بنام مولا

تَاللَّهِ ....سوگند به خدا کلمه تالله 9بار درقران امده است

1-قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُم مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِي الْأَرْضِ وَمَا كُنَّا سَارِقِينَ ‎﴿يوسف: ٧٣﴾‏

۲. قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ ‎﴿يوسف: ٨٥﴾‏

۳. قَالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَإِن كُنَّا لَخَاطِئِينَ ‎﴿يوسف: ٩١﴾‏

۴. قَالُوا تَاللَّهِ إِنَّكَ لَفِي ضَلَالِكَ الْقَدِيمِ ‎﴿يوسف: ٩٥﴾‏

۵. وَيَجْعَلُونَ لِمَا لَا يَعْلَمُونَ نَصِيبًا مِّمَّا رَزَقْنَاهُمْ تَاللَّهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنتُمْ تَفْتَرُونَ ‎﴿النحل: ٥٦﴾‏

۶. تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِّن قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‎﴿النحل: ٦٣﴾‏

۷. وَتَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُم بَعْدَ أَن تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ ‎﴿الأنبياء: ٥٧﴾‏

۸. تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ‎﴿الشعراء: ٩٧﴾‏

۹. قَالَ تَاللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

تَاللَّهِ

سوگند به خدا

تَاللَّهِِ... وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰ إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ‎‏ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ‎

سوگند به خدا و اموال و فرزندانتان چیزی نیست که شما را به پیشگاه ما نزدیک گرداند، مگر کسانی که ایمان آورده و کار شایسته کرده باشند.روزی که هیچ مال و فرزندی سود نمی‌دهد،مگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد.

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، [زنهار] اموال شما و فرزندانتان شما را از یاد خدا غافل نگرداند، و هر کس چنین کند، آنان خود زیانکارانند.

اموال شما و فرزندانتان صرفاً [وسیله‌] آزمایشی [برای شما]یند، و خداست که نزد او پاداشی بزرگ است.

تلنگری در ایات خدا در قران

سوگند به خدا نماز روزه خریدنی نیست با مال نمیتوان نماز خرید با مال نمیتوان روزه خرید تا زنده ای هر وظیفه وتکلیفی که بر دوش داری ادا کن هر صدقه ای هر عملی صالح داری با قلبی سلیم با قلبی پاک ادا کن تا رستگار شوی بعد از مرگ خودت نگو برایت حج بروند برایت روزه بگیرند برایت نماز بخوانند این ایات همه چیز واضح بیان کرده است در دستگاه الهی مال وفرزندان به داد ما نمیرسند مگر عملی صالح با قلبی سلیم وپاک تا موقعی که زنده ای در پیشکاه خداوند انجام بدهی مال ومنال وسیله تقرب حساب نمیشوند واولاد ما به حال ما سودی برای تقرب به خدا ندارند اولاد فقط حجاب بین ما وخدا هستند هیچ سود دیگری ندارند برای نزدیکی به خدا اول ایمان به خدا لازم است دومین کار عملی صالح با قلبی سلیم لازم است قلب سلیم دوبار در قران امده است قلب سلیم قلب بدون لک وافت است هر گناه یک لکه سیاهی در دل ایجاد میکند وگرنه قلب انسان درابتدا که بدنیا میاید سلیم وبدون لک است اما گناه انرا از این حالت خارج میکند قلب سلیم قلبی سبز وبهاری وباطراوت است قلبی باحال وشور شعف است قلبی عارفانه است قلبی مطمئن است

تمام دل خوشی انسان در دنیا به دو چیز است یکی اولاد دیگری اموال است لذا خداوند در دنیا این دو چیز را نشانه رفته است فرموده هردو انهای محل ازمایش شما هستند این دو قسمتی از امتحان شما در دنیا است تا بدانییم چقدر به انها وابسته هستید وبرای این دو چیز چقدر اخرت خود را ویران میکنیید چقدر به کلام ما ارج مینهید ودر این دوامر تامل میکنیید که دچار لغزش نشوید

