تلمود چیست؟

دانلود کتاب تلمود به زبان های انگلیسی، عبری و عربی فراهم شده است. در خصوص ترجمه فارسی تلمود توضیحاتی در ذیل همین مطب ارائه شده است. کتاب تلمود عربی شامل 6 جلد بوده و تنها مباحث میشنا را در بر می گیرد و فاقد گماراست. اما کتاب تلمود اورشلیمی 17 جلد و به زبان انگلیسی بوده و میشنا و گمارا را شامل می شود. امکان دانلود تلمود بابلی به زبان انگلیسی نیز فراهم است و این اثر در 10 جلد ارائه شده است. برای دانلود این سه مجموعه می توانید به انتهای همین مطلب مراجعه کنید. در ادامه کامل ترین مقاله درباره آشنایی با تلمود در سطح وب فارسی را ارائه خواهیم نمود.
تلمود چیست؟
تلمود چیست؟ چه فصل هایی دارد و به چه مطالبی می پردازد؟ نویسنده تلمود کیست؟ تلمود در کنار تورات چه جایگاهی در آیین یهود دارد؟ آیا تلمود صرفا یک نوشته نژاد پرستانه است؟ آیا در تلمود بابلی و اورشلیمی به عیسی و پیامبران توهین شده؟ میشنا و گمارا چیست؟ این ها سوالاتی است که در این مطلب به آن خواهیم پرداخت. چنانچه آشنایی با تلمود ندارید و در مقدمه مسیر یهود پژوهی هستید پیشنهاد می کنیم مقاله ذیل را مطالعه بفرمایید.
تاریخچه پیدایش تلمود
پس از رهایی یهودیان از اسارت بابلی و بازگشت حاکمیت دینی آنان، شورا و انجمنی بزرگ از عالمان یهودی به وجود آمد که مسئول پاسخگویی به سؤالات شرعی یهودیان بود. این شورا به «سنهدرین» موسوم شد. با حملۀ روم به فلسطین و تخریب دوبارۀ معبد سلیمان، این حاکمیت پایان یافت و بساط سنهدرین برچیده شد و یهودیان، در مناطق مختلف پراکنده شدند.

«نمایی از یک سوفر (کاتب متون مقدس یهودی) درحال نگارش»
از این رو، دسترسی آنان به علمای دین سخت شد و استفتاء و آگاهی از مسائل شرعی، دشوار و گاه غیر ممکن گردید. این نقطه تاریخی، نقطه آغاز پیدایش تلمود شد. بدین ترتیب علما و فقهای یهود برای رفع این معضل به تفسیر و تأویل تورات و تربیت عالم دینی پرداختند و تناییم (معلمان یهودی) تفاسیر شفاهی فراوانی از تورات بهدست دادند.
یهودا هناسی، یکی از ربی های برجسته زمان خود بود که این تفاسیر شفاهی را در کتابی به نام میشنا گرد آورد. میشنا (آموزههای شفاهی)، در مقابل میقرا (تورات مکتوب) قرار دارد. یهودیان معتقدند که حضرت موسی شریعت یهودی را طی 40 سال شفاهاً به یهودیان آموزانده و این سنت شفاهی سینه به سینه نقل شده و در کتاب میشنا مکتوب گردیده است. این کتاب برخلافِ تَنَخ خالی از آرایههای ادبی است و جملاتش کوتاه و مختصر است.
گمارا و تاریخچه ایجاد آن
با اینکه میشنا تلمود بسیاری از مسائل دینی یهودیان حل کرد، اما اختصار افراطی آن، پرسش های زیادی باقی گذاشت. از این رو، مراکز دینی یهودی به تفسیر آن روی آوردند. این مراکز در شرق بابل و غرب فلسطین قرار داشتند و هر دو، این کتاب را پذیرفته بودند. با این وجود در تفسیر آن اختلاف نظر داشتند و هر مرکز با دیدگاه خود آن را تفسیر میکرد. این چنین بود که دیدگاه های تفسیری متفاوت و گاه متعارضی به وجود آمد. این تفاسیر به «گِمارا» به معنای «تکمله» و «اتمام» معروف شد که زمینه ساز ایجاد محتوای تلمود شد.
