بنام مولا

أَفَلَمْ يَنظُرُوا إِلَى السَّمَاءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنَاهَا وَزَيَّنَّاهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٍ ‎

وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ

میدانی اسمان چرا این همه عظمت وبزرگی دارد چون خداوند مولای من میفرماید

آسمان را من با دستان خود بنانهادم وان را وسعت دادم واین همه وسعت اسمان

به خاطر اراده خداوند برای بزرگی این بنای با عظمت است

وانسانها وجنیان را برای بندگی آفریدم

میدانی فلسفه دستهای دراز شده به سوی اسمان در قنوت نماز ها برای چیست

چون در اسمانها روزی آدمی نهفته شده است وانچه که وعده داده شده است

همگی در اسمانها محقق میگردد

هرگاه به اسمانها نگاه کنیید دستان مولای من را تصور کنیید وببینید چه بنای با عظمتی بدون ستون بنا نهاده است که تمام عالم هستی

را شگفت زده کرده است یا من فی السماء عظمته بدون شک در دعای جوشن کبیر اغراق نیست که فرموده است عظمت خداوند در خلقت اسمانها

نهفته شده است همان طور که تمامی عجائب خلقت خداوند در در دریاها نهفته شده است همان طور که عبرت ادمی در قبور نهفته شده است