بنام مولا

 درسال 1396 وارد سن 50سالگی شده ایم 600ماه از اوراق زندگی کتاب عمر ما ورق خورده وخزان گردیده است و400ماه دیگر از خداوند تبارک وتعالی طلب عمر کرده ایم ودر این سال جدید با خواندن این دعا از او میخواهیم که تغیر وتحولی درحال ما ایجاد نموده وحال ما را به بهترین حالی که رضای او را در پی داشته باشد تغییر بدهد اما ما خودمان میدانیم تا ما خواهان تغییر وتحول نباشیم او نیز ما را متحول نمیکند باید از خواب بیدار شد واراده بیدار شدن را در خودمان بوجود اوریم تا او نیز ما را در این راه یاری کند ((والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا ))خداوند مفت نمی بخشد از تو حرکت از او برکت تو یک وجب به او نزدیک شو او دو وجب به تو نزدیک میشود تو یک ذرع به سوی او قدم بردار او دوذرع به سوی تو خواهد امد           ای که پنجاه رفت در خوابی         مگر این پنج روزه در یابی              عمر برف است وآفتاب تموز     اندکی ماند وخواجه غره هنوز        سرمایه عمر ما دارد فنا میشود وما ازان اگر استفاده نکنیم باخته ا م مابقی سالها نیز اگر خواهان تغیر وتحول نباشیم اینگونه ورق میخورد بیایید در این سال جدید در هر کاری که رضای خدا را جلب میکند مشتاق باشیم ودر هرکاری که سخط وغضب اورا به دنبال دارد کوتاه بیاییم.....

 ای دل ! چرا بهاری و گلبــــــو نمی شوی ؟
آبــــــــــی ست آسمان و پرستو نمی شوی ؟

در مــــی زند بهار و تو در وا نمـــــی کنی
گـــــل می چکد ز شاخه و گلبو نمــی شوی

در آرزوی گــــــل شدن و دیدن ِ بهـــــــــار
مانند غنچـــــــه گـــرم تکاپو نمــــــی شوی

چشم از جمال شرقــی گل بسته ای، دریغ !
خواهــــــان وصل خال لب ِ او نمــی شوی

مثل جوانـــــــه ، دل به شکفتن نمــــی دهی
مثل درخت ، سلسلـــــه گیسو نمـــــی شوی

یک جرعــــه از طراوت شبنم نمـی خوری
همسفــــره ی تبسم شب بـــو نمــــــی شوی

از کوچــــــــه باغ لاله گذر می کنـی ، ولی
مست از شمیـــــــم آن گل مینو نمـــی شوی

هــــــــم صحبت شقایق عاشق نمــــی شوی
سنگ صبـــــــور داغ دل او نمــــــی شوی

با مرغ حق ، صلای « اناالحق » نمی زنی
چون« یاکریم »، عارف« یاهو» نمی شوی

تا بــــا غریـــــزه همسفـــری در شب پلنگ
هرگـــــــــز اسیر جلوه ی آهو نمــــی شوی

فیضــــــی ز ناز ِ شرقــــــی ِ آهو نمی بری
مجذوب آن دو چشم و دو ابرو نمـــی شوی

وقتی که مست مـــی شوی از خواندن کلاغ
با نغمه هــــــــای چلچله ، جادو نمــی شوی

تا آن زمان که زاغ و زَغـن همنشین توست
تــــــــو بلبل ادیب ِ سخنــــــگو نمــــی شوی

وقتــــــــــی کـــــه ارتفاع قفس آسمان توست
در آسمان ، فراز ِ پرستـــــــــو نمــــی شوی

القصــــه ، شرط سبز بهــــاران شکفتن است
تـا نشکفــــــــی ، بهاری و گلبو نمـــی شوی


ای دل ! چه غافلـــــــی تو ز حال شکستگان
از روزگار تنگ به توفـــــــــــــان نشستگان

غافل ز سفـــره‌هــــــــــــــای تهیدستِ منتظر
غافل ز وصله‌هــــــــــــــای دل ِ دلشکستگان

غافل ز نالـــــــه هــــــــــای شب زائران فقر
غافل ز حـــــــــال سوته دلان، حال خستگان

ای‌ دل ! کریم باش و بــــــه دست صفا بپاش
عطـــــــر اجابتــــــــی بـــــــه تمنای بستگان

بر پا ستاده‌ای، تـــــــــو بچین غنچه‌ای سپاس
بنشان سخاوتــــــــــــــی تو به باغ شکستگان

آمد بهار زنده‌ دلان ، خوش بــــه حال عشق
هم خوش به حال جمله ی از خویش رستگان