بنام مولا

اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَن يَشَاءُ ۚ

ساده ترین ودر عین حال زیباترین ایه قران که خداوند رامعرفی کند این ایه قران است از این زیباتر هیچ ایه ای به سادگی خداوند را توصیف نکرده است این ایه زیباترین ایه برای معرفی خداوند برای عوام است یک فرد عامی این ایه را هم درک میکند دو جای قران خداوند را برای عوام معرفی میکند یکی ایه نور ودیگری سوره توحید است اما در جایی که خداوند برای عارفان وعالمان خود را میخواهد معرفی کن ایات اخر سوره حشر وابتدای سوره الحدید است

هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ ۖ هُوَ الرَّحْمَٰنُ الرَّحِيمُ ‎ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ ۚ يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‎﴿١﴾‏ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‎﴿٢﴾ ‏ هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۚ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا ۖ وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‎﴿٤﴾‏ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ‎﴿٥﴾‏ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ ۚ وَهُوَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

خداوند خود را این گونه به موسی ع معرفی کرد

((هستم انکه هستم))

اما خداوند در قران این گونه خود را معرفی کرده است

من نو ر آسمانها وزمین هستم

لذا اگر طالب نور هستی طالب خدا باش اگر طالب ظلمت هستی مطیع شیطان هستی واز نور بی بهره هستی

درجهان هر چیز چیزی جذب کرد

گرم گرمی را کشید وسرد سرد

نوریان مر نوریان را جاذبند

ناریان مر ناریان را طالبند

فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

فَلَكَ الْحَمْدُ يَا رَبِّ یا مُقْتَدِرٍ لَايُغْلَبُ، وَ یا ذِى أَناةٍ لَايَعْجَلُ، صَلِّ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اللهم اجْعَلْنِى لِنَعْمائِكَ مِنَ الشَّاكِرِينَ، وَلِآلائِكَ مِنَ الذَّاكِرِينَ؛وَارْحَمْنِى بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ؛

إِلَهِی فَلَکَ الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یَزِیدُ وَ لا یَبِیدُ کَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی

الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أعلَمُ النّاسِ بِاللَّهِ أكثَرُهُم لَهُ مَسألَةً .

امام على عليه السلام : داناترين مردم به خدا، پر خواهش ترين آنها از اوست

امام محمد باقر(ع) : خدا را نشناخته آن که نافرمانی اش کند.

ایات 21 کتاب مقدس درباره خداوند متعال

دعای نور 1

شرح دعای عظیم الشأن نور ازکتاب مهج الدعوات سید بن طاوس نقل شده است با شرح و بسط كه مختصرش این است:حضرت امیرالمومنین(ع) فرمودند كه ((هركه در هر روز یكبار یا در سالی یكبار یا در عمر خود یك مرتبه این دعا را بخواند مراد هر دو جهان او برآید)) زینهار كه به همه كس این دعا رانیآموزید كه نعوذبالله به حرام بیازمایند

و در روایت دیگر از حضرت امیرالمومنین علیه السلام مروی است كه فرمود: هركس دعای نور را در عمر خود یكبار بخواند حقتعالی از گناهان او به بركت این دعا درگذرد نیز عرض كرد هركس آنرا به صدق دل در ماه مبارك رمضان در روز آدینه(جمعه) در هنگامی كه نماز صبح را گذارده باشد و با كسی سخن نگفته باشد بخواند هر حاجتی كه دارد حقتعالی در شب قدر كه شب فیض است برآورد

اَللّهُمَّ یانُورَ النَّورِ تَنَوَّرْتَ بِالنُّورِوَالنُّورُفی نُورِكَ یا نُورُ ،

اَللّهمَّ یاعَزیزُ تَعَزَّزْتَ بِالعِّزةِ والعِزَّةُ فی عِزَّةِ عِزَّتِكَ یاعَزیزُ ،

اَللّهُمَّ یا جَلیلُ تَجَلَّلْتَ بِالْجَلالِ والجَلالُ فی جَلالِ جَلالِكَ یا جَلیلُ اَللّهُمَّ یا قَدیمُ تَقَدَّمْتَ بِالْقِدَمِ وَالْقِدَمُ فی قِدَمِ قِدَمِكَ یاقَدیمُ ،

اَللّهُمَّ یا قَدیرُ تَقَدَّرْتَ بِالْقُدْرَةِ وَالْقُدْرَةُ فی قُدْرَةِ قُدْرَتِكَ یا قَدیرُ

