بنام مولا

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

الرَّحْمَٰنُ ‎ عَلَّمَ الْقُرْآنَ ‎‏ خَلَقَ الْإِنسَانَ ‎ عَلَّمَهُ الْبَيَانَ أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ ‎ وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّىٰ ‎ أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ‎‏ وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ‎ وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ ‎ ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَىٰ ‎ وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ الْمُنتَهَىٰ

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ‎ وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ ‎ وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُّسْتَطَرٌ ‎ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ‎‏ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‎‏ ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ الْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدَىٰ وَإِن تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَوْلَاكُمْ ۚ نِعْمَ الْمَوْلَىٰ وَنِعْمَ النَّصِيرُوَ مَنْ يَتَّخِذِ الشَّيْطانَ وَلِيًّا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْراناً مُبيناً

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ( سوره مبارکة قمر آیه۴۰ )

و قطعا قرآن را براى پندآموزى آسان كرديم پس آيا پندگيرنده‏ اى هست

در قران کریم 6بار مولای ما خدای تبارک وتعالی فرموده است فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ پس ایا پند گیرنده ای هست خوشا به سعادت کسی که تا در دنیا زنده است به این کلام مولای خود لبیک گوید همان طور که امام حسین در سرزمین کربلا فرمود هل من ناصر ینصرنی و72 تن به کلام او لبیک گفتند ورستگار شدند ودر تاریخ نامشان جاودانه شد ما نیز به این کلام مولای خود لبیک بگوییم ومطیع کلام خداوند در قران باشیم طبق کلام مولایمان هر کس از کلام خداوند روی گرداند باید او را ترک بگوییم چون او شیطان را به جای خداوند ولی ومولای خود انتخاب کرده است

موعظه مولای ما خداوند تبارک وتعالی در قران

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا ‎ وَقُلِ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَن شَاءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَاءَ فَلْيَكْفُرْ ۚ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا ۚ وَإِن يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ ۚ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءَتْ مُرْتَفَقًا ‎ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا ‎ أُولَٰئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۚ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ‎

خدای تبارک وتعالی به اهل ایمان بشارت داده است که چشم طمع به کیسه دنیا پرستان ندوزند دنیا پرستانی که زرق وبرق دنیا قلب انان را از ذکر خدای تبارک وتعالی تهی وغافل کرده است وتمام اعمال انان فرط وتباه شده است بلکه خداوند ما را به صبر وشکیبایی با گروه اندکی که فقط طالب رضای خداوند هستند وصبح وشب به تسبیح ودعا مشغول هستند فرا خوانده است از ما دعوت کرده است باصبر وبردباری از دنیا دوری کنییم فقط به عبادت وتسبیح خداوند بپردازیم وبا ایمان وعمل صالح وارد جنات عدن بشویم بهشتی که رودخانه ان جاری است ودر ان اهل ایمان با لباسهای سبز بافته شده از طلا بر تختهای ان تکیه داده اند واین وعده خداوند است که اجر عمل صالح انان ضایع نشده است خداوند میفرماید حق ان است که ما میگوییم هر کس میخواهد ایمان بیاورد هر کس میخواهد کافر شود یعنی راه میانه ای در بین نیست باید این حقیقت را درک کنییم که ما در دنیا یا باید مومن باشیم یعنی به کلام خداوند که قران است ایمان بیاوریم وبه ان عمل کنییم واگر عمل نکنییم کافر هستیم وراه سومی وجود نداند وخداوند به کافران وعده اتشی سوزان داده است که هرگاه اه وناله انان واستغاثه انان به خداوند بلند بشود با ابی جوشان پذیرایی میشود که چهره انان را میسوزاند ((ربنا اصرف عنا عذاب جهنم ان عذابها کان غراما))

وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ

حضرت محمد ص به این ایه عمل کرد با این که مکه را فتح کرد حاکم مکه ومدینه شد هنگامی که فوت کرد در خانه ای که مسلمانان برای مسجد درست کرده بودند که هم خانه بود هم مسجد فوت کرد ودر همانجا هم دفن شد چون علی ع فرمود نقطه ای که روح رسول خدا قبض شده است مقدسترین زمین است در همان جا نیز دفن شد ازمال دنیا هیچ چیزی نداشت اصلا نگاه زرق وبرق دنیا نکرد چون خداوند به او فرمود ولاتعد عیناک به دنیا نگاه هم نکنیید چه برسد به اینکه در زرق وبرق دنیا غرق شوید دنیا پرستی غفلت از خداوند را در پی دارد

فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ ۚ

وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَٰكِن لَّا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ۗ

خدای تبارک وتعالی ما را امر به تسبیح وستایش خود در صبح وشب کرده است تمام عالم هستی به تسبیح او مشغول هستنداما این تسبیح را ما درک نمیکنییم چون گیرنده درک ان را نداریم واین نقص از ما است لذا انسان تنها موجودی است که از تسبیح خداوند اجتناب میکند چون در عالم هستی مختار است وبرای همین خلق شده ایم یک امتحان است

خدای تبارک وتعالی چند بار باید قسم بخورد که این قران که کلام نازل شده از سوی من پر از پند واندرز برای بشراست قرانی که کریم است مجید است حکیم است هیچ کژی ونقص ونادرستی دران نیست فقط دلهایی که قفل شده اند ان را درک نمیکنند چون این قران حتی بر کوه نازل میشد از ترس خداوند متواضع میشد به بهترین طریق ها هدایت میکند نوری است که از ظلمات نجات میدهد از سوی خدایی حکیم وعلیم بر قلب نازنین محمد ص تلقی شده است هدایت وذکری برای خردمندان وادم های زنده دل است مردگان ان را درک نمیکنند انان که ان را قرائت نمیکنند یک حجاب مستور انان را احاطه کرده که حقیقت ان را درک نمیکنند اما اهل ایمان هنگامی که ان را قرائت میکنند از شیطان رجیم به خداوند پناه ببرند چون ان لحظه شیطان مصیبت وناامیدی او شروع میشود اگر به این همه پند واندر مولایمان خدای تبارک وتعالی متنبه نمیشویم به این کلام گهر بار علی ع در هنگام ضربت به فرق شکافته دراخرین لحظات حیات متنبه شویم تا قدر قران را بیشتر بدانییم ((خدا را! خدا را! در باره قرآن، مبادا دیگران در عمل کردن به دستوراتش از شما پیشى گیرند))

وَ اللَّهَ اللَّهَ فِی الْقُرْآنِ لَا یَسْبِقُکُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَیْرُکُمْ

لَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَـٰذَا الْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا

. وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُورًا

ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ

. وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِي هَـٰذَا الْقُرْآنِ مِن كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ

قُرْآنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا

ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ‎

. إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ‎

بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِيدٌ

. وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ

فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

إِنَّ هَـٰذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ

وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ

هُدًى وَذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ

لَوْ أَنزَلْنَا هَـٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ‎

وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْنَاهُمْ جَمْعًا ‎﴿الكهف: ٩٩﴾‏

۲. وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ‎﴿يس: ٥١﴾‏

۳. وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَىٰ فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنظُرُونَ ‎﴿الزمر: ٦٨﴾‏

۴. وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ

وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ‎‏ قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ ۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ‎ فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ ‎ هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ ‎ لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ سَلَامٌ قَوْلًا مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ ‎ وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ‎ ۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ‏ وَأَنِ اعْبُدُونِي ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ‎ وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ هَٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ ‏ اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ‏ الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰ أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ

از اینکه زندگى شما تمام شود نترسید، از آن بترسید که هرگز آغاز نشود