بنام مولا

لا اَقُولُ ((إِنِّي فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا ))

لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعًا وَلَا ضَرًّا

أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا

لَّا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَلَا نَفْعًا

مگو فردا کدام کار را انجام خواهم داد در حالی که مالک نفع وضرری برای خودمان نیستیم ........ایا غیر از خدا کسی را پروردگار خودم قبول کنم در حالی اوست که مالک نفع وضرر ماست

دعای علقمه به توصیه امام صادق (ع) بعد از زیارت عاشورا خوانده مي شود که برای گرفتن حاجت بسیار موثر است.

چون دعا را صفوان نقل کرده است به آن دعای صفوان هم می‌گویند. اما چون زمان خواندن آن بعد از زیارت عاشوراست و راوی این زیارت، علقمه است به دعای علقمه مشهور است

وقتی که صفوان با امام صادق (ع) به زیارت مرقد امام حسین (ع) رفته بود مشاهده کرد که امام صادق (ع) بعد از زیارت عاشورا دعای علقمه را خواندند و گفتند:«مواظب این زیارت باش و این دعا را بخوان و زیارت کن. به درستی که من ضامنم بر خدا براى هر که به این زیارت و دعا زیارت کند از از راه دور و نزدیک که زیارتش مقبول شود و سعی اش مشکور و سلامش به آن حضرت برسد و محجوب نماند و حاجت او قضا شود از جانب خداى تعالى و به هر مرتبه که خواهد برسد و او را نومید برنگرداند.»

امام صادق (ع) ادامه دادند:«اى صفوان این زیارت را یافتم به همین ضمان از پدرم و پدرم از پدرش على بن الحسین (ع) به همین ضمان و او از حسین (ع) به همین ضمان و حسین (ع) از برادرش حسن (ع) به همین ضمان و حسن از پدرش امیرالمؤمنین (ع) با همین ضمان و امیرالمؤمنین (ع) از رسول خدا (ص) با همین ضمان و رسول خدا (ص) از جبرئیل با همین ضمان و جبرئیل از خداى تعالى با همین ضمان و به تحقیق که خداوند عزوجل قسم خورده به ذات مقدس خود که هر کس حسین (ع) را به این زیارت از راه دور یا نزدیک زیارت کند و این دعا را بخواند زیارت او را قبول مى ‏کنم و خواهش او را به هر قدر که باشد می‌پذیرم و از درگاه من با ناامیدى و خسار باز نگردد بلکه با چشم روشن به برآوردن حاجت و فوز به جنت و آزادى از دوزخ باز خواهد گشت و شفاعت او را در حق هر کس که شفاعت کند قبول می‌کنم.»

یَا اللّٰهُ یَا اللّٰهُ یَا اللّٰهُ، یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ یَا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ،

أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَکْشِفَ عَنِّی غَمِّی وَهَمِّی وَکَرْبِی،

وَتَکْفِیَنِی الْمُهِمَّ مِنْ أُمُورِی،مِنْ أَمْرِ آخِرَتِی وَدُنْیَایَ.

وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَا

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا