جهنم....
وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌ لَّا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَّا يَسْمَعُونَ بِهَا ۚ أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ
و در حقیقت، بسیاری از جنّیان و آدمیان را برای دوزخ آفریدهایم. [چرا که] دلهایی دارند که با آن [حقایق را] دریافت نمیکنند، و چشمانی دارند که با آنها نمیبینند، و گوشهایی دارند که با آنها نمیشنوند. آنان همانند چهارپایان بلکه گمراهترند. [آری،] آنها همان غافلماندگانند.ای کسانی که ایمان آوردهاید، خودتان و کسانتان را از آتشی که سوخت آن، مردم و سنگهاست حفظ کنید: بر آن [آتش] فرشتگانی خشن [و] سختگیر [گمارده شده] اند. از آنچه خدا به آنان دستور داده سرپیچی نمیکنند و آنچه را که مأمورند انجام میدهند.
تلنگری در ایات قران
مواظب باشید خدای تبارک وتعالی از قبل مشتری های جهنم را خلق کرده است وصفات انان را نیز بیان کرده است واز کلمه کثیرا نیز بترسید چون اکثر مردم در علم ازلی خداوند جهنمی هستند انسانهایی که قلب دارند اما قلب انان سنگی است اهنی است فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ دلهایی از جنس سنگ دارند
چشم دارند اما نمی بینند انان کورانی هستند که خداوند در قران انان راوصف کرده است در دنیا کورند دراخرت نیز کور محشور میشوند
أَفَمَن يَعْلَمُ أَنَّمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَىٰ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ
وَمَن كَانَ فِي هَـٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًا
. وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ . قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ الْيَوْمَ تُنسَىٰ
ایشان گوش دارند اما حقیقت را با ان درک نمیکنند گوش شنوا ندارند در برابر حقیقت کر هستند برعکس خداوند کسانی را ستوده است وفرموده است أُذُنٌ وَاعِيَةٌ گوش شنوا دارند گوشهایی که با حقیقت اشنا هستند کلام خداوند را میشنوند وبا دل وجان عمل میکنند
چنین انسانهایی از حیوان هم گمراهتر هستند یک پله از حیوانها هم پست تر هستند ایشان غافلان در دنیا هستند که خدا را فراموش کردند ایشان گروه تغیر ناپذیری هستند که برای جهنم خلق شده اند لذا اگر قران که کتاب خداست که از سوی او وبه علم او نازل شده است وسرشار از حکمت ودانایی است در قلب وچشم وگوش تو تاثیر نداشت از این امر بترس نکند در زمره این گروهی هستی که خداوند از قبل برای جهنم خلق کرده است وبه پیامبر فرمود ایشان را رها کن تا مثل حیوانات اندک زمان حیات دنیا بچرند ولحظه ای در دنیا بازی کنند تا به ملاقات ما بیایند قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ . فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ مَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّن رَّبِّهِم مُّحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ
بگو: «خدا ؛ آنگاه بگذار تا در ژرفای [باطل] خود به بازی [سرگرم] شوند.پس آنان را رها کن تا در یاوهگویی خود فرو روند و بازی کنند تا آن روزی را که بدان وعده داده میشوند دیدار کنند.هیچ پند تازهای از پروردگارشان نیامد، مگر اینکه بازیکنان آن را شنیدند.
بدانید که قران کتابی نازل شده از سوی حق که باتهدید نازل شده است ومولای ما برای ما خط ونشان کشیده وبا کلام خویش تهدید کرده وفرمان داده که در این کتاب خوب تامل کنییم این کتاب را باهزار چشم نگرسته اند وهر کس بهره ای غیر از دیگری یافته کیسه گنجی است که هر کسی چیزی از ان بر میدارد این کتاب فرقان است که حق وباطل را از هم جدا میکند این کتاب دارویی است که کسانی را شفا وکسانی را جزضرر وزیان سودی ندارد شمشیری دولبه که هم میبرد وهم نوازش میکند عروسی زیبا که به هرکسی چهره نمایان نمیکند باید خیلی ناز او رابکشی تا اندک اندک رخ نمایان کند وتو را پذیرا باشد در این کتاب خدای ما ولی ما مولای ما از هر پند ومثلی برای راهنمایی ما دریغ نکرده وگروه اندکی که عالم ودانشمند وصاحب خرد این امر رادرک کرده وبهره میبرند پس ای کسی که این کلام مارا میخوانی اندکی تامل نما ودر بعضی ایات قران خوب تدبر نما تابهره ببری
وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا
و هيچ كس از شما نيست مگر آنكه وارد دوزخ مىشود، (و اين ورود شما) از جانب پروردگارت حكمى قطعى است.
بهشت عدن 11مرتبه در قران امده است
اما نام جهنم درقران 77بار امده است
نکته ها
در تفسير طبرى آمده است: روزى عبداللّهبن رواحه در حال بيمارى مىگريست، همسرش نيز با ديدن او به گريه افتاد. عبداللّه پرسيد: تو چرا اشك مىريزى؟ گفت: به خاطر گريهى تو. عبداللّه گفت: ولى من به خاطر اين سخن خداى متعال مىگريم كه فرمود: «إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها» ورود ما به دوزخ قطعى است، امّا من نمىدانم از آن نجات مىيابم يا خير؟
اين آيه بايد در كنار آيات و رواياتى كه مربوط به صراط است معنا شود، چون صراط پلى است كه بر روى دوزخ كشيده شده است و همهى مردم از روى آن عبور مىكنند، بعضى تند و بعضى كُند و بعضى به دوزخ مىافتند.
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: روز قيامت، همهى انسانها (چه خوب و چه بد) وارد جهنّم مىشوند، ولى آتش به مؤمنين زيانى نمىرساند، همچون حضرت ابراهيم كه آتش بر او سرد شد. بنابراين آيهى مورد بحث كه ورود همگان را به دوزخ حتمى مىداند، با آياتى كه مىگويد: مؤمنين از دوزخ دورند «1» منافاتى ندارد. زيرا از سويى وارد دوزخ مىشوند، و از سوى ديگر با لطف خداوند آسيبى نمىبينند.
لذا برای نجات از جهنم باید دست به دعا باشیم ودعاهایی از قران یاموزیم تا باعث نجات ما باشد دعاهایی از ائمه اطهار ییاد بگیریم تا خداوند ما را نجات بدهد نجات از جهنمی که خداوند خلق کرده است وهیزم ان سنگ وادمیان است
رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ ۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ﴿٦٥﴾ إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْکْرامِ
ای صاحب جلالت و بزرگواری
یا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ
ای صاحب نعمت و جود
یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَیْبَتی عَلَی النّارِ
ای صاحب بخشش و عطا حرام کن محاسنم را بر آتش دوزخ
يَا رَبَّنَا وَ يَا سَيِّدَنَا وَ يَا مَوْلَانَا وَ يَا غَايَةَ رَغْبَتِنَا
أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ أَنْ لَا تُشَوِّهَ خَلْقِي بالنَّار
واما در نماز شب هم دعا برای نجات از جهنم فراموش نشود بخصوص نماز وتر....
قالَ اَبُوعَبْدِاللّهِ عليه السلام : اِسْتَغْفِرِاللّهَ فِى الْوَتْرِ سَبْعينَ مَرَّةً، تَنْصِبُ يَدَكَ اليُسْرى وَتَعِدُّ بِالْيُمْنى اَلاِْسْتِغْفارَ. وَكانَ رَسُولُ اللّهِ صلي الله عليه و آله يَسْتَغْفِرُ فِى الْوَتْرِ سَبْعينَ مَرَّةً وَيَقُولُ: «هذا مَقامُ الْعائِذِبِكَ مِنَ النّارِ» سَبْعَ مَرّاتٍ. 
امام صادق عليه السلام فرمود: در نماز وتر هفتاد بار استغفار كن در حالى كه دست چپ را (مقابل صورت) بلند كرده و با دست راست استغفار را مى شمارى. و رسول خدا صلي الله عليه و آله هم در نماز وتر هفتاد بار استغفار مى كرد و هفت بار مى گفت: «هذا مَقامُ العائِذِ بِكَ مِنَ النّار». يعنى اين جايگاه كسى است كه از آتش به تو (خدا) پناه آورده است.
به سند صحیح از ابوبصیر روایت شده که: خدمت حضرت صادق (ع) عرضه داشتم ای فرزند رسول خدا مرا از عذاب الهی بترسان که دلم زنگ قساوت گرفته است.
فرمود: ای ابومحمد آماده زندگی دور و درازی باش که زندگی آخرت است، که آن زندگی را نهایت نیست، درباره آن زندگی اندیشه کن و برای آن توشه فراهم نما.
ای ابوبصیر روزی امین وحی جبرئیل با چهره ای تلخ که آثار اندوه از آن میریخت به محضر رسول خدا آمد، درحالی که پیش از آن هرگاه به محضر حضرت مشرف میشد متبسم و خوشحال بود.
رسول خدا به جبرئیل فرمود: چرا امروز با چهره گرفته و محزون آمده ای؟ عرضه داشت: امروز نفخه و دمی که بر آتش دوزخ میدمیدند از دست نهادند! فرمود دمهای آتش دوزخ چیست؟ گفت: ای محمد خداوند فرمان داد هزار سال بر آتش دوزخ دمیدند تا سپید شد، پس هزار سال دیگر دمیدند تا سرخ شد، آنگاه هزار سال دیگر دمیدند تا سیاه شد، و اکنون سیاه است و تاریک.
و اگر قطرهای از آشامیدنی دوزخ که محصولی از چرک و زخم عورت زنان زناکار است و در دیگهای دوزخ جوشانده میشود و به عوض آب به اهل جهنم میخورانند در آبهای اهل دنیا بریزند هر آینه همه اهل دنیا از بوی بدش بمیرند، و اگر یک حلقه از زنجیری که هفتاد زرع است و بر گردن اهل دوزخ میگذارند بر دنیا بگذارند از حرارت آن تمام دنیا بگدازد، و اگر پیراهنی از پیراهنهای اهل آتش را در میان آسمان و زمین بیاویزند اهل دنیا از بوی بد آن هلاک شوند.
چون امین وحی این مطالب را بیان کرد رسول خدا و جبرئیل به گریه افتادند، خداوند فرشتهای را نازل فرمود که: پروردگار به شما سلام میرساند، و میفرماید: من شما را از آنچه مستوجب عذاب میگردد ایمنی دادم.
سپس حضرت صادق (ع) فرمود: در آن روز اهل آتش عظمت دوزخ و عذاب الهی را درک میکنند، و اهل بهشت عظمت بهشت و نعیم آن را آگاه میشوند، و چون اهل دوزخ وارد دوزخ میشوند هفتاد سال میکوشند تا خود را به بالای دوزخ میرسانند هنگامی که به کنار دوزخ میرسند، فرشتگان گرزهای آهن بر سر آنان میکوبند تا به قعر دوزخ بازگردند، پوستهای دوزخیان را پس از سوختن به پوست جدید تغییر میدهند، تا عذاب بر آنان تأثیر بیشتری بگذارد.
پس امام صادق (ع) به ابوبصیر فرمود: آنچه برایت گفتم تو را بس است؟ ابوبصیر گفت: آری مرا بس است: «1»