اَللّهُمَّ یاوَهّابُ تَوَهَّبْتَ بِالْهَیْبَةِ وَالْهَیْبَةُ فِی هَیْبَةِ هَیْبَتِكَ یا وَهّاب

اَللّهُمَّ یا عَلیْمُ تَعَلَّمْتَ بِالْعِلْمِ وَالْعِلْمُ فِی عِلْمِ عِلْمِكَ یا عَلیمُ

اَللّهُمَّ یا حَكیمُ تَحَكَّمْتَ بِالْحِكْمَةِ وَالْحِكْمَةُ فِی حِكْمَةِ حِكْمَتِكَ یا حَكیمُ اَللّهُمَّ یامالِكُ تَمَلَّكْتَ بِالْمُلْكِ وَالْمَلَكُوتُ فِی مَلَكوتِ مَلَكوتِكَ یا مالِكُ

اَللّهُمَّ یا قُدُّوسُ تَقَدَّسْتَ بِالْقُدْسِ وَالقُدْسُ فِی قُدْسِ قُدْسِكَ یا قُدّوسُ اَللّهُمَّ یا صَبُورُ تَصَبَّرْتَ بِالْصَبْرِ وَالْصَبْرُ فِی صَبْرِ صَبْرِكَ یا صَبُور ،

اَللّهُمَّ یا مَنّانُ تَمَنَّنْتَ بِالْمِنَّةِ وَالْمِنَّةُ فِی مِنَّتِ مِنَّتِكَ یا مَنّانُ

اَللّهُمَّ یا فَرْدُ تَفَرَّدْتَ بِالْفَرْدِ وَالْفَرْدُ فِی فَرْدِ فَرْدِكَ یا فَرْدُ

اَللّهُمَّ یا واحِدُ تَوَحَّدْتَ بِالْوَحْدانِیَّةِ والْوَحْدانِیَّةُ فِی وَحدانیَّةِ وَحْدانیَّتِكَ یا واحِدُ

اَللّهُمَّ یا جَمیلُ تَجَمَّلْتَ بِالْجَمالِ وَالْجَمالُ فِی جَمالِ جَمالِكَ یا جَمیلُ، اَللّهُمَّ یاسَلامُ تَسَلَّمْتَ بِالْسَّلامِ وَالْسَّلامُ فِی سَلامِ سَلامِكَ یا سَلامُ ، اَللّهُمَّ یارَبِّ تَرََبَّیْتَ بِالْرُّبُوبِیَّةِ والْرُّبُوبِیَّةُ فِی رُبُوبِیَّةِ رُبوبِیَّتِكَ یا رَبُّ،

اَللّهُمَّ یاقَهّارُ تَقَهَّرْتَ بِالْقَهْرِ وَالْقَهْرُ فِی قَهْرِ قَهْرُكَ یا قَهّارُ ،

اَللّهُمَّ یا جَبّارُتَجَبَّرْتَ بِالْجَبَروتِ وَالْجَبَروتُ فِی جَبَروتِ جَبَروتِكَ یاجَبّارُ،

اَللّهُمَّ یا كَریمُ تَكَرَّمْتَ بِالْكَرَمِ وَالْكَرَمُ فِی كَرَمِ كَرَمِكَ یا كَریمُ،

