بنام مولا

در فضیلت این سوره از پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم روایت شده است: «سوره انعام به یکباره بر من نازل شده و هنگام نزول، هفتاد هزار فرشته که در حال تسبیح و تحمید (گفتن سبحان الله و الحمدلله) هستند آنرا مشایعت و همراهی کردند. هر کس این سوره را بخواند این ۷۰هزار فرشته در شب و روز، به تعداد آیات سوره انعام بر او درود می‌فرستند».

امام جعفر صادق علیه‌السّلام نیز در این باره فرموده است: سوره انعام به صورت کامل و یکباره بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم نازل شده است، پس آن را عظیم و عزیز بدارید، زیرا در ۷۰ جای آن نام خداوند برده شده است و اگر مردم می‌دانستند چه آثار و برکاتی در این سوره نهفته است آن را رها نمی‌کردند».

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ وَهُوَ اللَّهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَفِي الْأَرْضِ ۖ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ

قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ

قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوا يَا حَسْرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَىٰ ظُهُورِهِمْ ۚ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ ‎﴿٣١﴾‏ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۖ وَلَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ يَقُصُّ الْحَقَّ ۖ وَهُوَ خَيْرُ الْفَاصِلِينَ وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَىٰ ۚوَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا صُمٌّ وَبُكْمٌ فِي الظُّلُمَاتِ ثُمَّ رُدُّوا إِلَى اللَّهِ مَوْلَاهُمُ الْحَقِّ ۚ أَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ الْحَاسِبِينَ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ قُلِ اللَّهُ ۖ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ

قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ الْأَرْضِ وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ...وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ...

وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَ جَنَّاتٍ مَّعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ ۚ كُلُوا مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ ۖ وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً...بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ‎﴿١٠٢﴾‏ لَّا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ ۖ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ

وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ...

اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ ‎ قَدْ جَاءَكُم بَصَائِرُ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا ۚ

قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ ۖ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ۖ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا ۖ وَلَا تَقْتُلُوا أَوْلَادَكُم مِّنْ إِمْلَاقٍ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ ۖ وَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ ۖ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّىٰ يَبْلُغَ أَشُدَّهُ ۖ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ ۖ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۖ وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۖ وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ‎﴿١٥٢﴾‏ وَأَنَّ هَٰذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ ۖ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ۚ ذَٰلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ وَهَٰذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

مَن جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا ۖ وَمَن جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَىٰ إِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ‎ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎﴿١٦٢﴾‏ لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ كَذَٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ....وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُوا ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ

و اگر از بیشتر کسانی که در [این سر]زمین می‌باشند پیروی کنی، تو را از راه خدا گمراه می‌کنند. آنان جز از گمان [خود] پیروی نمی‌کنند و براى هر يك [از اين دو گروه‌]، از آنچه انجام داده‌اند، [در جزا] مراتبى خواهد بود، و پروردگارت از آنچه مى‌كنند غافل نيست.

وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَهَٰذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ۚ وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَهُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ

وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُو أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنفُسَكُمُ ۖ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ

خدایا کاش قدر ومنزلت تورا درک کنییم وبفهیم ان موقع است که بهره کافی از رحمت تو نصیب ما میشود

تاملی در سوره انعام

تامل 1

وَكَذَٰلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ ‎﴿٧٥﴾‏ فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَىٰ كَوْكَبًا ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَىٰ كَوْكَبًا ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ ‎﴿٧٦﴾‏ فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ ‎﴿٧٧﴾‏ فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَٰذَا رَبِّي هَٰذَا أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ‎﴿٧٨﴾‏ إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا ۖ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ

قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِّلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ‎﴿١٦١﴾‏ قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎﴿١٦٢﴾‏ لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ

درایات بالا قسمت اول مربوط به حضرت ابراهیم ع است که خداوند چشم باطنی او را نسبت به ملکوت اسمانها اسمانها وزمین باز کرد وندای توحیدی لا احب الافلین در اثر این یقین زیاد از او بلند شد قسمت دوم نیز مربوط به حضرت محمد ص است هنگامی که محمد ص از خداوند درخواست کرد اللهم ارنی الاشیاء کما هی؛» ((خدایا! حقایق اشیا را آن گونه که هست به من نشان ده)) خداوند چشم باطنی اورا باز کرد وحقیقت اشیا را تا کوچکترین ذره ان که اتم واکترون ها است را دید ودید که الکترون ها با چه سرعت عجیبی دور هسته میچرخند وتمام عالم را در حرکت دید ودید سکون معنی ندارد حتی برای یک کوه...

