«اياك نعبد و اياك نستعين»، عهد نامه‌ي خدا و انسان

بندگی، تنها در برابر خداوند رواست نه دیگران-img

در محضر خدای تبارک وتعالی روزی ده بار این دروغ بزرگ واشکار تکرار میکنم وهر بار مولایم با لبخند وملایمت جواب میدهد ای دروغ گو این طور که میگویی نیستی ومن این حقیقت را درک میکنم که مولایم خدای تبارک وتعالی در گفتن این کلام صادق است واینکه خودم را خوب سبک وسنگین که میکنم میدانم در گفتن انچه که بیان میکنم صادق نیستم چون وقتی که میگویم تنها ترا میپرستم خوب که مینگرم میدانم در بسیاری از کارها فرمان بردار ومطیع شیطان نیز هستم چون بسیاری از صفات او را در خود دارم وجون میگویم اتنها از تو کمک میجویم درحالی همواره برای رسیدن به هدف های زندگی به بندگان او چشم دوخته ام ما میدانیم که خداوند سوره حمد را بین خود وبنده خود تقسیم کرده است قسمتی از سوره متعلق به خداست امااین فقره از سوره مربوط به بندگان خداست(( ایاک نعبد وایاک نستعین))لذابندکان اندکی دراین کلام صداقت دارند چون ما دربیشتر امور متکی به غیر از خدا هستیم

تاثیر آیات

انسان باید به حکم عقل، بندگی خداوند را بپذیرد. ما انسان ها عاشق کمال هستیم و نیازمند رشد و تربیت، و خداوند نیز جامع تمام کمالات و ربّ همۀهستی است. اگر به مهر و محبّت نیازمندیم او رحمان و رحیم است و اگر از آینده دور نگرانیم، او صاحب اختیار و مالک آن روز است. پس چرا به سوی دیگران برویم؟! عقل حکم می کند که تنها باید او را پرستید و از او کمک خواست. نه بنده هوی و هوس خود بود و نه بنده زر و زور دیگران.

در نماز، گویا شخص نمازگزار به نمایندگی از تمام خداپرستان می گوید: خدایا! نه فقط من که همۀما بنده توایم، ونه تنها من که همۀما محتاج و نیازمند لطف توایم.

خدایا! من کسی جز تو را ندارم «إِیاک» ولی تو غیر مرا فراوان داری و همه هستی عبد و بندۀتو هستند. «إِنْ کلُّ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا آتِی الرَّحْمنِ عَبْداً»[1] در آسمان ها و زمین هیچ چیزی نیست مگر این که بنده و فرمان بردار خداوند رحمان هستند.

جمله «نَعْبُدُ» هم اشاره به این دارد که نماز به جماعت خوانده شود و هم بیانگر این است که مسلمانان همگی برادر و در یک خط هستند.

مراحل پرواز معنوی، عبارت است از: ثنا، ارتباط و سپس دعا. بنابراین اوّل سورۀحمد ثناست، آیۀ«إِیاک نَعْبُدُ» ارتباط و آیات بعد، دعا می باشد.

گفتگو با محبوب واقعی شیرین است، شاید به خاطر همین کلمه «إِیاک» تکرار شد

‍ ز هرچه آن غیر یار استغفرالله

ز هرچه غیر یار استغفرالله

ز بود مستعار استغفرالله

دمی کان بگذرد بی یاد رویش

از آن دم بیشمار استغفرالله

سر آمد عمر و یکساعت ز غفلت

نگشتم هوشیار استغفرالله

جوانی رفت پیری هم سر آمد

نکردم هیچ کار استغفرالله

نکردم یک سجودی در همه عمر

که آید آن بکار استغفرالله

ز کردار بدم صد بار توبه

ز گفتارم هزار استغفرالله

کتاب "جذبه مشرقی" از آقای حسین سرو قامت

خاطرات و زندگینامه کوتاه طورِ 40 نفر از تازه مسلمان های کشورهای مختلف رو توی این کتاب گردآوردند

برای من از اون کتابای خیلی خفنه

تونستید بخونید از دستش ندید خیلی کتاب خوبیه

پست محمد باقر پزنده (@m.b.p110) • هورسا