بنام مولا

وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ

و چون پند داده شوند عبرت نمی‌گیرند.

أَفَلَا يَسْمَعُونَ أَفَلَا يُبْصِرُونَ

مگر نمی‌شنوند؟مگر نمی‌بینند؟

وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ‎

مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُ أَفَلَا تَتَّقُونَ

وَالدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

. لَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ كِتَابًا فِيهِ ذِكْرُكُمْ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ ‎

. وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن نُّؤْمِنَ بِهَٰذَا الْقُرْآنِ ... وَلَوْ تَرَىٰ إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِندَ رَبِّهِمْ...

وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ إِن تَكْفُرُوا أَنتُمْ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ

إِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمْ وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ

و ما به کسانی که پیش از شما به آنان کتاب داده شده، و [نیز] به شما سفارش کردیم که از خدا پروا کنید اگر شما و هر که در روی زمین است همگی کافر شوید، بی‌گمان، خدا بی‌نیاز ستوده‌[صفات‌] است.»اگر کفر ورزید، خدا از شما سخت بی‌نیاز است و برای بندگانش کفران را خوش نمی‌دارد

اگر ما نیز به قران که نامه خداوند به بندگان است ایمان نداشته باشیم در زمره کافران قرار میگیریم وروزی در پیشگاه خدای تبارک وتعالی خواهیم ایستاد وندامت وپشیمانی بر ما غالب خواهد شد وزنجیر اهنین در گردن ما خواهند انداخت وبه سوی خانه ابدی رهسپار خواهیم شد معاذ الله وپاداش کفر ونافرمانی را خواهیم گرفت

لذا برای اینکه در زمره لَن نُّؤْمِنَ بِهَٰذَا الْقُرْآنِ کافران نباشی به خواندن ایه امن الرسول که در قران امده است مداومت داشته باشید کلمه لن نفی مطلق است لذا هنگامی که موسی ع وقوم او گفتند خدایا میخواهیم جمال ترا چهره ترا ببینیم خداوند فرمود لن ترانی هرگز مرا نخواهید دید لذا کافران با کلمه لن یعنی هرگز به قران ایمان نمیاوریم دریچه امید ونجات را بر خود بستند لذا خداوند جاودانه انان را معذب خواهد ساخت هنگامی که کلمه لن را بکار ببری یعنی حتی اگر حقانیت قران اشکار شود حتی اگر معجزه هم بیاوری ما ایمان نمی اوریم به همین خاطر است که کافران در اتش دوزخ جاودانه هستند چون مستحق عذاب هستند

حال که این طور است تو بر خلاف کلام کافران که گفتند لَن نُّؤْمِنَ بِهَٰذَا الْقُرْآنِ بر ایه امن الرسول قران مدامت داشته باشید تا رستگار شوید

آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ

در روایتى که علی بن‌ابراهیم به سند خود از امام صادق علیه السلام نقل کرده، آمده است که آیه «آمن‌الرّسول» خطاب دو جانبه و بى‌واسطه خداوند با پیامبر در شب معراج است.
در این روایت، امام صادق علیه السلام از پیامبر صلى الله علیه و آله نقل مى‌کند: هنگامى که در معراج به سدرةالمنتهی رسیدم و تا اندازه دو قوس کمان به او نزدیک شدم، پروردگارم ندا داد: «ءَامنَ الرّسولُ بِما أُنزلَ إِلیهِ مِن رَبّهِ» و من از طرف خود و امّتم به خداوند پاسخ دادم: «و المُؤمِنونَ كُلٌّ ءَامنَ بِاللّهِ و مَلل- كَتهِ و كُتبهِ و رُسلهِ لانُفرّقُ بيَنَ أَحدٍ مِن رُسلِهِ» و گفتم: «سَمِعنا و أَطَعنا غُفرانَكَ رَبَّنا و إِلیكَ المَصِیر»؛ آن‌گاه خداوند فرمود: «لَايُكِلّفُ اللّهُ نَفسًا إِلّا وُسعَها لَها ماكَسبَت و عَلیهَا ما اکتَسبَت» و من از خدا خواستم: «رَبَّنا لَاتُؤاخِذنَا إَن نَسِینا أو أَخطَأنا» و خداوند فرمود: پذیرفتم.
گفتم: «رَبَّنا ولَاتَحمِل عَلَینا إِصرًا كَماحَملتَهُ عَلى الّذِینَ مِن قَبلِنا» و خداوند این دعا را نیز پذیرفت.
و گفتم «رَبَّنا و لَاتُحمّلنا مالَاطاقَةَ لَنَا بِهِ و اعفُ عَنّا واغفِرلَنا وارحَمنَا أَنتَ مَولنا فَانصُرنا عَلى‌القَومِ الکفِرین» و خداوند پاسخ داد: هر آن‌چه را از من خواستى، به تو و امّت تو بخشیدم.