لذا در کتابی بنام کلمات الامام مهدی دیدم که حضرت مهدی ع فرموده است قبل از نماز دعای افتتاح نماز را بخوانید وبعد حمد وسوره را بخوانیید ودعای او تلفیقی از ایات سوره انعام است که مربوط به ابراهیم ع ومحمد مصطفی ع است ودعای افتتاح نماز که از امام مهدی ع روایت شده این است

دعای افتتاح نماز منصوب به امام زمان ع قبل از نماز

إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا مُسلِما عَلی مِلَةِ اِبراهیمَ وَدینِ مُحمَد وَهَدیَ اَمیرَالمُومنینَ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‎لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَامِنَ الْمُسْلِمِينَ اَللهُمَ الاجعَلنی مِنَ المُسلِمینَ اَعُوذُ بِاللهِ سَمیعُ العَلیم مِنَ الشَیطانِ رَجیم

قال رسول الله ص محمد مصطفی

اللَهُمَّ أَرِنِي‌ الاشْيَآءَ كَمَا هِيَ
«اي‌ خداي‌ من‌! به‌ من‌ اشياء و موجودات‌ را همانطور كه‌ هست‌ بنما و نشان‌ بده‌!

تامل 2

أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‎(ایه 122 انعام ))

این ایه 122سوره انعام به ایه ظلمانی معروف است همان طور که ایت الکرسی برترین وبالاترین ایه قران است این ایه سوره انعام بدترین ایه قران است اگر ان را نوشته ودر خانه ای انداخته شود انرا نوشته در جیب کسی بگذاری واو نفهمد ظلمات او را فرامیگیرد پناه به خداوند از این ایه ای که در این سوره انعام امده است این ایه در باره ابوجهل عموی محمد ص نازل شده است ابوجهل که خداوند سوره المسد را در مذمت او وهمسرش نازل کرد وفرمود زن او هیزم کش جهنم است دراین ایه خداوند حمزه ع سیدالشهدا را ستوده وابوجهل را سرزنش کرده است ان صاحب نوری که دل مرده او زنده شد به ایمان به اسلام وپیامبر او حمزه سید الشهدا بود وان کسی که در ظلمات غرق است ابوجهل است

جالب است در قرن اخیر فردی بنام کربلایی کاظم ساروقی اهل اراک که به طور معجزه آسایی قران به قلب او القاء شد در حالی که کشاورزی بیسواد بود واو تمام قران را از حفظ داشت و تمام قران به شکل نوری سبز در قلب وچشم او نمایان بود در باره این ایه 122 سوره انعام خاطره ای جالب هنگامی که برای اولین بار او را خدمت ایت الله بروجردی مرچع تقلید بزرگ شیعیان دران زمان بردند به یادگار مانده است

کربلایی کاظم ساروقی وآیت الله بروجردی

آقای سید اسماعیل علوی که پسر عموی آیت الله بروجردی بود محمد کاظم را به نزد وی فرستاد تا موهبتی بودن حفظ قرآن اورا امتحان کند

آیت الله بروجردی یک صفحه از قرآن را باز کردوفرمود إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ وقرآن را بستند کربلایی کاظم آن آیه را ادامه داد ودر آخر به آیت الله بروجردی فرمودند آقا اول آیه ودارد وَإِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ ایشان لبخندی زدند وحاظران با من تندی کردند وگفتند آقا درست خوانده اندمن گفتم قرآن را نگاه کنید خودم قران راگرفتم وآیه را در سوره انفال نشان دادم