قلب سلیم اصطلاحی فقهی است که به قلبی اشاره دارد که عاری از هر نوع انحراف اخلاقی و بیماری باشد. قرآن، قلب سلیم را تنها سرمایه نجات روز قیامت می‌داند، چنان‌که در سوره شعراء آمده‌است: روزی که نه مال سود می‌دهد و نه فرزندان، مگر آن‌کس که با قلبی رسته از شرک نزد خدا بیاید.[۱] توسط مفسران قرآن، تفسیرهای زیادی برای «قلب سلیم» بیان شده‌است که هر کدام به یکی از ابعاد این موضوع اشاره دارد: - قلب سلیم، قلبی است که از شرک پاک باشد؛ قلبی است که خالص از کینه، نفاق و معاصی باشد؛ قلبی است که از عشق دنیا تهی باشد؛ چراکه حب دنیا سرچشمه همه خطاهاست؛ قلبی که جز خدا در آن نباشد. چنان‌که بیان شد، «سلیم» از ماده «سلامت» گرفته شده و وقتی سلامت به‌طور مطلق مطرح می‌گردد، سلامتی از هر نوع بیماری اخلاقی و اعتقادی را شامل می‌شود. پس صاحب قلب سلیم در این دنیا، قلبش از امور غیرخدایی خالی است؛ زیرا اموری چون هوای نفس، قدرت‌طلبی، زیاده‌خواهی، ناهنجاری‌های اخلاقی و … با قلب سلیم هیچ‌گونه تناسبی ندارند.[۲][۳] در روایات اسلامی هم از قلب سلیم، بسیار یاد شده‌است.

واژه سلیم از «سلم» و «سلامت» به معنی دور بودن از آفات ظاهری و باطنی است. از نظر راغب اصفهانی، قلب سلیم یکی از اصطلاحات با محتوا و بسیار زیبای موجود در قرآن است.

قلب سلیم که از دنیادوستی خالی است. علایق شدید مادی و دنیاپرستی، انسان را به هر گناهی می‌کشاند؛ زیرا «دوستی دنیا، سرچشمه همه گناهان است». پس قلبی که از حب دنیا خالی باشد، قلب سلیم است. در حدیثی از امام ششم شیعیان آمده‌است که «این قلبی است که از دوستی دنیا در امان مانده باشد.»

در قلب سلیم چیزی جز خدا نیست. قلبی است که جز خدا در آن نباشد؛ چنان‌که باز امام ششم جعفر صادق فرموده: قلب سلیم، قلبی است که خدا را ملاقات کند درحالی‌که بجز او در آن نباشد. پس منظور از قلب در اینگونه موارد، روح و جان آدمی است. در روایات اسلامی دربارهٔ قلب و سلامت آن و آفاتی که بر آن وارد می‌شود و راه مبارزه با این آفات، مطالب زیادی آمده‌است.

امام علی (ع) درخصوص قلب سلیم می‌فرمایند: از قلب سلیم جز اندیشه‌ها (و کارهای) درست سرنزند. یکی دیگر از انواع و اصناف قلب، قلب مطمئن است. خداوند در آیه 28 سوره رعد می‌فرماید: (رستگارند) آنان که ایمان آورند و قلب‌هایشان به یاد خدا آرام می‌گیرد؛ آگاه باش که با ذکر خدا (الله)، دل‌ها آرامش می‌یابد و به اطمینان می‌رسد.

خداوند در آیه 89 سوره شعرا با اشاره به ویژگی قلب سلیم می‌فرماید: (در آن روز، مال و فرزندان به کار نیاید) مگر کسی که با قلبی سالم (و پیراسته از عیب‌ها و عقاید باطل) نزد خدا آید.

پیامبر (ص) می‌فرمایند: هرگاه قلب کسی پاک گردد تن او نیز پاک گردد.

امام علی (ع) درخصوص قلب سلیم می‌فرمایند: از قلب سلیم جز اندیشه‌ها (و کارهای) درست سرنزند.

