دلخراش
تلنگری
روزى يكى از ياران درس، مصرانه و عاجزانه از حضرت استاد حسن زاده آملى تقاضا كردند كه: حضرت آقا عنايتى بفرماييد ذكرى، دعايى، چيزى بفرماييد، بلكه از اين گرفتارى روحى نجات پيدا كنم، خيلى گرفته و در قبض هستم.
حضرت استاد (دام عزه ) كه تا آخر لحظه سر به زير انداخته بودند و در سكوتى پر معنى و مراقبه اى ملكوتى به سر مى بردند سر را بلند كرده و فرمودند: آقا جان ! من هم گرفتارم، من هم از شما بدترم !!!
چند لحظه اى درنگ فرمودند و ادامه دادند: دو مطلب به شما عرض مى كنم ، يقينا اثر دارد به شرط اينكه اقلا يك اربعين (40 روز) بر آن مداومت داشته باشيد.
1- ذكر شريف يا حى يا قيوم يا من لا اله الا انت كه گفته اند، اكثار در آن سبب حيات و زيادت عقل مى شود و مجرب هم است.
2- سوره غنى (واقعه ) را بخوانيد تا غنى در علم و بعدا هم چيزهاى ديگرى شويد چون روايت شده كه:
ابن مسعود از پيامبر (صلى الله عليه و آله ) نقل كرده كه ، از پيامبر (صلى الله عليه و آله ) شنيدم كه فرمود: هر كس سوره واقعه را هر شب بخواند هيچ گاه محتاج نمى شود.
منبع: صراط سلوک
+ ن
ذكر عجيبى است !!
ذكر عجيبى است !!
يكى از ذكرهايى كه حضرت استاد (دام عزه ) مكرر در جلسات درسى سفارش مى فرمودند: ذكر شريف لا اله الا الله است در يكى از روزها فرمودند: آقاى بس بسى نباشيد، از ذكرهايى استفاده كنيد كه لب تكان نمى خورد؛ ذكر شريف لا اله الا الله معجون نفى اثبات است و عجيب است!!
منبع: صراط سلوک
اهميت ذكر لا اله الا الله
اهميت ذكر لا اله الا الله
مرحوم صدوق (قدس سره) در توحيد از پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) نقل مى كند آن حضرت فرمودند: ((نه من و غير من، هيچ كس كلمه مثل: لا اله الا الله نگفته ايم))
پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) فرمودند: (( خير العباده قول لا اله الا الله)) (بهترين عبادت طيبه لا اله الا الله)
امام صادق (عليه السلام ) فرمودند: (( قول لا اله الا الله ثمن الجنه)) (گفتن لا اله الا الله بهاى بهشت است)
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند: (( خداوند مى فرمايد: لا اله الا الله دژ و قلعه محكم من است و هر كس وارد آن شود از عذاب در امان است.))
پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله ) فرمودند: ((هر كس با اخلاص لا اله الا الله بگويد وارد بهشت مى شود و نشانه اخلاصش اين است كه كلمه طيبه او را از آنچه خداوند حرام گردانيده حفظ كند.))
ذكر به معنى فراموشى غير از خداست و كلمه طيبه لا اله الا الله ذكر معجونى است، مركب از نفى و اثبات كه با نفى (لا اله) همه چيزهايى كه سبب پيدايش و توليد مفاسد مى شود زايل شده مثل امراض قلب و وابستگى هاى روحانى و با اثبات (الا الله) صحت و سلامت قلب، از رذايل اخلاقى حاصل مى شود.
منبع: صراط سلوک
نماز شب و انس با ملكوت
نماز شب و انس با ملكوت
يكى از مستحبات كه براى سالكين الى الله در حد وجوب است (البته نه واجب تكليفى) نماز شب است، نماز شب آب حيات است و دل شب، ظلمات و استاد سلوك، خضر اين راه كه اگر كسى از آب حيات نوشيد به سعادت جاويد و حيات ابدى مى رسد.
مرا در اين ظلمات آن كه راهنمايى كرد نماز نيمه شب بود و گريه سحرى
امام صادق (عليه السلام ) مى فرمايند: ليس من شيعتنا من لم يصل صلاه الليل.
كسى كه نماز شب نمى خواند از شيعيان واقعى نيست.
«عزيزان وقت نيست ... دير است !! به انتظار ننشينيد، انسان با 40، 50 سال عمر مى خواهد خودش را براى ابد بسازد، كم كم مزاج جواب مى كند، البته با مزاج مخالفت هم نكنيد، ثلث آخر شب بسيار خوب است.
غذا هضم شده، هوا لطيف گشته، خلوت با شب داشته باشيد كه انس با عالم غيب و ملكوت ببار مى آيد».
منبع: صراط سلوک
انسان قرآنى باش
انسان قرآنى باش
روزى درب منزل را زدند، در را باز كردم ، ديدم جوانى است، گفت حاج آقا دستور العملى بفرماييد:
گفتم: اولا انسانى قرآنى باش و ثانيا استقامت داشته باش.
گفت: باز هم بفرماييد:
گفتم: تو برو همان اولى را انجام بده!!
منبع: صراط سلوك، ص 33
آداب سير و سلوك
آداب سير و سلوك
اول: قرآن
دوم: دائم الوضو بودن
سوم: پرهيز از پرخورى
چهارم: اجتناب از پرحرفى
پنجم: محاسبه
ششم: مراقبه
هفتم: ادب مع الله
هشتم: عزلت
نهم: نماز شب
دهم: تفكر
يازدهم: ياد خدا
دوازدهم: رياضت و تهذيب
سيزدهم: همت
چهاردهم: توبه
منبع: صراط سلوك
اسم اعظم
اسم اعظم
س: اسم اعظم كدام است ؟
ج: سيد عليخان شيرازى مدنى در كتاب (( كلم طيب )) نقل فرموده است كه اسم اعظم خداى تعالى آن است كه افتتاح او (( الله )) و اختتام او (( هو )) است و حروفش نقطه ندارد. (( و لا يتغير قرائته اءعرب ام لم يعرب )) و اين در قرآن مجيد در پنج آيه مباركه از اين پنج سوره است ، بقره و آل عمران و نساء و طه و تغابن و راقم گويد كه آن شش آيه در شش سوره است كه يكى هم در سوره نحل است.