آنگاه کر بلایی کاظم فرمودند شما مرا امتحان کردید حال من یک کلام از شما میپرسم آقا تبسمی کرد وحظارازاین سوال من به خنده افتادند بعد ایت الله بروجردی فرمودند بپرسید

گفتم کدام سوره است که هفت حرف از حروف الفبا را ندارد

آقی بروجردی قدری فکر کردند وفرمودند خاطر ندارم من گفتم آن سوره فاتحة الکتاب است که این هفت حرف راندارد وچون این هفت حرف مربوط به هفت طبقه جهنم است آن را در این سوره که سوره رحمت است نیاورده است واین حروف عبارتنداز

ث ...وَإِذَا أُلْقُوا مِنْهَا مَكَانًا ضَيِّقًا مُّقَرَّنِينَ دَعَوْا هُنَالِكَ ثُبُورًا

ج ....وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ

خ...ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ ‎

ز ... إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ

ش...فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ

ظ ...كَلَّا ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ...فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ

ف ...لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ

این هفت حرف را خداوند برداشت ودر آیه ظلمانی که در سوره انعام(ایه 122) است قرار داد أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

به همین خاطر است که ما در نمازهای روزانه در تمام نماز ها در تمام رکعت های نماز سوره فاتحه یا سوره حمد را میخوانیم چون سوره رحمت است

سوره حمد كه نام دیگرش «فاتحة الكتاب» است، هفت آیه دارد و تنها سوره ای است كه بر هر مسلمان واجب است حدّاقل ده بار آن را در نمازهای شبانه روزی بخواند. پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «لاصلاةَ إلّابِفَاتِحَةِ الْكِتابِ؛ [1] بدون فاتحة الكتاب، نمازی نیست. »
بنا به روایت جابربن عبداللّه انصاری از رسول اكرم صلی الله علیه و آله: این سوره بهترین سوره های قرآن است. و به نقل ابن عباس، سوره ی حمد اساس قرآن است. در روایتی از امام صادق ع آمده است: اگر هفتاد مرتبه این سوره را بر مرده خواندید و زنده شد، تعجّب نكنید.

امام علی ع و تفسیر سوره حمد
همچنین فرمود: «لوشئت لأوقرت سبعین بعیراً فی تفسیر فاتحةالکتاب ؛ اگر بخواهم هر آینه هفتاد بار شتر در تفسیر سوره حمد می نویسم.»
. تمام علوم قرآن در سوره فاتحه
علی ع در بیان عظمت سوره «حمد» فرمود: «علم ماکان و مایکون فی القرآن و علم القرآن کلّه فی سورة الفاتحة و علم الفاتحة فی البسملة منها وعلم البسملة فی الباء منها، و انا النّقطة تحت الباء

؛ علم گذشته و آینده در قرآن است و علم قرآن همه اش در سوره فاتحةالکتاب است و علم فاتحةالکتاب در بسم الله آن است و علم بسم الله در باء بسم الله است و من، آن نقطه تحت باء هستم.»

امام عسگرى ع از آباء و اجداد طاهرینش، از امیرمؤ منان امام على علیه و علیهم الصلاه و السلام از پیامبر اکرم نقل مى کند:

خداى تبارک و تعالى فرمود: من سوره فاتحه الکتاب را بین خود و بنده ام تقسیم کرده ام .

پس نیمى از آن براى من، و نیم دیگر براى بنده من مى باشد. و براى بنده من است هر چه از من طلب کند، یعنى آنچه از من بخواهد به او عطا مى کنم .

هنگامى که عبد گوید: بسم اللّه الرحمن الرحیم

خداوند جل جلاله فرماید: بنده من، به نام من آغاز کرد. بر من لازم است کارهایش را به نفع او تمام کنم و نواقص امور او را تکمیل نمایم و احوال او را مبارک سازم .

وقتى عبد مى گوید: الحمد لله رب العالمین

خداوند مى فرماید: بنده ام مرا ستایش کرد و دانست که نعمتهاى او از جانب من است، و بلاهائى که از او دفع مى گردد بواسطه فضل و لطف من است، پس شما گواه باشید که من نعمتهاى اخروى را به نعمتهاى دنیوى او خواهم افزود، و عذاب آخرت را از او دفع مى کنم چنانچه بلاى دنیا را از او برطرف ساختم .