امورائیم با تنائیم چه فرقی دارد؟
حاخام های مراکز بابلی و فلسطینی که در مجامع یهودی به «امورائیم» ملقب بودند، مطالب کتاب میشنا را مفصلا تفسیر میکردند. امورائیم Emoraiim، در لغت به معنای «شارحان» است و در اصطلاح به مفسران میشنا اطلاق می گردد. ایشان در فلسطین و عراق طی سالهای 200 الی 500 میلادی به شرح تفصیلی کلمه به کلمه و عبارت به عبارت میشنا پرداختند و تلمود امروزی را به وجود آوردند. تنائیم Tena'im به معلمان شریعت در فلسطین اطلاق می گردد. ایشان متخصص در تدریس میشنا بودند. نسبت امورائیم به میشنا، از حیث تفسیر همچون نسبت تناییم به تورات است.

قابل ذکر است تلمود در سال 2011 در 20 جلد به همت جمعی از پژوهشگران به زبان عربی ترجمه شده است.
تلمود بابلی و اورشلیمی چیست؟
به مجموعه میشنا و گمارا، کتاب تلمود می گویند. از آنجا که مراکز بابلی و فلسطینی در تفسیر میشنا اختلاف داشتند و دو نوع گمارا به وجود آمد، به تبع آن دو نوع تلمود نیز ایجاد شد که در شیوه و سبک، متفاوت بودند. کتاب اول به دلیل نگارش آن در بابل، به تلمود بابلی Babylonian Talmud معروف شد و مجموعه دوم از آن رو که در قدس نوشته شد، به تلمود اورشلیمی Yerushlami Talmud یا تلمود فلسطینی شهرت یافت.
میشنا در هر دو مجموعه یکسان است و اختلاف در متن گمارا است. در تلمود بابلی برخلاف تلمود اورشلیمی که همۀ مباحث میشنا را پوشش نداده، مباحث میشنا تفسیر کافی شده است. از این رو، تلمود بابلی نسبت به اورشلیمی کامل تر و عمیق تر است. علاوه بر این، دورۀ امورائیم تلمود بابلی، به مراتب، طولانی تر از دورۀ امورائیم اورشلیمی بود. دورۀ امورائیم فلسطینی از 219 تا 359 میلادی یعنی حدود 140 سال طول کشید، اما دورۀ امورائیم بابلی از 219 تا 500 و حدود 280 سال و دو برابر امورائیم فلسطینی بود. با وجود این، تدوین نهایی تلمود اورشلیمی در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم میلادی پایان گرفت. هر جا که از لفظ تلمود استفاده می شود، منظور تلمود بابلی است؛ چرا که بین یهودیان تلمود بابلی شایع تر و متداول تر است. علت این شیوع را باید در مطالب و احکام گستردۀ این مجموعه دانست که تقریباً حجمی 3 برابر نمونه اورشلیمی آن دارد.
زبان و نویسنده تلمود
با اینکه یهودا هناسی میشنا را نوشت، اما محتوای آن محصول اندیشه، اجتهاد و فتاوای جمعی از فقها و علمای یهودی در زمان های مختلف بود. در واقع این کتاب حاصل تفکر و تبادل اندیشه بیش از سه هزار عالم یهودی در مکان ها و زمان های مختلف است. از این رو، مطالب آن یکپارچه نیست و فتاوای فقهی متفاوتی دربارۀ یک مسئله و متناسب با هر زمان دیده می شود. شیوۀ نگارش تلمود بدین شکل است که یک حکم از میشنا نقل شده و ذیل آن، تفاسیر و فتاوای گوناگون علمای یهود (گمارا) بیان گردیده است. اختلاف نظرهای فقهی در گمارا و بعضاً برخی اختلافات تنائیم در میشنا بسیار مبسوط و مستدل بوده و مستند به ادلۀ بسیاری است.
تلمود بابلی کتابی بسیار حجیم است و گفته می شود این مجموعه حدود 2.500.000 واژه را دربرمی گیرد. عجاج نُـوَیـهـض، پژوهشگر ادیان، فعال سیاسی و نویسندۀ کتاب معروف پروتکلهای دانشوران صهیون، میگوید: Talmud در اصل، چند مجلد بیشتر نبود اما در طول 8 قرن گذشته، حجم آن گسترده شد و حاخامها دائماً بر آن مطالبی میافزودند و آن را به 36 جلد رساندند.