یکی دیگر از انواع و اصناف قلب، قلب مطمئن است. خداوند در آیه 28 سوره رعد می‌فرماید: (رستگارند) آنان که ایمان آورند و قلب‌هایشان به یاد خدا آرام می‌گیرد؛ آگاه باش که با ذکر خدا (الله)، دل‌ها آرامش می‌یابد و به اطمینان می‌رسد.

امام باقر (ع) می‌فرمایند: ایمان در دل ثابت است، اما یقین گاه به گاه در دل می‌گذرد. پس هرگاه یقین در دل آید، چنان شود که گویی پاره‌ای از آهن است.

خداوند درخصوص یکی دیگر از انواع قلب یعنی قلب مفتوح که چگونه قلبی است، در آیه 22 سوره زمر می‌فرماید: آیا کسی که خدا دلش را برای پذیرش اسلام گشوده و فروغ پروردگاری بر جان او تافته است (چون دیگران است؟)

پیامبر (ص) نیز در حدیثی می‌فرمایند: در قلب نوری است که نمی‌درخشد مگر از راه حق گرایی و میانه روی و آن نور، نوری از پیامبران است.

امام باقر (ع) می‌فرمایند:‌ دل‌ها بر سه گونه‌اند... و دلی «مفتوح»، که در آن چراغی فروزان است، و روشنی آن تا روز قیامت خاموش نمی‌شود، و آن دل مومن است.

در روایات اهل بیت علیهم السلام جالب ترین تفسیر براى "قلب سلیم" را امام صادق (علیه السلام) بیان فرمود، آن جا که مى فرماید: «الْقَلْبُ السَّلِیمُ الَّذِی یلْقَى رَبَّهُ وَ لَیسَ فِیهِ أَحَدٌ سِوَاهُ»؛ (9) قلب سلیم قلبى است که خدا را ملاقات کند، در حالى که هیچ کس جز او در آن نباشد.

نیز در روایت دیگرى از همان امام همام (علیه السلام) آمده است: « صاحِبُ النِّیةِ الصّادِقَةِ صاحِبُ الْقَلْبِ السَّلِیمِ، لِأَنَّ سَلامَةُ الْقَلْبِ مِنْ هَواجِسِ الْمَحْذُوراتِ بِتَخْلِیصِ النِّیةَ لِلّهِ فِى الاُمُورِ کُلِّها »؛(10) کسى که نیت صادقى دارد، صاحب قلب سلیم است؛ چرا که سلامت قلب از شرک و شک، نیت را در همه چیز خالص مى کند. بنابراین، امام صادق (علیه السلام)، صاحبان نیت پاک و خالص را، صاحب قلب سلیم می داند.

امام باقر(علیه السلام)فرمود: قلب ها چهار گونه است:

قلبى که در آن نفاق و ایمان است.
قلبى که وارونه است.
قلبى که مُهر بر آن خورده، هیچ حقى بر آن وارد نمى شود.
و قلبى که نورانى است و خالى (از غیر خدا).

سپس افزود: قلب نورانى قلب مومن است، هر گاه خدا نعمتى به او بخشد شکر مى گوید، و هر گاه مصیبتى به او رسد، صبر و شکیبائى مى کند، اما قلب وارونه قلب مشرکان است همان گونه که خداوند فرموده: « اَ فَمَنْ یَمْشِی مُکِبّاً عَلى وَجْهِهِ اَهْدى اَمَّنْ یَمْشِی سَوِیّاً عَلى صِراط مُسْتَقِیم»: «آیا کسى که به صورت بر زمین راه مى رود هدایت یافته تر است یا کسى که راست قامت بر صراط مستقیم گام برمى دارد»؟!(11)

انواع قلب در قرآن کریم

بیست نوع قلبی که در قرآن ذکر شده است:

۱. قلب سليم:

و آن قلبی است مخلص برای خدا و خالی از کفر و نفاق و هرگونه پستی.

{ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ }

۲. قلب مُنيب:

وآن قلبی است که هميشه درحال برگشت و توبه به سوی خدا و بر طاعت خدا استوار و پابرجاست.

{مَنْ خَشِيَ الرَّحْمَن بِالْغَيْبِ وَجَاء بِقَلْبٍ مُّنِيبٍ}

۳. قلب مُخبِت:

وآن قلبی است فروتن و آرام یافته به ذکرخدا. { فتُخْبِتَ لَهُ قلُوبُهُمْ }

۴. قلب وَجِل:

و آن قلبی است که از ياد خدا میلرزد که مبادا عمل وی به درگاه خدا قبول نشود و از عذاب خدا نجات نيابد. { وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ }

۵. قلب تَقِيّ:

و آن قلبی است که به احکام خدا احترام ميگذارد. { ذَلِکَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ }

۶. قلب مَهدِیّ:

و آن قلبی است که تسليم امر خدا و راضی به قضا و قدر پروردگار است .{وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ

۷. قلب مُطمئن:

وآن قلبی است که با ياد خدا و توحيدش آرام میگيرد.{ وتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّه}

۸. قلب حَیّ:

و آن قلب زنده ای است که از شنيدن پندهای قرآنی و داستان های امت های گذشته که با گناه وطغيان هلاک شدند پند و اندرز میگيرد .{ إِنَّ فِي ذَلِکَ لَذِکْرَى لِمَن کَانَ لَهُ قَلْبٌ }

۹. قلب مريض:

و آن قلبی است که دچار بيماری شک و نفاق و مبتلا به فسق و فجور و شهوت های حرام است.{ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قلبِه مَرَضٌ }

۱۰. قلب أعمَى:

وآن، قلب کوری است که حق را نمیبيند و در نتيجه پند و اندرز نمیگيرد .{ وَلَکِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِی فِی الصُّدُورِ }

۱۱. قلب لاهِی:

وآن قلبی است که از قرآن غافل و مشغول لهو و لعب و شهوت های دنياست .{ لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ }

۱۲. قلب آثم:

و آن قلبی است که گواهی حق را کتمان میکند و میپوشاند .{ وَلاَ تَکْتُمُواْ الشَّهَادَةَ وَمَن يَکْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ }

۱۳. قلب متکبر:

وآن دل مغرور و متکبری است که به خاطر ظلم و طغيان، از توحيد و طاعت خداوند رويگردان، و زورگو و جبار است .{ قلْبِ مُتَکَبِّرٍ جَبَّارٍ }

۱۴. قلب غليظ:

و آن قلبی است که عطوفت و رحمت و رأفت از آن برداشته شده:{وَلَوْ کُنتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِکَ }

۱۵. قلب مَختُوم:

و آن قلبی است که هدايت را نمی شنود و تعقل نمیکند.{ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِه}

۱۶. قلب قاسِی:

وآن قلبی است که به عقيده و ايمان نرم نمیشود و وعظ و ارشاد در آن تأثيری ندارد و از ياد خداوند رويگردان است.{ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً }

۱۷. قلب غافل:

وآن قلبی است که مانع ذکر و ياد پروردگار است و هوا و هوسش را بر طاعت حق تعالی ترجيح میدهد:{ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِکْرِنَا }

۱۸. قلب أغلف:

و آن قلبی است که پوشيده شده است به طوری که اقوال و فرمايشات رسول اکرم "ص"در آن نفوذ و رسوخ نمیکند.{ وَقَالُواْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ }

۱۹. قلب زائغ:

و آن قلبی است که از حق و حقيقت اعراض ميکند:{ فأَمَّا الَّذِينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ }

۲۰. قلب مُرِيب:

و آن قلبی است که در شک و شکوک متحير و سرگردان است{ وَارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ }

خدايا قلب‌های ما را قلب سليم و مطمئن و در حال توبه و برگشت به خود و بهترين قلب‌ها قرار بده و ما را بر هدايت و ايمان ثابت قدم فرما!