آنگاه که عبد مى گوید: الرحمن الرحیم

خداوند مى فرماید: بنده ام گواهى داد که من رحمن ورحیم هستم . شما را گواه مى گیرم که حظ وافر و بهره کامل از رحمت و عطاى خویش به او عنایت کنم .

زمانى که مى گوید: مالک یوم الدین

خداوند مى فرماید: همانطور که بنده ام اعتراف کرد من مالک روز جزاء هستم، من نیز حساب او را در قیامت آسان مى کنم . حسنات او را مى پذیرم و از سیئات او مى گذرم .

وقتى عبد مى گوید: ایاک نعبد

خداوند مى فرماید: بنده من راست گفت . او فقط مرا مى پرستد. شما را گواه مى گیرم که ثوابى به عبادت او بدهم که همه مخالفان پرستش من بر او غبطه خورند .

هنگامى که بنده مى گوید: ایاک نستعین

خداى عزوجل مى فرماید: بنده ام از من یارى طلبید و به من پناهنده شد. پس شما را گواه مى گیرم که او را در کارهایش یارى کنم و در سختیها دستگیرى نمایم .

عبد مى گوید: اهدنا الصراط المستقیم صراط الذین انعمت علیهم والضالین

خداوند فرماید : این بخش از سوره براى بنده من است و براى اوست هر چه بخواهد. دعا یش را اجابت کنم و آرزویش را بر آورم، و از آنچه ترسید او را ایمن سازم

.

وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ (سوره الحجر )

ای محمد مابه تو ، به تو سبع المثانی [=سوره فاتحه‌] و قرآن بزرگ را عطا کردیم.

سبع به خاطر این است که هفت ایه دارد والمثانی این است که تنها سوره ای در قران است که دوبار بر پیامبر نازل شد

از توفیقات ربانی نوروز 1391 در شهر قم توفیق زیارت قبر حافظ قرآن ومعجزه قرن کربلایی کاظم ساروقی بود مقبره وی در قبرستان نو (عبدالکریم حائری ) که روبروی حرم ان طرف سیلاب شهر واقع است . در ابتدا من همواره در این فکربودم که رسول اکرم ص که سواد نداشته چگونه قران را از حفظ بیان میکرده تا کاتبان وحی ان را می نوشته اند تااین که این معجزه القای قران بر قلب فردی روستایی وامی واقع شد ومعنای باطنی این شعر حافظ که در باره رسول خدا ص فرموده است را بتوانیم درک واستنباط کنیم

نگار من که مکتب نرفت وخط ننوشت

به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد

محمد کاظم کریمی ساروقی در سال 1257شمسی (1300 قمری )در روستای ساروق فراهان از توابع شهرستان اراک است که در مسیرجاده اراک به کمیجان است این روستا در 36 کیلومتری اراک است ودر این روستا دو امام زاده است

یکی امام زاده 72تن که تاریخ بنای ان 587قمری است که مربوط به 72شهید که 32مرد و40زن علویون که توسط مامون به شهادت رسیدند

دیگری امامزاده عبدالله علی الصالح که نسبت وی به امام سجاد وامام حسین میرسد

در هر حال در این امام زاده 72تن بود که قرآن توسط دومرد با لباس عربی که برای زارت قبور آمده بودند بر وجود کربلایی کاظم القا شد

کربلایی کاظم میگفت

تمام قر آن بانور سبز در سینه ام نوشته شده ودر چشمان من نمایان است

از کربلایی کاظم پرسیدند که چگونه این موهبت نصیب شما شد فرمود

علاوه بر نمازهای واجب نماز شب را از دوران بلوغ ترک نکردم در تابستان گرم نماز جعفر طیار میخواندم مال حرام نخورده ام واگر بخورم حالت تهوع میگیرم

وجوهات زکات را در سر خرمن جدا میکردم و نیمی از در آمد خرمن را نیز به فقرا می دادم

