«شهید محمد بروجردی نقل می‌کرد که بچه بودم؛ وضعیت مالی خوبی نداشتیم؛ همه بچه‌ها لباس‌های تمیز و نو داشتند اما ما امکاناتی نداشتیم؛ به مادر گفتم کفش و کلاه و لباس می‌خواهم اما مادرم در تنگنا بود و نپذیرفت.

با این درخواست من مادر ناراحت شد؛ من هم با همان حالت گریه خوابیدم و امیرالمؤمنین علی (ع) را به خواب دیدم؛ ایشان فرمودند: پسرم چرا مادر را ناراحت می‌کنی، او نمی‌تواند و در تنگنا است؛ بعد از این هر چه خواستی از خودم بخواهید.

شهید بروجردی در ادامه می‌گفت بعد از اینکه بیدار شدم از زمان کودکی تا الان(10 روز قبل از شهادتش) هیچ رقبتی به دنیا پیدا نکردم».

2-گرنکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

*مرحوم استاد حافظیان میفرمود در زمان پهلوی دربار به همه شعرا گفته بود که شعر در مدح شاه وایران بگویند یکی از انها هم عارف وشاعر کم نظیر آیت الله الهی قمشه ای بود واز ایشان نیز این کار را خواسته بودند اما این مرد عارف در جواب ان نامه زیبا سروده بود

جهان کشور من خدا شاه من

نـداند جز این قلب آگـــاه من

حکایت شاعر عالم وفقیر اهل نجف

آیت الله مهدی الهی قمشه ای میفرمود عالمی از علمای نجف که شاعرزبر دستی بود وبه دوزبان فارسی وعربی تسلط کامل داشت در حرم مطهر علی ع نشسته بود دید یک نفر از عوام آمد جلوی ضریع وخطاب به مولا علی این شعر را خواند

شمع میسازم برایت یا امیرالمومنیین

قد این گلدسته هایت یا امیرالمومنین

به محض اینکه مرد عوام این شعر را گفت یک قندیل بسیار قیمتی طلا که هدیه یکی از پادشاهان است پاره شد وبه پایین افتاد وآن مرد آن را گرفت خدمه حرم امدند وان را از ان مرد گرفتند ودوباره نصب کردند مجددا پایین افتاد ودر دامن ان مرد افتاد خدمه شک نکردند که هدیه وعطای امیر المومنیین ع به آن شخص است امدند وبا پول نذر حرم ان را از او خریدند ودوباره نصب کردند ودیگر پایین نیفتاد

ان مرد عالم وشاعر سری تکان داد وگفت عجب ما تا تا بحال ضرر کردیم این قدر در فقر بسر بردیم عقلمان نرسید که یک قصیده ای برای حضرت امیر بگوییم ومانیز صله ای دریافت کنیم لذا همان شب یک غزل بسیار عالی در مدح مولا علی سرود وفردا با صدای رسا وعالی ان را در مقابل ضریع خواند دید خبری نیست گفت شاید حضرت این غزل را نپسندیده است لذا قصیده بلندی دیگر آماده کرد وفردا در حرم ان را خواند پی در پی شعر در مدح مولا علی میگفت هیچ خبری نبود آخر الامر عصبانی شد وبا عصبانیت در حرم فرمود

((یا علی اگر بگویی اول مسلمان بودم قبول اگر بگویی داماد پیغمبر بودم قبول اگر بگویی فاتح خیبر بودم قبول ..

ولی ذوق شعری نداشته ای اخر آن چه شعری بود که بابت ان قندیل دادی ولی برای شعر من چیزی ندادی قهر کرد واز حرم بیرون رفت ))

در همان شب حضرت امیر را در خواب دید در حالی که لبخند بر لبانش نقش بسته بود حضرت به اوفرمود ( آن مرد عامی آن شعر را برای خدا گفته بود ولی تو به خاطر عطا گفتی )) فرق شعر تو با او این بود ولی چون تاکنون کسی از در خانه ما دست خالی نرفته است این نیم بیت را یاد بگیر ((به آسمان رود وکار آفتاب کند))

وبرو هندوستان یکی از شعرای شیعی وثروتمند آنجابیتی در مدح ما سروده ودر مصرع دوم آن درمانده شده است چون نذر کرده که نصف ثروتش را به کسی بدهد که مصرع دوم آن بیت را بگوید به او بگو تا مصرع اول را بگوید تو در جواب این نیم بیت را بگو وجایزه خود را دریافت کرد وی به هندوستان رفت وآن مرد را پیدا کرد وجریان خواب خود را به ان مرد گفت آن مرد بیت اول را گفت

به ذره گر نظر لُطف ؟ بُو تراب کند

به آسمان رود وکار آفتـــــــــاب کند

آن مرد چون دید که شعرش مورد قبول حضرت واقع شده نصف ثروت خود را به آن مرد فقیر عطاکرد

حل مشکل هادی دین معنی ام الکتاب

یا علی یا ایلیا یا بوالحسن یا بوتراب

حل مشکل سرور دین شافع یوم الحساب

یا علی یا ایلیا یا بوالحسن یا بوتراب

عَلیٌّ حُبُّه جُنَّة

قَسیمُ النّارِ و الجَنَّة

وَصیُّ المصطفی حَقّاً

إمامُ الإنسِ و الجِنَّة

علیٌّ حُبُّه جُنَّة شعری در مورد جایگاه و فضایل امام علی(ع) که به محمد بن ادریس شافعی، از فقهای چهارگانه اهل‌سنت، منسوب است. این شعر چهار مصرع دارد و به مصونیت از آتش به واسطه محبت علی(ع) و تقسیم بهشت و جهنم توسط او اشاره می‌کند. وصایت بر حق امام علی(ع) و امامت او نسبت به انسان‌ها و اجنه، بخش دیگری از محتوای این شعر است. به غیر از شافعی، از افراد دیگری به عنوان سرایندگان این دوبیتی یاد شده است.

علی، دوستی‌‏اش حفاظ است

او تقسیم‌‏کننده دوزخ و بهشت است.

او وصی بر حق حضرت مصطفی(ص)

و امام انس و جن است.[۲]

در مصراع اول، به جُنَّة بودن محبت امام علی(ع) اشاره شده‌ است. جنة در لغت به‌معنای سلاح[۳] یا سپر[۴] است که از شخص محافظت می‌کند. برخی این واژه را به‌معنای هر چیزی دانسته‌اند که از انسان محافظت می‌کند.[۵]

مضمون مصرع اول یعنی مصونیت از آتش به سبب محبت امام علی(ع) در روایاتی از پیامبر اسلام(ص) در منابع شیعی[۶] و اهل‌سنت[۷] نقل شده است. البته این مطلب به نقل از عمر بن خطاب هم بیان شده است[۸] و در برخی از مصادر، شعری را بدین مضمون به خلیفه دوم منتسب ساخته‌اند.[۹]

تقسیم بهشت و جهنم توسط امام علی(ع) نیز در احادیث رسول خدا(ص) درباره امام علی(ع)[۱۰] و در گفته‌های خود امام علی[۱۱] و دیگر ائمه[۱۲] نقل شده است. چنان‌که این مطلب در منابع اهل‌سنت نیز انعکاس یافته[۱۳] و برخی همچون ابن‌ابی‌الحدید در شرح نهج‌البلاغه آن را مستفیض دانسته‌اند.[۱۴] و گفته شده که ابن‌حنبل از این مسئله دفاع کرده است