متعه در اسلام شیعه
.متعه در اسلام وشیعه
حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیهالسلام): «إِنِّی لَأَکرَهُ لِلرَّجُلِ أَنْ یمُوتَ وَ قَدْ بَقِیتْ عَلَیهِ خَلَّةٌ مِنْ خِلَالِ رَسُولِ اللَّهِ (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) لَمْ یأْتِهَا» فَقُلْتُ: فَهَلْ تَمَتَّعَ رَسُولُ اللَّهِ (صلیاللهعلیهوآلهوسلم)؟! قَالَ: نَعَمْ وَ قَرَأَ هَذِهِ الْآیةَ «وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِی إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ حَدِیثاً إِلَى قَوْلِهِ ثَیباتٍ وَ أَبْکاراً»
ترجمه: امام صادق (علیهالسلام) فرمودند: البته نمی پسندم برای مرد [مسلمان] که بمیرد و بر [عهده ی] او صفتی از صفات رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) مانده باشد که بجا نیاورده باشد. [با تعجب] پرسیدم: آیا رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) ازدواج موقت کردند؟!
فرمودند: آری و این آیه را تلاوت نمودند: «و چون پیامبر با یکى از همسرانش سخنى نهانى گفت و همین که وى آن را [به زن دیگر] گزارش داد و خدا [پیامبر] را بر آن مطلع گردانید [پیامبر] بخشى از آن را اظهار کرد و از بخشى [دیگر] اعراض نمود پس چون [مطلب] را به آن [زن] خبر داد وى گفت چه کسى این را به تو خبر داده گفت مرا آن داناى آگاه خبر داده است. اگر [شما دو زن] به درگاه خدا توبه کنید [بهتر است] واقعا دلهایتان انحراف پیدا کرده است و اگر علیه او به یکدیگر کمک کنید در حقیقت خدا خود سرپرست اوست و جبرئیل و صالح مؤمنان [نیز یاور اویند] و گذشته از این فرشتگان [هم] پشتیبان [او] خواهند بود. اگر پیامبر شما را طلاق گوید امید است پروردگارش همسرانى بهتر از شما مسلمان مؤمن فرمانبر توبه کار عابد روزهدار بیوه و دوشیزه به او عوض دهد». (سورهی تحریم/ آیات ۳ تا ۵) [یعنی این آیه و رازی که پیامبر با بعض همسرانشان فرمودند، جریان ازدواج موقت آن حضرت بود]
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۶؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۳.
حدیث: عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (علیهالسلام) قَالَ: قُلْتُ لِلْمُتَمَتِّعِ ثَوَابٌ؟ قَالَ: «إِنْ کانَ یرِیدُ بِذَلِک وَجْهَ اللَّهِ تَعَالَى وَ خِلَافاً عَلَى مَنْ أَنْکرَهَا لَمْ یکلِّمْهَا کلِمَةً إِلَّا کتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا حَسَنَةً وَ لَمْ یمُدَّ یدَهُ إِلَیهَا إِلَّا کتَبَ اللَّهُ لَهُ حَسَنَةً فَإِذَا دَنَا مِنْهَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ بِذَلِک ذَنْباً فَإِذَا اغْتَسَلَ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ بِقَدْرِ مَا مَرَّ مِنَ الْمَاءِ عَلَى شَعْرِهِ» قُلْتُ: بِعَدَدِ الشَّعْرِ؟! قَالَ: «بِعَدَدِ الشَّعْرِ»
ترجمه: راوی میگوید به امام باقر (علیهالسلام) عرض کردم آیا برای کسی که ازدواج موقت کند، ثواب هم نوشته میشود؟
فرمودند: اگر به خاطر خدا و [ابراز] مخالفت نسبت به آن کسی که انکار میکند [یعنی عمر و عمریون] باشد، هیچ کلمهای نمی گوید مگر اینکه خدا برایش حسنهای مینویسد [و عطا میفرماید] و دستش را به سوی آن [زن موقت] دراز نمی کند مگر این که خدا برایش حسنه مینویسد [و عطا میفرماید]؛ پس هنگامی که به او نزدیک شود [یا با او نزدیکی کند] خدا گناهی از او را میآمرزد. پس چون [پس از آن نزدیکی]، غسل [جنابت] کند، خدا به اندازهی هر مویی که آب [غسل] بر آن بگذرد، گناهانش را میآمرزد.
[راوی میگوید: با تعجب] پرسیدم: به اندازهی هر مویی؟! فرمودند: [آری] به اندازهی هر مویی.
منابع: خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۲؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۳؛ مستدرک الوسائل/ محدث نوری/ ۱۴/ ۴۵۲.