زبان تلمود بابلی عبری-آرامی است و دارای واژگان یونانی و حتی لاتین نیز میباشد. شایان ذکر است که تلمود برای اولین بار در سال 2011 در اردن در 20 جلد به زبان عربی ترجمه و چاپ شد. نسخه های انگلیسی 20 جلدی آن نیز در اروپا و آمریکا به چاپ رسیده است.
دانلود تلمود ، دومین کتاب یهودیان
در ادامه ترجمه بخشی از پیشگفتار و مقدمه کتاب تلمود را ارائه خواهیم نمود. مطالعه این مقدمه ضرورتی ندارد و چنانچه قصد دانلود تلمود را دارید می توانید به انتهای مطلب مراجعه کنید. در مورد دین یهود، از آنجایی که منبع پایه مورد اعتماد شناخت این دین، کتاب عهد عتیق می باشد، ترجمه عربی از این متن مقدس در یهودیت وجود دارد. اما سایر متون دینی در یهودیت، تاکنون به زبان عربی ترجمه نشده اند. فلذا یهود پژوهان قادر به مطالعه معارف یهودی خارج از عهد عتیق نیستند. برای دانلود کتاب تلمود PDF می توانید به انتهای همین مطلب رجوع کنید.
کتاب تلمود Talmud پس از عهد عتیق، دومین نص دینی معتبر شمرده شده و همانند منابع دیانت یهودی است. تلمود منبع شرح عهد عتیق بوده و مواد دینی آن را تفسیر می کند و در شکل گیری تفکر یهودی، جایگاه والایی دارد. گاهگاه اهمیت تلمود با عهد عتیق و تورات در میزان اهمیت دینی و شرعی و عبادی، برابری می کند. از آنجایی که ترجمه تلمود که تکیه گاه اصلی در شناخت یهود است و مطالعه یهود بدون آن ناقص است، وجود ندارد، و نیز با توجه به اینکه طبیعت و مواد مباحث عقلی کتاب تلمود، با اساطیر و خرافات پوشانیده شده؛ نبود ترجمه عربی برای تلمود تاثیر بسیاری در مطالعه یهود دارد. من معتقدم که کتاب ترجمه تلمود امری ضروری و شروعی دوباره در مطالعه دین یهود به زبان عربی است.
تمام آنچه ذکر شد، بیانگر اهمیت اقدام دکتر مصطفی عبدالمعبود به ترجمه ی بخش شریعت تلمود است. این بخش شامل اجزای بسیار مهم از میشنا در زمینه شریعت می باشد. میشنا همانند منابع تفسیری عهد عتیق، و منابع شریعت یهودی، مهم بوده و همانند یک کتاب، یک سیستم و یک واحد فعالیت برای سیر و رشد شریعت شفاهی می باشد. و از سویی یک متن تخصصی برای دانش پژوهان می باشد که می تواند راهنمای آنان در مطالعات شان باشد. کتاب تلمود یک نظام شریعت برای صدور حکم در هر حالت عملی ارائه می کند.
طبقه بندی تلمود
پس از دانلود کتاب تلمود در مقدمه آن خواهید خواند: با توجه به تقسیم بندی معروف، محتوای میشنا به شش بخش تقسیم می شود که عبارتند از: بخش زراعیم، که مربوط به احکام خاص کشاورزی است. بخش موعید که مختص به اعیاد و به خصوص احکام روز شنبه است. بخش ناشیم، مربوط به احکام زنان است. بخش نزیقین مربوط به قوانین شهری و جنایی می باشد. بخش قداشیم، مربوط به احکام کیفیت خدمت در معبد و احکام خوردنی و ... می باشد. بخش طهاروت نیز مربوط به احکام طهارت و نجاست می باشد.