چگونه حافظ قران شدم

یک سال تابستان خرمن را کوبیده بودم وجهت باد دادن گندم منتظر باد بودم مدتی باد نمی امد نا امیدانه به روستابرگشتم که در بین راه فقیری به او برخورد میکند و میگوید کربلایی کاظم امسال چیزی به ما ندادی او میگوید خدا نکند که فقرا را فراموش کنم او برمیگردد ومقداری گندم وعلوفه برای آن فقیر با خود میبرد وروانه روستا میشود در راه به امام زاده 72 تن میرسد وبرای استراحت لحظه ای گندم وعلوفه را روی سکوی نزدیک امام زاده میگذارد که دونفر سید جوان نورانی با عمامه سبز ولباس عربی نزد او میآیند ومیگویند محمد کاظم با مابیا به امام زاده برویم تا فاتحه ای بخوانیم تعجب میکند که درحالی که آنان را نمیشناسد اسم وی را از کجا میدانند همراه آنان میرود سپس به امام زاده بعدی نیز میروند محمد کاظم میبیند در اطراف سقف آنمکان کلمات نورانی از قرآن است که قبلا نبوده است آن دو سید آیات 54 تا 59 سوره اعراف را که در حاشیه سقف امام زاده نوشته شده ان ربکم الله الذی خلق السموات والارض ............ به کربلایی کاظم میگویند که این آیات را بخواند میگوید من سواد ندارم ویکی از آنان دست روی سینه او میگذارد ومحکم فشار میدهد ومیگوید حالا بخوان محمد کاظم آیات راتکرار میکند وبیهوش میشود وبیهوشی او چهار روز طول میکشدوپس از بیداری میداند که حافظ قرآن شده است

20روز بعد از این واقعه یک شب بالای بام خوابیده بودم در خواب دیدم روی بام ما اتاق تازه ای از خشت درست شده است ودو نفر داخل ان اتاق نشته اند وبا هم صحبت میکنند به انان نزدیک شدم یکی از انان مرا صدا زد وفرمود این که اینجا نشسته حواس درس خواندن ندارد هیچ چیز نمی فهمد بعد فرمود اما تو لیا قت داری مرحبا به تو نزدیک بیا واین درسهایی را که میگویم یاد بگیر من در حضور او مودبانه نشستم مرا متوجه سقف اتاق کرد دیدم خطوطی کشیده شده دیدم نوشته شده

سر قرآن بسم الله الرحمن الرحیم است

سید قران سوره بقره است

مادر قرآن سوره فاتحه است

عروس قرآن سوره الرحمن است

دل قران سوره یس است

نقل قران سوره قل هوالله احد است

حصار قران آیت الکرسی است

چراغ قرآن سوره تبارک است

بعد به یک طرف دیگر سقف اشاره کرد دعاهای روزهای ماه مبارک رمضان (دعای ابن عباس که از حضرت رسول نقل کرده است ) سپس در گوشه دیگر سقف دعای سحر ماه مبارک رمضان (دعای امام باقر ع الهم انی اسئلک من بهائک ...) نوشته شده بود در یک طرف دیگر دعاهای مربوط به اعمال ماه ذی الحجه بود در یک طرف دیگر دعای جوشن کبیر ودعاهای بعد از فریضه نماز بود که همه این دعاها رابه من آموزش داد ومن تکرار کردم ودر خواب تمام این دعاها به ذهن من القاشد وآنان را از حفظ کردم وحفظ این دعا ها موهبتی بود

در سال 1344 دو سال قبل از مرگ محمد کاظم آقای غله زاری سردبیر روزنامه ندای حق میگوید در دهه آخر ماه مبارک رمضان محمد کاظم مهمان من بود من از موهبتی حفظ بودن دعای جوشن کبیر وی اطلاعی نداشتم تا اینکه در وسط شب 23 ماه مبارک رمضان دعای جوشن کبیر را از روی کتاب زاد المعاد مجلسی میخواندم برخی کلمات دعای مزبور که ازقلم افتاده بود در حاشیه کتاب نوشته شده بود من یک بند دعا را خواندم ویک کلمه آن جا افتاده بود یکدفعه کربلایی کاظم فرمود یک کلمه را جا انداختید به حاشیه نگاه کردم دیدم ایشان درست میگفت گفتم چگونه فهمیدید گفت دعا را از حفظ هستم از ایشان پرسیدم این دعای مفصل را در چه مدت حفظ کردید گفت در یک شب این دعا ودعای سحر ودعای روزهای ماه مبارک رمضان وچنددعای دیگر همه به مارسیده است .

