موسی کلیم الله ع

در صبح جمعه کتاب مقدس تورات میخواندم واینکه حضرت موسی ع هنگامی به پیامبری برگزیده شد در چهار پشت به حضرت یعقوب یا اسرائیل میرسد حضرت یعقوب که نام اسرائیل از طرف خداوند به او داده شد 12 فرزند داشت یکی از فرزندان او لاوی بود که جهار پسر داشت یکی ازانان قهات بود قهات چهار پسر داشت کی یکی از انان عمرام (عمران درکتب مسلمانان ) وعمرام دو پسر بنام موسی وهارون بدنیا اورد که به پیامبری رسیدند و موسی ع وهارون قوم بنی اسرایل پس از 8نسل بعد از حضرت ابراهیم رهبری کردند

پس شجره موسی ع این است موسی بن عمرام بن قهات بن لاوی بن یعقوب ع(اسرائبل )

شجره نامه حضرت یوسف ع که اصیل ترین فرد روی زمین بوده است به فرموده حضرت محمد ص که فردی از وی فرمود ایا شما اصیل ترین فرد روی زمین هستی فرمود نه من اصیل ترین فرد روی زمین نیستم اصیل ترین فرد روی زمین برادرم یوسف ع بود که تا چهار جد وی پیامبر بودند

یوسف بن یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم ع

نکته جالبی که در کتاب مقدس تورات خواندم این بود که هنگامی که خداوند بر موسی ع ظاهر شد وبا او گفتگو کلامی کرد وملقب به کلیم الله شد موسی از او پرسید اگر نزد قوم بنی اسرائی وفرعون بروم بگویم مرا چه کسی فرستاده است ونام ترا طلب بکنند به انها چه جوابی بدهم خدواند فرمود نام من (( هستم انکه هستم )) بگو ((هستم)) خدای اجداد شما ابراهیم اسحاق یعقوب مرا پیش شما فرستاده است این نام جاودانه من است وتمام نسلها مرا به این نام خواهند شناخت

هستم آنکه هستم (به عبری: אהיה אשר אהיה) یا به صورت مختصر اِهیِه واژه‌ای عبری است که در کتاب مقدس ترجمه قدیم عیناً آمده‌است. اصل این عبارت چنین است: «اِهیِه اَشِر اِهیِه»، به معنی «هستم آنکه هستم» و از نام‌های خداوند در یهودیت و مسیحیت است. وقتی موسی در کوه حوریب خدا را ملاقات می‌کند و خدا موسی را مامور رساندن پیامش به سوی بنی اسرائیل می‌کند، موسی چنین می‌گوید:

«اینک چون من نزد بنی‌اسرائیل برسم، و بدیشان گویم خدای پدران شما مرا نزد شما فرستاده است، و از من بپرسند که نام او چیست، بدیشان چه گویم؟» خدا به موسی گفت: «هستم آنکه هستم.» و گفت: «به بنی‌اسرائیل چنین بگو: اَهْیَه (هستم) مرا نزد شما فرستاد.» و خدا باز به موسی گفت: «به بنی‌اسرائیل چنین بگو، یهوه خدای پدران شما، خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب، مرا نزد شما فرستاده.»[۱]

ehyeh=allah

I Am that I Am

(هستم آنکه هستم)

✝✨ هستم آنکه هستم ✨✝

اسماءالله و کتبش را به سخره نگیرید و ادعاهای باطل نکنید!

بسم الله الرحمن الرحیم

وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْتَرِی لَهْوَ الْحَدِیثِ لِیُضِلَّ عَن سَبِیلِ اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَیَتَّخِذَهَا هُزُوًا أُولَٰئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِینٌ ﴿لقمان: ٦﴾

موضوع: بررسی آیات 13 تا 15 بخش سوم کتاب خروج (شموت) از تنزیل تورات عظیم و بررسی معنایی کلمه "یهوه"

ابتدا اجازه دهید به بررسی آیات 13 تا 15 باب سوم صحیفه خروج (شموت) از تنزیل تورات مقدس بپردازیم. :