اَللّهُمَّ یاكَبیرُتَكَبَّرْتَ بِالْكِبْرِیاءِ وَالْكِبْرِیاءُ فِی كِبْرِیاءِ كِبْرِیائِكَ یا كَبیرُ، اَللّهُمَّ یا رَحیمُ تَرَحَّمْتَ بِالرَّحْمَةِ وَالرَحْمَةُ فِی رَحْمَةِ رَحْمَتِكَ یا رَحیمُ ،اَللّهُمَّ یا عَظیمُ تَعَظَّمْتَ بِالْعَظَمَةِ والعَظَمَةُ فی عَظَمَةِ عَظَمَتِكَ یا عَظیمُ ، اَللّهُمَّ یا مَجیدُ تَمَجَّدْتَ بِالْمَجْدِ وَالْمَجْدُ فِی مَجْدِ مَجْدِكَ یا مَجیدُ ، اَللّهُمَّ یا حَلیمُ تَحَمَّلْتَ بِالْحِلمِ وَالْحِلْمُ فِی حِلْمِ حِلْمِكَ یا حَلیمُ ، اَللّهُمَّ لااله الّا اَنْتَ ،اِنَّكَ عَلی كُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ، سُبْحانَ الْقَهّارِ ،سُبحانَ الْغَفّارِ، سُبحانَ الْقادِرِ، سُبحانَ العزیزِ، سُبحانَ الحَیِّ، سُبحانَ القیومِ سُبحانَ القاهرِ، سُبحانَ الجَبّارِ، سُبحانَ الصَّبِیرِ، سُبحانَ الجَبّارِالْوَهّابِ، سُبحانَ المانِع، سُبحانَ المُبِینِ ، سُبحانَ الشّافِیِ، سُبحانَ الْكافِیِ، سُبحانَ الْمُعافِیِ ، سُبحانَ الْمؤمِنِ، سُبحانَ المُهَیْمِنِ سُبحانَ الْماجِدِ، سُبحانَ الواحِدِ، سُبحانَ الاَحَدِ، سُبحانَ الرَّحْمنِ، سُبحانَ الجَلِیلِ، سُبحانَ الكَریمِ، سُبحانَ المُقَدِّمِ، سُبحانَ الْمُؤَخِّرِ، سُبحانَ الَاوَّلِ، سُبحانَ الْآخِرِ، سُبحانَ الظّاهِرِ، سُبحانَ الْباطِنِ ،سُبحانَ الْوافِیِ ، سُبحانَ الغَنیِّ، سُبحانَ المُغَنِیِّ، سُبحانَ المُقَدِّرِ، سُبحانَ النُّورِ،

سُبحانَ الْهادیِ، سُبحانَ الجَلیلِ، سُبحانَ المُجِیبِ، سُبحانَ اللهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ ولااِلهَ الّااللهُ وَاللهُ اَكبر، سُبحانَ اللهِ المُسَمّی قَبْلَ اَنْ یُسَمّی سُبحانَ الْعَلِیِّ الْاَعْلی ، سُبحانَ اللهِ وتَعالی عَمّا یَقولُونَ عُلُواً كَبیرا، سُبحانَ ذِی الْمُلْكِ وَالْمَلَكوتِ، سُبحانَ ذِی الْعِزَّةِ وَالعَظَمَةِ وَالْهَیْبَةِ وَالْقُدْرَةِ وَالْكِبرِیاءِ وَالْجَلالِ وَالْجَبَروتِ، سُبحانَ الْمَلِكِ الْمَعْبود، سُبحانَ الْمَلِكِ المَقصود، سُبحانَ الْمَلِكِ الْحَیِّ الْعَلیمِ الْحَكیمِ

اَلَّذی لایَنامُ ولایَفوتُ اَبَداً دائِماً باقِیاً سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّنا وَ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالْرّوحِ لاِالهَ اِلّااللهُ وَحْدَهُ لاشَریكَ لَه , لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهوَعَلی كُلِّ شَی ءٍ قَدیرٌ، یاحَیُّ یاقَیُّومُ یاذَالْجَلالِ وَالْاِكرامِ لاالهَ اِلّا هُوَ ،عَلیهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ وَلاحَوْلَ وَلاقُوَّةَ اِلّابِاللهِ الْعَلِیِّ الْعَظیمِ بِرَحْمَتِكَ یااَرْحَمَ اْلراحِمِینَ ،لااِلهَ اِلّااللهُ الْحَلِیمُ الْكَریمُ لااِلهَ اِلّااللهُ العَلِیُّ الْعَظیمُ سُبحانَ اللهِ رَبِّ الْسَّمواتِ السَّبْعِ وَرَبِّ الْاَرَضینَ الْسَّبْعِ وَما فِیهِنَّ وَمابَینَهُنَّ وَرَبِّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ وَالْْحَمدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمِینِ . یا مَن اَظْهَرَالْجَمیلَ وَسَتَرَ الْقَبِیحَ، یا مَنْ لَمْ یُؤاخِذْ بِالْجَریرَةِ وَلَم یَهْتِكِ الْسِّتْرَ یا عَظیمَ الْعَفو یا حَسَنَ التَّجاوُزِ یا واسِعَ الْمَغفِرَةِ وَ یا باسِطَ الْیَدَیْنِ بِالرََّحْمَةِ یا صاحِبَ كُلِّ نَجْوی وَیا مُنْتَهی كُلِّ شَكْوی وَ یا مُفَرِّجَ كُلِّ كُرْبَةٍ یا مُقِیلَ كُلِّ عَثْرَةٍ یا كَریمَ الصَفْحِ یا عَظیمَ الْمَنِّ یا مُبْتَدِءً بِالنِّعَمِ قَبْلَ اِسْتِحْقاقِها یا رَ بّاهُ یا سَیّداهُ یا غَایَةَ رَغْبَتاهُ اَسْئَلُكَ بِكَ وَبِمُحَمَّدٍ وَعَلِیٍّ وَفاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسینِ وَعَلی بنِ الْحُسَین وَمُحَمَّد بنِ عَلی وَجَعْفَرِبنِ مُحَمَّدٍ وَمُوسَی بنِ جَعْفَرٍ وَعَلیِّ بنِ مُوسی وَمُحَمَّدٍ بن عَلیٍّ وعَلیِّ بنِ مُحَمَّدٍ والحَسَنِ بن عَلیِ وَالْقائِمِ المَهْدِیِّ، اَلْاَئِمَّةِ الْهادِیةِ عَلَیْهِمُ الْسَّلامُ اَنْ تُصَلّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاَسْئَلُكَ یا اللهُ یااللهُ یا اللهُ اَن لاتُشَوِّهَ خَلْقِی بِالْنّارِ وَ اَن تَفْعَلَ بِی ما اَنْتَ اَهْلُهُ بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمِینَ

دعای نور،2

که به حضرت فاطمه زهرا (س) نسبت داده می‌شود، دارای مضمونی خداشناختی است

سيّد ابن طاووس در كتاب «مهج الدعوات» از سلمان روايتى نقل كرده كه: به اين مضمون: حضرت فاطمه عليها السلام كلامى به من آموخت كه از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله فراگرفته بود، ايشان آن را در صبح و شام میخواند

بِسْمِ اللّهِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورٌ عَلى نُورٍ بِسْمِ اللّهِ الَّذى هُوَ مُدَبِّرُ الاْمُورِ بِسْمِ اللّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنْ النُّورِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَاَنْزَلَ النُّورَ عَلىَ الطُّورِ فى کِتابٍ مَسْطُورٍ فى رَقٍّ مَنْشُورٍ بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ عَلى نَبِیٍ مَحْبُورٍ اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکُورٌ وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ وَعَلَى السَّرّاَّءِ وَالضَّرّاَّءِ مَشْکُورٌ وَصَلَّى اللّهُ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ.

به‌نام خدای نور، به‌نام خدای نور نور، به‌نام خدای نور بر نور، به‌نام خدایی که تدبیرگر امور است، به‌نام خدایی که نور را از نور آفرید، و سپاس خدایی را که نور را از نور آفرید، و نور را در کوه طور فروفرستاد در کتابی برنوشته، در ورق‌های گشوده، با اندازه‌های درخور، بر پیامبری آراسته، سپاس خدای را که به عزّت یاد شود، و به عظمت مشهور است، و بر شادی و بدحالی سپاس‌گزاری شود، درود خدا بر آقای ما محمّد و خاندان پاکش.

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُبِينُ، الْمُدَبِّرُ بِلا وَزِيرٍ، وَلَا خَلْقٍ مِنْ عِبادِهِ يَسْتَشِيرُ، الْأَوَّلُ غَيْرُ مَوْصُوفٍ، وَالْباقِى بَعْدَ فَناءِ الْخَلْقِ، الْعَظِيمُ الرُّبُوبِيَّةِ، نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرَضِينَ وَفاطِرُهُما وَمُبْتَدِعُهُما، بِغَيْرِ عَمَدٍ خَلَقَهُما وَفَتَقَهُما فَتْقاً، فَقامَتِ السَّمَاوَاتُ طائِعاتٍ بِأَمْرِهِ

خدای تبارک وتعالی در دعای یستشیر که دعای علی است این گونه معرفی شده است خداوند پادشاهی است که پادشاهی او اشکار است پادشاهی او مبین واظهر من الشمس است پادشاه بدون وزیر است وبرای انجام امور خود نیازی به مشورت ندارد پروردگاری ام با عظمت است نور اسمانها وزمین هاست فکر نکن در عالم هستی فقط زمین ما هست علی ع مییفرماید خداوند نور اسمان ها وزمین ها است واو افریننده انها واختراع کننده انها است لذا اسمانها با این عظمت به اطاعت از خداوند قامت راست کرده اند ومن متحیرم که انسان به کوچکی که دو متر بیشتر قد ندارد با این فکر کوتاه خود چگونه از اطاعت خالق خود سر باز زده وعاصی وچوش شده ونافرمانی میکند ؟؟/