حدیث: قَالَ الباقِرُ (علیهالسلام): «إِنَّ النَّبِی (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) لَمَّا أُسْرِی بِهِ إِلَى السَّمَاءِ قَالَ لَحِقَنِی جَبْرَئِیلُ (علیهالسلام) فَقَالَ: یا مُحَمَّدُ (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَک وَ تَعَالَى یقُولُ: «إِنِّی قَدْ غَفَرْتُ لِلْمُتَمَتِّعِینَ مِنْ أُمَّتِک مِنَ النِّسَاءِ»
ترجمه: امام باقر (علیهالسلام) فرمودند: چون رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) برای سفر معراج به آسمانها برده شدند، جبرئیل به ایشان عرض کرد: ای محمد، خدای تبارک و تعالی میفرماید: من زنانی از امت تو که به ازدواج موقت در میآیند را بخشیدم.
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۳؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۳.
حدیث: رُوِی أَنَّ الْمُؤْمِنَ لَا یکمُلُ حَتَّى یتَمَتَّعَ
ترجمه: روایت شده که مؤمن، تا زمانی که ازدواج موقت نکرده، کامل نمیشود.
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۶؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴.
حدیث: قَالَ الباقِرُ (علیهالسلام): «لَهْوُ الْمُؤْمِنِ فِی ثَلَاثَةِ أَشْیاءَ التَّمَتُّعِ بِالنِّسَاءِ وَ مُفَاکهَةِ الْإِخْوَانِ وَ الصَّلَاةِ بِاللَّیلِ»
ترجمه: امام باقر (علیهالسلام) میفرمایند: سرگرمی مؤمن در سه چیز است: ازدواج موقت، خوش و بش کردن با برادران [دینی] و نماز شب خواندن.
منابع: الخصال/ شیخ صدوق/ ۱/ ۱۶۱؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۷۳/ ۵۹ و ۸۴/ ۱۴۲ و ۱۰۰/ ۲۹۹.
حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیهالسلام): «إِنِّی لَأُحِبُّ لِلرَّجُلِ أَنْ لَا یخْرُجَ مِنَ الدُّنْیا حَتَّى یتَمَتَّعَ وَ لَوْ مَرَّةً»
ترجمه: من دوست دارم که مرد [مسلمان] از دنیا خارج نشود مگر این که ازدواج موقت کرده باشد ولو یک بار [در تمام عمرش].
منابع: مصباح المتهجد/ شیخ طوسی/ ۳۶۴؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۸۶/ ۲۱۷.
حدیث: عَنْ بِشْرِ بْنِ حَمْزَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قُرَیشٍ قَالَ: بَعَثَتْ إِلَی ابْنَةُ عَمٍّ لِی کانَ لَهَا مَالٌ کثِیرٌ قَدْ عَرَفْتَ کثْرَةَ مَنْ یخْطُبُنِی مِنَ الرِّجَالِ فَلَمْ أُزَوِّجْهُمْ نَفْسِی وَ مَا بَعَثْتُ إِلَیک رَغْبَةً فِی الرِّجَالِ غَیرَ أَنَّهُ بَلَغَنِی أَنَّهُ أَحَلَّهَا اللَّهُ فِی کتَابِهِ وَ سَنَّهَا رَسُولُ اللَّهِ (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) فِی سُنَّتِهِ فَحَرَّمَهَا زُفَرُ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أُطِیعَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَوْقَ عَرْشِهِ وَ أُطِیعَ رَسُولَ اللَّهِ (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) وَ أَعْصِی زُفَرَ فَتَزَوَّجْنِی مُتْعَةً. فَقُلْتُ: لَهَا حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى أَبِی جَعْفَرٍ (علیهالسلام) فَأَسْتَشِیرَهُ. قَالَ: فَدَخَلْتُ عَلَیهِ فَخَبَّرْتُهُ فَقَالَ: «افْعَلْ صَلَّى اللَّهُ عَلَیکمَا مِنْ زَوْجٍ»
ترجمه: مردی از قریش میگوید: دختر عمویم، که ثروت بسیار دارد، برایم قاصد فرستاد که: تو میدانی که چقدر خواستگار دارم ولی من قبول نمی کنم و این قاصد را به خاطر رغبت به مردان [و نیاز جنسی] به سوی تو نفرستادم بلکه به این دلیل است که به من رسیده که خدا در کتابش، آن [یعنی ازدواج موقت] را حلال کرده و سنت رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) بر آن جاری شده و عمر آن را حرام کرده است، دوست داشتم خدا و رسولش را اطاعت کنم و عمر را نافرمانی نمایم. پس مرا به صورت موقت به ازدواج خود در آور.