خلاصه آیه 13: در این آیه موسی نبی به الله سبحانه تعالی میگوید: که من به سوی فرزندان اسرائیل خواهم رفت و خواهم گفت که اله پدران شما من را مبعوث گردانده. سپس آنها به من خواهند گفت، این الهی که تو را مبعوث کرده کیست؟ من چه جوابی به قومم بدهم؟

خلاصه آیه 14: الله سبحانه تعالی در این آیه تورات می فرماید: "اَهیه آشِر اَهیه"

توجه: رسم الخط عبری را از راست به چپ و مانند عربی و فارسی میخوانند

سپس الله سبحانه تعالی در ادامه آیه، تاکید می فرماید: پس به فرزندان اسرائیل بگو که "اهیه" مرا فرستاده است:

بنابراین اسمی که الله سبحانه تعالی به موسی میدهد عبارت است از: (اهیه)

حال ریشه این اسم مبارک و تلفظ این ریشه را در تصویر ذیل می بینیم:

حالا این ریشه را صرف میکنیم، اما قبل از آن توجه شما را به این نکته مهم جلب میکنم:

توجه: در لسان تورات، فقط دو حالت فعلی وجود دارد: افعال کامل Perfect و افعال ناقص Imperfect. یعنی برخلاف ساختار صرف و نحو عرب و انگلیسی، اصلا چیزی به نام سه زمان ماضی، مضارع و مستقبل در ادبیات عبری توراتی وجود ندارد. حتما تا اینجا متوجه شده اید که با این حساب هیچ ترجمه ای از تورات چه به یونانی و چه انگلیسی یا عربی، حق مطلب اصل لسان تورات را ادا نخواهد کرد، مگر اینکه هر کلمه ای از تورات را بنا به شرایط آیه با یک جمله (حداقل) توضیح دهند و همینجا ریشه بسیاری از سوءتفاهم ها و مشکلات ترجمه ای شکل میگیرد. دقت کنید که ساختار ادبیات تورات "فعل محور" است و ساختار ادبیات مابقی زبانها "زمان محور" (گذشته، حال، آینده). همچنین بطور خلاصه فعل کامل، دلالت بر کاری دارد که انجام شده است و فعل ناقص دلالت بر کاری دارد که هنوز کامل نشده و ادبیات توراتی همین کامل شدن یا نشدن هاست. حال به صرف ریشه بالا می پردازیم:

همانطور که در تصویر می بینید، صرف آن ریشه (ه.ی.ه) ما را به همان نام مبارکی که در آیه 14 باب سوم از صحیفه خروج تورات عظیم آمده است می رساند که فعل ناقص و اول شخصی است که آنرا به کسر الف میخوانند "اهیه" . همچنین یکی دیگر از تکرارهای همین فعل در آیه 12 باب چهارم صحیفه خروج آمده است که در تصویر بالا می بینید. مترجمین این کلمه را به گزاره های ذیل ترجمه کرده اند که همگی آنها صحیح است و ایده فعل ناقص و بدون زمان لسان تورات را می رساند:

ترجمه واژه اهیه هر سه عبارت ذیل را در بر میگیرد:

من وجود دارم

من وجود خواهم داشت

من هستم

پس معانی (نه معنا!) آن عبارت "اهیه آشر اهیه" از قرار ذیل است:

ترجمه "اهیه آشر اهیه" همه عبارات ذیل را شامل میگردد:

من وجود خواهم داشت چون من وجود خواهم داشت

من وجود دارم چون من وجود دارم

من همان هستم که هستم

من همان خواهم بود که خواهم بود

من همان هستم که وجود دارم

ملاحظه کنید که علیرغم اینکه ترجمه های فوق زمانهای گوناگون در زبان فارسی دارند، اما همگی آنها برای توصیف جمله " اهیه آشر اهیه" صحیح می باشند و نکته سر همان بدون زمان بودن فعلهای لسان مقدس تورات است که در تذکری که بالا نوشتم تفصیلش آمد. زبان شناسان معتقدند که برای ادای حق ترجمه، همه عبارات فوق باید ذیل آیه قرار گیرند در غیر اینصورت ترجمه کامل نیست! آگاه باشید که هیچ مترجمی همه این معانی را ترجمه نمیکند و او بر حسب سلیقه شخصی و ویژگیهای زبان مقصد، یکی از گزینه های فوق را به دلخواه انتخاب میکند، که این مدخلی برای انواع سوء تعبیرها و تعبیرات شخصی در ترجمه تورات عظیم به زبانهای دیگر ایجاد کرده است.