اهمیت مطالعه تلمود در شناخت دین یهود
میشنا در فراگیری و شمولیت خود بر مسائل، تفسیر جدیدی برای یهودیت ارائه می دهد که اجازه می دهد در مورد یهودیت میشنایی بحث شود. همانند مرحله ای از مراحل دگرگونی دیانت یهودی که بعد از یهودیت توراتی اتفاق افتاد و داعیه دار پیروی از بخش های مهم تر عهد عتیق بود. ترجمه میشنا که بخشی از کتاب تلمود است، افق هایی بیشتری را جهت فهم عمیق معارف یهودی خواهد گشود. چرا که این منبع دینی یهودی، شکل دهنده ی حیات یهودی است؛ و مفسر تورات و سایر اسفار عهد عتیق می باشد. کتاب تلمود جهان بینی یهودیان را ترسیم نموده و روابط یهودیان و غیریهودیان را تبیین و تحدید می کند.
ترجمه فارسی تلمود وجود ندارد
تلمود تا کنون به فارسی ترجمه نشده و تنها نسخه های عبری، انگلیسی و عربی آن موجود است. لذا توصیه می شود از جستجو برای دانلود ترجمه فارسی تلمود بپرهیزید. ترجمه عربی این اثر روان و فصیح بوده و مطالعه آن برای افراد حوزوی و متخصصین علوم اسلامی که با متون عربی سر و کار دارند، دشوار نیست. ترجمه انگلیسی نیز روان و قابل فهم است. چنانچه به اصطلاحاتی برخوردید که مفهوم نبود، می توانید از دایره المعارف یهودی یا دانشنامه جودائیکا استفاده کنید. برخی افراد مدعی هستند تلمود به فارسی ترجمه شده، اما این ادعا بلاشک مردود است. با توجه به حجم بسیار بالای متن تلمود (20 جلد)، نیاز است گروهی از پژوهشگران مدت مدیدی را صرف ترجمه فارسی تلمود کنند. با توجه به اینکه افراد جامعه ادیان پژوهان فارسی زبان، نسبت به پژوهشگران عرب و انگلیسی زبان بسیار اندک است، گمان نمی رود هیچ وقت مجموعه تلمود به طور کامل به فارسی ترجمه شود. از طرفی متخصصان و پژوهشگران ادیان در ایران غالبا قادر به مطالعه متون تخصصی ادیان به زبان انگلیسی و عربی هستند و نیاز جدی به ترجمه تلمود احساس نمی شود.
نکته بسیار مهم برای پژوهشگران و نویسندگان
لطفا قبل از دانلود تلمود به این نکته مهم توجه داشته باشید. اگر قصد دارید در تالیف مقاله، پایان نامه یا کتابِ خود از تلمود به عنوان منبع استفاده کنید، پیشنهاد می شود از نسخه 17 جلدی تلمود اورشلیمی عبری-انگلیسی استفاده کنید. این نسخه، در واقع اسکن صفحات چاپی است و قابلیت استناد دارد. همچنین این نسخه کاملا معتبر و دارای امتیاز و ارزش رفرنس است. استفاده از این تلمود و همچنین دایره المعارف جودائیکا شانس پذیرش مقالات شما را در مرحله داوری بالاتر می برد.
بنده در هنگام داوری برخی مقالات به دفعات دیده ام که نویسنده عبارتی را از تلمود نقل می کند و سپس به کتابی غیر از تلمود ارجاع می دهد. به کتاب هایی همچون «سیری در تلمود»، «گنجینه ای از تلمود»، «پروتکل های دانشوران صهیون» و ... . باید توجه داشته باشید که این ها منابع دست سوم و چهارم محسوب می شوند. لذا این شیوه ارجاع دهی یک امتیاز منفی برای اثر شما در مرحله داوری تلقی خواهد شد. شما وقتی نکته ای را از تلمود نقل می کنید، باید به خود تلمود ارجاع بدهید. بنابراین بسته به میزان مهارت تان در زبان انگلیسی یا عربی توصیه می کنم اقدام به دانلود تلمود انگلیسی 17 جلدی یا تلمود عربی 6 جلدی نمایید.
مجددا تاکید می شود اگر قصد ندارید به صورت جدی وارد مبحث یهودیت بشوید توصیه می کنم از تهیه تلمود صرف نظر کنید. برای آشنایی با فقه و احکام دین یهود می توانید از کتاب بن ایش های استفاده کنید. این اثر دو جلدی، به زبان فارسی و کاملا روان است. در تحقیقات خود نیز می توانید به آن ارجاع بدهید. بن ایش حای یک اثر دینی از ربی یوسف حییم است که مجموعه احکام روزه مره عوام یهودیان را در بر می گیرد. این کتاب در واقع مانند رساله توضیح المسائل یهودیان است و احکام کاربردی دین یهود را به زبان فارسی ارائه می کند.