[مرد قریشی میگوید: به قاصد] گفتم: باش تا از امام باقر (علیهالسلام) مشاوره بگیرم. پس داخل شدم بر آن حضرت و ماجرا را عرض کردم، فرمودند: انجام بده، درود خدا بر شما زن و شوهر باد.
منابع: الکافی/ محدث کلینی/ ۵/ ۴۶۵؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۴ و ۷۳.
حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیهالسلام): «یسْتَحَبُّ لِلرَّجُلِ أَنْ یتَزَوَّجَ الْمُتْعَةَ وَ مَا أُحِبُّ لِلرَّجُلِ مِنْکمْ أَنْ یخْرُجَ مِنَ الدُّنْیا حَتَّى یتَزَوَّجَ الْمُتْعَةَ وَ لَوْ مَرَّةً»
ترجمه: امام صادق (علیهالسلام) فرمودند: مستحب است برای مرد [مسلمان] که ازدواج موقت نماید و دوست ندارم که مردی از شما [شیعیان] از دنیا خارج شود مگر این که ـ ولو یک بار [در تمام عمرش] ـ ازدواج موقت کرده باشد
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۰؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۵.
حدیث: عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ الصَّادِقِ (علیهالسلام) قَالَ: قَالَ لِی: «تَمَتَّعْتَ؟» قُلْتُ: لَا. قَالَ: «لَا تَخْرُجْ مِنَ الدُّنْیا حَتَّى تُحْیی السُّنَّةَ»
ترجمه: راوی میگوید: امام صادق (علیهالسلام) به من فرمودند: آیا [تا کنون] ازدواج موقت کردهای؟ عرض کردم: نه. فرمودند: از دنیا خارج مشو مگر اینکه سنت [رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) در ازدواج موقت] را احیاء کنی.
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۱؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۵.
حدیث: عَنْ إِسْمَاعِیلَ الْجُعْفِی قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیهالسلام): «یا إِسْمَاعِیلُ تَمَتَّعْتَ الْعَامَ» قُلْتُ: نَعَمْ. قَالَ: «لَا أَعْنِی مُتْعَةَ الْحَجِّ» قُلْتُ: فَمَا؟! قَالَ: «مُتْعَةَ النِّسَاءِ» قُلْتُ: فِی جَارِیةٍ بَرْبَرِیةٍ. قَالَ: «قَدْ قِیلَ یا إِسْمَاعِیلُ تَمَتَّعْ بِمَا وَجَدْتَ وَ لَوْ سِنْدِیةً»
ترجمه: راوی میگوید: امام صادق (علیهالسلام) به من فرمودند: آیا امسال متعه کرده ای؟ گفتم: آری. فرمودند: منظورم متعهی حج نیست. عرض کردم: پس منظورتان چیست؟ فرمودند: متعهی زنان [یعنی ازدواج موقت]. گفتم: [بله] با یک کنیز بربری. فرمودند: گفته شده ازدواج موقت کن به هر چه یافتی ولو با [زن] سندی باشد [که گویا سیاه و زشت و بدبو بوده است].
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۶.
حدیث: عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ الْفَضْلِ الْهَاشِمِی قَالَ: قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیهالسلام): «تَمَتَّعْتَ مُنْذُ خَرَجْتَ مِنْ أَهْلِک؟» قُلْتُ: لِکثْرَةِ مَا مَعِی مِنَ الطَّرُوقَةِ أَغْنَانِی اللَّهُ عَنْهَا. قَالَ: «وَ إِنْ کنْتَ مُسْتَغْنِیاً فَإِنِّی أُحِبُّ أَنْ تُحْیی سُنَّةَ رَسُولِ اللَّهِ (صلیاللهعلیهوآلهوسلم)»
ترجمه: راوی میگوید: امام صادق (علیهالسلام) به من فرمودند: آیا از وقتی از نزد خانواده ات خارج شده ای، ازدواج موقت کرده ای؟ گفتم: به خاطر نزدیکی زیاد[ی که قبل از سفر داشته ام] خدا مرا از آن [یعنی ازدواج موقت] بینیاز کرده است. فرمودند: هر چند [از لحاظ جنسی] بینیاز باشی [باز هم متعه کن] که من دوست دارم سنت رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) را زنده بداری.
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۱؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۵؛ مستدرک الوسائل/ محدث نوری/ ۱۴/ ۴۵۲؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۶.