حال به بررسی آیه اصلی مورد تفحص این یادداشت یعنی آیه 15 می پردازیم، لطفا دقت کنید:

خلاصه آیه 15: و الله تعالی به موسی گفت، پس به فرزندان اسرائیل بگو که (ی. ه . و . ه) ، اله پدرانتان، اله ابراهیم، اله اسحاق و اله یعقوب تو را فرستاده است. این نام من است. و این نام یادبود از نسلی به نسل دیگر است.

برادران و خواهران مسلمان، بنابراین الله تعالی بار دیگر (سومین بار) یکی دیگر از اسماءش را به موسی نبی در آیه 15 عنایت میکند و بر روی آن تاکید می فرماید. این بار این اسم ذیل است:

ملاحظه فرمودید؟؟ به چشم ببینید که دو کلمه (اهیه) و (ی.ه.و.ه) از یک ریشه آمده اند. به ریشه این دو فعل نگاهی کنید و از جهل و تمسخر اسماء الله بپرهیزید! در ذیل ریشه کلمات "اهیه" و "ی.ه.و.ه" را از بالا به پائین می بینید.

این ریشه دومی (ه.و.ه) دقیقا در صرف و معنی و استفاده به مانند ریشه اول (ه.ی.ه) می باشد و دقیقا به مانند فعل اول حالت ناقص Imperfect دارد. حال ریشه دوم (ه.و.ه) را نیز صرف می نماییم:

پس ملاحظه کردید که با صرف فعل ناقص سوم شخص ریشه (ه.و.ه) دقیقا به همان واژه (ی.ه.و.ه) می رسیم که به معنای "او زنده و موجود بود، هست، خواهد بود" می باشد.

لذا کلمه قرمز رنگ تصویر فوق (ی.ه.و.ه) که همان اسم مقدس الله است بصورت ذیل تلفظ میگردد

بهترین تلفظ "ییه وه" است نه الزاما یهوه!

حال به آیاتی از قرآن کریم توجه کنید که معنای اسم مقدس ییه وه "او زنده و موجود بود، هست، خواهد بود" که هزاران بار در آیات تورات مقدس بکار رفته است را تایید می نماید:

إِنَّنِی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِکْرِی طه: ١٤

(تذکر) می بینیم که چون تورات در قرآن هم فرموده: همان الهی هستم که جز من اله هدایتگری نیست

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ یُحْیِی وَیُمِیتُ رَبُّکُمْ وَرَبُّ آبَائِکُمُ الْأَوَّلِینَ – دخان 8

(تذکر) می بینیم که چون تورات در قرآن هم فرموده: پروردگار پدران اول شما بوده ام

" پس به فرزندان اسرائیل بگو که (ییه وه) ، اله پدرانتان، اله ابراهیم، اله اسحاق و اله یعقوب تو را فرستاده است. این نام من است. و این نام یادبود از نسلی به نسل دیگر است."

آیات را می بینید یا عده ای هنوز میخواهند اسم مقدس "ییه وه" را انکار نمایند؟؟ شرمندگی اینها بماند برای آن کس و کسانی که بدون علم به الله و کتب محفوظش افترا میزنند.

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿آل‌عمران: ١٠٢﴾

نام مقدس دیگری که در کتاب مقدس برای الله بیان شده است یهوه است

نام خاص خدا در دين يهود، «یَهُـوَه» است به معنای باشنده؛موجود است. اين نام نزد يهوديان آن قدر محترم و مقدس است كه به زبان آوردنش حتی از طريق قرائت تورات، حرام است!