یهودیان در طول و گذر تاریخ، اسامی و القاب متفاوتی را داشته اند و تجربه کرده اند. معروف ترین آن ها عبارتند از: «عبری یا عبرانی»، «بنی اسرائیل»

آرامگاه اِستِر ester و مُردِخای در همدان
خوانندگان محترم، وقایعی که در این حکایت از کتاب مقدس نقل میگردد، مربوط به بخشی از تاریخ دوران سلطنت خشایارشاه هخامنشی میباشد.
چنان که در کتاب مقدس آمده، استر در این تاریخ یکی از همسران خشایار شاه بوده است که مقام ملکهی این پادشاه ایرانی را نیز کسب میکند.
بنابر مکتوبات موجود در این حکایت، استر در کودکی پدر و مادرش را از دست میدهد و مردخای که یکی از بستگانش بوده تربیت و پرورش او را به عهده میگیرد. استر با کمک و همراهی مردخای و تربیتهای کار ساز او و قابلیتهای ذاتی و زیبایی ظاهری که داشته، مقام ملکهی اول سرزمین پارس را برای خود کسب میکند.
شاید در قسمت دوم و سوم این سلسله حکایات (داستان استر و مردخای) که در مجلههای بعدی باز هم براساس مکتوبات کتاب مقدس، شرحش را خواهیم داشت، مطالب مندرجه، خیلی باب میل برخی از ما ایرانیان نباشد؛ ولی نگارش و ساده نگاری این داستان به نیت آگاه شدن از این بخش تاریخ سرزمینمان است که اسنادش در کتاب مقدس مکتوب میباشد.
جای بسی سپاس که بخشی از لطایف تاریخی ایران زمین، چه تلخ و چه شیرین، از طریق نگارشات کتاب مقدس برایمان حفظ گردیده و از نابودی مصون مانده است.
برای همهی ما آشکار و مبرهن است که قطعاً مطلع شدن از تمامی حکایاتی که به طریقی با تاریخ سرزمینمان مرتبط میباشد، خالی از لطف نیست.
پس بدون تعصب این حکایت را مطالعه کنیم و در موردش بیندیشیم و این نکته را در خاطرمان ثبت کنیم که زندگی و اندیشههایمان باید غیور باشیم نه متعصب.
«آرامگاه استر ملکهی هخامنشی و مردخای مربی و سرپرست وی، در همدان میباشد.»

خشایارشاه همان پادشاهی است که از هند تا حبشه تحت سلطهی وی بود یعنی محدودهی جغرافیایی که شامل 127 ولایت است و خود پادشاه یعنی خشایار شاه در شّوشَن (شوش) که پایتخت فرمان رواییش بود سلطنت میکرد.
پادشاه پارسیان در سال سوم سلطنتش، ضیافتی بزرگ، برای تمامی حاکمان شهرها و خادمانش، برپا نمود و تمامی امرا و سروران ولایتها در میهمانی وی حضور داشتند. او برای همهی کسانی که در دارالسلطنه شوشن(شوش) از کوچک و بزرگ حضور داشتند ضیافت هفت روزهای را در عمارت باغ قصر، برپا نمود.
عمارتی با شکوه که پردههایش از کتان سفید و لاجورد بود که با ریسمانهای سفید و ارغوانی در حلقههای نقره بر ستونهای مَرمَر سفید آویخته شده بودند و تختهای طلا و نقره بر سنگفرشی از سنگ سماق و مَرمَرِ سفید و دُر و مَرمَر سیاه خودنمایی میکردند.
خدمه، آشامیدنیها را در ظروف طلایی که با اشکال و فرمهای مختلف ساخته و طراحی شده بودند، پخش میکردند. انواع شرابهای شاهانه که به جهت کرامت پادشاه به گونهای فراوان در اختیار همگان بود و پادشاه به تمامی میهمانان دربارش چنین امر کرده بود که هر کس در خوردن و آشامیدن موافق میل خود رفتار نماید.