حدیث: عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیهالسلام) فَقَالَ لِی: «یا أَبَا مُحَمَّدٍ تَمَتَّعْتَ مُنْذُ خَرَجْتَ مِنْ أَهْلِک؟» قُلْتُ: لَا. قَالَ: «وَ لِمَ؟!» قُلْتُ: مَا مَعِی مِنَ النَّفَقَةِ، یقْصُرُ عَنْ ذَلِک. قَالَ: فَأَمَرَ لِی بِدِینَارٍ. قَالَ: «أَقْسَمْتُ عَلَیک إِنْ صِرْتَ إِلَى مَنْزِلِک حَتَّى تَفْعَلَ»
ترجمه: راوی میگوید: بر امام صادق (علیهالسلام) وارد شدم، به من فرمودند: ای ابومحمد، آیا از وقتی از نزد خانواده ات بیرون آمده ای، ازدواج موقت کرده ای؟ عرض کردم: نه، فرمودند: چرا؟! گفتم: مقدار نفقهای که دارم برای آن کار، کم است [یعنی پول کافی برای ازدواج موقت ندارم] پس حضرت امر فرمودند که [یکی از خادمانشان] یک دینار [تقریباً معادل یک مثقال طلا] به من داد. سپس [حضرت] فرمودند: تو را قسم میدهم وقتی به منزلت [مثلاً کاروانسرای محل سکونتت] رسیدی، ازدواج موقت کن [و این پول را خرج آن نما]
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۲؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۶؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۶.
حدیث: قَالَ الصَّادِقُ (علیهالسلام): «مَا مِنْ رَجُلٍ تَمَتَّعَ ثُمَّ اغْتَسَلَ إِلَّا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ کلِّ قَطْرَةٍ تَقْطُرُ مِنْهُ سَبْعِینَ مَلَکاً یسْتَغْفِرُونَ لَهُ إِلَى یوْمِ الْقِیامَةِ وَ یلْعَنُونَ مُتَجَنِّبَهَا إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ»
ترجمه: امام صادق (علیهالسلام) فرمودند: هیچ مردی نیست که ازدواج موقت کند سپس [از جنابت حاصل از آن] غسل نماید، مگر این که خدا از هر قطره [آبی] که از او میریزد، هفتاد فرشته میآفریند که برایش تا روز قیامت استغفار میکنند و [همچنین] تا روز قیامت لعنت میفرستند بر کسی که از ازدواج موقت دوری نماید.
منابع: رسالة المتعة/ شیخ مفید/ ۷؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۳؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۶؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۰/ ۳۰۷.
حدیث: عَنْ عَلِی السَّائِی قَالَ قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ (علیهالسلام): إِنِّی کنْتُ أَتَزَوَّجُ الْمُتْعَةَ فَکرِهْتُهَا وَ تَشَأَّمْتُ بِهَا فَأَعْطَیتُ اللَّهَ عَهْداً بَینَ الرُّکنِ وَ الْمَقَامِ وَ جَعَلْتُ عَلَی فِی ذَلِک نَذْراً أَوْ صِیاماً أَنْ لَا أَتَزَوَّجَهَا. ثُمَّ إِنَّ ذَلِک شَقَّ عَلَی وَ نَدِمْتُ عَلَى یمِینِی وَ لَمْ یکنْ بِیدِی مِنَ الْقُوَّةِ مَا أَتَزَوَّجُ بِهِ فِی الْعَلَانِیةِ. قَالَ فَقَالَ لِی: «عَاهَدْتَ اللَّهَ أَنْ لَا تُطِیعَهُ؟! وَ اللَّهِ لَئِنْ لَمْ تُطِعْهُ لَتَعْصِینَّهُ»
ترجمه: راوی میگوید به حضرت موسی بن جعفر (علیهما السلام) عرض کردم: من ازدواج موقت میکردم ولی ناپسندم آمد و بدشگونش یافتم. پس بین رکن و مقام [در کنار کعبه] با خدا عهد بستم و نذر و روزه برای خودم قرار دادم که [هیچوقت] ازدواج موقت نکنم. ولی [بعد از مدتی، عمل به نذرم] بر من سخت آمد و از قسمی که خورده ام پشیمان شدم و [از سویی] آنقدر توانایی [مالی] ندارم که بتوانم ازدواج دائم کنم، [چاره چیست؟] حضرت فرمودند: با خدا عهد کردهای که او را اطاعت نکنی؟! [آگاه باش که] اگر او را اطاعت نکنی، هر آینه، هر آینه، هر آینه نافرمانی اش خواهی کرد.
منابع: الکافی/ محدث کلینی/ ۵/ ۴۵۰؛ تهذیب الاحکام/ شیخ طوسی/ ۷/ ۲۵۱ و ۸/ ۳۱۲؛ خلاصة الإیجاز/ شیخ مفید/ ۴۴؛ نوادراشعری/ ۳۸؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۶؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۱/ ۲۳۷.