به خاطر همين، تلفظ صحيح و حقيقی آن كمی مشكل است، و در كتب علمی غربيان اونو بدون حركت (YHWH) ثبت كرده‌اند.
جالب است بدانيم كه اين نام در وقت قرائت تورات به اِدونای (معادل سیّدی!: آقای من) تبديل می‌شود و به اعتقاد برخی پژوهش‌گران، تركيب (ياهو) ـ كه از نظر دستور زبان عربی كاملاً غلط است ـ از یَهُوَه اقتباس شده‌است. (یَـهو) و (ياهو) هم نام دو بت در منطقه خاورميانه قديم بوده‌است.
اما از ديگر نام‌های خدا كه در تورات آمده ( اِهـیِِـِه اَشِـر اِهـیِِـِه) به معنای: هستم آنچه هستم، است. (ر.ك سفر خروج۱۴:۳) كه اتفاقاً در دعای شب عرفه، ياد شده در مفاتيح الجنان نيز آمده:
اللهم يا شاهد كلِّ نجوی! و ... تا می‌رسد به قسم دادن خدا به نام برخی انبيا از آدم تا موسی و خاتم، و كتاب تورات و زبور و فرقان (قرآن) و بعدش اين عبارت است: و بـِـآهِياًّ شَراهِیّاً: يعنی قَسمِت می‌دهم به اين نامت: آهِياًّ شَراهِیّاً. اين نام در اثر نسخه‌برداری افراد كم‌اطلاع به اين صورت ضبط شده‌است.

۱.‏ چرا خداوند لیاقتِ پرستش را دارد؟‏

خداوندِ توانا آفریدگارِ همه چیز در عالم است.‏ او آغاز و پایان ندارد.‏ (‏مزامیر ۹۰:‏۲‏)‏ آفریدگارِ ما سرچشمهٔ خبر خوش است که در کتاب مقدس آمده است.‏ (‏۱ تیموتاوس ۱:‏۱۱‏)‏ ما باید فقط خدای یکتا را پرستش کنیم،‏ زیرا او به ما زنده‌گی بخشیده است.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ مکاشفه ۴:‏۱۱

۲.‏ خداوند چه صفاتی دارد؟‏

هیچ انسانی نمی‌تواند خدا را ببیند زیرا او روح است.‏ (‏۱ یوحنا ۴:‏۱۲؛‏ یوحنا ۴:‏۲۴‏)‏ اما ما می‌توانیم صفاتِ عالی او را در چیزهایی که آفریده است،‏ ببینیم و درک کنیم.‏ به طورِ مثال،‏ در انواعِ گلها و میوه‌ها می‌توانیم ببینیم که او چقدر پرمحبت و داناست.‏ بزرگیِ عالم ثابت می‌کند که او چقدر پرقدرت است.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ رومیان ۱:‏۲۰

خواندن کتاب مقدس همچنین به ما کمک می‌کند که شخصیتِ خداوند را خوبتر درک کنیم.‏ مثلاً به ما نشان می‌دهد که او چه چیز را خوش دارد و از چه چیز بدش می‌آید.‏ همچنین می‌خوانیم که او چطور با انسانها رفتار می‌کند و یا در شرایطِ مختلف چطور عمل می‌کند.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ مزامیر ۱۰۳:‏۷-‏۱۰

۳.‏ آیا خدا نامی دارد؟‏

انسانها به آفریدگارِ خود خدا و یا خداوند می‌گویند.‏ ولی او یک نامِ شخصی دارد.‏ در کلامش می‌خوانیم:‏ «بدانند تو که اسمت خداوند یَهُوَه می‌باشد،‏ یگانه حکمفرمای مطلق کائنات هستی».‏ (‏مزامیر ۸۳:‏۱۸‏)‏ تلفظِ نامِ خدا در هر لسان فرق می‌کند.‏ در لسانِ دری این نام به صورتِ «یَهُوَه» آمده است.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ خُروج ۳:‏۱۵

وقتی که کتاب مقدس نوشته می‌شد،‏ نامِ خدا ‏«یَهُوَه»‏ حدود ۷۰۰۰ بار در آن آمد.‏ اما در بسیاری از ترجمه‌های کتاب مقدس به جای این نام از لقبها استفاده شده است.‏ عیسی وقتی که مردم را در موردِ خدا تعلیم می‌داد،‏ نامِ او را استفاده می‌کرد

