إِنَّک إِذَا لَمْ تُطِعِ اللَّهَ فَقَدْ عَصَیتَهُ»
ترجمه: راوی می‌گوید: به امام صادق (علیه‌السلام) عرض کردم از ازدواج موقت دلزده شده ام و قسم خورده ام که هیچگاه ازدواج موقت انجام ندهم. حضرت فرمودند: اگر اطاعت خدا نکنی [و ازدواج موقت را برای همیشه ترک کنی] نافرمانی و معصیتش کرده ای.
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۲؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۷.
حدیث: عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیرِی أَنَّهُ کتَبَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یسْأَلُهُ عَنِ الرَّجُلِ مِمَّنْ یقُولُ بِالْحَقِّ وَ یرَى الْمُتْعَةَ وَ یقُولُ بِالرَّجْعَةِ إِلَّا أَنَّ لَهُ أَهْلًا مُوَافِقَةً لَهُ فِی جَمِیعِ أُمُورِهِ وَ قَدْ عَاهَدَهَا أَنْ لَا یتَزَوَّجَ عَلَیهَا وَ لَا یتَمَتَّعَ وَ لَا یتَسَرَّى وَ قَدْ فَعَلَ هَذَا مُنْذُ تِسْعَ عَشْرَةَ سَنَةً وَ وَفَى بِقَوْلِهِ فَرُبَّمَا غَابَ عَنْ مَنْزِلِهِ الْأَشْهُرَ فَلَا یتَمَتَّعُ وَ لَا تَتَحَرَّک نَفْسُهُ أَیضاً لِذَلِک … وَ یحِبُّ الْمُقَامَ عَلَى مَا هُوَ عَلَیهِ مَحَبَّةً لِأَهْلِهِ وَ مَیلًا إِلَیهَا وَ صِیانَةً لَهَا وَ لِنَفْسِهِ لَا لِتَحْرِیمِ الْمُتْعَةِ بَلْ یدِینُ اللَّهَ بِهَا فَهَلْ عَلَیهِ فِی تَرْک ذَلِک مَأْثَمٌ أَمْ لَا؟
الْجَوَابُ: «یسْتَحَبُّ لَهُ أَنْ یطِیعَ اللَّهَ تَعَالَى بِالْمُتْعَةِ لِیزُولَ عَنْهُ الْحَلْفُ فِی الْمَعْصِیةِ وَ لَوْ مَرَّةً وَاحِدَةً»
ترجمه: راوی می‌گوید: نامه‌ای به صاحب الزمان (ارواحنا فداه) نوشتم که مردی از شیعیان ـ که متعه را حلال می‌داند و رجعت را قبول دارد ـ چون همسر دائم بسیار موافقی در تمام کارها دارد، با او عهد کرده که ازدواج دائم دیگری نداشته باشد و ازدواج موقت هم نکنند و چیزی از او پنهان ندارد و نوزده سال است که به این عهد پایبند است. گاهی که ماه‌ها از خانه اش دور است نه ازدواج موقت می‌کند و نه اقدامی در این راه انجام می‌دهد … و دوست دارد به خاطر محبتی که به همسرش دارد بر این عهد پایدار بماند، نه به خاطر اینکه متعه را حرام می‌داند بلکه آن را جزء دین خدا [و شریعت اسلام] می‌شمارد، [با این اوصاف] آیا بر این شخص در ترک ازدواج موقت گناهی نوشته می‌شود یا نه؟
[آن حضرت در جواب، مرقوم فرمودند] مستحب است که خدای را با ازدواج موقت ـ ولو یک بار ـ اطاعت کند تا آن قَـَسَمی که در معصیت [خدا] خورده، باطل شود.
منابع: الاحتجاج/ شیخ طوسی/ ۲/ ۴۸۵؛ غیبة/ شیخ طوسی/ ۳۸۳؛ وسائل ‏الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۷؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۱/ ۲۱۸.