حدیث: عَنْ جَمِیلِ بْنِ صَالِحٍ قَالَ إِنَّ بَعْضَ أَصْحَابِنَا قَالَ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیهالسلام) إِنَّهُ یدْخُلُنِی مِنَ الْمُتْعَةِ شَیءٌ فَقَدْ حَلَفْتُ أَنْ لَا أَتَزَوَّجَ مُتْعَةً أَبَداً. فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیهالسلام): «إِنَّک إِذَا لَمْ تُطِعِ اللَّهَ فَقَدْ عَصَیتَهُ»
ترجمه: راوی میگوید: به امام صادق (علیهالسلام) عرض کردم از ازدواج موقت دلزده شده ام و قسم خورده ام که هیچگاه ازدواج موقت انجام ندهم. حضرت فرمودند: اگر اطاعت خدا نکنی [و ازدواج موقت را برای همیشه ترک کنی] نافرمانی و معصیتش کرده ای.
منابع: من لایحضره الفقیه/ شیخ صدوق/ ۳/ ۴۶۲؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۷.
حدیث: عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْیرِی أَنَّهُ کتَبَ إِلَى صَاحِبِ الزَّمَانِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یسْأَلُهُ عَنِ الرَّجُلِ مِمَّنْ یقُولُ بِالْحَقِّ وَ یرَى الْمُتْعَةَ وَ یقُولُ بِالرَّجْعَةِ إِلَّا أَنَّ لَهُ أَهْلًا مُوَافِقَةً لَهُ فِی جَمِیعِ أُمُورِهِ وَ قَدْ عَاهَدَهَا أَنْ لَا یتَزَوَّجَ عَلَیهَا وَ لَا یتَمَتَّعَ وَ لَا یتَسَرَّى وَ قَدْ فَعَلَ هَذَا مُنْذُ تِسْعَ عَشْرَةَ سَنَةً وَ وَفَى بِقَوْلِهِ فَرُبَّمَا غَابَ عَنْ مَنْزِلِهِ الْأَشْهُرَ فَلَا یتَمَتَّعُ وَ لَا تَتَحَرَّک نَفْسُهُ أَیضاً لِذَلِک … وَ یحِبُّ الْمُقَامَ عَلَى مَا هُوَ عَلَیهِ مَحَبَّةً لِأَهْلِهِ وَ مَیلًا إِلَیهَا وَ صِیانَةً لَهَا وَ لِنَفْسِهِ لَا لِتَحْرِیمِ الْمُتْعَةِ بَلْ یدِینُ اللَّهَ بِهَا فَهَلْ عَلَیهِ فِی تَرْک ذَلِک مَأْثَمٌ أَمْ لَا؟
الْجَوَابُ: «یسْتَحَبُّ لَهُ أَنْ یطِیعَ اللَّهَ تَعَالَى بِالْمُتْعَةِ لِیزُولَ عَنْهُ الْحَلْفُ فِی الْمَعْصِیةِ وَ لَوْ مَرَّةً وَاحِدَةً»
ترجمه: راوی میگوید: نامهای به صاحب الزمان (ارواحنا فداه) نوشتم که مردی از شیعیان ـ که متعه را حلال میداند و رجعت را قبول دارد ـ چون همسر دائم بسیار موافقی در تمام کارها دارد، با او عهد کرده که ازدواج دائم دیگری نداشته باشد و ازدواج موقت هم نکنند و چیزی از او پنهان ندارد و نوزده سال است که به این عهد پایبند است. گاهی که ماهها از خانه اش دور است نه ازدواج موقت میکند و نه اقدامی در این راه انجام میدهد … و دوست دارد به خاطر محبتی که به همسرش دارد بر این عهد پایدار بماند، نه به خاطر اینکه متعه را حرام میداند بلکه آن را جزء دین خدا [و شریعت اسلام] میشمارد، [با این اوصاف] آیا بر این شخص در ترک ازدواج موقت گناهی نوشته میشود یا نه؟
[آن حضرت در جواب، مرقوم فرمودند] مستحب است که خدای را با ازدواج موقت ـ ولو یک بار ـ اطاعت کند تا آن قَـَسَمی که در معصیت [خدا] خورده، باطل شود.
منابع: الاحتجاج/ شیخ طوسی/ ۲/ ۴۸۵؛ غیبة/ شیخ طوسی/ ۳۸۳؛ وسائل الشیعة/ محدث عاملی/ ۲۱/ ۱۷؛ بحار الأنوار/ علامه مجلسی/ ۱۰۱/ ۲۱۸.