یَهُوَه خدا به ما ارادهٔ آزاد یعنی حقِ انتخاب را بخشیده است.‏ چقدر جای شکر است که این افتخار را داریم و می‌توانیم در موردِ اطاعت از خدا آزادانه تصمیم بگیریم.‏ (‏یوشع ۲۴:‏۱۵‏)‏ متأسفانه انسانهای زیادی از حقِ آزادی خود سوءاستفاده کرده،‏ به دیگران بدی و ظلم می‌کنند.‏ در نتیجه حالت و اوضاعِ دنیا بد و بدتر می‌شود.‏ دیدنِ این بی‌عدالتی‌ها یَهُوَه خدا را غمگین می‌سازد.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ پیدایش ۶:‏۵،‏۶

یَهُوَه خدا حقیقتاً به فکر ما است و فقط خوشبختیِ ما را می‌خواهد.‏ او به زودی بدی و کسانی را که مسئول این بدی‌ها استند،‏ کاملاً نابود می‌کند.‏ تا آن زمان،‏ او موقتاً اجازه داده است که بدی و ظلم وجود داشته باشد.‏ دلیل آن را در درس ۸ بررسی می‌کنیم.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ ۲ پطرس ۲:‏۹؛‏ ۳:‏۷،‏۱۳

یَهُوَه خدا می‌خواهد که توسطِ دعا به او نزدیک شویم،‏ چونکه او به فکر هر کدامِ ما است.‏ (‏مزامیر ۶۵:‏۲؛‏ ۱۴۵:‏۱۸‏)‏ او حاضر است ما را از دل و جان ببخشد.‏ اگر چه که در راهِ درست همیشه کامیاب نمی‌شویم،‏ ولی خداوند می‌بیند که تلاش و کوشش می‌کنیم که او را از خود راضی بسازیم.‏ ما ناکامل استیم،‏ یعنی در زنده‌گی زیاد اشتباه می‌کنیم.‏ اما باز هم می‌توانیم یک رابطهٔ نزدیک و صمیمانه همراه خداوند داشته باشیم.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ مزامیر ۱۰۳:‏۱۲-‏۱۴؛‏ یعقوب ۴:‏۸

یَهُوَه خدا را باید از هر چیزِ دیگر زیادتر دوست داشته باشیم به خاطری که او به ما زنده‌گی بخشیده است.‏ (‏مرقس ۱۲:‏۳۰‏)‏ کسی که کوشش می‌کند خداوند را خوبتر بشناسد و به خواستِ او عمل کند،‏ دوستیِ خود را به او ثابت می‌کند و به او نزدیکتر می‌شود.‏—‏لطفاً بخوانید:‏ ۱ تیموتاوس ۲:‏۴؛‏ ۱ یوحنا ۵:‏۳

سبوح یهوه قدوس یهوه سبوح قدوس رب الملائکه وروح

((پروردگارا نام تو مقدس باد ملکوت تو بیاید اراده تو چنانچه در آسمان است در زمین نیز به انجام برسد ))

تلنگر ((دعای اللّٰهُمَّ يَا شاهِدَ كُلِّ نَجْوىٰ،))

یکی از دعاهای توصیه شده در متون مذهب شیعه دعای اللهم یا شاهد کل نجوی است این دعا در شب جمعه وشب عرفه توصیه شده که مسلمانان بخوانندروایت شده: هرکه آن را در شب عرفه یا شب‌های جمعه بخواند، خدا او را بیامرزد:

در فقره ای از این دعا امده است وَباهِيّاً شَراهِيّاً.این فقره عربی نیست که قابل ترجمه باشد درمفاتیح الجنان این گونه ترجمه کرده است

و به‌حق باهی و شراهی [دو نام اعظم یا دو راز یا دو تن از اولیای الهی] فقط در یکی از کتب خواندم که علامه طباطبایی که اهل علم ومطالعه بود فرموده بود این کلمه عبری است ومعنای یا حی یاقیوم را میدهد اما امروز با مراجعه به کتاب مقدس بر من روشن شد که این فقره از دعا همان «اِهیِه اَشِر اِهیِه»، به معنی «هستم آنکه هستم» و از نام‌های خداوند در یهودیت و مسیحیت است. ودر متون دعا ما به این شکل تغیر کرده است ونوشته شده است خداوند منان را سپاسگذارم که ما را به روشنایی وراه های خود هدایت میکند

العبد العاصی الحقیر المسکین یوسف اردیبهشت 1403 وماتوفیقی الا بالله حسبی الله لاحول ولا قوه الا بالله