یکی از نویسندگان مشهد نقل می کند:

در سال 1333 ش. مدت پانزده روز در قم، در منزل جناب آقای حاج شیخ محمد رازی ساکن بودم. در این مدت، کربلایی کاظم کریمی حافظ ساروقی نیز میهمان ایشان بود. مرحوم نوّاب برای زیارت کربلایی کاظم به آنجا می آمد و به خاطر عنایتی که حضرت بقیةالله (روحی له الفداء) به کربلایی نموده و او را در یک لحظه حافظ قرآن کرده بود، به کربلایی فوق العاده احترام می گذاشت. البته خود کربلایی کاظم خیلی به این احترامات توجّهی نمی کرد.

کربلایی کاظم دارای حفظی بود که یک موهبت الهی بود. یکی از خصوصیات حیرت آورش این بود که قرآنی را به او می دادند و هر آیه را که می گفتند او به زودی قرآن را باز می کرد و همان آیه را جلو صورتش قرار می داد و آیه را بدون تأمّل با انگشت نشان می داد. عجب تر این بود که اگر کتابی مانند مکاسب شیخ انصاری و یا شرح لمعه شهید ثانی را جلوش باز می کردند، کربلایی کاظم آیه های قرآنی موجود در آن را نشان می داد؛ در حالی که آیات قرآنی در این دو کتاب درسی به خطّ ساده نوشته شده است و فرقی با دیگر نوشته ها ندارد، و گاهی فقط یک کلمه قرآنی را نوشته اند، خیلی کوتاه.

یک روز من در حالی که او را به یک نفر دیگری معرفی می کردم، گفتم:

این کربلایی کاظم سراسر قرآن را حفظ است؛ مانند ما که سوره حمد را حفظ هستیم. کربلایی کاظم رو به من کرد و گفت: حالا تو سوره حمد را خوب حفظی؟ گفتم: معلوم است که حفظ هستم. گفت: کلمه وسط سوره حمد کدام است؟ من صبر کردم که کلمات را بشمارم و بعد جواب را بگویم. او گفت: نه، همین طور بگو. گفتم: نمی دانم. گفت: کلمه وسط حمد(نستعین) است. و همین طور هم بود. من بعدها با آزمایش ها و سؤال های متعدد متوجه شدم که او علاوه بر حفظ آیات، تمام کلمات قرآن را با محاسبه دقیق می داند.

یک روز آقای میر سیّد تقوی خویی برای این جانب نقل کردند که از کربلایی کاظم سؤال شد: کدام آیه از آیات قرآن بیش از سایر آیات حرف «میم» دارد؟ ایشان گفت: این آیه قِيلَ يَا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلَامٍ مِّنَّا وَبَرَكَاتٍ عَلَيْكَ وَعَلَىٰ أُمَمٍ مِّمَّن مَّعَكَ ۚ وَأُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ

در مورد حرف «قاف» و دیگر حروف نیز از ایشان سؤال شده بود که همه را بدون تأمّل جواب می داد و همه این امور در حفظ او همیشه حاضر بود.

نکته--جالب است بدانییم که برای حقانیت شیعه علمای عصر ما کربلایی کاظم را به نجف کربلا ومصر دانشگاه الازهر فرستادند وهمه جا اورا امتحان کردند ودانشگاه الازهر مصر پیشنهاد یک زندگی مرفه برای اقامت داد اما کربلایی کاظم قبول نکرد

وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ

فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ ۚ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُ

قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ هُوَ الْحَيُّ

قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ

بگو خداوندی که زنده است برای من کافی است

بدرستی که او راه هدایت وگمراهی را برهمگان اشکار کرده است

یوم جمعه ششم رمضان 1403