1- الله لا اله الا هو الحى القيوم : تا آخر آيه الكرسى.
2- الله لا اله الا هو الحى القيوم نزل عليك الكتاب بالحق مصدقا لما بين يديه و انزل التوريه و الانجيل من قبل ، هدى للناس و انزل الفرقان.
3- الله لا اله الا هو ليجمعنكم الى يوم القيمه لا ريب فيه و من اءصدق من الله حديثا
4- الله لا اله الا هو له هو الاسماء الحسنى.
5- الله لا اله الا هو رب العرش العظيم.
6- الله لا اله الا هو و على الله فليتوكل المؤ منون.
بلكه بايد گفت اين اسم اعظم در هفت آيه قرآن كريم است كه آيه شصت و سه سوره مباركه غافر كه سوره مؤ من است از آن جمله است:
ذلكم الله ربكم خالق كل شى ء لا اله الا هو فانى تؤ فكون
منبع: انسان كامل از ديدگاه نهج البلاغه، علامه حسن زاده آملى
غزل خطائر قدس
بگذار تا بنالم از درد بی دوایم بیگانه ای چه دانی من دانم و خدایم
از دست دیده و دل کارم شده است مشکل آن میکشد به صحرا این سوی انزوایم
باطفل ابجدی از سرّالقدر چه گویی بربی بصر چه خوانی اسرار اولیایم
یارب بذات پاکت شب را نگیر از من من باشم و سحرها ذکر خدا خدایم
آنچه که دوست خواهد اندر نظام نیکوست گیرم که مستجابست ای دوستان دعایم
از قبض و بسط اسما هر لحظه جلوه هایی است بی عدّ و بی نهایت از یار بی قرایم
صنّاع و صنع هستی از لطف چیره دستی بخشوده است بخشد جام جهان نمایم
تا از خطائر قدس آید نسائم انس هل من مزید آید از قلب با صفایم
غیب الغیوب دارد هر لحظه شأن بیحد گوید که نیست جز من بگذر ز ماسوایم
جوش و خروش اعیان در جنب و جوش اکوان از اقتضای اسماست اسمایت ز اقتضایم
نجمی که بد سهایی امروز شد ضیایی از فیض کبریایی والشمس و ضحایم
دیوان حضرت علامه حسن زاده آملی – غزل خطائر قدس
آهسته آهسته
سخن دارم ز استادم نخواهد رفت از یادم
که گفتا حل شود مشکل ولی آهسته آهسته
تحمل کن که سنگ بی بهایی در دل کوهی
شود لعل بسی قابل ولی آهسته آهسته
مزن از ناامیدی دم که آن طفل دبستانی
شود دانشور کامل ولی آهسته آهسته
به نور دانش و تقوا، شود گمگشتگانی را
به حق آوردن از باطل ولی آهسته آهسته
همای عشق ما را بُرده با خود در بر دلبر
ازین منزل بآن منزل ولی آهسته آهسته
سحرگاهی دل آگاهی چه مینالید از حسرت
که آه از عمر بیحاصل ولی آهسته آهسته
(حضرت علامه حسن زاده آملی، دیوان اشعار
زندگینامه
در ورودی منزل حسنزاده آملی در روستای ایرا لاریجان
اتاقک با بام سبزرنگ، مقبره همسر وی است که در گوشه حیاط منزلش دفن شدهاست.
حسنزاده آملی در اواخر سال ۱۳۰۷ هجری خورشیدی در روستای ایرای لاریجان از توابع شهرستان آمل متولد شد. وی در سن شش سالگی، به مکتب خانه رفت و خواندن و نوشتن یادگرفت. تعدادی از جزوات متداول در مکتب خانههای آن زمان را خواند. سپس وارد دورهٔ ابتدایی دروس حوزوی شد. تاریخ ورود وی به حوزهٔ علمیه مهرماه سال ۱۳۲۳ هجری شمسی بود.
متون ابتدائیهٔ درس حوزه را در آمل نزد آیات و واعظان محمد غروی، عزیزالله طبرسی، احمد اعتمادی و عبدالله اشراقی و ابوالقاسم رجائی و میرزا ابوالقاسم فرسیو و استادان دیگر فرا گرفت و در آمل آغاز به تدریس چند کتاب مقدماتی نمود. خودزندگینامهٔ مشهوری از وی منتشر شدهاست که اینگونه آغاز میشود:[۹]
«بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله ربّالعالمین
با تحیّت و سلام: ارباب معرفت دانند که احیای آثار و تراجم احوال بزرگان علم تا چه اندازه برای همه طبقات اجتماع از هر حیث مفید است ولی این کمترین دربارهٔ خود چه بنگارد که نه تألیفی شایان تعریف دارد، و نه تصنیفی سزاوار تحسین. نه عقدهای را به بنان خود گشودهاست، و نه مشکلی را به بیان خود حلّ کردهاست. نه اهل حلّ و عقد است، و نه مرد رتق و فتق. نه به مقامی واصل شدهاست، و نه بهرهای از او حاصل. گویی دربارهٔ وی گفته آمد:
نه شکوفهای، نه برگی، نه ثمر، نه سایه دارم
همه حیرتم که دهقان به چه کار کشت ما را …