وَشتی، ملکهی خشایار شاه، زنی بود با منظری زیبا و ظاهری برازنده؛ او نیز به تبع شاهنشاه، ضیافتی برای زنان کاخ پادشاه برپا نموده بود. در روز هفتم، چون دل پادشاه از شراب خوش گردید، به هفت تن از خواجه سراهایی که در حضورش بودند، امر کرد تا وَشتیِ ملکه را با تاج ملوکانه به حضور پادشاه بیاورند تا زیبایی او را به خلایق و سروان سرزمینش نشان دهد.
وَشتیِ ملکه از خواستهی وی سرپیچی کرد و به فرمان پادشاه وقعی ننهاد و در مجلس شاهنشاه حاضر نگشت. این حرکت نسنجیدهی ملکه در قبال سلطان 127 ولایت سرزمین پارسیان برای خشایار شاه بسیار گران آمد.
بعد از به پایان آمدن جشن هفت روزه، پادشاه دربارهی این حرکت زننده ملکه با حکیمانش به مشورت نشست و از آنان سوال نمود که بر حسب شریعت و قوانین جاری سرزمینش با ملکهای که از فرمان پادشاه تمرد کرده چه باید کرد.
یکی از مشاوران خردمندِ حاضر در جلسه، پاسخ داد که این حرکت نابخردانه ملکه نه تنها بیادبی و گستاخی در قبال پادشاه است بلکه بیحرمتی به تمامی شاهانی است که در قلمروی پادشاه پارسیان حکومت میکنند.
چرا که اگر خبر این حرکت توهین آمیز ملکه، نزد تمامی زنان پخش شود که خشایار شاه پادشاه امر فرموده که وَشتیِ ملکه را به حضور بیاورند و او از فرمان پادشاه سرپیچی کرده و به خدمت شاه نیامده، در آن صورت زنان پارسی و مادی که این عمل ملکه را بشنوند با تمامی شاهان ولایتهای تحت فرمان پادشاهی شما چنین خواهند کرد و شوهران در نظر ایشان خوار خواهند شد.
پس اگر پادشاه این را مصلحت بداند، فرمان ملوکانهای صادر نماید که در تمامی سرزمین پارسی و مادی ثبت گردد به طوری که قابل تغییر هم نباشد؛ با این عنوان که وَشتی، من بعد اجازهی خدمت و حضور به بارگاهِ خشایار شاه را ندارد و پادشاه رتبه ملوکانهی او را به بانوی دیگری که از او بهتر باشد خواهد داد و چون فرمانی که پادشاه صادر گرداند در تمامی مملکت شنیده شود، دیگر آن تأثیر ناصواب را بر روی بقیهی زنان نخواهد گذاشت.
این سخن در نظر پادشاه و روسا و مشاورینش پسندیده آمد و پادشاه موافق با این پیشنهاد عمل کرد و دستور داد تا این فرمان به صورت مکتوباتی با خط و زبان هر ولایت و هر قومی نگاشته شود و به تمامی سرزمینهایی که تحت پادشاهی خشایار شاه پارسی بود، ارسال گردد.

استر در مقام ملکه
بعد از این وقایع، چون خشم خشایار شاه فرو نشست، در ادامهی حکمی که برای خلع ملکه از مقامش و انتخاب کس دیگری که شایستگی این سمت را داشته باشد، با مشاورین سلطنتی به شور نشست و مقرر گردید که پادشاه در تمامی ولایتهای مملکت خود وکلایی را بگمارد تا دختران باکرهی نیکو منظر را به دارالسلطنه شوش در خانهی زنان که تحت نظر یکی از خواجه سرایان پادشاه بود، گرد آورند، تا دختری که در نظر پادشاه مورد پسند واقع گردد را به عنوان ملکه سرزمین پارس انتخاب نماید.
مردی یهودی به نام مُردِخای بن یائیر ابن شِمعی ابن قَیس بنیامینی در دارالسلطنهی شوش خدمت میکرد و پیشینهاش چنین بود که از اورشلیم به دلیل اسارتش توسط نبوکدنصر (بخت النصرِ بابلی) به همراه یَکُنیا پادشاه یهودا، جلای وطن شده بودند و بخت النصر پادشاه بابل ایشان را به اسیری برده بود. او هَدَسَه، یعنی اِستَر را که دختر عمویش بود و پدر و مادرش را در کودکی از دست داده بود، به فرزندی پذیرفته و تربیتش را به عهده گرفته بود.
بعد از اینکه فرمان پادشاه در تمام کشور پخش شد دختران بسیاری در دارالسلطنه شوش جمع شدند و استر نیز جزو دخترانی بود که از نظر زیبایی و وجاهت مورد تأیید خواجه سرای مسئول خانه زنان پادشاه قرار گرفته بود.
به تمامی دخترانی که برای ورود به خانه پادشاه برگزیده میشدند، لوازم طهارت و تحفههایی را تحویل میدادند و همینطور هفت کنیز را در خدمت هر دختر میگذاردند و آنان را به بهترین خانهی زنان منتقل میکردند. استر بعد از پذیرفته شدن در مجموع دختران منتخب برای نامزدی ملکه شدن، طبق دستوری که مردخای به او داده بود، قوم و خویشی خود را در کاخ به کسی فاش نکرد و مردخای که در دارالسلطنه خدمت میکرد، هر روز در مقابل صحن خانهی زنان گردش میکرد تا از احوال استر و از آنچه که بر وی میگذشت مطلع گردد.
هر یک از دختران بعد از ورود به کاخ مدت دوازده ماه را باید به عنوان ایام تطهیر میگذراندند، یعنی شش ماه با روغن مرّ و شش ماه با عطریات و لوازم پاک کنندهی مختص زنان. پس از گذراندن این دوره یک ساله، آن دوشیزه اجازه ورودِ نزد پادشاه را مییافت و میتوانست که هرچه را که از خانهی زنان میخواهد با خود به خانه پادشاه ببرد و صبحگاه به خانهی دوم زنان برمیگشت و بار دیگر به نزد شاه فرستاده نمیشد مگر اینکه پادشاه او را به نام طلب میکرد.
چون نوبت به استر رسید تا شبی را پادشاه بگذراند، چیزی بیشتر از آنچه که خواجه سرا و مستحفظ زنان به او دادند را طلب نکرد و رفتار استر همواره در طول دوران حضورش در خانهی زنان به گونهای بود که لطف همگان به سمتش افزون میگردید. استر را در ماه دهم از سال هفتم سلطنت خشایار شاه به قصر ملوکانه آوردند و پادشاه بعد از معاشرت با وی او را بیش از دیگران پسندید و به وی علاقمند گردید.
به تبع این پسند و انتخاب، خشایارشاه دستور داد تا میهمانی مفصلی برپا کنند. پادشاه در این ضیافت شاهانه تاج ملوکانهای که نشانِ مقام ملکهای بود را بر سر استر نهاد و او را به جای وشتی ملکه سرزمین پارس نمود.

نجات پادشاه به دست مردخای
در آن ایام، روزی مردخای مطلع شد که دو نفر از خواجه سرایان پادشاه که جزو حافظان آستانهی او نیز بودند، به دلایلی از خشایار شاه خشمگین گردیدهاند و مصمم به آسیب رساندن به پادشاه میباشند. چون مردخای از این امر مطلع گردید، استر را که ملکه شده بود با خبر ساخت و استر نیز از زبان مردخای این خبر را به اطلاع خشایارشاه رسانید.
پادشاه در رابطه با این موضوع تحقیق و تفحص کرد و متوجه شد خبر صحت دارد و به همین جهت هر دوی خائنین را بر دار کشید و بعدها این حکایت در حضور پادشاه، در کتاب تواریخ ایام مرقوم گردید.
جشن پوریم یک جشن یهودی است که در ماه عبری آدار (معمولاً اسفند ماه) برگزار میشود. این جشن به نجات یهودیان ایران در زمان پادشاهی «اخشورش» (احتمالاً خشایارشا) از توطئه هامان، وزیر او، اشاره دارد. هامان قصد داشت همه یهودیان را قتل عام کند، اما ملکه استر، که یهودی بود و با پادشاه ازدواج کرده بود، نقشه او را خنثی کرد و یهودیان را نجات داد.
إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِئِينَ